Juízes 7
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 O -rwua l'ọnmewa ụtsu; Jieru-Balụ, bụ iya bụ Gidiyọnu yẹe ndu ojọgu iya l'ophu wụ-lihu je anmaa anmanma ọgu lẹ mgboru obvu-mini Harọdu. Ndu Midiyanu dọru lẹ nsụda, nọ l'ụzo isheli ibiya ọphu ẹphebedua nọ; lẹ mgboru úbvú More.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Chipfu bya asụ Gidiyọnu: “Ndu ojọgu ngu bẹ hanụkakwaru mu igwerigwe gẹ mu e-woru ndu Midiyanu ye phẹ l'ẹka. Iphe, ii-me nta-a gẹ ndu Ízurẹlu ta anọdushi epfuru mu l'ọo ike phẹ bẹ ẹphe gude dzọo onwophẹ
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 bụ g'i je araaru iya ẹphe arara nta-a sụ phẹ: ‘Teke ọ dụkwaru onye ẹhu anmaa anmanma lẹ ndzụ-agụgu; g'onye ọbu shikwa l'úbvú Giladu-a lashịa.’ ” No iya; ụkporo ụnu nemadzụ ugbo labọ l'ụnu iri l'ise zehu lashịa; ọ bụwaru ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu ise bẹ phọduru nụ.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Obenu lẹ Chipfu pfulẹru-a Gidiyọnu sụ: “Ndu ono bẹ panụkakwarupho igwerigwe. Chịta phẹ je lẹ mini gẹ mu hụchaaru ngu ẹphe ama l'ẹka ono. Onye mu sụru l'oo-tsoru ngu je; bẹ e-je nụ. Onye ọphu mu sụkwanuru l'o too tsoduru ngu eje bẹ te ejekwa.”
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Ọo ya bụ; Gidiyọnu duta ndu ono jeshia lẹ mini. Chipfu sụ iya: “Dobe ndu ọphu gude ire angụ mini gẹ nkụta angụje-a iche; l'i dobekwaphọ ndu ọphu gbushiru ikpere angụ iya iche.”
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Ọ bụru ụmadzu ụkporo iri l'ise bẹ gude ẹka kwọta mini ono ye l'ọnu. Ndu ọphuu l'ophu bẹ tụkoru gbushikọta ikpere g'ẹphe ngụta iya.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 No iya; Chipfu sụ Gidiyọnu: “Ọo ụmadzu ụkporo iri l'ise ono, gude ẹka kwọta mini ye l'ọnu ono bẹ mu e-gude dzọo unu; mbụ woru ndu Midiyanu ye unu l'ẹka. Gẹ ndu ọphuu tụko lashịchaa ibe phẹ.”
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Ọo ya bụ; ndu k'ọphuu vulia nri; bya achịta opu-ọgu ndu k'ọphuu. Gidiyọnu sụ phẹ g'ẹphe lashịchaa unuphu. Ọ bụru ụmadzu ụkporo iri l'ise phọ bẹ ọ harụ. Ẹka ndu Midiyanu dọru bụru l'ụzo alị lẹ nsụda ẹka ono, Gidiyọnu phẹ dọru ono.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 O -rwua l'ẹnyashi mbọku ono; Chipfu sụ Gidiyọnu: “Gbalihu; je adatso ndu Midiyanu ọgu; kẹle mu wowaru phẹ ye ngu l'ẹka.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Ọ -bụru l'ịitsu ebvu eje phẹ etso ọgu; gẹ gụ lẹ Pura, bụ onye-ozi ngu swịru je l'ọdu-ọgu phẹ ono.
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 Ịi-nụmawaro iphe, ẹphe epfu. Ị -nụmachaa ya bẹ oo-me-a g'obu shihu ngu ike g'i je ọgu l'ọdu ono.” Tọbudu iya bụ; yẹle Pura, bụ iya bụ onye-ozi iya ono swịru jerwua azụ ẹka ndu ojọgu ono dọru.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Ndu Midiyanu ono; mẹ ndu Amalẹku; mẹ ndu shikọta l'ụzo ẹnyanwu-awawa tụko nmaa ẹrupfu g'igube lẹ nsụda ono. Ịnya-kamẹlu phẹ bụru agụta agụta; mbụ byiẹrupho g'ẹja, nọ l'agụga eze-ẹnyimu.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Gidiyọnu jerwua; bya ahụma gẹ nwoke lanụ ezeru ọ̀nyà iya nrwọ, ọ rwọru asụje iya: “Mu rwọru nrwọ g'ishi buredi, dụ mgburugburu, e meru lẹ balị ewe kperekpere ewebata l'ẹka ndu Midiyanu nmarụ anmanma ọgu. Ishi buredi balị ono weru bya asụa l'ụlo-ẹkwa; sụta iya tụa; ọ daa gwoo; kpọo mkpomishakụ.”
