Juízes 9

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tọbudu iya bụ; Abimẹleku nwa Jieru-Balụ gbẹshi bya ejeshia lẹ mkpụkpu Shẹkemu l'ibe nwune ne iya phẹ; jekọta l'iphe, bụ ipfu kẹ ndu ne iya je asụ phẹ:
1 Certo dia, Abimeleque, filho de Gideão, foi a Siquém visitar os irmãos de sua mãe e disse a eles e aos demais membros do seu clã materno:
2 “Unu jịkotakpoo iphe, bụ ndu Shẹkemu sụ phẹ: ‘?Bụ ole karụ unu ree? ?Bụ g'ụnwu Jieru-Balụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri ono bụru onye-ishi unu; tọo ?g'onye lanụ bụru onye-ishi unu?’ Ọzo bụ g'unu nyatakwaphọ lẹ mu bụ ọkpu, shi unu l'ẹhu waa mee unu.”
2 “Perguntem aos líderes de Siquém se preferem ser governados por todos os setenta filhos de Gideão ou por um só homem. E lembrem-se de que eu sou da mesma carne e do mesmo sangue de vocês!”.
3 Ndu ne iya ono je eworu iphe ono pfukọtaru iphe, bụ unwoke ndu Shẹkemu; ọ bụru iphe, ọkpoma phẹ natarụ bụ g'ẹphe tsoru Abimẹleku; kẹle ẹphe pfuru sụ: “Ọo nwune anyi bẹ ọbu.”
3 Então os tios de Abimeleque transmitiram sua mensagem a todos os líderes de Siquém, que, depois de ouvirem a proposta, decidiram em favor de Abimeleque, pois era parente deles.
4 Ẹphe bya anụ iya ụkporo mkpọla-ọchaa ẹto lẹ mkpọla-ọchaa iri, shikọta l'ụlo agwa phẹ ono, bụ Belu-Beritu. Abimẹleku bya egude mkpọla-ọchaa ono bukọo ndu ọgalemkpa waa ndu eme gaphu-gaphu-gaphu; ẹphe wụru tsoahaa ya.
4 Deram-lhe setenta moedas de prata do templo de Baal-Berite, que ele usou para contratar indivíduos desocupados e desordeiros que concordaram em segui-lo.
5 Ọ bya ejeshia l'ibe nna iya lẹ mkpụkpu Ọfura; je egbushikọta ụnwunna iya ono, bụ iya bụ ụnwu Jieru-Balụ ono, dụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri ono l'eli mkpuma lanụ. Ọo ẹpho Jiótamu, bụ iya kachakpọo abụru nwata l'ụnwu Jieru-Balụ ono bẹ bụ onye phọduru nụ; kẹle o jeru edomia onwiya.
5 Ele foi à casa de seu pai em Ofra e ali, sobre uma pedra, matou todos os seus setenta meios-irmãos, os filhos de Gideão, exceto Jotão, o filho mais novo, que fugiu e se escondeu.
6 No iya; ndu Shẹkemu mẹkpoo ndu mkpụkpu Bẹtu-milo je atụko dzukọbe l'upfu achị, nọ lẹ mgboru itso, dụ nsọ, bvuru lẹ Shẹkemu; woru eze mee Abimẹleku.
6 Então os líderes de Siquém e Bete-Milo convocaram uma reunião debaixo do carvalho perto da coluna em Siquém e proclamaram Abimeleque rei.
7 G'e pfuẹrupho Jiótamu iphe ono, ẹphe meru ono; o je enyihu mkpakpọnu úbvú Gerizimu; raarụ phẹ iya arara sụ: “Unubẹ ndu Shẹkemu; unu ngabẹkpodaru mu phọ nchị-o; k'ọphu Chileke a-ngabẹkwarupho unu nchị!
7 Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou: “Ouçam-me, cidadãos de Siquém! Ouçam-me se querem que Deus os ouça!
8 Sụ-a; ọ nweru teke oshi gbẹshikotaru jeshia ahọta oshi, a-bụru eze phẹ. Ẹphe pfuaru oshi olivu g'ọ bụru eze phẹ.
8 Certa vez as árvores resolveram ungir um rei. Primeiro disseram à oliveira: ‘Seja nosso rei!’.
9 Oshi olivu sụ phẹ: ‘?Mu a-parụ manụ mu haa, bụ iphe, eegudeje akwabẹ Chileke mẹ nemadzụ ùbvù bya eletaha oshi l'ophu ẹnya?’
