Juízes 9

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tọbudu iya bụ; Abimẹleku nwa Jieru-Balụ gbẹshi bya ejeshia lẹ mkpụkpu Shẹkemu l'ibe nwune ne iya phẹ; jekọta l'iphe, bụ ipfu kẹ ndu ne iya je asụ phẹ:
1 Abimeleque, filho de Gideão, foi à cidade de Siquém, onde viviam todos os parentes da sua mãe. Ele pediu
2 “Unu jịkotakpoo iphe, bụ ndu Shẹkemu sụ phẹ: ‘?Bụ ole karụ unu ree? ?Bụ g'ụnwu Jieru-Balụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri ono bụru onye-ishi unu; tọo ?g'onye lanụ bụru onye-ishi unu?’ Ọzo bụ g'unu nyatakwaphọ lẹ mu bụ ọkpu, shi unu l'ẹhu waa mee unu.”
2 que eles perguntassem aos homens de Siquém: — O que é que vocês preferem: ser governados pelos setenta filhos de Gideão ou por um só homem? Lembrem que Abimeleque é do mesmo sangue de vocês.
3 Ndu ne iya ono je eworu iphe ono pfukọtaru iphe, bụ unwoke ndu Shẹkemu; ọ bụru iphe, ọkpoma phẹ natarụ bụ g'ẹphe tsoru Abimẹleku; kẹle ẹphe pfuru sụ: “Ọo nwune anyi bẹ ọbu.”
3 Então os parentes da sua mãe falaram sobre isso com os homens de Siquém, e eles resolveram seguir Abimeleque porque era parente deles.
4 Ẹphe bya anụ iya ụkporo mkpọla-ọchaa ẹto lẹ mkpọla-ọchaa iri, shikọta l'ụlo agwa phẹ ono, bụ Belu-Beritu. Abimẹleku bya egude mkpọla-ọchaa ono bukọo ndu ọgalemkpa waa ndu eme gaphu-gaphu-gaphu; ẹphe wụru tsoahaa ya.
4 Deram a ele oitocentos gramas de prata tirados do templo de Baal-Berite. Com essa prata Abimeleque contratou alguns homens ordinários para o seguirem.
5 Ọ bya ejeshia l'ibe nna iya lẹ mkpụkpu Ọfura; je egbushikọta ụnwunna iya ono, bụ iya bụ ụnwu Jieru-Balụ ono, dụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri ono l'eli mkpuma lanụ. Ọo ẹpho Jiótamu, bụ iya kachakpọo abụru nwata l'ụnwu Jieru-Balụ ono bẹ bụ onye phọduru nụ; kẹle o jeru edomia onwiya.
5 Abimeleque foi para a casa do seu pai em Ofra e ali, em cima de uma só pedra, ele matou os seus setenta irmãos, os filhos de Gideão. Mas Jotão, o filho mais moço, se escondeu e por isso não foi assassinado.
6 No iya; ndu Shẹkemu mẹkpoo ndu mkpụkpu Bẹtu-milo je atụko dzukọbe l'upfu achị, nọ lẹ mgboru itso, dụ nsọ, bvuru lẹ Shẹkemu; woru eze mee Abimẹleku.
6 Então todos os homens de Siquém e de Bete-Milo se reuniram na árvore sagrada de Siquém e ali fizeram de Abimeleque o seu rei.
7 G'e pfuẹrupho Jiótamu iphe ono, ẹphe meru ono; o je enyihu mkpakpọnu úbvú Gerizimu; raarụ phẹ iya arara sụ: “Unubẹ ndu Shẹkemu; unu ngabẹkpodaru mu phọ nchị-o; k'ọphu Chileke a-ngabẹkwarupho unu nchị!
7 Quando Jotão soube disso, subiu até o alto do monte Gerizim e gritou para eles: — Homens de Siquém, me escutem, e Deus escutará vocês!
8 Sụ-a; ọ nweru teke oshi gbẹshikotaru jeshia ahọta oshi, a-bụru eze phẹ. Ẹphe pfuaru oshi olivu g'ọ bụru eze phẹ.
8 Aí Jotão disse: — Uma vez as árvores resolveram procurar um rei para elas. Então disseram à oliveira: “Seja o nosso rei.”
