Juízes 8
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Tọbudu iya bụ; ndu Ifuremu sụ Gidiyọnu: “?Dẹnu g'o gude i mee ya anyi ẹgube-a? Mbụ; ?dẹnukpoo g'o gude ọphu i ti kuduru anyi teke i jeru etso ndu Midiyanu ọgu?” Ẹphe gbachaẹ ya phọ opfu agbagba ẹhuka ẹhuka.
1 Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, não nos chamando quando foste pelejar contra Midiã? E repreenderam-no asperamente.
2 Gidiyọnu sụ phẹ: “?Dẹnu iphe, mu gbẹ mee, ka ọphu unu meru shii? ?Ọ dụ g'akpa mkpakwa akpụru vayịnu kẹ ndu Ifuremu ta akadụ ree; eme l'akpụru vayịnu kẹ Abiyeza l'ophu?
2 Ele, porém, lhes respondeu: Que fiz eu agora em comparação ao que vós fizestes? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Chileke bẹ woru Orẹbu waa Zeyẹbu, bụ ndu-ishi ndu Midiyanu ye unu l'ẹka. ?Dẹnu iphe, mu gbẹ mekpọ, ka ọphu unu meru shii?” O pfuchaẹpho iphe ono; obu jizeta phẹ.
3 Deus entregou na vossa mão os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; que, pois, pude eu fazer em comparação ao que vós fizestes? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 Gidiyọnu yẹe ụmadzu ụkporo iri l'ise phọ bya erwua ẹnyimu Jiọ́danu; bya aghabua ya aghabu. Teke ono bẹ ike bvụshichakpowaru phẹ ree; ọle ẹphe achịepho ndu ọhogu phẹ ono kpabẹ kpabẹ.
4 E Gideão veio ao Jordão e o atravessou, ele e os trezentos homens que estavam com ele, fatigados, mas ainda perseguindo.
5 Ẹphe rwua mkpụkpu Sukọtu; ọ sụ ndu mkpụkpu ono: “Jiko unu nụnu ndu ojọgu mu nri lẹ m̀bà atụkwa phẹ atụtu. Ọ kwa Zeba waa Zalụmuna, bụ ndu eze ndu Midiyanu bẹ anyi achị ọso.”
5 Disse, pois, aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, uns pães ao povo que me segue, porquanto está fatigado, e eu vou perseguindo a Zeba e Zalmuna, reis os midianitas.
6 No iya; ndu-ishi Sukọtu ono sụ iya: “?Unu gudeakwanaru Zeba yẹe Zalụmuna ọbu meru g'o gude anyi je anụ ndu ojọgu ngu nri?”
6 Mas os príncipes de Sucote responderam: Já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão ao teu exército?
7 Tọbudu iya bụ: Gidiyọnu sụ phẹ: “Ọ dụa ree; teke Chipfu woẹrupho Zeba yẹe Zalụmuna ye mu l'ẹka bẹ bụ ọgara-mbo, shi l'echiẹgu; waa ọbyambvu bẹ mu e-gude lakashịa anụ unu alakashị.”
7 Replicou-lhes Gideão: Pois quando o Senhor entregar na minha mão a Zebá e a Zalmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 Ọ bya agbẹ l'ẹka ono jeshia mkpụkpu Peniyẹlu; bya eje arwọkwa phẹ phọ nno; ẹphe pfukwaphọ gẹ ndu Sukọtu pfuru phọ.
8 Dali subiu a Penuel, e falou da mesma maneira aos homens desse lugar, que lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Ọo ya bụ; ọ sụ ndu Peniyẹlu: “Mu -lwụ-kpee l'ọgu ono lwajẹepho alwalwa; bẹ mu e-tsukpọshi ụlo-eli unu-a.”
9 Por isso falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Zeba waa Zalụmuna bẹ nọ lẹ mkpụkpu Kakọ ẹphe lẹ ndu ojọgu phẹ, dụ ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu iri l'ẹsaa l'ụkporo nemadzụ iri, bụkota ndu ojọgu, e gbuphodoru lẹ ndu ojọgu, shi l'ụzo ẹnyanwu-awawa. Ndu ojọgu ono bẹ e gbuwaru ụkporo ụnu nemadzụ ugbo iri l'ise, bụkota ndu pagbaa ogu-echi.
10 Zebá e Zalmuna estavam em Carcor com o seu exército, cerca de quinze mil homens, os restantes de todo o exército dos filhos do oriente; pois haviam caído cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
11 Gidiyọnu bya eje eshia ụzo ndu ije eshije; l'ụzo ẹnyanwu-awawa mkpụkpu Noba waa mkpụkpu Jiogbeha; je etsoo ndu ojọgu ono ọgu lẹ teke ẹphe tụzohuru ẹhu.
