Mateus 22
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Jizọsu byakwa egude ẹtu yeeru phẹ ọnu ọzo sụ phẹ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Ẹka Chileke bụ eze bẹ dụepho g'onye eze lanụ, shiru nwa iya nri ekele nwanyị;
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 bya ezia ndu-ozi iya g'ẹphe je ekua ndu e ziru lẹ nri ekele nwanyị ọbu; ọphu ndu ono ekwedu abyabya.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ọ byakwa ezia ndu-ozi iya ọzo bya asụ phẹ: ‘Unu sụ ndu e ziru lẹ nri-a lẹ mu shiakwaru nri ọbu; lẹ mu gbushikwaru oke-eswi mu; mẹ okiri mu gude shia ya; lẹ mu tụkoakwaru iphemiphe dozichaa kwabẹ; g'ẹphe byawarọ lẹ nri ekele nwanyị ọbu.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ndu ono, e ziru lẹ nri ono paẹl'iya-a ẹka lanụ; ọ bụru phẹ eje iphe, heru phẹ nụ. Onye ejeshia l'ẹgu iya; onye ejeshia ere aswa iya.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Tẹme ndu ọphuu tsụkobeekwapho gude ndu ono, onye eze ziru ozi ono mee phẹ iphe-iphere woru phẹ gbushia.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Eze ono nụmaepho iphe, meru nụ; ẹhu ghua ya ntụmatu. Ọ bya ezia ndu ojọgu iya; ẹphe je emegbushia ndu ono egbuje nemadzụ ono bya atụa ọku lẹ mkpụkpu phẹ; ọku tsufu iya.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Tẹme ọ gbẹ teke ono bya asụ ndu-ozi iya: ‘Nta bẹ e shiẹbechaaru nri ekele nwanyị; ọphu ndu e ziru lẹ nri ọbu agbadụru k'eriri iya.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ngwa; unu lụfu l'ọma eze gbororo; iphe, bụkpoo ndu unu hụmaru g'ẹphe ahahabẹ l'ọtu; unu rwuta phẹ bya lẹ nri ekele nwanyị ọbu.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ndu ozi ono bya awụfu l'ọma eze gbororo je atụkokpoepho ndu ẹphe hụmaru chịta; ndu ọma mẹ ndu ẹjo-iphe. A bya anọ-jia ụlo nri ekele nwanyị ọbu.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “O be teke eze bataru g'ọ hụma ndu byaru lẹ nri ọbu; ọ hụma nwoke, eyeduru uwe ekele nwanyị.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ọ sụ iya: ‘Ishikomu; ?dẹnu g'i shiru bata l'ime ẹka-a; l'ẹbe abụ l'i yeru uwe ekele nwanyị?’ Ọphu nwoke ono amadụ iphe, oo-pfu.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Onye eze ono sụ ndu-ozi iya: ‘Ngwa; unu kee ya ẹgbu l'ọkpa yẹe ẹka parụ je echie lẹ tsụkiribaa etezi. Ẹka ono bẹ nemadzụ a-nọdu kwaa ẹjo ẹkwa; taa ikireze.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 “Kẹle ndu e kuru dụkwa igwerigwe; ọle ndu a họtaru habe ahabe.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ndu Fárisii tụgbuepho je achịa idzu g'ẹphe e-shi gude opfu, Jizọsu epfu nmata iya.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ẹphe bya eduru ndu etsoje phẹ nụ mẹ ndu kẹ Herọdu ye g'ẹphe jepfu iya je asụ iya: “O-zì-iphe; anyi maru l'ị bụ onye ire-lanụ; tẹme i gude ire-lanụ ezi ụzo Chileke; ọphu ọ dụdu onye ịitsu ebvu. Ọphu ọ dụdu onye iile ẹnya l'iphu.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Sụ-a; yeẹshikwaru anyi ọnu l'opfu-a. ?Dẹnu g'ọ dụkpoo ngu? ?Ọ bụ emebyi ekemu Chileke mẹ anyi -tụje akịriko nụ eze nnajịoha, nọ lẹ Romu?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jizọsu maẹrupho ẹjo-iphe, nọ phẹ l'ọkpoma bya asụ phẹ: “?Bụ gụnu meru g'o gude unu gbabẹru mu ọ́nyà opfu; unubẹ tụko-l'ẹhu-atụko-l'obu-a?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Unu goshiẹshikwa mu okpoga, eegudeje atụ akịriko ọbu.”