9 Oshi olivu sụ phẹ: ‘?Mu a-parụ manụ mu haa, bụ iphe, eegudeje akwabẹ Chileke mẹ nemadzụ ùbvù bya eletaha oshi l'ophu ẹnya?’
9 E a oliveira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu azeite, usado para honrar os deuses e os seres humanos.”
10 Ẹphe bya epfukwaarụpho oshi figu g'ọ bụru eze phẹ.
10 — Aí as árvores pediram à figueira: “Venha ser o nosso rei.”
11 Oshi figu sụ phẹ: ‘?Mu a-parụ ẹguru akpụru ono, mu amịje ono, atsọje ntụmatu ono haa bya eletaaha oshi l'ophu ẹnya?’
11 Mas a figueira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar os meus figos tão doces.”
12 Tọbudu iya bụ; ẹphebe oshi ono bya asụ vayịnu g'ọ bụru eze phẹ.
12 — Então as árvores disseram à parreira : “Venha ser o nosso rei.”
13 Vayịnu sụ phẹ: ‘?Bụ gẹ mu parụ mẹe mu, emeje g'obu tsọ Chileke waa nemadzụ ụtso ono haa bya eletaaha oshi l'ophu ẹnya?’
13 Mas a parreira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu vinho, que alegra os deuses e os seres humanos.”
14 E mechaa; oshi ono g'ẹphe ha sụ gẹ ọgara-mbo bya abụru eze phẹ.
14 — Aí todas as árvores pediram ao espinheiro: “Venha ser o nosso rei.”
15 Ọgara-mbo sụ phẹ: ‘Teke ọ dụ unu gẹ mu bụru eze unu; unu wụbata nụ lẹ mkpula mu bya ezee ndzụ; ọ -dụdu; g'ọku shikwa lẹ mụbe ọgara-mbo bya ekepyashịkota iphe, bụ oshi sida, nọkota l'úbvú Lébanọnu!’ ”
15 E o espinheiro respondeu: “Se vocês querem mesmo me fazer o seu rei, venham e fiquem debaixo da minha sombra. Se vocês não fizerem isso, sairá fogo do espinheiro e queimará os cedros do Líbano.”
16 Noo ya; Jiótamu sụ phẹ: “Ọ -bụru l'ọo iphe, gbaru unu bẹ unu meru ono; mbụ ọ -bụru l'ọo ree bẹ unu meru ono; woru Abimẹleku mee eze; mbụ-a; ọ -bụkpooru l'ọo iphe, dụta adụta bẹ unu meru Jieru-Balụ yẹe ndibe iya ono; mbụ ọ -bụkpooru l'ọo ẹgube, ọ gbaru g'unu mee ya ya bẹ unu meru iya ya ono;
16 E Jotão continuou: — Será que vocês foram sinceros e honestos quando fizeram de Abimeleque um rei? E será que vocês trataram Gideão e a sua família com decência e de acordo com o que ele merecia?
17 mbụ nna mu ono, lwụru unu ọgu; tụa ishi ndzụ iya; dzọta unu l'ẹka ndu Midiyanu ono;
17 Lembrem que o meu pai lutou por vocês. Ele arriscou a vida para salvá-los dos midianitas.
18 bẹ ọ gbẹchia rwua ntanụ ọwa; unu gbẹ tsopyabẹ ndu unuphu ibe nna mu ono; woru ụnwu iya ụkporo ụmadzu ẹto l'iri gbushia l'eli mkpuma lanụ. Unu bya eworu Abimẹleku, bụ nwatibe ohu, nna mu gbatarụ agbata mee eze ndu Shẹkemu; kẹle ọ bụ nwune unu.
18 Mas hoje vocês estão contra a família do meu pai. Vocês mataram os seus setenta filhos em cima de uma só pedra! E depois fizeram do seu filho Abimeleque, que é filho de uma escrava, o rei de Siquém. Fizeram isso somente porque ele é parente de vocês.
19 Ọ -bụru l'ọo iphe, gbaru unu bẹ unu meru ono; mbụ ọ -bụru l'ọo ree bẹ unu meru Jieru-Balụ yẹe ndibe iya lẹ ntanụ-a; gẹ Abimẹleku bụkwaru unu ẹhu-ụtso; unubẹdua abụkwarupho yẹbedua!
