Lucas 7
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Jizọsu pfuẹbekotakpoepho iphe, oopfu; ndu kụru l'ẹka ono nụma; ọ bahụ lẹ Kapaniyọmu.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ọ dụru onye-ishi ndu ojọgu ndu Romu, iphe eme nwozi iya; k'ọphu ọobyawaa anwụhu. Nwokoro ono bẹ o yeru obu shii.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Onye-ishi ndu ojọgu ono nụmaepho kẹ Jizọsu; ọ bya ezia ndu bụ ọgerenya ndu Jiu g'ẹphe je arwọo Jizọsu g'ọ bya adzọo nwozi iya ndzụ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ẹphe byapfutaẹpho Jizọsu bya akwatakpọo rwọshia ya ike sụ iya: “Jikonu; nwoke ono bụkwa onye gbaru kẹ g'i meeru iya iphe ono;
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 kẹle o yeru ndu alị anyi obu; ọ bụru iya kpụru anyi ụlo-ndzukọ anyi-a.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jizọsu tsoru phẹ jeshia. Unuphu ibe nwoke ono dụe ya phọ ntse; onye-ishi ndu ojọgu ono zia ndu ọ̀nyà iya g'ẹphe gbapfu iya je asụ iya: “Nnajịuphu; e jehẹro eri aphụ k'abyabya; kẹle mu ta agbadụru kẹ g'ị bataru mu l'unuphu;
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 ọphu mbẹdua l'onwomu agbadụru k'akpịritaru ngu ntse. Ọ bụa g'i pfua opfu ọnu; nwozi mu a-dụa iche.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Mu bụ onye nọ nemadzụ l'ẹka; o nwekwarụpho ndu ojọgu, nọ mbẹdua l'ẹka. Mu -sụ onye-a g'o jee ọwa-a; l'o jee. Mu -sụ onye ọphuu g'ọ bya; l'ọ bya. Teke mu sụru nwozi mu g'o mee ọwa-a; l'o mee ya.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jizọsu nụma iya; nwoke ono dụ iya biribiri. Ọ ghakọbe bya asụ igwe ndu ẹphe l'iya swị: “Mu sụru-a; l'alị Ízurẹlu kpọnu bẹ mu ta ahụmakwaru onye kwetaberu ẹgube-a.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ndu e ziru lwaphutashia azụ l'unuphu; nwozi ono wekọrohuchawaa ree.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 O rwua lẹ nchitabọhu iya; Jizọsu tụgbua jeshia mkpụkpu, aza Nenu. Ndu etsoje iya nụ mẹ ikpoto ndu ọzo tsoru iya jeshia.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ọ byakubeshiẹpho ọnu-abata mkpụkpu ono ntse; a nọdu apafụtawaa odzu nwoke, bụ iya bụ ne iya nwa lanụ eje elili; tẹme ne iya ono bụru nwanyị, ji iya anọedu. Igwerigwe ndu shi l'ọma mkpụkpu ono kwatakpọo awụ etso nwanyị ono.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Noo ya; Nnajịuphu hụmaepho nwanyị ono; imemini iya dụ iya. Ọ sụ nwanyị ono: “Hua ẹka l'ẹnya! Ta arahẹ ẹkwa!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Jizọsu bya edenyi ẹka l'akwata, a pa odzu ono. Ndu pa iya nụ pfụru. Ọ sụ: “Nwokorọbya; mu sụru ngu g'i teta!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Onye ono, nwụhuru nụ ono gbalihu bya awata epfu opfu. Jizọsu seru iya ye ne iya l'ẹka.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ndzụ rwutakọta phẹ g'ẹphe ha l'ẹka ono. Ẹphe jaahaa Chileke ajaja sụ: “Ọkalibe onye mpfuchiru Chileke afụtaru anyi-o! Chileke kpapfutaakwaru ndibe iya-o!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 E pfudzuru kẹ Jizọsu l'alị Gálili l'ophu mẹ l'alị ndu bupheru phẹ mgburugburu.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ndu etsoje Jiọnu kọkotaru Jiọnu iphemiphe ono.