Juízes 7
Bayịburu Izii (IZZ) vs ACF
1 O -rwua l'ọnmewa ụtsu; Jieru-Balụ, bụ iya bụ Gidiyọnu yẹe ndu ojọgu iya l'ophu wụ-lihu je anmaa anmanma ọgu lẹ mgboru obvu-mini Harọdu. Ndu Midiyanu dọru lẹ nsụda, nọ l'ụzo isheli ibiya ọphu ẹphebedua nọ; lẹ mgboru úbvú More.
1 Então Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, no vale, perto do outeiro de Moré.
2 Chipfu bya asụ Gidiyọnu: “Ndu ojọgu ngu bẹ hanụkakwaru mu igwerigwe gẹ mu e-woru ndu Midiyanu ye phẹ l'ẹka. Iphe, ii-me nta-a gẹ ndu Ízurẹlu ta anọdushi epfuru mu l'ọo ike phẹ bẹ ẹphe gude dzọo onwophẹ
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar aos midianitas em sua mão; a fim de que Israel não se glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 bụ g'i je araaru iya ẹphe arara nta-a sụ phẹ: ‘Teke ọ dụkwaru onye ẹhu anmaa anmanma lẹ ndzụ-agụgu; g'onye ọbu shikwa l'úbvú Giladu-a lashịa.’ ” No iya; ụkporo ụnu nemadzụ ugbo labọ l'ụnu iri l'ise zehu lashịa; ọ bụwaru ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu ise bẹ phọduru nụ.
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for medroso e tímido, volte, e retire-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Obenu lẹ Chipfu pfulẹru-a Gidiyọnu sụ: “Ndu ono bẹ panụkakwarupho igwerigwe. Chịta phẹ je lẹ mini gẹ mu hụchaaru ngu ẹphe ama l'ẹka ono. Onye mu sụru l'oo-tsoru ngu je; bẹ e-je nụ. Onye ọphu mu sụkwanuru l'o too tsoduru ngu eje bẹ te ejekwa.”
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda há muito povo; faze-os descer às águas, e ali os provarei; e será que, daquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém de todo aquele, de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Ọo ya bụ; Gidiyọnu duta ndu ono jeshia lẹ mini. Chipfu sụ iya: “Dobe ndu ọphu gude ire angụ mini gẹ nkụta angụje-a iche; l'i dobekwaphọ ndu ọphu gbushiru ikpere angụ iya iche.”
5 E fez descer o povo às águas. Então o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Ọ bụru ụmadzu ụkporo iri l'ise bẹ gude ẹka kwọta mini ono ye l'ọnu. Ndu ọphuu l'ophu bẹ tụkoru gbushikọta ikpere g'ẹphe ngụta iya.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o restante do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 No iya; Chipfu sụ Gidiyọnu: “Ọo ụmadzu ụkporo iri l'ise ono, gude ẹka kwọta mini ye l'ọnu ono bẹ mu e-gude dzọo unu; mbụ woru ndu Midiyanu ye unu l'ẹka. Gẹ ndu ọphuu tụko lashịchaa ibe phẹ.”
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei, e darei os midianitas na tua mão; portanto, todos os demais se retirem, cada um ao seu lugar.
8 Ọo ya bụ; ndu k'ọphuu vulia nri; bya achịta opu-ọgu ndu k'ọphuu. Gidiyọnu sụ phẹ g'ẹphe lashịchaa unuphu. Ọ bụru ụmadzu ụkporo iri l'ise phọ bẹ ọ harụ. Ẹka ndu Midiyanu dọru bụru l'ụzo alị lẹ nsụda ẹka ono, Gidiyọnu phẹ dọru ono.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e enviou a todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas embaixo, no vale.
9 O -rwua l'ẹnyashi mbọku ono; Chipfu sụ Gidiyọnu: “Gbalihu; je adatso ndu Midiyanu ọgu; kẹle mu wowaru phẹ ye ngu l'ẹka.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te, e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 Ọ -bụru l'ịitsu ebvu eje phẹ etso ọgu; gẹ gụ lẹ Pura, bụ onye-ozi ngu swịru je l'ọdu-ọgu phẹ ono.