9 Mas a oliveira se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o óleo que agrada a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
10 Ẹphe bya epfukwaarụpho oshi figu g'ọ bụru eze phẹ.
10 “Então disseram à figueira: ‘Seja nosso rei!’.
11 Oshi figu sụ phẹ: ‘?Mu a-parụ ẹguru akpụru ono, mu amịje ono, atsọje ntụmatu ono haa bya eletaaha oshi l'ophu ẹnya?’
11 Mas a figueira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir meus frutos doces e deliciosos, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
12 Tọbudu iya bụ; ẹphebe oshi ono bya asụ vayịnu g'ọ bụru eze phẹ.
12 “Então disseram à videira: ‘Seja nosso rei!’.
13 Vayịnu sụ phẹ: ‘?Bụ gẹ mu parụ mẹe mu, emeje g'obu tsọ Chileke waa nemadzụ ụtso ono haa bya eletaaha oshi l'ophu ẹnya?’
13 Mas a videira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o vinho que alegra a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
14 E mechaa; oshi ono g'ẹphe ha sụ gẹ ọgara-mbo bya abụru eze phẹ.
14 “Por fim, todas as árvores se voltaram para o espinheiro e disseram: ‘Seja nosso rei!’.
15 Ọgara-mbo sụ phẹ: ‘Teke ọ dụ unu gẹ mu bụru eze unu; unu wụbata nụ lẹ mkpula mu bya ezee ndzụ; ọ -dụdu; g'ọku shikwa lẹ mụbe ọgara-mbo bya ekepyashịkota iphe, bụ oshi sida, nọkota l'úbvú Lébanọnu!’ ”
15 E o espinheiro respondeu às árvores: ‘Se querem mesmo ungir-me seu rei, venham abrigar-se à minha sombra. Se não, que saia fogo de mim e queime os cedros do Líbano’”.
16 Noo ya; Jiótamu sụ phẹ: “Ọ -bụru l'ọo iphe, gbaru unu bẹ unu meru ono; mbụ ọ -bụru l'ọo ree bẹ unu meru ono; woru Abimẹleku mee eze; mbụ-a; ọ -bụkpooru l'ọo iphe, dụta adụta bẹ unu meru Jieru-Balụ yẹe ndibe iya ono; mbụ ọ -bụkpooru l'ọo ẹgube, ọ gbaru g'unu mee ya ya bẹ unu meru iya ya ono;
16 Jotão prosseguiu: “Será que vocês de fato agiram de forma honrada e íntegra ao proclamar Abimeleque seu rei? Será que foram justos com Gideão e seus descendentes? Vocês o trataram como ele merece, tendo em vista tudo que realizou?
17 mbụ nna mu ono, lwụru unu ọgu; tụa ishi ndzụ iya; dzọta unu l'ẹka ndu Midiyanu ono;
17 Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para libertá-los dos midianitas.
18 bẹ ọ gbẹchia rwua ntanụ ọwa; unu gbẹ tsopyabẹ ndu unuphu ibe nna mu ono; woru ụnwu iya ụkporo ụmadzu ẹto l'iri gbushia l'eli mkpuma lanụ. Unu bya eworu Abimẹleku, bụ nwatibe ohu, nna mu gbatarụ agbata mee eze ndu Shẹkemu; kẹle ọ bụ nwune unu.
18 Mas hoje vocês se rebelaram contra ele e seus descendentes e mataram seus setenta filhos sobre uma pedra. Escolheram Abimeleque, filho da escrava dele, para ser rei só porque ele é seu parente.
19 Ọ -bụru l'ọo iphe, gbaru unu bẹ unu meru ono; mbụ ọ -bụru l'ọo ree bẹ unu meru Jieru-Balụ yẹe ndibe iya lẹ ntanụ-a; gẹ Abimẹleku bụkwaru unu ẹhu-ụtso; unubẹdua abụkwarupho yẹbedua!
19 “Se hoje agiram de forma honrada e íntegra com Gideão e seus descendentes, então que sejam felizes com Abimeleque, e ele seja feliz com vocês.
