Juízes 6
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Ndu Ízurẹlu mekwa ẹjo-ememe l'iphu Chipfu ọzo. Chipfu woru phẹ yee ndu Midiyanu l'ẹka; ẹphe nọo phẹ l'ẹka apha ẹsaa.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Ndu Midiyanu kpaa phẹ ẹhu k'ọphu ẹphe larụ l'úbvú je emeshia ụlo waa m̀kpù lẹ mgbaka mgbaka mkpuma; mẹ l'ọgba; mẹ l'ẹka a kpụshigbaaru ike je ebugbaaru.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 No iya; ọ nọdu abụjeru teke ndu Ízurẹlu kọru opfu; ndu Midiyanu; mẹ ndu Amalẹku; mẹwaro ndu buchaa l'ụzo ẹnyanwu-awawa awụru bya etsoo phẹ ọgu naa phẹ iya.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Ẹphe nọdu ejeje anmaa anmanma ọgu l'alị ono; tụko iphe, ẹphe meberu l'alị mebyishikọta; mbụ mebyishikọta iya nno je akpaa lẹ mkpụkpu Gaza. Ọphu ọ dụdu mẹ iphe, dzụ ndzụ, ẹphe ahajẹ lẹ Ízurẹlu; je akpachaa l'atụru; waa eswi; mẹ nkapfụ-ịgara.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Ẹphe achịjeru ẹku phẹ; waa ụlo-ẹkwa phẹ zeru gbiigbiigbi g'igube; mbụ k'ọphu a ta majẹduru g'e-shi agụta phẹ l'ọgu ẹphe l'ịnya-kamẹlu phẹ; ẹphe abya aphụnwua alị ono gbaa ya ophorokpo.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Ndu Midiyanu ono mee ndu Ízurẹlu; ẹphe kwata daa ụkpa ọkpobe adada. No iya; ẹphe bya araku Chipfu g'ọ gbaaru phẹ mkpu.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu rakuẹpho Chipfu lẹ k'iphe ndu Midiyanu eme phẹ ono;
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 o zitaru phẹ onye mpfuchiru Chileke, bụ onye pfuru ndu Ízurẹlu sụ: “Waa iphe, Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu epfu baa: Ọo mu bụ onye ono, dufutaru unu l'alị Ijiputu; mbụ l'alị ono, unu shi bụru ohu ono.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Mu nafụtaru unu l'ẹka ndu Ijiputu mẹ l'ẹka ndu shi akpa unu ẹhu; mu chịshikotaru unu ndu ono l'alị phẹ; woru iya nụ unu.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Mu pfuaru unu sụ l'ọo mbẹdua, bụ Chipfu, bụ Chileke unu. G'unu ta abakwaru agwa ndu Amọru ẹja l'alị ono, unu bu ono. Ọle unu te eyeduru mu ọnu.”
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Noo ya; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu bya bya anọdu l'upfu achị, nọ lẹ mkpụkpu Ọfura. Onye nwe achị ono bụ Jiowashi, bụ onye shi l'ipfu ndu Abiyeza. Nwatibe iya, bụ Gidiyọnu nọdu l'ẹka aazọshije mẹe l'akpụru vayịnu; echishi witi g'o wohaa ya gẹ ndu Midiyanu ta ahụma iya.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono bya achaa Gidiyọnu l'iphu bya asụ iya: “Chipfu nọkwa swiru ngu; gụbe ojọgu, ike dụ.”
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Gidiyọnu sụ iya: “Oowaa; nnajịuphu mu; ọ -bụru lẹ Chipfu nọ swiru anyi; ?bụ gụnu meru g'o gude iphe-a nọdu anwụkotaru anyi? ?Dẹnuhunu iphe-ọhumalenya iya ono, nna anyi phẹ kọru anyi ono; mbụ l'ẹphe sụru: ‘L'ọo Chipfu dufutaru anyi l'alị Ijiputu.’ Ọle nta-a bẹ Chipfu ọbu gbẹ gwọbewaa anyi; woru anyi ye l'ẹka ndu Midiyanu.”
