Lucas 15

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndu ana akịriko mẹ ndu ọzo, bụ ndu eme iphe-ẹji wata akpịritaru ntse g'ẹphe ngabẹ nchị l'iphe, Jizọsu ezi.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ẹhu ghuahaa ndu Fárisii waa ndu ezije ekemu eghu; ẹphe pfuahaa sụ: “Nta bẹ nwoke ọwa anatajẹ ndu eme iphe-ẹji; ẹphe l'iya atụko erigbachaa nri.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jizọsu bya anmaaru phẹ ẹtu-a sụ:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ọ -bụru l'onye lanụ lẹ g'unu ha nweru ụkporo atụru ise; nanụ -tuphahụ; ?tọo hadụ ụkporo ẹno l'iri lẹ tete ọphuu l'echiẹgu; je achọahaa ọphu tuphahụru nụ phọ jasụ l'ọohuma iya?”
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Teke ọ hụmaeru iya phọ; l'o woru iya nmakobe l'ukuvu teru ẹswa lashịa.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 O -rwua unuphu; l'ọo-bya ekukọta ọ̀nyà iya phẹ mẹ obutobu iya phẹ sụ phẹ: “Unu bya etebude mu ẹswa-o; lẹ mu hụmawaru atụru mu, shi tuphahụ nụ-o.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Sụ-a; noo g'ẹmereme l'a-ha shii l'imigwe l'ishi onye eme iphe-ẹji lanụ, izimanụ lwarụ azụ; ọ lwapfuta Chileke; eme l'ụkporo ndu ọma ẹno lẹ ndu ọma iri lẹ tete, mkpa izimanụ alwa azụ adụduru. Onye eche atụru|src="lb00001c.tif" size="span" loc="LUK " copy="Knowles Images" ref="15:3-7"
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ọzoo ?dẹnu nwanyị, e-nweru okpoga mkpọla-ọchaa iri; nanụ etuphahụ g'ọ tọ nwụru ọku ye l'orọku; zakọta ụlo; chọo ya gbiriri jasụ l'ọohuma iya.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Teke ọ hụmaeru iya phọ l'ọ bya ekukọbe ọ̀nyà iya phẹ mẹ obutobu iya phẹ sụ phẹ: ‘Unu bya etebude mu ẹswa; kẹle mu hụmaru kobo mu, shi tuphahụ nụ.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Sụ-a; nokwaphọ g'ụnwu-ojozi-imigwe e-te ẹswa onye shi eme iphe-ẹji, izimanụ lwarụ azụ; ọ ghaa umere lwapfuta Chileke.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jizọsu bya anmaaru phẹ ẹtu ọzo sụ: Ọ dụru nwoke, nwụtaru unwokoro labọ.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Kẹ nwata nọnyaa bya asụ nna iya: “Nnana; kee iphe ngu nụ mu ọphu rwuberu mu nụ.” Nna phẹ bya eworu iphe, o nweru enweru keeru phẹ.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ọphu ọ dụdu g'a nọ-beru; kẹ nwata ono chịkobe iphemiphe, o nweru tụgbua ije. Ọ bụru iya ala ọha, dụ ẹnya. O je anọdu l'ẹka ono kpakabẹbe okpoga iya lẹ gaphu-gaphu-gaphu.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ọ kpakabẹbechaepho iphemiphe, a nụru iya; ẹjo ọkpa nri bya l'alị ono; ọ kpaahaa nri.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ọ lapfu onye lanụ lẹ ndu a nwụru l'alị ono. Onye ono zia ya g'o chejeru iya ezi l'ẹgu.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ẹgu metabe iya k'ọphu ọoduje iya g'a sụ l'a nụru iya ẹgbo iphe, aawụshijeru ezi ono; ọle ọ tọ dụdu onye anụje iya ya nụ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 O be teke a nọnyaru egomunggo lwa iya azụ. Ọ sụ: “?Bụnaa ụmadzu ole l'ime ndu-ozi nna mu nweru nri nweru k'etsutsu iya; mu bya anọdu l'ẹka-a; ẹgu nọdu abya mu egbugbu?
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mu a-gbẹshikpoepho jepfu nna mu je asụ iya: ‘Nna; mu meswewaru Chileke bya emeswee ngu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mu ta agbaẹduru kẹ g'e kua mu nwa ngu ọzo. Meje mu g'iime ndu-ozi ngu ndu i butaru ebuta.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ọ gbalihu bya alapfushia nna iya.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nwata ono sụ iya: ‘Nna; mu meswewaru Chileke bya emeswee ngu. Mu ta agbaẹduru kẹ g'i kua mu nwa ngu ọzo.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nna iya ono sụele-a unwokoro iya: ‘Unu chịtaru mu akpawuru uwe, bụ iya kakọta ama mma g'e yee ya; gbabẹ iya echi ẹka; yee ya akpọkpa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Unu akpụta adeswi, tsụru ẹba gbua g'anyi gude swaa ẹswa iya.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Kẹle nwa mu-a nwụhuru anwụhu; nta-a bẹ ọ byaru bya adzụwaru ndzụ ọzo. O shi gbaphuhu agbaphuhu; ọle nta-a bẹ a hụmawaru iya.’ Ẹphe wata eme ẹswa.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Teke ono bẹ ọkpara iya nọ l'ẹgu. Ọ lwarwutashia unuphu ntse; ọ nụma ọda nkwa mẹ ebvu.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ọ bya ekua onye lanụ l'ime unwokoro nna iya bya asụ iya: ‘?Bụ ole ada?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nwokoro ono sụ iya: ‘Ọ kwa nwune ngu lwarụ; nna ngu gbua ada-eswi, tsụru ẹba; kẹle ọ hụmaru iya; ọ nọdukwadu ndzụ.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ẹhu ghuahaa ọkpara iya ono eghu. Ọphu o kweẹdu abahụ unuphu. Nna iya jepfu iya je arwọo ya sụ iya g'ọ batarọ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ọ sụ nna iya: ‘Lenu! Apha olemole-a bẹ mu jekọtawaru ngu ozi. O toko dụ-swe iphe, i zijeru mu, mu jịkajeru ememe. Ọle i tikị nụ-swee mu g'ọ ka mma l'ọo nwa-eghu gẹ mu gude mee ẹmereme mu l'ọ̀nyà mu phẹ.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 O be gẹ nwa ngu ọwa-a, jeru je atụko iphe ngu kpakaaru ụnwanyi ụkpara-a lwarụ; i gbuaru iya ada-eswi, tsụru ẹba.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nna iya sụ iya: ‘Nwa mu; ?Ọ kwa lẹ mu lẹ ngu anọkpoo tekenteke; tẹme iphemiphe, mu nweru bụwaru nkengu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ọ gbaru g'e mee ẹmereme tee ẹswa; kẹle nwune ngu-a shi nwụhuwaa anwụhu; ọle nta-a bẹ ọ byaru bya adzụru ndzụ ọzo. O shi gbaphuhu agbaphuhu; ọle nta-a bẹ a hụmawaru iya.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.