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Purá, ao arraial;
11 Ịi-nụmawaro iphe, ẹphe epfu. Ị -nụmachaa ya bẹ oo-me-a g'obu shihu ngu ike g'i je ọgu l'ọdu ono.” Tọbudu iya bụ; yẹle Pura, bụ iya bụ onye-ozi iya ono swịru jerwua azụ ẹka ndu ojọgu ono dọru.
11 E ouvirás o que dizem, e então, fortalecidas as tuas mãos descerás ao arraial. Então desceu ele com o seu moço Purá até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Ndu Midiyanu ono; mẹ ndu Amalẹku; mẹ ndu shikọta l'ụzo ẹnyanwu-awawa tụko nmaa ẹrupfu g'igube lẹ nsụda ono. Ịnya-kamẹlu phẹ bụru agụta agụta; mbụ byiẹrupho g'ẹja, nọ l'agụga eze-ẹnyimu.
12 E os midianitas, os amalequitas, e todos os filhos do oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar.
13 Gidiyọnu jerwua; bya ahụma gẹ nwoke lanụ ezeru ọ̀nyà iya nrwọ, ọ rwọru asụje iya: “Mu rwọru nrwọ g'ishi buredi, dụ mgburugburu, e meru lẹ balị ewe kperekpere ewebata l'ẹka ndu Midiyanu nmarụ anmanma ọgu. Ishi buredi balị ono weru bya asụa l'ụlo-ẹkwa; sụta iya tụa; ọ daa gwoo; kpọo mkpomishakụ.”
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho, e dizia: Eis que tive um sonho, eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até à tenda, e a feriu, e caiu, e a transtornou de cima para baixo; e ficou caída.
14 Ọo ya bụ; ọ̀nyà iya ono sụ iya: “Iphe-a ta adụkwa iphe ọzo, ọ bụ; abụdu ogu-echi Gidiyọnu nwa Jiowashi, bụ onye Ízurẹlu; kẹle Chileke woakwaru ndu Midiyanu waa ndu ojọgu phẹ l'ophu ye iya l'ẹka.”
14 E respondeu o seu companheiro, e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas, e todo este arraial.
15 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu nụma nrwọ ono, e zeru ono; waa iphe, ọ bụ; ọ bya abaarụ Chileke ẹja. Ọ bụru iya ala azụ l'ọdu-ọgu ndu Ízurẹlu; je asụ phẹ: “Unu wụ-lihu-o! Chipfu woakwaru ndu ojọgu Midiyanu ye unu l'ẹka.”
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho, e a sua explicação, adorou; e voltou ao arraial de Israel, e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas nossas mãos.
16 Ọ bya eworu ụmadzu ụkporo iri l'ise ono kèé uzi ẹto; bya eworu opu-ọgu nụchaa phẹ; wakwaphọ ite nshịi, dụchaa iphoro, ọ́wá nọchaa l'ime.
16 Então dividiu os trezentos homens em três companhias; e deu-lhes a cada um, nas suas mãos, buzinas, e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 Ọ sụ phẹ: “Unu lee mu ẹnya! Unu meje gẹ mu meru. Teke mu rwuẹrupho l'ọnu ẹka ono, ẹphe dọru ono; unu tsokwaru mu mejekpoẹpho gẹ mu meru.
17 E disse-lhes: Olhai para mim, e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu à extremidade do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Teke mu lẹ ndu ọphu mu l'ẹphe swị gburu opu-ọgu; g'unubẹdua nọdukwapho l'ẹka unu nọ gbaa ọdu phẹ ono mgburugburu gbua nkunu; chia mkpu sụ: ‘A kwa ogu-echi kẹ Chipfu waa Gidiyọnu-o!’ ”
18 Tocando eu a buzina, eu e todos os que comigo estiverem, então também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial, e direis: Espada do Senhor, e de Gideão.