20 Teke ọ tọ dụdu; g'ọku shikwa l'ẹhu Abimẹleku bya ekepyashịa unubẹ ndu Shẹkemu waa ndu Bẹtu-milo; g'ọku shikwaphọ l'ẹhu unubẹ ndu Shẹkemu; waa ndu Bẹtu-milo bya ekepyashịa Abimẹleku!”
20 Mas, se não o fizeram, então que saia fogo de Abimeleque e queime os líderes de Siquém e Bete-Milo, e saia fogo dos líderes de Siquém e Bete-Milo e queime Abimeleque!”.
21 Noo ya; Jiótamu pfuchaa nno; bya agbalaa lashịa mkpụkpu Biye je ebuwarụro l'ẹka ono; kẹle ọotsu nwanna iya ono, bụ Abimẹleku ebvu.
21 Então Jotão fugiu e foi morar em Beer, pois tinha medo de seu irmão Abimeleque.
22 Abimẹleku bụru onye-ishi ndu Ízurẹlu nọo apha ẹto;
22 Depois que Abimeleque havia governado Israel por três anos,
23 Chileke zia ẹjo maa; o je anọdu l'echilabọ Abimẹleku yẹle ndu Shẹkemu; ẹphe meahaaru Abimẹleku ghẹlegheleghele.
23 Deus enviou um espírito que gerou discórdia entre Abimeleque e os líderes de Siquém, que se rebelaram.
24 Ọ bụru Chileke meru gẹ ndu Shẹkemu meje nno; g'ee-shi g'a pfụa Abimẹleku ụgwo ẹjo-iphe ono, o meru ụnwunna iya ono; mbụ g'a gwata iya ụgwo ọchi ụnwu Jieru-Balụ, dụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri; mbụ ụnwunna iya ono, o gbushiru ono. Aagwatakwaphọ ndu Shẹkemu, bụ ndu yetarụ Abimẹleku njọ ẹka g'o gbushia ụnwunna iya ono ụgwo ọchi phẹ.
24 Foi um castigo para Abimeleque por ele ter assassinado os setenta filhos de Gideão e para os líderes de Siquém por terem apoiado Abimeleque no assassinato de seus irmãos.
25 Tọbudu iya bụ; ndu Shẹkemu bya eye ndu jeru akwakaaru iya l'eli úbvú, nọgbaa l'ẹka ono g'ẹphe mekata iya. Ọ nọdu abụjeru onye ghatakpọoru l'ụzo ibe iya ono; ẹphe anaa ya nfụ. E je agbaarụ Abimẹleku ama.
25 Os líderes de Siquém prepararam uma emboscada para Abimeleque no alto dos montes e assaltavam todos os que passavam por ali. Contudo, alguém alertou Abimeleque sobre essa conspiração.
26 Noo ya; Galu, bụ nwa Ẹbedu gbẹshi duta ụnwunna iya; ẹphe wụru jeshia Shẹkemu. O jerwua; ndu Shẹkemu woru onwophẹ ye iya l'ẹka ọkpobe eyeye.
26 Nessa época, Gaal, filho de Ebede, se mudou para Siquém com seus irmãos e ganhou a confiança dos líderes da cidade.
27 Ẹphe bya awụfu jeshia l'ẹgu je awọkoo akpụru vayịnu l'opfu-vayịnu phẹ. Ẹphe wọkobechaa ya; bya azọshia mẹe l'akpụru vayịnu ono wata abọ ọbo-iphe l'ụlo agwa phẹ. Ẹphe nọdu eri; bya angụ; tẹme ẹphe nọdu epfubyishikwaphọ Abimẹleku.
27 Depois de irem ao campo, colherem as uvas e pisarem nelas, realizaram uma festa da colheita, no templo do deus local. Foi servido vinho à vontade, e todos começaram a amaldiçoar Abimeleque.
28 Tọbudu iya bụ; Galu nwa Ẹbedu sụ: “?Bụ onye bẹ Abimẹleku bụnu-a? ?Bụkpoo gụnu aa-kpata g'anyịbe ndu Shẹkemu nọdu iya l'ẹka? ?Ọ kwa l'ọo nwatibe Jieru-Balụ bẹ ọ bụ? Mbụ ?tọ bụdu Zebulu bẹ etsota iya nụ l'abụru ishi? Unu jechiaru ndu Hamọ, bụ iya bụ nna ndu Shẹkemu ozi! ?Bụ gụnu aa-kpata g'anyi bya ejeahaaru Abimẹleku ozi?