19 Agora, se o que vocês fizeram hoje com Gideão e a sua família foi sincero e honesto, então sejam felizes com Abimeleque, e que ele seja feliz com vocês!
20 Teke ọ tọ dụdu; g'ọku shikwa l'ẹhu Abimẹleku bya ekepyashịa unubẹ ndu Shẹkemu waa ndu Bẹtu-milo; g'ọku shikwaphọ l'ẹhu unubẹ ndu Shẹkemu; waa ndu Bẹtu-milo bya ekepyashịa Abimẹleku!”
20 Mas, se não, que de Abimeleque saia fogo e queime os homens de Siquém e de Bete-Milo! E que saia fogo dos homens de Siquém e de Bete-Milo e queime Abimeleque!
21 Noo ya; Jiótamu pfuchaa nno; bya agbalaa lashịa mkpụkpu Biye je ebuwarụro l'ẹka ono; kẹle ọotsu nwanna iya ono, bụ Abimẹleku ebvu.
21 Aí Jotão fugiu e foi viver em Beer porque estava com medo do seu irmão Abimeleque.
22 Abimẹleku bụru onye-ishi ndu Ízurẹlu nọo apha ẹto;
22 Abimeleque governou o povo de Israel durante três anos.
23 Chileke zia ẹjo maa; o je anọdu l'echilabọ Abimẹleku yẹle ndu Shẹkemu; ẹphe meahaaru Abimẹleku ghẹlegheleghele.
23 Então Deus fez com que Abimeleque e os homens de Siquém se odiassem. E eles se revoltaram contra Abimeleque.
24 Ọ bụru Chileke meru gẹ ndu Shẹkemu meje nno; g'ee-shi g'a pfụa Abimẹleku ụgwo ẹjo-iphe ono, o meru ụnwunna iya ono; mbụ g'a gwata iya ụgwo ọchi ụnwu Jieru-Balụ, dụ ụmadzu ụkporo ẹto l'iri; mbụ ụnwunna iya ono, o gbushiru ono. Aagwatakwaphọ ndu Shẹkemu, bụ ndu yetarụ Abimẹleku njọ ẹka g'o gbushia ụnwunna iya ono ụgwo ọchi phẹ.
24 Isso aconteceu para que Abimeleque e os homens de Siquém, que o haviam ajudado a matar os setenta filhos de Gideão, pagassem pelo seu crime.
25 Tọbudu iya bụ; ndu Shẹkemu bya eye ndu jeru akwakaaru iya l'eli úbvú, nọgbaa l'ẹka ono g'ẹphe mekata iya. Ọ nọdu abụjeru onye ghatakpọoru l'ụzo ibe iya ono; ẹphe anaa ya nfụ. E je agbaarụ Abimẹleku ama.
25 Os moradores de Siquém puseram homens escondidos no alto das montanhas para matar Abimeleque. Eles assaltavam todos os que passavam por aquele caminho. E Abimeleque soube disso.
26 Noo ya; Galu, bụ nwa Ẹbedu gbẹshi duta ụnwunna iya; ẹphe wụru jeshia Shẹkemu. O jerwua; ndu Shẹkemu woru onwophẹ ye iya l'ẹka ọkpobe eyeye.
26 Gaal, filho de Ebede, foi com os seus irmãos para Siquém, e os homens dali confiaram nele.
27 Ẹphe bya awụfu jeshia l'ẹgu je awọkoo akpụru vayịnu l'opfu-vayịnu phẹ. Ẹphe wọkobechaa ya; bya azọshia mẹe l'akpụru vayịnu ono wata abọ ọbo-iphe l'ụlo agwa phẹ. Ẹphe nọdu eri; bya angụ; tẹme ẹphe nọdu epfubyishikwaphọ Abimẹleku.
27 Eles foram até as suas plantações, apanharam uvas e prepararam vinho. Então fizeram uma festa. Depois entraram no templo do seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Tọbudu iya bụ; Galu nwa Ẹbedu sụ: “?Bụ onye bẹ Abimẹleku bụnu-a? ?Bụkpoo gụnu aa-kpata g'anyịbe ndu Shẹkemu nọdu iya l'ẹka? ?Ọ kwa l'ọo nwatibe Jieru-Balụ bẹ ọ bụ? Mbụ ?tọ bụdu Zebulu bẹ etsota iya nụ l'abụru ishi? Unu jechiaru ndu Hamọ, bụ iya bụ nna ndu Shẹkemu ozi! ?Bụ gụnu aa-kpata g'anyi bya ejeahaaru Abimẹleku ozi?
