Juízes 8
Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ
1 Tọbudu iya bụ; ndu Ifuremu sụ Gidiyọnu: “?Dẹnu g'o gude i mee ya anyi ẹgube-a? Mbụ; ?dẹnukpoo g'o gude ọphu i ti kuduru anyi teke i jeru etso ndu Midiyanu ọgu?” Ẹphe gbachaẹ ya phọ opfu agbagba ẹhuka ẹhuka.
1 E os homens de Efraim lhe disseram: Por que nos serviste dessa forma, ao não nos chamares quando foste lutar contra os midianitas? E eles o repreenderam agressivamente.
2 Gidiyọnu sụ phẹ: “?Dẹnu iphe, mu gbẹ mee, ka ọphu unu meru shii? ?Ọ dụ g'akpa mkpakwa akpụru vayịnu kẹ ndu Ifuremu ta akadụ ree; eme l'akpụru vayịnu kẹ Abiyeza l'ophu?
2 E ele lhes disse: O que fiz eu agora em comparação convosco? Não é a colheita das uvas de Efraim melhor do que a vindima de Abiezer?
3 Chileke bẹ woru Orẹbu waa Zeyẹbu, bụ ndu-ishi ndu Midiyanu ye unu l'ẹka. ?Dẹnu iphe, mu gbẹ mekpọ, ka ọphu unu meru shii?” O pfuchaẹpho iphe ono; obu jizeta phẹ.
3 Deus entregou nas vossas mãos os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; e o que fui capaz de fazer em comparação convosco? Então, a sua ira se aplacou diante dele, quando ele disse isto.
4 Gidiyọnu yẹe ụmadzu ụkporo iri l'ise phọ bya erwua ẹnyimu Jiọ́danu; bya aghabua ya aghabu. Teke ono bẹ ike bvụshichakpowaru phẹ ree; ọle ẹphe achịepho ndu ọhogu phẹ ono kpabẹ kpabẹ.
4 E Gideão veio até o Jordão, e atravessaram ele e os trezentos homens que estavam com ele, fracos, mas ainda perseguindo-os.
5 Ẹphe rwua mkpụkpu Sukọtu; ọ sụ ndu mkpụkpu ono: “Jiko unu nụnu ndu ojọgu mu nri lẹ m̀bà atụkwa phẹ atụtu. Ọ kwa Zeba waa Zalụmuna, bụ ndu eze ndu Midiyanu bẹ anyi achị ọso.”
5 E ele disse aos homens de Sucote: Dai, rogo-vos, pães para o povo que me segue; pois eles estão fracos, e eu estou perseguindo Zeba e Salmuna, reis de Midiã.
6 No iya; ndu-ishi Sukọtu ono sụ iya: “?Unu gudeakwanaru Zeba yẹe Zalụmuna ọbu meru g'o gude anyi je anụ ndu ojọgu ngu nri?”
6 E os príncipes de Sucote disseram: Estão as mãos de Zeba e Salmuna, agora, na tua mão, para que devamos dar pão ao teu exército?
7 Tọbudu iya bụ: Gidiyọnu sụ phẹ: “Ọ dụa ree; teke Chipfu woẹrupho Zeba yẹe Zalụmuna ye mu l'ẹka bẹ bụ ọgara-mbo, shi l'echiẹgu; waa ọbyambvu bẹ mu e-gude lakashịa anụ unu alakashị.”
7 E Gideão disse: Portanto, quando o SENHOR entregar Zeba e Salmuna na minha mão, eis que retalharei a vossa carne com espinhos do deserto e com roseiras bravas.
8 Ọ bya agbẹ l'ẹka ono jeshia mkpụkpu Peniyẹlu; bya eje arwọkwa phẹ phọ nno; ẹphe pfukwaphọ gẹ ndu Sukọtu pfuru phọ.
8 E ele subiu para Penuel, e falou-lhes do mesmo modo; e os homens de Penuel responderam-lhe tal como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Ọo ya bụ; ọ sụ ndu Peniyẹlu: “Mu -lwụ-kpee l'ọgu ono lwajẹepho alwalwa; bẹ mu e-tsukpọshi ụlo-eli unu-a.”
