Juízes 6
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Ndu Ízurẹlu mekwa ẹjo-ememe l'iphu Chipfu ọzo. Chipfu woru phẹ yee ndu Midiyanu l'ẹka; ẹphe nọo phẹ l'ẹka apha ẹsaa.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Ndu Midiyanu kpaa phẹ ẹhu k'ọphu ẹphe larụ l'úbvú je emeshia ụlo waa m̀kpù lẹ mgbaka mgbaka mkpuma; mẹ l'ọgba; mẹ l'ẹka a kpụshigbaaru ike je ebugbaaru.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 No iya; ọ nọdu abụjeru teke ndu Ízurẹlu kọru opfu; ndu Midiyanu; mẹ ndu Amalẹku; mẹwaro ndu buchaa l'ụzo ẹnyanwu-awawa awụru bya etsoo phẹ ọgu naa phẹ iya.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Ẹphe nọdu ejeje anmaa anmanma ọgu l'alị ono; tụko iphe, ẹphe meberu l'alị mebyishikọta; mbụ mebyishikọta iya nno je akpaa lẹ mkpụkpu Gaza. Ọphu ọ dụdu mẹ iphe, dzụ ndzụ, ẹphe ahajẹ lẹ Ízurẹlu; je akpachaa l'atụru; waa eswi; mẹ nkapfụ-ịgara.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Ẹphe achịjeru ẹku phẹ; waa ụlo-ẹkwa phẹ zeru gbiigbiigbi g'igube; mbụ k'ọphu a ta majẹduru g'e-shi agụta phẹ l'ọgu ẹphe l'ịnya-kamẹlu phẹ; ẹphe abya aphụnwua alị ono gbaa ya ophorokpo.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 Ndu Midiyanu ono mee ndu Ízurẹlu; ẹphe kwata daa ụkpa ọkpobe adada. No iya; ẹphe bya araku Chipfu g'ọ gbaaru phẹ mkpu.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu rakuẹpho Chipfu lẹ k'iphe ndu Midiyanu eme phẹ ono;
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 o zitaru phẹ onye mpfuchiru Chileke, bụ onye pfuru ndu Ízurẹlu sụ: “Waa iphe, Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu epfu baa: Ọo mu bụ onye ono, dufutaru unu l'alị Ijiputu; mbụ l'alị ono, unu shi bụru ohu ono.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 Mu nafụtaru unu l'ẹka ndu Ijiputu mẹ l'ẹka ndu shi akpa unu ẹhu; mu chịshikotaru unu ndu ono l'alị phẹ; woru iya nụ unu.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Mu pfuaru unu sụ l'ọo mbẹdua, bụ Chipfu, bụ Chileke unu. G'unu ta abakwaru agwa ndu Amọru ẹja l'alị ono, unu bu ono. Ọle unu te eyeduru mu ọnu.”
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Noo ya; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu bya bya anọdu l'upfu achị, nọ lẹ mkpụkpu Ọfura. Onye nwe achị ono bụ Jiowashi, bụ onye shi l'ipfu ndu Abiyeza. Nwatibe iya, bụ Gidiyọnu nọdu l'ẹka aazọshije mẹe l'akpụru vayịnu; echishi witi g'o wohaa ya gẹ ndu Midiyanu ta ahụma iya.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono bya achaa Gidiyọnu l'iphu bya asụ iya: “Chipfu nọkwa swiru ngu; gụbe ojọgu, ike dụ.”
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Gidiyọnu sụ iya: “Oowaa; nnajịuphu mu; ọ -bụru lẹ Chipfu nọ swiru anyi; ?bụ gụnu meru g'o gude iphe-a nọdu anwụkotaru anyi? ?Dẹnuhunu iphe-ọhumalenya iya ono, nna anyi phẹ kọru anyi ono; mbụ l'ẹphe sụru: ‘L'ọo Chipfu dufutaru anyi l'alị Ijiputu.’ Ọle nta-a bẹ Chipfu ọbu gbẹ gwọbewaa anyi; woru anyi ye l'ẹka ndu Midiyanu.”