28 “Quem é Abimeleque?”, disse em alta voz Gaal, filho de Ebede. “Se não é um verdadeiro filho de Siquém, por que devemos servi-lo? É apenas filho de Gideão, e esse Zebul é apenas seu ajudante. Sirvam aos verdadeiros filhos de Hamor, o fundador de Siquém! Por que devemos servir a Abimeleque?
29 Ọ dụ g'a sụkwanu lẹ ndu-a bẹ nọ mu l'ẹka! Mu gege emegheana kẹ Abimẹleku. Mu gege asụ Abimẹleku g'ọ kwakọbe ndu ojọgu iya gude lụfuta!”
29 Se eu estivesse no comando, me livraria de Abimeleque. Diria a ele: ‘Convoque seus soldados e venha lutar!’.”
30 No iya; Zebulu, bụ onye-ishi mkpụkpu ono nụmaepho iphe ono, Galu nwa Ẹbedu pfuru ono; ọ vọru ọku wụa ẹhu.
30 Mas, quando Zebul, que governava a cidade, tomou conhecimento das palavras de Gaal, ficou furioso.
31 Ọ bya ezia ndu-ozi iya lẹ mpya; ẹphe je ezia Abimẹleku ozi sụ iya: “Lenu; Galu nwa Ẹbedu bẹ yẹle ndu unuphu ibe phẹ byaakwaru Shẹkemu. Ẹphe tụkoakwa iphe, bụ ndu mkpụkpu-a kpalia g'ẹphe tso ngu opfu.
31 Enviou mensageiros a Abimeleque em Arumá para lhe dizer: “Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos se mudaram para Siquém e estão instigando a cidade a se rebelar contra você.
32 Ọo ya bụ; iphe, ii-me nta-a bụ g'ị gbẹshi l'ẹnyashi; waa ndu ọphu gụ l'ẹphe nọ; je akwakachaa l'ime ẹgbudu.
32 Venha de noite com seu exército e esconda-se nos campos.
33 O -beẹpho l'ụtsu; mbụ mẹ ẹnyanwu -waẹpho; unu gbẹshi je etsoo mkpụkpu ono ọgu. Galu yẹe ndu ono -byatashịa g'ẹphe tso ngu ọgu; mee phẹ g'ẹka ha ngu.”
33 Pela manhã, assim que o sol nascer, ataque a cidade. Quando Gaal e aqueles que o acompanham saírem para lutar contra você, faça com eles o que desejar”.
34 Ọo ya bụ; o be l'ẹnyashi; Abimẹleku yẹle ndu ojọgu iya l'ophu kee onwophẹ uzi ẹno; je akwakachaa l'agụga mkpụkpu Shẹkemu.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram de noite, dividiram-se em quatro grupos e armaram uma emboscada ao redor de Siquém.
35 No iya; Galu nwa Ẹbedu gbẹshi je apfụru l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Abimẹleku yẹle ndu ojọgu iya shichaa l'ẹka ono, ẹphe domishiru onwophẹ ono wụfuta.
35 Gaal, filho de Ebede, estava à porta da cidade quando Abimeleque e seu exército saíram de seus esconderijos.
36 Galu hụmae phẹ phọ; ọ rashịaru Zebulu sụ: “Lenu-o! Ndu nemadzụ shikwa l'eli úbvú awụ abya!”
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: “Olhe, há pessoas descendo do alto das colinas!”. Zebul respondeu: “São apenas as sombras dos montes que se parecem com homens”.
37 Galu bya epfukwaa ya phọ ọzo sụ: “Ọphu lekpọdapho; ndu nemadzụ shikwa l'echilabọ mkpụkpu eje abya; tẹme ọ dụkwarupho ndu ọphu shi l'ụzo upfu achị ndu jibya eje abya.”
37 Mas Gaal insistiu: “Não! São pessoas descendo das colinas. E outro grupo vem pela estrada que passa pelo Carvalho dos Adivinhos”.