9 E ele falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, eu colocarei abaixo esta torre.
10 Zeba waa Zalụmuna bẹ nọ lẹ mkpụkpu Kakọ ẹphe lẹ ndu ojọgu phẹ, dụ ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu iri l'ẹsaa l'ụkporo nemadzụ iri, bụkota ndu ojọgu, e gbuphodoru lẹ ndu ojọgu, shi l'ụzo ẹnyanwu-awawa. Ndu ojọgu ono bẹ e gbuwaru ụkporo ụnu nemadzụ ugbo iri l'ise, bụkota ndu pagbaa ogu-echi.
10 Ora, Zeba e Salmuna estavam em Carcor, e com eles os seus exércitos, cerca de quinze mil homens, todos os que foram deixados de todos os exércitos dos filhos do oriente; pois ali caíram cento e vinte mil homens que empunhavam a espada.
11 Gidiyọnu bya eje eshia ụzo ndu ije eshije; l'ụzo ẹnyanwu-awawa mkpụkpu Noba waa mkpụkpu Jiogbeha; je etsoo ndu ojọgu ono ọgu lẹ teke ẹphe tụzohuru ẹhu.
11 E Gideão subiu pelo caminho daqueles que habitavam em tendas a leste de Noba e Jogbeá, e feriu o exército; pois o exército estava seguro.
12 Eze ndu Midiyanu ono ẹphenebo, bụ iya bụ Zeba yẹe Zalụmuna ye ọkpa l'ọso; a chịa phẹ je egude; bya edukaa ndu ojọgu phẹ.
12 E quando Zeba e Salmuna fugiram, ele os perseguiu, e aprisionou os dois reis de Midiã, Zeba e Salmuna, e desmantelou todo o exército.
13 Gidiyọnu, bụ nwa Jiowashi lwajẹepho ọgu ono o shia ụzo úbvú Hẹresu.
13 E Gideão, o filho de Joás, retornou da batalha antes de o sol nascer,
14 Ọo ya bụ; o gude nwokoro lanụ, shi lẹ mkpụkpu Sukọtu bya ajịahaa ya ajị. Nwokoro ono deshiaru iya ẹpha ndu-ishi waa ndu bụ ọgerenya mkpụkpu Sukọtu; deta ụmadzu ụkporo ẹto l'iri l'ẹsaa.
14 e tomou um jovem dos homens de Sucote, e lhe indagou; e ele lhe descreveu os príncipes de Sucote, e os seus anciãos, que eram: setenta e sete homens.
15 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya ejepfu ndu mkpụkpu Sukọtu ono je asụ phẹ: “Wakwa Zeba yẹe Zalụmuna ba; mbụ ndu ono, unu shi epfuru mu kwaphukwaphu sụ: ‘?Mu gudeakwanaru Zeba waa Zalụmuna; meru g'o gude unu je anụ ndu ojọgu mu, ike bvụshiru nri g'ẹphe ria-a?’ ”
15 E ele veio até os homens de Sucote, e disse: Vede aqui Zeba e Salmuna, com os quais vós me repreendestes, dizendo: Estão as mãos de Zeba e Salmuna, agora, na tua mão, para que devamos dar pão aos teus homens que estão exaustos?
16 No iya; ọ bya akpụkoo ndu bụ ọgerenya mkpụkpu Sukọtu; gude ọgara-mbo, shi l'echiẹgu; waa ọbyambvu gude nụa phẹ aphụ.
16 E ele pegou os anciãos da cidade, e espinhos do deserto, e roseiras bravas, e com isso ele ensinou os homens de Sucote.
17 Ọ bya etsukpọshia ụlo-eli ndu mkpụkpu Peniyẹlu; bya egbushikwaaphọ ndu mkpụkpu ono.
