Neemias 4
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Sambalatu nụmaepho l'anyi akpụkwawaa igbulọ ono; ẹhu-eghu ghuahaa ya; mbụ ọ vọru ọku wụa ẹhu wata aja ndu Jiu ewenu.
1 Sambalate ficou furioso quando soube que estávamos reconstruindo o muro. Indignou-se e zombou dos judeus.
2 Ọ nọdu l'iphu ndibe phẹ; mẹ l'iphu ndu ojọgu Samériya pfuahaa sụ: “?Bụ gụnu bẹ ndu Jiu-a, bụ ndu arwụhu-a eme? ?Ẹphe eme g'ẹphe kpụkwaa igbulọ ono tọo gụnu? Mbụ-a; ?ẹphe e-mechaa gwee ngwẹja tọo? ?Ẹphe eme g'ẹphe kpụ-ghee ya l'ujiku lanụ tọo? ?Bụ g'ẹphe a-dụ ike mee gẹ mkpuma ono dụbaa ree ọzo? mbụ mkpuma ono, ẹphe vọshiru lẹ mkpọkpo igbulọ ono, ọku gbanwụshiru ono.”
2 Disse na presença de seus companheiros e dos oficiais do exército samaritano: “O que esse punhado de judeus fracos pensa que está fazendo? Imaginam que serão capazes de construir o muro em um dia só porque ofereceram alguns sacrifícios? Pensam que podem fazer algo com as pedras queimadas que tiraram de um monte de entulho?”.
3 Tobaya, bụ onye Amọnu, nọ iya lẹ mgboru sụ: “Igbulọ mkpuma ọbu, ẹphe akpụ ọbu ?o nweru ishi? Iphe, bụ agụlo -gbakotakpọo ya nụ l'ọ dakpọshihu!”
3 Tobias, o amonita, estava ao seu lado e comentou: “Basta uma raposa subir lá, e esse muro de pedra desaba!”.
4 “Sụ-a; jiko Chileke anyi; ngabẹnuru anyi nchị; kẹle ọ tọ dụdu iphe, a gụberu anyi. Menaa g'ewenu, ẹphe aja anyi tukoru phẹ l'ishi. L'i mee g'a lwụta phẹ l'ọgu lashịa alị ọzo.
4 Então orei: “Ouve-nos, nosso Deus, pois estamos sendo ridicularizados. Que essa zombaria caia sobre a cabeça deles, e que eles próprios se tornem prisioneiros numa terra estrangeira!
5 Ta agụkwaru phẹ nvụ l'ẹjo-iphe, ẹphe meru; te ehuchafukwa iphe-ẹji phẹ l'iphu ngu; kẹle ẹphe gudewaa ọkonu kwechia ndu ono, akpụkwa igbulọ ono iphu.”
5 Não ignores sua culpa. Não apagues seus pecados, pois provocaram tua ira aqui, diante dos construtores”.
6 Noo ya; anyi kpụa igbulọ ono kpụjaha iya ẹbo lẹ g'o shi hahawaa; kẹle ndu ono phuberu iphu eje ozi ono.
6 Por fim, o muro foi reconstruído até metade de sua altura ao redor de toda a cidade, pois o povo trabalhou com entusiasmo.
7 Teke Sambalatu; mẹ Tobaya; mẹ ndu Arabu; mẹ ndu Amọnu; mẹ ndu Ashịdodu nụmaerupho l'aakpụkwa-a igbulọ Jierúsalẹmu ono g'aakpụ iya; tẹme l'ẹka ụzo dụ iya bẹ aakpụ-chishiwaa; ẹhu wata phẹ eghushi eghu ike.
7 No entanto, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas souberam que a obra avançava e que as brechas no muro de Jerusalém estavam sendo fechadas, encheram-se de ira.
8 Ẹphe nọkobe chịa ìdzù g'ẹphe bya ọgu lẹ Jierúsalẹmu; bya akụru ùtsú yeru phẹ.
8 Eles planejaram vir, lutar contra Jerusalém e causar confusão em nosso meio.
9 Tọbudu iya bụ; anyi bya epfuru nụ Chileke anyi; woru ndu nche ye g'ẹphe cheje mkpụkpu ono nche eswe l'ẹnyashi; g'ẹphe be eme iphe, ẹphe chịru idzu iya.
9 Mas nós oramos a nosso Deus e colocamos guardas na cidade de dia e de noite para nos proteger.
10 Ọ bụru teke ono bẹ ndu Jiuda watarụ epfu sụ: “Ike abvụakwa ndu l'eje ozi ọbu; tẹme mkpọkpo igbulọ pakwadu-a ẹka; k'ọphu bụ l'anyi ta amadụ g'anyi e-shi kpụkwaa igbulọ ọbu.”
10 Então o povo de Judá começou a se queixar: “Os trabalhadores estão cansados, e ainda há muito entulho para remover. Não seremos capazes de construir o muro sozinhos”.
11 Ndu ọhogu anyi nọdu epfukwaphọ sụ l'anyi -bya amaru; mbụ l'anyi -bya ahụma phẹ; bẹ ẹphe nọwaa l'echilabọ anyi egbushi anyi; k'ọphu eje ozi ono e-buhu.
11 Enquanto isso, nossos inimigos diziam: “Antes que eles se deem conta do que está acontecendo, cairemos sobre eles e os mataremos, acabando com seu trabalho”.
12 No iya; ndu Jiu, bukube phẹ nụ byapfutawa anyi iphe, rwuru ugbo iri bya akaru anyi l'iphe, bụkpoo ibiya ọphu anyi shiru bẹ ndu ọhogu anyi ono e-shikwa byapfuta anyi ọgu.