11 subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, ao oriente de Nobá e Jogbeá, e feriu aquele exército, porquanto se dava por seguro.
12 Eze ndu Midiyanu ono ẹphenebo, bụ iya bụ Zeba yẹe Zalụmuna ye ọkpa l'ọso; a chịa phẹ je egude; bya edukaa ndu ojọgu phẹ.
12 E, fugindo Zebá e Zalmuna, Gideão os perseguiu, tomou presos esses dois reis dos midianitas e desbaratou todo o exército.
13 Gidiyọnu, bụ nwa Jiowashi lwajẹepho ọgu ono o shia ụzo úbvú Hẹresu.
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja pela subida de Heres,
14 Ọo ya bụ; o gude nwokoro lanụ, shi lẹ mkpụkpu Sukọtu bya ajịahaa ya ajị. Nwokoro ono deshiaru iya ẹpha ndu-ishi waa ndu bụ ọgerenya mkpụkpu Sukọtu; deta ụmadzu ụkporo ẹto l'iri l'ẹsaa.
14 tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e o inquiriu; este lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
15 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya ejepfu ndu mkpụkpu Sukọtu ono je asụ phẹ: “Wakwa Zeba yẹe Zalụmuna ba; mbụ ndu ono, unu shi epfuru mu kwaphukwaphu sụ: ‘?Mu gudeakwanaru Zeba waa Zalụmuna; meru g'o gude unu je anụ ndu ojọgu mu, ike bvụshiru nri g'ẹphe ria-a?’ ”
15 Então veio aos homens de Sucote, e disse: Eis aqui Zebá e Zalmuna, a respeito dos quais me escarnecestes, dizendo: Porventura já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão aos teus homens fatigados?
16 No iya; ọ bya akpụkoo ndu bụ ọgerenya mkpụkpu Sukọtu; gude ọgara-mbo, shi l'echiẹgu; waa ọbyambvu gude nụa phẹ aphụ.
16 Nisso tomou os anciãos da cidade, e espinhos e abrolhos do deserto, e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 Ọ bya etsukpọshia ụlo-eli ndu mkpụkpu Peniyẹlu; bya egbushikwaaphọ ndu mkpụkpu ono.
17 Também derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya ajịa Zeba waa Zalụmuna sụ phẹ: “?Bụ ẹgube ndu gụnu bẹ unu gbushiru l'úbvú Tabọ?”
18 Depois perguntou a Zebá e a Zalmuna: Como eram os homens que matastes em Tabor? E responderam eles: Qual és tu, tais eram eles; cada um parecia filho de rei.
19 Gidiyọnu sụ phẹ: “Ndu ono bẹ bụkotakwa unwune mu; mbụ l'ẹphe bụkota unwoke, ne mu nwụshiru. Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bẹ mu tege egbukwa unu ọme unu doberu phẹ ndzụ.”
19 Então disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que se lhes tivésseis poupado a vida, eu não vos mataria.
20 Ọo ya bụ; ọ sụ ọkpara iya, bụ Jieta g'o gbushia phẹ. Ọphu ọ dụdu ike milia ogu-echi iya gbua; kẹle ọ bụnukaru nwatanshịi; ndzụ nọdu agụ iya.
20 E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. O mancebo, porém, não puxou da espada, porque temia, porquanto ainda era muito moço.
21 Tọbudu iya bụ; Zeba waa Zalụmuna sụ iya: “Gbalihu; bya egbua anyi l'onwongu. Ọo gẹ nwoke ha bụ g'ike iya ahajẹ.” Ọo ya bụ; Gidiyọnu zilihu; woru phẹ gbushia; bya anyafụchaa ịnya-kamẹlu phẹ iphe, e gude mee phẹ ọna, bụ iphe, e shi nyabẹchaa phẹ l'olu.
21 Então disseram Zebá e Zalmuna: Levanta-te tu mesmo, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua força. Levantando-se, pois, Gideão, matou Zebá e Zalmuna, e tomou os crescentes que estavam aos pescoços dos seus camelos.
22 E mechaa; ndu Ízurẹlu sụ Gidiyọnu: “Bụru Onye-ishi anyi; gụ lẹ nwa ngu; mẹ nwanwa ngu; eshinu ọ bụ ngu dzọtaru anyi l'ẹka ndu Midiyanu.”
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, assim tu, como teu filho, e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão de Midiã.
23 Gidiyọnu sụ phẹ: “Mu taa bụkwaru onye-ishi unu; ọphu nwa mu abụkwaru onye-ishi unu. Ọ kwa Chipfu a-bụru Onye-ishi unu.”