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Jiọnu bya ekua ndu etsoje iya nụ ụmadzu labọ bya ezia phẹ g'ẹphe je ajịa Nnajịuphu sụ iya: “?Bụ ngu-a bụ onye ọbu, abya nụ ọbu? Tọo ?bụ g'anyi lee ẹnya onye ọzo?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ndu ono byapfuta Jizọsu bya asụ iya lẹ Jiọnu onye emeje baputizimu ziru g'ẹphe bya ajịa ya sụ iya: “?Bụ ngu-a bụ onye ọbu abya nụ ọbu? Tọo ?bụ g'anyi lee ẹnya onye ọzo?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Teke ono bẹ Jizọsu eme g'igwerigwe ndu iphe eme wekọrohu; mẹkpoo ndu ẹjo iphe-ememe eme; mẹ ndu ọbvu eme; mẹwaro igwerigwe ndu ọphu atsụ ishi, o mekwarụpho; ẹphe phụahaa ụzo.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ọ sụ ndu ono, Jiọnu ziru ozi ono: “Unu je akaru Jiọnu iphe, unu hụmaru; waa iphe, unu nụmaru. Unu sụ iya lẹ ndu atsụ ishi l'aphụwaa ụzo; ndu ẹniyeni nọdu ejewaa ije; ndu ekpenta wekọrohuwaa; ndu ada nkụchi nọdu anụwaa iphe lẹ nchị; ndu nwụhuru anwụhu bẹ e mewaru; ẹphe teta dzụru ndzụ; a nọdu asàru ndu ụkpa ozi-ọma ono àsàsà.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Sụ-a; ẹhu-ụtso bẹ a gọru nụ onye onoya, mu taa bụduru ụpfu adụ l'ọkpa.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ndu ono, Jiọnu ziru ozi ono tụgbuepho; Jizọsu wata epfuru ikpoto ndu ono kẹ Jiọnu sụ phẹ: “?Bụ gụnu bẹ unu jeru l'echiẹgu je ahụma? ?Bụ ekperema, phẹrephere enwunga?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ?Bụkwanu gụnu bẹ unu jeru ahụma? ?Unu jeru ahụma onye gbaphuru ẹrengete ẹkwa? ?Unu ta amadụ lẹ ndu kwarụ g'oke-amadụ bya eburu eriji ẹpho; angụji ẹpho bẹ dụgbaa l'unuphu ibe eze?
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ?Bụhunu gụnu ọzo bẹ unu jeru ahụma? ?Unu jeru ahụma onye mpfuchiru Chileke tọo? Ịhee! Ọo ya bụ onoya! Mbụ-a; onye unu hụmaru bụkwa onye gbẹ ka onye mpfuchiru Chileke shii mebyi akaka.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ọo ya bụ onye ono, Chileke pfuru opfu ẹhu iya l'ẹkwo-opfu iya sụ: ‘Onye ọwa-a bụ onye-ozi mu, mu e-zi g'o vuru ngu ụzo; je abọoru ngu ụzo l'iphu.’
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Gẹ mu kakwaru unu: ọ tọ dụkwa onye kabakpọo Jiọnu l'iphe, bụkpoo iphe, nwanyị nwụru anwụnwu; obenu l'onye bụkpoo ya bẹ a gbẹkpoo sụ l'ẹnya kachaa alwalwa l'ẹka Chileke bụ eze bẹ gbẹkwa ka Jiọnu.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ikpoto ndu ono g'ẹphe ha mẹkpoo ndu ana akịriko nụma iphe, Jizọsu pfuru bya etua Chileke onye pfụberekoto ẹpha lẹ Jiọnu mecharu phẹ baputizimu.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Obenu lẹ ndu Fárisii waa ndu maru ekemu jịkaru uche Chileke l'onwophẹ bya abụru ndu Jiọnu emeduru baputizimu.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Jizọsu sụ phẹ: “?Bụ gụnu bẹ mu a-tụru ọgbo-a yeru; bụkpoo gụnu bẹ ẹphe dụ g'ọ ya?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Ẹphe dụ g'ụnwegirima, nọ l'edupfu eku nwibe phẹ oku asụje: ‘Nta bẹ anyi phụru unu ụpyi; ọphu unu ekwedu ete ebvu. Anyi rwua erwubvu; ọphu unu ekwedu ara ẹkwa.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Noo kẹle Jiọnu onye emeje baputizimu bẹ byaru nụ; ọphu ọ dụdu iphe, ookweje eriri; ọphu ọ ngụdu mẹe; unu sụ l'ọbvu eme iya.