28 Aí Gaal disse: — Por que estamos sendo dominados por Abimeleque? Que tipo de homens somos nós, os homens de Siquém? E quem é ele? É o filho de Gideão. No entanto, Zebul recebe ordens dele. Por que devemos ser dominados por ele? Sejam fiéis ao seu antepassado Hamor, pai de Siquém.
29 Ọ dụ g'a sụkwanu lẹ ndu-a bẹ nọ mu l'ẹka! Mu gege emegheana kẹ Abimẹleku. Mu gege asụ Abimẹleku g'ọ kwakọbe ndu ojọgu iya gude lụfuta!”
29 Ah! Se eu fosse o líder deste povo! Expulsaria Abimeleque e diria: “Já que o seu exército é tão grande, então saia e lute!”
30 No iya; Zebulu, bụ onye-ishi mkpụkpu ono nụmaepho iphe ono, Galu nwa Ẹbedu pfuru ono; ọ vọru ọku wụa ẹhu.
30 Zebul, o governador da cidade, ficou com muita raiva quando soube o que Gaal tinha dito.
31 Ọ bya ezia ndu-ozi iya lẹ mpya; ẹphe je ezia Abimẹleku ozi sụ iya: “Lenu; Galu nwa Ẹbedu bẹ yẹle ndu unuphu ibe phẹ byaakwaru Shẹkemu. Ẹphe tụkoakwa iphe, bụ ndu mkpụkpu-a kpalia g'ẹphe tso ngu opfu.
31 E mandou mensageiros a Abimeleque, que estava em Arumá, para dizerem a ele: — Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém e estão atiçando o povo da cidade contra você.
32 Ọo ya bụ; iphe, ii-me nta-a bụ g'ị gbẹshi l'ẹnyashi; waa ndu ọphu gụ l'ẹphe nọ; je akwakachaa l'ime ẹgbudu.
32 Por isso faça o seguinte: durante a noite você e os seus homens saiam e se escondam nos campos.
33 O -beẹpho l'ụtsu; mbụ mẹ ẹnyanwu -waẹpho; unu gbẹshi je etsoo mkpụkpu ono ọgu. Galu yẹe ndu ono -byatashịa g'ẹphe tso ngu ọgu; mee phẹ g'ẹka ha ngu.”
33 Amanhã levantem-se ao nascer do sol e ataquem de surpresa a cidade. E, quando Gaal e os seus homens saírem para lutar, ataquem com tudo o que vocês tiverem!
34 Ọo ya bụ; o be l'ẹnyashi; Abimẹleku yẹle ndu ojọgu iya l'ophu kee onwophẹ uzi ẹno; je akwakachaa l'agụga mkpụkpu Shẹkemu.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram durante a noite e se esconderam fora de Siquém, divididos em quatro grupos.
35 No iya; Galu nwa Ẹbedu gbẹshi je apfụru l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Abimẹleku yẹle ndu ojọgu iya shichaa l'ẹka ono, ẹphe domishiru onwophẹ ono wụfuta.
35 Gaal se levantou e foi para o portão da cidade. Aí Abimeleque e os seus homens saíram de onde estavam escondidos.
36 Galu hụmae phẹ phọ; ọ rashịaru Zebulu sụ: “Lenu-o! Ndu nemadzụ shikwa l'eli úbvú awụ abya!”
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto das montanhas! Mas Zebul respondeu: — Não são homens. São as sombras das montanhas.
37 Galu bya epfukwaa ya phọ ọzo sụ: “Ọphu lekpọdapho; ndu nemadzụ shikwa l'echilabọ mkpụkpu eje abya; tẹme ọ dụkwarupho ndu ọphu shi l'ụzo upfu achị ndu jibya eje abya.”
37 Porém Gaal disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e um grupo vem vindo da árvore sagrada.
38 Zebulu sụ iya: “?Dẹnuhunu ọnu ono, i shi apashị-a; mbụ ọnu, i gude sụ: ‘?Bụ onye bẹ Abimẹleku bụ kẹ g'anyi bya ejeahaaru iya ozi-a?’ ?Tọbunaa ndu-a bẹ i shi epfutọshi-a? Jenụ je adatso phẹ ọgu!”