17 E ele derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya ajịa Zeba waa Zalụmuna sụ phẹ: “?Bụ ẹgube ndu gụnu bẹ unu gbushiru l'úbvú Tabọ?”
18 Depois ele disse a Zeba e Salmuna: Que tipos de homens eram aqueles que vós matáveis em Tabor? E eles responderam: Assim como tu és, também eram eles: cada um assemelhava-se a um filho de um rei.
19 Gidiyọnu sụ phẹ: “Ndu ono bẹ bụkotakwa unwune mu; mbụ l'ẹphe bụkota unwoke, ne mu nwụshiru. Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ mu tege egbukwa unu ọme unu doberu phẹ ndzụ.”
19 E ele disse: Eles eram meus irmãos, na verdade, filhos da minha mãe; assim como vive o SENHOR, se vós tivésseis salvado a sua vida, eu não vos mataria.
20 Ọo ya bụ; ọ sụ ọkpara iya, bụ Jieta g'o gbushia phẹ. Ọphu ọ dụdu ike milia ogu-echi iya gbua; kẹle ọ bụnukaru nwatanshịi; ndzụ nọdu agụ iya.
20 E ele disse a Jéter, o seu primogênito: Levanta-te, e mata-os. Porém o jovem não desembainhou a sua espada; pois temeu por ser ele ainda um jovem.
21 Tọbudu iya bụ; Zeba waa Zalụmuna sụ iya: “Gbalihu; bya egbua anyi l'onwongu. Ọo gẹ nwoke ha bụ g'ike iya ahajẹ.” Ọo ya bụ; Gidiyọnu zilihu; woru phẹ gbushia; bya anyafụchaa ịnya-kamẹlu phẹ iphe, e gude mee phẹ ọna, bụ iphe, e shi nyabẹchaa phẹ l'olu.
21 Então Zeba e Salmuna disseram: Levanta-te e cai sobre nós; pois como é o homem, também é a sua força. E Gideão levantou-se, e matou Zeba e Salmuna, e retirou os ornamentos que estavam no pescoço dos seus camelos.
22 E mechaa; ndu Ízurẹlu sụ Gidiyọnu: “Bụru Onye-ishi anyi; gụ lẹ nwa ngu; mẹ nwanwa ngu; eshinu ọ bụ ngu dzọtaru anyi l'ẹka ndu Midiyanu.”
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Governa tu sobre nós, tanto tu, como o teu filho, e o filho do teu filho; pois tu nos libertaste da mão de Midiã.
23 Gidiyọnu sụ phẹ: “Mu taa bụkwaru onye-ishi unu; ọphu nwa mu abụkwaru onye-ishi unu. Ọ kwa Chipfu a-bụru Onye-ishi unu.”
23 E Gideão lhes disse: Eu não governarei sobre vós, tampouco o meu filho governará sobre vós; mas o SENHOR governará sobre vós.
24 Ọ sụ phẹ: “Iphe lanụ, mu arwọ unu bụ g'onyenọnu nụchaa mu iphe-nchị, yị l'iphe, ọ kwatarụ l'ọkwata.” Ndu Midiyanu eyeje iphe-nchị; noo kẹle ẹphe bụ ndu kẹ Ishimẹlu.
24 E Gideão lhes disse: Eu desejaria um favor de vós: que me deis, cada homem, os brincos do seu despojo. (Pois eles tinham brincos de ouro nas orelhas, porque eram ismaelitas.)
25 Ẹphe yee ọnu sụ: “Anyi e-gudekpọo ẹhu-ụtso nụ ngu iya.” Ẹphe bya eworu ẹkwa phụshi l'alị; onyenọnu wotachaa iphe-nchị, yị l'iphe, ọ kwatarụ l'ọkwata chie l'ẹkwa ono.
25 E eles responderam: Voluntariamente nós os daremos. E eles estenderam uma veste, e nela todo homem lançou os brincos do seu despojo.