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Abụbu-Ndiphe byakwanụ; bya anọdu eri angụ; unu sụ g'e lenu l'ọ bụ ẹkpiri; bụru onye nggaga mẹe; bụru ọ̀nyà ndu ana akịriko mẹ ndu iphe-ẹji.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ọle ndu kwetarụ kẹ mmamiphe Chileke; l'egoshi lẹ mmamiphe iya bụ iphe, pfụru ọto.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Tọbudu iya bụ; onye lanụ lẹ ndu Fárisii seeru iya ẹbyaa. Ọ bya eje ibe onye Fárisii ono bya anọdu kẹ nri ono.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Nwanyị ovuọba, shi l'ime mkpụkpu nụmaepho l'ọ nọ lẹ nri l'ụlo onye Fárisii; o gude mgbere manụ, eshi mkpọ tẹme ọ nọdu ere ire shii
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 gude bya apfụru iya lẹ mgboru ọkpa; wata akwashị ẹnya-mini. Ọ nọdu akwashị Jizọsu ẹnya-mini l'ọkpa bya egude ẹgbushi, nọ iya l'ishi gude ehucha iya ya; etsutsu iya ọnu l'ọkpa bya eworu manụ ono, eshi mkpọ ono wụa ya ya.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Onye Fárisii ono, shiru iya ite ẹbyaa ono hụmae ya phọ; ọ rịa sụ: “Ọme nwoke-a bụ onye mpfuchiru Chileke eviya; mẹ ọ manụrua onye nwanyị-a, l'edenyi iya ẹka-a bụ; maru g'oomebe iphe-ẹji kparụ.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jizọsu sụ iya: “Sayịmonu; ọ dụru iphe, mu e-pfuru ngu.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jizọsu sụ iya: “Nwoke lanụ jieru ụmadzu labọ ụgwo. Onye ọphuu bẹ o jieru ụkporo pangu labọ lẹ pangu iri. Onye ọphuu bẹ o jieru pangu ise kpụrumu.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ọ nọnya; ọphu ẹphe adụdu ike pfụa ya ụgwo ono. Ọ parụ ụgwo ono hakọtaru phẹ ẹphenebo. ?Bụ onye ole bẹ a-ka iya eye obu l'ẹphenebo ono?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Sayịmonu sụ iya: “Mu arịkwa l'ọo onye ọphu ọ harụ ọphu ka shii phọ.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ọ bya aghaa ẹnya l'ẹka nwanyị ono nọ bya asụ Sayịmonu: “?Ị hụmaru nwanyị-a? Mu bataru ụlo ngu; ọphu i keduru mu mini gẹ mu saa ọkpa; ọle nwanyị-a gude ẹnya-mini saa mu ọkpa; bya egude ẹgbushi iya huchaa ya.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ọphu i tsutsuduru mu ọnu; ọle eshinu mu bataru bẹ nwanyị-a gudeẹ mu phọ etsutsu ọnu l'ọkpa.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ọphu ị wụduru mu manụ l'ishi. Obenu lẹ nwanyị-a gudeẹpho manụ, eshi mkpọ; bya ere ire shii, awụ mu l'ọkpa.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ọo ya bụ gẹ mu karụ ngu: a gụru nwanyị-a nvụ l'ikpoto iphe-ẹji iya. Ọ bụru iphe ono meru g'o gude o yee mu obu shii. Obenu l'onye a gụru nvụ l'iphe, ha nwanshịi; eyeje obu nwanshịi.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ọ sụ nwanyị ono: “A gụwaru ngu nvụ l'iphe-ẹji ngu g'ọ ha.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ndu ẹphe l'iya eri nri wata epfupfu sụ: “?Bụ onye baa? Onye ọphu agụjefuaru nemadzụ nvụ l'iphe-ẹji.”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ọ sụ nwanyị ono: “Ekweta, i kwetarụ nkemu dzọwaru ngu. Laa l'ẹhu-guu.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.