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ọ sụ phẹ: “?Bụ ishi onye yẹle ẹpha onye bụ ọwa-a, e deru iya-a?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ẹphe sụ iya: “Ọo kẹ Siza!”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ẹphe nụma iya; ọ dụ phẹ biribiri. Ẹphe parụ iya haa; ọ bụru phẹ atụgbu.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Lẹ mbọku ono kwaphọ ndu Sadusii, bụ ndu sụru l'e tee shidu l'ọnwu eteta adzụru ndzụ; byapfuta Jizọsu bya asụ iya:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “O-zì-iphe; iphe, Mósisu deru l'ẹkwo ekemu bụ; teke nwoke lụnyaaru nwanyị bya anwụhu; ọphu ọ nwụtaduru nwa; gẹ nwune iya lụpyabe nyee ya ono g'ọ nwụtaru onye ọphuu, nwụhuru anwụhu phọ nwa.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Sụ-a; ọ dụru unwune ẹsaa, shi buru l'echilabọ anyi. K'ọgerenya lụchaa nwanyị; ọnwu woru iya gbua; l'ẹbe ọ tọgbo mẹ akọ lẹ mgboko. Ọ parụ nyee ya ọbu haarụ nwune iya.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Onye k'ẹbo, bụ otsota bya alụpyabe nwanyị ono; bya anọnyakwaapho nwụhu; l'ẹbe atọgbo akọ; onye k'ẹto nno phọ; jasụ l'onye k'ẹsaa.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 G'ẹphe ha nwụshihubebeepho tẹme nwanyị gbẹ teke ono bya anwụhu nkiya.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 O -rwua teke ee-shi l'ọnwu teta dzụru ndzụ; ?bụ onye ole bẹ nwanyị ono a-bụru nyee ya; g'ẹphe n'ẹsaa lụchaaru iya-a?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Tọbudu iya bụ; Jizọsu sụ phẹ: “Unu eshisweje iya; kẹle ẹkwo-opfu Chileke te edoduru unu ẹnya; ọphu ọ bụro kẹ g'ike Chileke habe shii.
29 Jesus respondeu:
30 Kẹle teke ndu nwụhuru anwụhu e-shi l'ọnwu teta dzụru ndzụ bẹ nwoke taa lụhedu nwanyị; ọphu nwanyị alụhedu ji. Ẹphe a-dụ g'ụnwu-ojozi-imigwe.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 A -bya lẹ k'eshi l'ọnwu teta dzụru ndzụ; ?unu ta agụjedu iphe, Chileke pfuru nụ unu l'onwiya sụ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Ọ kwa mbẹdua bụ Chileke kẹ Ébirihamu; bụru Chileke kẹ Áyizaku; bya abụru Chileke kẹ Jiékọpu.’ Ọo ya bụ lẹ Chileke ta abụkwa Chileke ndu nwụhuru anwụhu; ọ bụ Chileke ndu nọ ndzụ.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ikpoto ndu ono nụmae ya phọ; iphe, oozi dụa phẹ biribiri ẹtu.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Tọbudu iya bụ; ndu Fárisii nụmaepho lẹ Jizọsu mewaru ọnu-pfụu nụ ndu Sadusii; ẹphe je erwukọbe onwophẹ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 A nọnyaa; onye lanụ l'ime phẹ, bụ onye ezije ekemu meahaa g'ọ gbabẹ ọ́nyà opfu gude nmata Jizọsu; bya asụ iya:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “O-zì-iphe; ?bụ ekemu ole bụ ekemu, kpọ-chiru ishi l'iphe, bụ ekemu g'ọ ha?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jizọsu sụ iya: “ ‘Yee Nnajịuphu, bụ Chileke ngu obu ngu g'ọ ha. Gude ndzụ ngu g'ọ ha; mẹ uche ngu g'ọ ha yee Chileke obu.’
37 Jesus respondeu:
38 Ono bụ ekemu, kakọta shii bya abụru iya kpọ-chiru ishi.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ọphu tsotaru iya nụ, dụhukwapho g'ono bụ: ‘Yee nemadzụ ibe ngu obu g'i yeru onwongu.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ọo l'ekemu labọ-a bẹ iphe, bụkota ekemu g'ọ ha yẹe iphe, ndu mpfuchiru Chileke deru l'ẹkwo tụkoru g'ọ ha kpakọo.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ọ bụru teke ono, ndu Fárisii nọkoberu ono bẹ Jizọsu jịru phẹ ajị sụ phẹ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “?Ọ dụ unu gẹ Kéreshi ọbu, bụkpoo Nwa onye?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ọ sụ phẹ: “?Dẹnukwanu g'o gude Unme-dụ-Nsọ kẹ Chileke mee Dévidi ọ nọdu ekuje iya Nnajịuphu sụ:
43 E Jesus perguntou:
44 “Chileke sụru Nnajịuphu mu:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Eshinu Dévidi ekuje iya Nnajịuphu; ?dẹnuhunu g'o gude ọ bụru Nwa iya?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ọphu ọ dụdu onye dụru ike yeeru iya ọnu; mbụ g'ọ ka mma l'ọo akpụru opfu lanụ. Eshi mbọku ono; ọphu ọ dụdu onye tụbaaru ama ajị Jizọsu ajị ọzo.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.