26 Iphe-nchị mkpọla-ododo ono, ọ sụru g'ẹphe nụ iya ono bẹ ẹrwa iya ha g'ụnu ẹkpa mkpọla-ododo ẹno l'ụkporo ẹkpa mkpọla-ododo ise; a -gụfukwa iphe, e gude eme ome mma; mẹ ịyagba-olu; mẹ uwe uswe, ndu eze ndu Midiyanu eyeje; waa gwọgirigwo, ndu eze ono nyabẹchaaru ịnya-kamẹlu phẹ l'olu.
26 E o peso dos brincos de ouro que ele pedira foi de mil e setecentos shekels; além dos ornamentos, e colares, e vestes púrpuras que vestiam os reis de Midiã, e além das correntes que estavam pendentes nos pescoços dos camelos.
27 Gidiyọnu gude iphe-nchị mkpọla-ododo ono kpụta uwe-ukuvu; dobe iya ọnu lẹ mkpụkpu iya ono, bụ Ọfura. Ndu Ízurẹlu bya agwaahaa ya; gude pharwụshiahaa onwophẹ. Ọ bya abụru ọ́nyà; nmata Gidiyọnu yẹe ndibe iya.
27 E Gideão fez disto um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel foi para lá a fim de prostituir-se após ele; o que se tornou uma armadilha para Gideão e para a sua casa.
28 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu bya akapyabẹ ndu Midiyanu; ọphu ndu Midiyanu egbelibaẹduru ishi ọzobaa. Lẹ teke Gidiyọnu nọ ndzụ bẹ alị ono bukọtaru lẹ nchị-odoo ụkporo apha labọ.
28 Assim Midiã foi subjugada diante dos filhos de Israel, de forma que eles não mais levantaram as suas cabeças. E a região ficou silenciosa durante quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Jieru-Balụ, nwa Jiowashi bya alaa ibe iya je eburu.
29 E Jerubaal, o filho de Joás, foi e habitou na sua própria casa.
30 Ọ nwụtaru unwoke ụkporo ẹto l'iri; kẹle ọ lụru ụnwanyi igwerigwe.
30 E Gideão teve setenta filhos gerados do seu corpo; pois ele teve muitas esposas.
31 O nwekwarụpho nwanyị, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu, bu lẹ mkpụkpu Shẹkemu. Yẹbedua nwụtaru iya nwa nwoke lanụ. Iphe, ọ gụru nwata ono bụ Abimẹleku.
31 E a sua concubina que estava em Siquém, ela também lhe gerou um filho, cujo nome ele chamou Abimeleque.
32 Gidiyọnu, nwa Jiowashi nwụhu teke ọ kahụwaru ọkpobe akahụ. E lia ya l'ilu nna iya, bụ Jiowashi lẹ Ọfura, bụ iya bụ mkpụkpu ndu Abiyeza.
32 E Gideão, o filho de Joás, morreu em boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de Joás, seu pai, em Ofra dos abiezritas.
33 Anwụhu, Gidiyọnu anwụhu; ndu Ízurẹlu dakọbe wata apharwụshi onwophẹ; mbụ wata abarụ Balụ, nọgbaa l'alị ono ẹja. Ẹphe woru Belu-Beritu dobe; ọ bụru agwa phẹ.
33 E sucedeu que, tão logo morreu Gideão, os filhos de Israel se voltaram, e foram se prostituir após Baalim, e fez de Baal-Berite o seu deus.
34 Ọphu ẹphe anyataẹduru Chipfu, bụ Chileke phẹ ono, bụ iya dzọtakotaru phẹ l'ẹka ndu ọhogu phẹ mgburugburu egede ono.
34 E os filhos de Israel não se lembraram do SENHOR seu Deus, que os havia livrado das mãos de todos os seus inimigos em todos os lados;
35 Ọphu ẹphe emejeduru ndibe Jieru-Balụ, bụ iya bụ Gidiyọnu ree lẹ kẹ ree ono, o mekọtaru ẹphebe ndu Ízurẹlu ono.
35 nem mostrou a sua bondade à casa de Jerubaal, a saber, Gideão, segundo toda a bondade que ele havia mostrado a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.