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Ọo ya bụ; ọ̀nyà iya ono sụ iya: “Iphe-a ta adụkwa iphe ọzo, ọ bụ; abụdu ogu-echi Gidiyọnu nwa Jiowashi, bụ onye Ízurẹlu; kẹle Chileke woakwaru ndu Midiyanu waa ndu ojọgu phẹ l'ophu ye iya l'ẹka.”
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu nụma nrwọ ono, e zeru ono; waa iphe, ọ bụ; ọ bya abaarụ Chileke ẹja. Ọ bụru iya ala azụ l'ọdu-ọgu ndu Ízurẹlu; je asụ phẹ: “Unu wụ-lihu-o! Chipfu woakwaru ndu ojọgu Midiyanu ye unu l'ẹka.”
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Ọ bya eworu ụmadzu ụkporo iri l'ise ono kèé uzi ẹto; bya eworu opu-ọgu nụchaa phẹ; wakwaphọ ite nshịi, dụchaa iphoro, ọ́wá nọchaa l'ime.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 Ọ sụ phẹ: “Unu lee mu ẹnya! Unu meje gẹ mu meru. Teke mu rwuẹrupho l'ọnu ẹka ono, ẹphe dọru ono; unu tsokwaru mu mejekpoẹpho gẹ mu meru.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Teke mu lẹ ndu ọphu mu l'ẹphe swị gburu opu-ọgu; g'unubẹdua nọdukwapho l'ẹka unu nọ gbaa ọdu phẹ ono mgburugburu gbua nkunu; chia mkpu sụ: ‘A kwa ogu-echi kẹ Chipfu waa Gidiyọnu-o!’ ”
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu yẹle ụmadzu ụkporo ise ono, ẹphe l'iya tụko swịru ono jerwua l'ọnu ẹka ono, ndu Midiyanu ono dọru ono lẹ teke a watawarụ eche nche k'echi abalị. Ọ bụerupho teke ono bẹ ndu ọphu nọ lẹ nche lụfuru; ndu ọzo bahụwaa lẹ nche. Gidiyọnu phẹ woru opu-ọgu phẹ ono gbua; bya eworu ite nshịi ono, ẹphe gudechaa l'ẹka phọ tụkposhia.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 G'ẹphe hakọta uzi ẹto ono woru opu-ọgu nkephẹ gbua; bya atụkposhichaa ite ono. Ẹphe pagbaarụ ọ́wá phọ l'ẹkicha; gudegbaa opu-ọgu, ẹphe e-gbu l'ẹkutara; bya echishia sụ: “A kwa ogu-echi kẹ Chipfu waa Gidiyọnu-o!”
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Onyenọnu pfụgbaaru l'ẹkiya nkiya; ẹphe gbaphee ẹka ndu Midiyanu dọru ono mgburugburu. Ndu Midiyanu ono l'ophu ye ọkpa l'ọso; echi mkpu agba agbala.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Ọo ya bụ; ẹphe gbuẹpho opu-ọgu ụkporo iri l'ise ono; Chipfu mee onyemonye, nọ l'ọdu ndu Midiyanu ono wata egbu nwibe iya ogu-echi. Ndu ojọgu ono gbaru lashịa mkpụkpu Bẹtu-Shịta; l'ụzo mkpụkpu Zerera; mbụ gbaa gbarwua oke mkpụkpu Abẹlu-Mehola, nọ-kube mkpụkpu Tabatu.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Ndu Ízurẹlu, shi l'ọkpa-ipfu Nafụtali; mẹ ipfu Asha; waa ipfu Manásẹ bẹ e kukọtaru; ẹphe chịpyabe ndu Midiyanu.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Gidiyọnu ye ndu-ozi; ẹphe je ezidzuru iphe, bụ ndu bukọta l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu g'ẹphe wụfuta je agbabua ndu Midiyanu iphu l'ẹnyimu Jiọ́danu; je akpakpọ lẹ mkpụkpu Bẹtu-Bara. Tọbudu iya bụ: e kukọo ndu Ifuremu l'ophu; ẹphe wụfuta je anọ-chia ẹnyimu Jiọ́danu; je akpaa lẹ Bẹtu-Bara.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Ọo ya bụ; ẹphe gude ndu-ishi ndu Midiyanu ụmadzu ẹbo. Ẹpha ndu-ishi labọ ono bụ Orẹbu waa Zeyẹbu. Orẹbu b'ẹphe gburu lẹ mkpuma Orẹbu; gbua Zeyẹbu l'ẹka aakụje mẹe lẹ mkpuma Zeyẹbu. Ẹphe nọdu achịkpoepho ndu Midiyanu ono; bya apata ishi Orẹbu waa Zeyẹbu palataru Gidiyọnu l'ẹka ọ nọ l'azụ ẹnyimu Jiọ́danu.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.