12 Os judeus que moravam perto dos inimigos nos disseram diversas vezes: “Eles virão de todas as direções e nos atacarão!”.
13 Ọo ya bụ; mu bya eye ndu nche l'azụ igbulọ ono; g'ẹphe cheje nche l'ẹka igbulọ ono kachaa mkpulalị; mbụ ẹka a kpụ-beru iya ubele. Mu gbaa ndu nche ono l'ipfu l'ipfu; ẹphe pagbaarụ ogu-echi phẹ; mẹ arwa phẹ; mẹ apfụ phẹ.
13 Por isso, coloquei guardas armados atrás das partes mais baixas do muro e nos lugares mais expostos. Dividi-os por famílias, para que montassem guarda armados com espadas, lanças e arcos.
14 Mu bya ahụma g'iphe dụ; mu gbalihu pfuaru ndu a maru ẹpha phẹ; mẹ ndu-ishi; mẹwaro ndu ọzo sụ phẹ: “Unu ta atsụshi ndu-a ebvu! Unu nyatanụ Nnajịuphu ono, bụ onye parụ ẹka; bya abụru onye dụ ebvu ono! Unu lwụa ọgu ẹhu ndibe unu; mẹ k'ụnwu unu unwoke; mẹ k'ụnwada unu; mẹ k'unyomu unu; mẹ k'unuphu ibe unu.”
14 Examinei a situação, reuni os nobres, os oficiais e o restante do povo e lhes disse: “Não tenham medo do inimigo! Lembrem-se do Senhor, que é grande e temível, e lutem por seus irmãos, seus filhos, suas filhas, suas esposas e seus lares!”.
15 Teke ndu ọhogu anyi nụmaru l'ẹjo idzu ono, ẹphe chịru anyi ono bẹ anyi mawaru; mbụ lẹ Chileke mebyiwarụ iya; ọo ya bụ anyi tụko g'anyi ha laphu azụ je akpụaha igbulọ ono ọzo.
15 Quando nossos inimigos descobriram que sabíamos de seus planos e que Deus os havia frustrado, todos nós voltamos ao trabalho no muro.
16 E -shi lẹ mbọku ono kwasẹru bẹ nkeru-ẹbo l'unwoke, ejeru mu ozi bụ phẹ jeahaarụ ozi ono; nkeru-ẹbo ọphuna nọdu lẹ nche; parụ arwa; mẹ iphe, eegudeje gbobuta onwonye; mẹ apfụ; yee uwe-ọgu. Ndu-ishi pfụru ndu ọnu-ụlo Jiuda l'ophu l'azụ;
16 Dali em diante, porém, apenas metade de meus homens trabalhava, pois a outra metade ficava de guarda com lanças, escudos, arcos e couraças. Os líderes ficavam na retaguarda de todo o povo de Judá,
17 ẹphe nọdu akpụ igbulọ ono. Ndu ọphu evu iphe, e gude eje ozi ono gude ẹka lanụ eje ozi ono; gude ẹka ọphuu parụ ngwọgu.
17 que construía o muro. Os trabalhadores prosseguiram com a obra; com uma das mãos levavam as cargas, enquanto, com a outra, seguravam uma arma.
18 Ndu ọphu akpụ igbulọ ono l'ẹhu l'ẹhu tuchaaru ogu-echi phẹ l'upfu akpụ iya. Onye egbuje opu pfụru mu l'agụga.
18 Todos os construtores tinham uma espada presa à cintura. O tocador de trombeta ficava comigo para dar o sinal de alerta.
19 Tọbudu iya bụ; mu pfuaru ndu a maru ẹpha phẹ ono; mẹ ndu-ishi ono; mẹ ndu ọzowaro sụ phẹ-a: “Ozi-a pakwarụ ẹka; tẹme ọ ha ọsa shii; o mee anyi nọdu onwanyi ụzenya ụzenya l'igbulọ-a.
19 Então expliquei aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: “A obra é extensa, e estamos muito separados uns dos outros ao longo do muro.
20 Iphe, bụkpoo ẹka unu nụmaru ọda opu ono; unu wụru byapfuta anyi l'ẹka ono. Chileke anyi a-lwuchiru-a anyi ọgu!”
20 Quando ouvirem o toque da trombeta, corram para onde ele soar. Nosso Deus lutará por nós”.
21 Noo g'anyi shi jee ozi ono; nkeru-ẹbo nọdu apajẹru arwa e -shi lẹ nchi-abọhu jeye l'ẹnyashi teke kpokpode lụfutawaru.
21 Trabalhávamos o dia inteiro, do nascer ao pôr do sol, e metade dos homens estava sempre de guarda.
22 Iphe ọzo, mu pfukwarụpho ndu ono teke ono bụ: “G'onyenọnu yẹle onye ejeru iya ozi zẹjekwa l'ime Jierúsalẹmu l'ẹnyashi; k'ọphu ẹphe a-bụru anyi ndu nche l'ẹnyashi; teke o beru l'eswe ẹphe ejee ozi.”
22 Nessa ocasião, eu disse aos que moravam fora dos muros que passassem a noite em Jerusalém. Assim, eles e seus servos poderiam ajudar na guarda à noite e trabalhar durante o dia.
23 G'anyi ha; mbẹdua; mẹ unwune mu; mẹ ndu-ozi mu; mẹ ndu nche, mu l'ẹphe nọ bẹ ta adụdu onye eyefuje iphe, o yeru l'ẹhu eyefu. Onyenọnu apajẹru ngwọgu iya; o betakpọoru ọ bụru mini bẹ onye ọbu eje ekuta.
23 Nenhum de nós — nem eu, nem meus parentes, nem meus servos, nem os guardas que estavam comigo — trocava de roupa. Carregávamos sempre nossas armas, até mesmo quando íamos beber água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.