38 Zebulu sụ iya: “?Dẹnuhunu ọnu ono, i shi apashị-a; mbụ ọnu, i gude sụ: ‘?Bụ onye bẹ Abimẹleku bụ kẹ g'anyi bya ejeahaaru iya ozi-a?’ ?Tọbunaa ndu-a bẹ i shi epfutọshi-a? Jenụ je adatso phẹ ọgu!”
38 Zebul se voltou para ele e perguntou: “Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você que disse: ‘Quem é Abimeleque e por que deveríamos servi-lo?’. Os homens dos quais você zombou estão logo ali do lado de fora da cidade! Saia e lute contra eles!”.
39 No iya; Galu bya eduta ndu Shẹkemu; ẹphe je etsoo Abimẹleku ọgu.
39 Então Gaal marchou à frente dos líderes de Siquém para a batalha contra Abimeleque.
40 Abimẹleku chịa phẹ ọso; ẹphe ye ọkpa l'ọso. Igwerigwe ndu ojọgu kẹ Galu dachaa iko; mekachaa iphe-ẹhuka. Ẹphe daepho pọopoo jasụ l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, e muitos homens de Siquém foram feridos e caíram pelo caminho enquanto recuavam até o portão da cidade.
41 E mechaa; Abimẹleku lashịa mkpụkpu Arụma je anọdu. Ọ bụru Zebulu bẹ chịfuru Galu yẹle ụnwunna iya ono lẹ Shẹkemu.
41 Abimeleque voltou a Arumá, e Zebul expulsou Gaal e seus irmãos de Siquém.
42 Tọbudu iya bụ; ọ bya ebekwa lẹ nchitabọhu iya; ndu Shẹkemu bya ejeshikwaa l'ẹgu; e je epfuaru iya Abimẹleku.
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu para guerrear nos campos. Abimeleque soube disso,
43 Ọo ya bụ; ọ chịta ndu ojọgu iya; woru phẹ kèé uzi ẹto; ẹphe je akwakachaa l'ẹgbudu l'ẹgbudu. O leẹpho ẹnya; hụma gẹ ndu Shẹkemu shi lẹ mkpụkpu ono awụ abya; ọ gbẹshi datso phẹ ọgu; woru phẹ gbushia.
43 dividiu seus homens em três grupos e armou emboscadas nos campos. Quando Abimeleque viu o povo sair da cidade, ele e seus homens saíram de seus esconderijos e atacaram.
44 Tọbudu iya bụ; Abimẹleku waa ndu ọphu yẹe ya swị bya awụfu-kebe jeshia l'ibiya k'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Uzi labọ k'ọphuu wụfu je adatso ndu Shẹkemu ndu ọphu nọ l'ẹgu phọ ọgu; woru phẹ gbushia.
44 Abimeleque e seu grupo tomaram de assalto o portão da cidade para impedir que os homens de Siquém voltassem para dentro. Enquanto isso, os outros dois grupos atacaram e mataram aqueles que estavam nos campos.
45 Lẹ mbọku ono l'ophu bẹ Abimẹleku lwụkotaru ọgu lẹ mkpụkpu ono. Ọ lwụta iya; gbushia ndu bu iya nụ; mebyishikọta mkpụkpu ono; bya eworu únú ghakọta iya.
45 A batalha durou o dia inteiro. Por fim, Abimeleque tomou Siquém e matou seus habitantes. Depois, destruiu a cidade e espalhou sal em todo o solo.
46 Ndu bu l'ụlo-eli ono, nọ lẹ Shẹkemu ono nụmapho iphe ono; ẹphe wụbakota l'ime ẹka a kpụshiru ike l'eze ụlo agwa, bụ Ẹlu-Beritu.
46 Ao tomarem conhecimento do que havia acontecido, os líderes que viviam na torre de Siquém correram e se esconderam na fortaleza do templo de Baal-Berite.
47 No iya; ama bya agbaarụ Abimẹleku lẹ ndu bu l'ụlo-eli Shẹkemu bẹ kụkobekwaru l'ẹka lanụ.
47 Quando alguém informou Abimeleque de que esses habitantes estavam reunidos ali,
48 Ọo ya bụ; Abimẹleku waa ndu ọphu yẹe ya swị bya ejeshia úbvú Zalụmonu. Ẹphe rwua l'ẹka ono; Abimẹleku bya egude ogbunkụ gbukwoshia nkụ; chịta tụa l'ukuvu. Ọ bya asụ ndu ono, yẹe ya swị ono: “Ngwa! Iphe, unu hụmaru, mu meru; unu mee ẹgube ono!”