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 No iya; Chipfu bya adakọbe sụ iya: “Gude ike, i nweru je anafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Midiyanu. Ọ kpọkwaa mbẹdua gẹdegede bẹ ezi ngu sụ ngu g'i je.”
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Gidiyọnu sụ iya: “Oowaa; nnajịuphu mu; ?mu e-me ime-agha dzọo ndu Ízurẹlu? Hụmanu l'ọ kwa unuphu k'anyi bẹ ẹnya kachakpọo alwalwa l'ipfu Manásẹ; tẹme ọ bụru mu bẹ kachaa alwa alị l'ọnulo ibe nna mu.”
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Chipfu sụ iya: “Mu e-swiru ngu-a; mbụ l'ịi-tụko ndu Midiyanu lwụ-kpekọta g'ẹphe bụ onye lanụ.”
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Gidiyọnu yeeru iya ọnu sụ: “Ọ -bụru lẹ mu dụwaa ngu l'obu; goshinu mu iphe, e-me gẹ mu maru l'ọ bụ-a gụbedua bẹ epfu eyeru mu nụ.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Jiko ta atụgbukwa l'ẹka-a jasụ gẹ mu byapfuta ngu; gẹ mu je ewota iphe, mu a-nụ ngu bya edoberu ngu l'atatiphu.”
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya abahụ l'ụlo je eworu mkpi gbua shia; bya ewota ụtu iphe, egudeje eme buredi, jiru nkwẹka gheta buredi, e te yedụru iphe, ekoje buredi. Ọ bya agụshia anụ ono ye lẹ nkata; wụru ụrwukurwuku iya ye l'itoshi. O gweta iya wojeru iya l'upfu achị ono.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chileke ono bya asụ iya: “Gweta anụ ono; mẹ buredi ono dobe l'eli mkpuma-a; ịiwufutakwapho ụrwukurwuku iya ono.” Gidiyọnu bya emekọta iya nno.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Tọbudu iya bụ; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono bya eworu ọnonu mgbọro, ọ gude l'ẹka denyi l'anụ yẹle buredi ono. Ọku shi lẹ mkpuma ono gbanwuhu; kepyashịkota anụ; mẹ buredi ono. Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono phuhu.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Gidiyọnu maẹrupho l'ọo Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu; ọ rashịa: “Nnajịuphu, bụ Chileke mu-e! Alashịkwa mu-o! Kẹle ọ kwa Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu bẹ mu gude ẹnya mu hụma ono-o!”
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Chipfu sụ iya: “G'ẹhu dụkwa ngu guu! Ta atsụshi ebvu. Ị tịi nwụhuduro.”
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu kpụaru Chipfu ọru-ngwẹja l'ẹka ono; gụbe iya: “Chipfu bụ ẹhu-guu.” Ọru-ngwẹja ono bẹ nọepho lẹ mkpụkpu Ọfura, nọ l'alị ndu Abiyeza byasụ ntanụ-a.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 L'ẹnyashi mbọku onokwaphọ bẹ Chipfu sụru iya: “Kpụta oke-eswi k'ẹbo l'eswi nna ngu; mbụ ọphu gbawaru apha ẹsaa. Je enwukpọshia ẹnya ẹka nna ngu agwajẹ Balụ; gbutsushia itso Ashera, nọ iya l'agụga.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 I -mechaa g'ị kpụaru Chipfu, bụ Chileke ngu ọru-ngwẹja, dụkpoo rengurengu l'ẹka-a, ha l'eli-a. Ịi gbẹ teke ono kpụta oke-eswi k'ẹbo ono; chịta itso Ashera ono, i gbutsushiru ono gude nkụ iya gwee ngwẹja-akpọ-ọku.”