38 Então Zebul disse: — Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você quem perguntou por que devíamos servir Abimeleque? Pois são estes os homens de quem você estava caçoando. Saia agora e lute contra eles.
39 No iya; Galu bya eduta ndu Shẹkemu; ẹphe je etsoo Abimẹleku ọgu.
39 Aí Gaal saiu na frente dos homens de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Abimẹleku chịa phẹ ọso; ẹphe ye ọkpa l'ọso. Igwerigwe ndu ojọgu kẹ Galu dachaa iko; mekachaa iphe-ẹhuka. Ẹphe daepho pọopoo jasụ l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono.
40 Abimeleque o atacou, e Gaal fugiu. Muitos homens caíram feridos, até perto do portão da cidade.
41 E mechaa; Abimẹleku lashịa mkpụkpu Arụma je anọdu. Ọ bụru Zebulu bẹ chịfuru Galu yẹle ụnwunna iya ono lẹ Shẹkemu.
41 Então Abimeleque voltou para Arumá, e Zebul foi até Siquém e expulsou de lá Gaal e os seus irmãos.
42 Tọbudu iya bụ; ọ bya ebekwa lẹ nchitabọhu iya; ndu Shẹkemu bya ejeshikwaa l'ẹgu; e je epfuaru iya Abimẹleku.
42 No dia seguinte o povo de Siquém saiu para os campos. E Abimeleque ficou sabendo disso.
43 Ọo ya bụ; ọ chịta ndu ojọgu iya; woru phẹ kèé uzi ẹto; ẹphe je akwakachaa l'ẹgbudu l'ẹgbudu. O leẹpho ẹnya; hụma gẹ ndu Shẹkemu shi lẹ mkpụkpu ono awụ abya; ọ gbẹshi datso phẹ ọgu; woru phẹ gbushia.
43 Então ele dividiu os seus homens em três grupos e os deixou escondidos no campo, esperando. Quando Abimeleque viu o povo saindo da cidade, saiu de onde estava escondido e os matou.
44 Tọbudu iya bụ; Abimẹleku waa ndu ọphu yẹe ya swị bya awụfu-kebe jeshia l'ibiya k'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Uzi labọ k'ọphuu wụfu je adatso ndu Shẹkemu ndu ọphu nọ l'ẹgu phọ ọgu; woru phẹ gbushia.
44 Abimeleque e o seu grupo atacaram de surpresa e tomaram conta do portão da cidade. Os outros dois grupos atacaram o povo que estava nos campos e mataram todos.
45 Lẹ mbọku ono l'ophu bẹ Abimẹleku lwụkotaru ọgu lẹ mkpụkpu ono. Ọ lwụta iya; gbushia ndu bu iya nụ; mebyishikọta mkpụkpu ono; bya eworu únú ghakọta iya.
45 Abimeleque combateu os homens da cidade o dia todo. Tomou a cidade e matou os seus moradores. Então destruiu a cidade e espalhou sal no chão.
46 Ndu bu l'ụlo-eli ono, nọ lẹ Shẹkemu ono nụmapho iphe ono; ẹphe wụbakota l'ime ẹka a kpụshiru ike l'eze ụlo agwa, bụ Ẹlu-Beritu.
46 Quando os chefes de Torre de Siquém souberam disso, foram todos para a fortaleza do templo de Baal-Berite para ficar em segurança.
47 No iya; ama bya agbaarụ Abimẹleku lẹ ndu bu l'ụlo-eli Shẹkemu bẹ kụkobekwaru l'ẹka lanụ.
47 Mas Abimeleque soube que eles estavam reunidos lá.
48 Ọo ya bụ; Abimẹleku waa ndu ọphu yẹe ya swị bya ejeshia úbvú Zalụmonu. Ẹphe rwua l'ẹka ono; Abimẹleku bya egude ogbunkụ gbukwoshia nkụ; chịta tụa l'ukuvu. Ọ bya asụ ndu ono, yẹe ya swị ono: “Ngwa! Iphe, unu hụmaru, mu meru; unu mee ẹgube ono!”