48 ele levou seu exército ao monte Zalmom. Pegou um machado, cortou alguns galhos de uma árvore e os pôs sobre os ombros. “Rápido! Façam como eu!”, disse a seus homens.
49 Noo ya; onyenọnu bya ebukọo nkụ; vuta tsoru Abimẹleku. Ẹphe je eworu iya doo l'ime ẹka ono, a kpụshiru ike ono; mbụ l'eli ndu nọ l'ime iya ono; woru ọku tua ya. Ọku tsua ụlo-eli ono; kegbushikọta ndu nọ iya nụ, rwuru ụnu ụmadzu labọ l'ụkporo ụmadzu iri; unwoke mẹ ụnwanyi. Ẹphe nwụshihukota.
49 Assim, cada um cortou alguns galhos e fez como Abimeleque. Então amontoaram os galhos junto às paredes do templo e puseram fogo. Todos que viviam na torre de Siquém morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 E mechaa Abimẹleku bya ejeshia mkpụkpu Tebẹzu; je ekephee mkpụkpu ono; lwụta iya.
50 Em seguida, Abimeleque atacou a cidade de Tebes e a conquistou.
51 Ọle o nwekwanụru ụlo-eli, a kpụshiru ike nọ lẹ mkpụkpu ono. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ unwoke mẹ ụnwanyi; mbụ ndu bukọta lẹ mkpụkpu ono gbaru la je anọdu. Ẹphe gụ-chishikọta onwophẹ l'ime iya; bya awụru lashịa l'ime mkpotsu ụlo-eli ono.
51 No meio da cidade, porém, havia uma torre forte, e toda a população, homens e mulheres, fugiu para lá. Trancaram-se por dentro e subiram até o terraço.
52 Abimẹleku bya ejeshia l'ụlo-eli ono g'o tsoo ndu nọ ya nụ ọgu. O rwutashịa ọnu-abata ụlo-eli ono ntse g'ọ tụfu iya ọku;
52 Abimeleque foi até a torre e a atacou. Mas, quando se preparava para incendiar a entrada da torre,
53 nwanyị lanụ l'ime ndu ono, nọ l'ụlo-eli ono pataẹpho nggu-mkpuma uswe woru tụa Abimẹleku l'ishi; woru iya ọkpu ishi tụpyashia atụpyashị.
53 uma mulher que estava no terraço jogou na cabeça de Abimeleque uma pedra de moinho, que rachou seu crânio.
54 Ọ bya ekukebe nwokorọbya, achịjeru iya ngwọgu iya sụ iya: “Mịta-kebe ogu-echi ngu gbugbua mu; k'ọphu ẹphe taa anọdudu epfu sụ: ‘Ọ kwa nwanyị bẹ gburu iya nụ.’ ” Ọo ya bụ; onye-ozi iya ono wota ogu-echi sụa ya; ọ nwụhu.
54 Sem demora, ele disse a seu jovem escudeiro: “Tire a espada e mate-me! Assim ninguém dirá que uma mulher matou Abimeleque!”. O jovem o atravessou com sua espada, e ele morreu.
55 Ndu Ízurẹlu hụmaepho lẹ Abimẹleku bẹ nwụhuwaru nụ; onyenọnu tụgbuchaa lashịa unuphu.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, debandaram e voltaram para casa.
56 Ọ bụru ẹgube ono bẹ Chileke shiru gwata Abimẹleku ụgwo ẹjo-iphe ono, o meru nna iya ono; mbụ k'ụnwunna iya, dụ ụkporo ẹto l'iri, o gbushiru ono.
56 Desse modo, Deus castigou Abimeleque pelo mal que ele havia feito a seu pai, matando os setenta irmãos.
57 Chileke bẹ mekwarụpho g'ẹjo-iphe, ndu Shẹkemu meru ono tukoru phẹ l'ishi. Ọnu ono, Jiótamu nwa Jieru-Balụ tụru bẹ mechaa nwụa l'ẹhu phẹ.
57 Deus também castigou os homens de Siquém por toda a sua maldade. Assim cumpriu-se a maldição de Jotão, filho de Gideão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.