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya achịta ndu-ozi iya unwoke iri; bya emee gẹ Chipfu pfuru iya ono. Ọ bụru l'ẹnyashi bẹ o mekọtaru iphemiphe ono. Ọphu o medụru iya l'eswe; kẹle ọotsu ndibe phẹ waa unwoke mkpụkpu ono ebvu.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Ndu mkpụkpu ono lụfutashia l'ọnmewa ụtsu; bya ahụma l'a gbẹ mebyishikọtawa nụ ẹka ẹphe agwajẹ Balụ; gbutsushiwa itso Ashera, nọ l'agụga iya; bya eworu oke-eswi k'ẹbo ono kpọo ọku l'eli ọru-ngwẹja ono, a gbẹ kpụwaanu l'ẹka ono.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Ndu mkpụkpu ono bya ajịahaa: “?Bụ onye meru iphe ọwa?” Ẹphe kpanyaa ishi; jịkashinyaa; a sụ phẹ l'ọ kwa Gidiyọnu nwa Jiowashi bẹ meru iya nụ.
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 No iya; ndu mkpụkpu ono bya epfuaru Jiowashi sụ iya: “Je edufuta nwa ngu. Ọo-nwụhu; kẹle o tsukpọshiru ẹnya ẹka aagwajẹ Balụ; bya egbutsushia itso Ashera, nọ l'agụga iya.”
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Iphe, Jiowashi pfuru ndu ono, nọ-pheru iya mgburugburu ẹhuka ẹhuka ono bẹ bụ: “?Unu agbaru Balụ ọdzori? Tọo g'unu dzọo ya bẹ unu eme? Onye agbatarụ Balụ bẹ ee-gbukwa l'ụtsu. Ọ -bụru-a lẹ Balụ bẹ bụ ọkpobe agwa bẹ teke nemadzụ mebyishiru ọru-ngwẹja iya be ọo-dụ nụ ike gbaarụ onwiya ọdzori.”
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Ọ bụru lẹ mbọku ono bẹ a gụberu Gidiyọnu “Jieru-Balụ;” bụ iya bụ: “Gẹ Balụ gbaa mkpu onwiya”; kẹle Gidiyọnu bẹ tsukpọshiru ẹnya ẹka aagwajẹ Balụ.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Tọbudu iya bụ; ndu Midiyanu l'ophu; mẹ ndu Amalẹku; waa ndu bugbaa l'ụzo ẹnyanwu-awawa bya atụko ndu ojọgu phẹ dzukọbe; bya awụfu azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu; je anmaa lẹ nsụda Jiezerẹlu.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ọo ya bụ; Unme Chipfu bya eji Gidiyọnu ẹhu; o woru opu gbua gude kukọta ụnwu Abiyeza g'ẹphe tsoru iya.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Ọ byakwaphọ eye ndu-ozi ẹphe zikọta ozi l'alị ndu Manásẹ l'ophu g'ẹphe kwaa ngwọgu; bya ekukọkwapho ndu Asha; mẹ ndu Zebulọnu; waa ndu Nafụtali; ẹphe wụru byapfuta phẹ.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Gidiyọnu bya asụ Chileke: “Ọ -bụru l'ii-shi l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu ẹgube ono, i kweru mu ukwe iya;
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 lenu; mu a-kụbe ẹji atụru l'ẹka eechishije witi-a. Ọ -bụru l'ọo l'ẹji atụru-a bẹ iji dashịru kpoloko; ọphu ọ tọ dashịduru l'ọma alị l'ophu; mu amaru l'ii-shi-a l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu ẹgube ono, i pfuru iya ono.”
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 No iya; o meẹpho ẹgube ono, Gidiyọnu pfuru ono. Ọ bya agbalihu lẹ nchitabọhu iya je apyịa ẹji atụru ono mini; pyịta iya mini, jiru gbamụgbamu, eku mini.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu sụ Chileke: “Jiko g'ẹhu-eghu ngu te ejekwa abụru ọku dapfuta mu; gẹ mu rwọfuna ngu iphe lanụ. Gẹ mu gudeẹshi ẹji atụru ono hụtafua ama ugbo lanụ. K'ọgiya-a; mee g'ẹji atụru ono kpọhukota nkụ; l'i mee g'iji dashịkota l'ọma alị l'ẹka ono.”
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 L'ẹnyashi mbọku ono bẹ Chileke meẹru iya phọ ẹgube ono. Ẹji atụru ono kpoloko bẹ iji ta adashịduru; ọ dashịkota l'ọma alị l'ophu.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.