19 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu yẹle ụmadzu ụkporo ise ono, ẹphe l'iya tụko swịru ono jerwua l'ọnu ẹka ono, ndu Midiyanu ono dọru ono lẹ teke a watawarụ eche nche k'echi abalị. Ọ bụerupho teke ono bẹ ndu ọphu nọ lẹ nche lụfuru; ndu ọzo bahụwaa lẹ nche. Gidiyọnu phẹ woru opu-ọgu phẹ ono gbua; bya eworu ite nshịi ono, ẹphe gudechaa l'ẹka phọ tụkposhia.
19 Chegou, pois, Gideão, e os cem homens que com ele iam, ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo sido de pouco trocadas as guardas; então tocaram as buzinas, e quebraram os cântaros, que tinham nas mãos.
20 G'ẹphe hakọta uzi ẹto ono woru opu-ọgu nkephẹ gbua; bya atụkposhichaa ite ono. Ẹphe pagbaarụ ọ́wá phọ l'ẹkicha; gudegbaa opu-ọgu, ẹphe e-gbu l'ẹkutara; bya echishia sụ: “A kwa ogu-echi kẹ Chipfu waa Gidiyọnu-o!”
20 Assim tocaram as três companhias as buzinas, e quebraram os cântaros; e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas, e nas suas mãos direitas as buzinas, para tocarem, e clamaram: Espada do Senhor, e de Gideão.
21 Onyenọnu pfụgbaaru l'ẹkiya nkiya; ẹphe gbaphee ẹka ndu Midiyanu dọru ono mgburugburu. Ndu Midiyanu ono l'ophu ye ọkpa l'ọso; echi mkpu agba agbala.
21 E conservou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então todo o exército pôs-se a correr e, gritando, fugiu.
22 Ọo ya bụ; ẹphe gbuẹpho opu-ọgu ụkporo iri l'ise ono; Chipfu mee onyemonye, nọ l'ọdu ndu Midiyanu ono wata egbu nwibe iya ogu-echi. Ndu ojọgu ono gbaru lashịa mkpụkpu Bẹtu-Shịta; l'ụzo mkpụkpu Zerera; mbụ gbaa gbarwua oke mkpụkpu Abẹlu-Mehola, nọ-kube mkpụkpu Tabatu.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Ndu Ízurẹlu, shi l'ọkpa-ipfu Nafụtali; mẹ ipfu Asha; waa ipfu Manásẹ bẹ e kukọtaru; ẹphe chịpyabe ndu Midiyanu.
23 Então os homens de Israel, de Naftali, de Aser e de todo o Manassés foram convocados, e perseguiram aos midianitas.
24 Gidiyọnu ye ndu-ozi; ẹphe je ezidzuru iphe, bụ ndu bukọta l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu g'ẹphe wụfuta je agbabua ndu Midiyanu iphu l'ẹnyimu Jiọ́danu; je akpakpọ lẹ mkpụkpu Bẹtu-Bara. Tọbudu iya bụ: e kukọo ndu Ifuremu l'ophu; ẹphe wụfuta je anọ-chia ẹnyimu Jiọ́danu; je akpaa lẹ Bẹtu-Bara.
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas, e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, e também o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram-lhes as águas até Bete-Bara e o Jordão.
25 Ọo ya bụ; ẹphe gude ndu-ishi ndu Midiyanu ụmadzu ẹbo. Ẹpha ndu-ishi labọ ono bụ Orẹbu waa Zeyẹbu. Orẹbu b'ẹphe gburu lẹ mkpuma Orẹbu; gbua Zeyẹbu l'ẹka aakụje mẹe lẹ mkpuma Zeyẹbu. Ẹphe nọdu achịkpoepho ndu Midiyanu ono; bya apata ishi Orẹbu waa Zeyẹbu palataru Gidiyọnu l'ẹka ọ nọ l'azụ ẹnyimu Jiọ́danu.
25 E prenderam a dois príncipes dos midianitas, a Orebe e a Zeebe; e mataram a Orebe na penha de Orebe, e a Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram aos midianitas; e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, além do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.