23 Gideão, porém, lhes respondeu: Nem eu dominarei sobre vós, nem meu filho, mas o Senhor sobre vós dominará.
24 Ọ sụ phẹ: “Iphe lanụ, mu arwọ unu bụ g'onyenọnu nụchaa mu iphe-nchị, yị l'iphe, ọ kwatarụ l'ọkwata.” Ndu Midiyanu eyeje iphe-nchị; noo kẹle ẹphe bụ ndu kẹ Ishimẹlu.
24 Disse-lhes mais Gideão: uma petição vos farei: dá-me, cada um de vós, as arrecadas do despojo. {Porque os inimigos tinham arrecadas de ouro, porquanto eram ismaelitas} .
25 Ẹphe yee ọnu sụ: “Anyi e-gudekpọo ẹhu-ụtso nụ ngu iya.” Ẹphe bya eworu ẹkwa phụshi l'alị; onyenọnu wotachaa iphe-nchị, yị l'iphe, ọ kwatarụ l'ọkwata chie l'ẹkwa ono.
25 Ao que disseram eles: De boa vontade as daremos. E estenderam uma capa, na qual cada um deles deitou as arrecadas do seu despojo.
26 Iphe-nchị mkpọla-ododo ono, ọ sụru g'ẹphe nụ iya ono bẹ ẹrwa iya ha g'ụnu ẹkpa mkpọla-ododo ẹno l'ụkporo ẹkpa mkpọla-ododo ise; a -gụfukwa iphe, e gude eme ome mma; mẹ ịyagba-olu; mẹ uwe uswe, ndu eze ndu Midiyanu eyeje; waa gwọgirigwo, ndu eze ono nyabẹchaaru ịnya-kamẹlu phẹ l'olu.
26 E foi o peso das arrecadas de ouro que ele pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os crescentes, as cadeias e as vestes de púrpura que os reis de Midiã trajavam, afora as correntes que os camelos traziam ao pescoço.
27 Gidiyọnu gude iphe-nchị mkpọla-ododo ono kpụta uwe-ukuvu; dobe iya ọnu lẹ mkpụkpu iya ono, bụ Ọfura. Ndu Ízurẹlu bya agwaahaa ya; gude pharwụshiahaa onwophẹ. Ọ bya abụru ọ́nyà; nmata Gidiyọnu yẹe ndibe iya.
27 Disso fez Gideão um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi um laço para Gideão e para sua casa.
28 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu bya akapyabẹ ndu Midiyanu; ọphu ndu Midiyanu egbelibaẹduru ishi ọzobaa. Lẹ teke Gidiyọnu nọ ndzụ bẹ alị ono bukọtaru lẹ nchị-odoo ụkporo apha labọ.
28 Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra teve sossego, por quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Jieru-Balụ, nwa Jiowashi bya alaa ibe iya je eburu.
29 Então foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 Ọ nwụtaru unwoke ụkporo ẹto l'iri; kẹle ọ lụru ụnwanyi igwerigwe.
30 Gideão teve setenta filhos, que procederam da sua coxa, porque tinha muitas mulheres.
31 O nwekwarụpho nwanyị, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu, bu lẹ mkpụkpu Shẹkemu. Yẹbedua nwụtaru iya nwa nwoke lanụ. Iphe, ọ gụru nwata ono bụ Abimẹleku.
31 A sua concubina que estava em Siquém deu-lhe também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 Gidiyọnu, nwa Jiowashi nwụhu teke ọ kahụwaru ọkpobe akahụ. E lia ya l'ilu nna iya, bụ Jiowashi lẹ Ọfura, bụ iya bụ mkpụkpu ndu Abiyeza.
32 Morreu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 Anwụhu, Gidiyọnu anwụhu; ndu Ízurẹlu dakọbe wata apharwụshi onwophẹ; mbụ wata abarụ Balụ, nọgbaa l'alị ono ẹja. Ẹphe woru Belu-Beritu dobe; ọ bụru agwa phẹ.
33 Depois da morte de Gideão os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
34 Ọphu ẹphe anyataẹduru Chipfu, bụ Chileke phẹ ono, bụ iya dzọtakotaru phẹ l'ẹka ndu ọhogu phẹ mgburugburu egede ono.
34 Assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor;
35 Ọphu ẹphe emejeduru ndibe Jieru-Balụ, bụ iya bụ Gidiyọnu ree lẹ kẹ ree ono, o mekọtaru ẹphebe ndu Ízurẹlu ono.
35 nem usaram de beneficência para com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, segundo todo o bem que ele havia feito a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.