13 Gideão respondeu: — Se o
14 No iya; Chipfu bya adakọbe sụ iya: “Gude ike, i nweru je anafụta ndu Ízurẹlu l'ẹka ndu Midiyanu. Ọ kpọkwaa mbẹdua gẹdegede bẹ ezi ngu sụ ngu g'i je.”
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Gidiyọnu sụ iya: “Oowaa; nnajịuphu mu; ?mu e-me ime-agha dzọo ndu Ízurẹlu? Hụmanu l'ọ kwa unuphu k'anyi bẹ ẹnya kachakpọo alwalwa l'ipfu Manásẹ; tẹme ọ bụru mu bẹ kachaa alwa alị l'ọnulo ibe nna mu.”
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Chipfu sụ iya: “Mu e-swiru ngu-a; mbụ l'ịi-tụko ndu Midiyanu lwụ-kpekọta g'ẹphe bụ onye lanụ.”
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Gidiyọnu yeeru iya ọnu sụ: “Ọ -bụru lẹ mu dụwaa ngu l'obu; goshinu mu iphe, e-me gẹ mu maru l'ọ bụ-a gụbedua bẹ epfu eyeru mu nụ.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Jiko ta atụgbukwa l'ẹka-a jasụ gẹ mu byapfuta ngu; gẹ mu je ewota iphe, mu a-nụ ngu bya edoberu ngu l'atatiphu.”
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya abahụ l'ụlo je eworu mkpi gbua shia; bya ewota ụtu iphe, egudeje eme buredi, jiru nkwẹka gheta buredi, e te yedụru iphe, ekoje buredi. Ọ bya agụshia anụ ono ye lẹ nkata; wụru ụrwukurwuku iya ye l'itoshi. O gweta iya wojeru iya l'upfu achị ono.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chileke ono bya asụ iya: “Gweta anụ ono; mẹ buredi ono dobe l'eli mkpuma-a; ịiwufutakwapho ụrwukurwuku iya ono.” Gidiyọnu bya emekọta iya nno.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Tọbudu iya bụ; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono bya eworu ọnonu mgbọro, ọ gude l'ẹka denyi l'anụ yẹle buredi ono. Ọku shi lẹ mkpuma ono gbanwuhu; kepyashịkota anụ; mẹ buredi ono. Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu ono phuhu.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Gidiyọnu maẹrupho l'ọo Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu; ọ rashịa: “Nnajịuphu, bụ Chileke mu-e! Alashịkwa mu-o! Kẹle ọ kwa Ojozi-imigwe, shi l'ẹka Chipfu bẹ mu gude ẹnya mu hụma ono-o!”
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Chipfu sụ iya: “G'ẹhu dụkwa ngu guu! Ta atsụshi ebvu. Ị tịi nwụhuduro.”
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu kpụaru Chipfu ọru-ngwẹja l'ẹka ono; gụbe iya: “Chipfu bụ ẹhu-guu.” Ọru-ngwẹja ono bẹ nọepho lẹ mkpụkpu Ọfura, nọ l'alị ndu Abiyeza byasụ ntanụ-a.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 L'ẹnyashi mbọku onokwaphọ bẹ Chipfu sụru iya: “Kpụta oke-eswi k'ẹbo l'eswi nna ngu; mbụ ọphu gbawaru apha ẹsaa. Je enwukpọshia ẹnya ẹka nna ngu agwajẹ Balụ; gbutsushia itso Ashera, nọ iya l'agụga.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 I -mechaa g'ị kpụaru Chipfu, bụ Chileke ngu ọru-ngwẹja, dụkpoo rengurengu l'ẹka-a, ha l'eli-a. Ịi gbẹ teke ono kpụta oke-eswi k'ẹbo ono; chịta itso Ashera ono, i gbutsushiru ono gude nkụ iya gwee ngwẹja-akpọ-ọku.”