48 Aí subiu o monte Salmom com os seus homens. Pegou um machado, cortou um galho de árvore e o pôs no ombro. Disse aos homens para fazerem depressa a mesma coisa.
49 Noo ya; onyenọnu bya ebukọo nkụ; vuta tsoru Abimẹleku. Ẹphe je eworu iya doo l'ime ẹka ono, a kpụshiru ike ono; mbụ l'eli ndu nọ l'ime iya ono; woru ọku tua ya. Ọku tsua ụlo-eli ono; kegbushikọta ndu nọ iya nụ, rwuru ụnu ụmadzu labọ l'ụkporo ụmadzu iri; unwoke mẹ ụnwanyi. Ẹphe nwụshihukota.
49 E cada um deles cortou um galho de árvore. Depois eles seguiram Abimeleque e fizeram uma pilha de galhos encostados na fortaleza. Em seguida puseram fogo nos galhos e queimaram a fortaleza com toda a gente dentro. Assim morreram todos os moradores de Torre de Siquém, mais ou menos mil homens e mulheres.
50 E mechaa Abimẹleku bya ejeshia mkpụkpu Tebẹzu; je ekephee mkpụkpu ono; lwụta iya.
50 Depois Abimeleque foi a Tebes, cercou a cidade e a conquistou.
51 Ọle o nwekwanụru ụlo-eli, a kpụshiru ike nọ lẹ mkpụkpu ono. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ unwoke mẹ ụnwanyi; mbụ ndu bukọta lẹ mkpụkpu ono gbaru la je anọdu. Ẹphe gụ-chishikọta onwophẹ l'ime iya; bya awụru lashịa l'ime mkpotsu ụlo-eli ono.
51 Em Tebes havia uma forte torre. Todos os homens e mulheres e os líderes da cidade correram e entraram nela. Fecharam as portas e foram para o terraço.
52 Abimẹleku bya ejeshia l'ụlo-eli ono g'o tsoo ndu nọ ya nụ ọgu. O rwutashịa ọnu-abata ụlo-eli ono ntse g'ọ tụfu iya ọku;
52 Abimeleque avançou, atacou a torre e chegou até a porta, para pôr fogo nela.
53 nwanyị lanụ l'ime ndu ono, nọ l'ụlo-eli ono pataẹpho nggu-mkpuma uswe woru tụa Abimẹleku l'ishi; woru iya ọkpu ishi tụpyashia atụpyashị.
53 Mas uma mulher jogou uma pedra de moinho na cabeça dele e quebrou o seu crânio.
54 Ọ bya ekukebe nwokorọbya, achịjeru iya ngwọgu iya sụ iya: “Mịta-kebe ogu-echi ngu gbugbua mu; k'ọphu ẹphe taa anọdudu epfu sụ: ‘Ọ kwa nwanyị bẹ gburu iya nụ.’ ” Ọo ya bụ; onye-ozi iya ono wota ogu-echi sụa ya; ọ nwụhu.
54 Aí ele chamou depressa o moço que carregava as suas armas e disse: — Tire a sua espada e me mate. Não quero que digam que fui morto por uma mulher. Então o rapaz tirou a espada e o matou.
55 Ndu Ízurẹlu hụmaepho lẹ Abimẹleku bẹ nwụhuwaru nụ; onyenọnu tụgbuchaa lashịa unuphu.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, voltaram todos para casa.
56 Ọ bụru ẹgube ono bẹ Chileke shiru gwata Abimẹleku ụgwo ẹjo-iphe ono, o meru nna iya ono; mbụ k'ụnwunna iya, dụ ụkporo ẹto l'iri, o gbushiru ono.
56 E assim Deus castigou Abimeleque pelo crime que havia cometido contra o seu pai — o crime de matar os seus setenta irmãos.
57 Chileke bẹ mekwarụpho g'ẹjo-iphe, ndu Shẹkemu meru ono tukoru phẹ l'ishi. Ọnu ono, Jiótamu nwa Jieru-Balụ tụru bẹ mechaa nwụa l'ẹhu phẹ.
57 E, como castigo pela maldade dos homens de Siquém, Deus fez com que eles sofressem. E assim aconteceu o que Jotão, filho de Gideão, tinha dito que ia acontecer quando os amaldiçoou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.