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu bya achịta ndu-ozi iya unwoke iri; bya emee gẹ Chipfu pfuru iya ono. Ọ bụru l'ẹnyashi bẹ o mekọtaru iphemiphe ono. Ọphu o medụru iya l'eswe; kẹle ọotsu ndibe phẹ waa unwoke mkpụkpu ono ebvu.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Ndu mkpụkpu ono lụfutashia l'ọnmewa ụtsu; bya ahụma l'a gbẹ mebyishikọtawa nụ ẹka ẹphe agwajẹ Balụ; gbutsushiwa itso Ashera, nọ l'agụga iya; bya eworu oke-eswi k'ẹbo ono kpọo ọku l'eli ọru-ngwẹja ono, a gbẹ kpụwaanu l'ẹka ono.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Ndu mkpụkpu ono bya ajịahaa: “?Bụ onye meru iphe ọwa?” Ẹphe kpanyaa ishi; jịkashinyaa; a sụ phẹ l'ọ kwa Gidiyọnu nwa Jiowashi bẹ meru iya nụ.
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 No iya; ndu mkpụkpu ono bya epfuaru Jiowashi sụ iya: “Je edufuta nwa ngu. Ọo-nwụhu; kẹle o tsukpọshiru ẹnya ẹka aagwajẹ Balụ; bya egbutsushia itso Ashera, nọ l'agụga iya.”
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Iphe, Jiowashi pfuru ndu ono, nọ-pheru iya mgburugburu ẹhuka ẹhuka ono bẹ bụ: “?Unu agbaru Balụ ọdzori? Tọo g'unu dzọo ya bẹ unu eme? Onye agbatarụ Balụ bẹ ee-gbukwa l'ụtsu. Ọ -bụru-a lẹ Balụ bẹ bụ ọkpobe agwa bẹ teke nemadzụ mebyishiru ọru-ngwẹja iya be ọo-dụ nụ ike gbaarụ onwiya ọdzori.”
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Ọ bụru lẹ mbọku ono bẹ a gụberu Gidiyọnu “Jieru-Balụ;” bụ iya bụ: “Gẹ Balụ gbaa mkpu onwiya”; kẹle Gidiyọnu bẹ tsukpọshiru ẹnya ẹka aagwajẹ Balụ.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Tọbudu iya bụ; ndu Midiyanu l'ophu; mẹ ndu Amalẹku; waa ndu bugbaa l'ụzo ẹnyanwu-awawa bya atụko ndu ojọgu phẹ dzukọbe; bya awụfu azụ ẹnyimu Jiọ́danu azụ iya ọphuu; je anmaa lẹ nsụda Jiezerẹlu.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ọo ya bụ; Unme Chipfu bya eji Gidiyọnu ẹhu; o woru opu gbua gude kukọta ụnwu Abiyeza g'ẹphe tsoru iya.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Ọ byakwaphọ eye ndu-ozi ẹphe zikọta ozi l'alị ndu Manásẹ l'ophu g'ẹphe kwaa ngwọgu; bya ekukọkwapho ndu Asha; mẹ ndu Zebulọnu; waa ndu Nafụtali; ẹphe wụru byapfuta phẹ.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Gidiyọnu bya asụ Chileke: “Ọ -bụru l'ii-shi l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu ẹgube ono, i kweru mu ukwe iya;
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 lenu; mu a-kụbe ẹji atụru l'ẹka eechishije witi-a. Ọ -bụru l'ọo l'ẹji atụru-a bẹ iji dashịru kpoloko; ọphu ọ tọ dashịduru l'ọma alị l'ophu; mu amaru l'ii-shi-a l'ẹka mu dzọo ndu Ízurẹlu ẹgube ono, i pfuru iya ono.”
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 No iya; o meẹpho ẹgube ono, Gidiyọnu pfuru ono. Ọ bya agbalihu lẹ nchitabọhu iya je apyịa ẹji atụru ono mini; pyịta iya mini, jiru gbamụgbamu, eku mini.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Tọbudu iya bụ; Gidiyọnu sụ Chileke: “Jiko g'ẹhu-eghu ngu te ejekwa abụru ọku dapfuta mu; gẹ mu rwọfuna ngu iphe lanụ. Gẹ mu gudeẹshi ẹji atụru ono hụtafua ama ugbo lanụ. K'ọgiya-a; mee g'ẹji atụru ono kpọhukota nkụ; l'i mee g'iji dashịkota l'ọma alị l'ẹka ono.”
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 L'ẹnyashi mbọku ono bẹ Chileke meẹru iya phọ ẹgube ono. Ẹji atụru ono kpoloko bẹ iji ta adashịduru; ọ dashịkota l'ọma alị l'ophu.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.