Juízes 19
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 Teke ndu Ízurẹlu te enwedu onye eze bẹ ọ dụru nwoke lanụ, bụ onye Lívayi, bu l'imime alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. O duta nwanyị, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu lẹ mkpụkpu Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda.
1 Naquele tempo, como não havia rei em Israel, aconteceu que um levita, vindo fixar-se no fundo das montanhas de Efraim, tomou ali por concubina uma jovem. de Belém de Judá.
2 Ọle nwamgbọko ono watarụ agba ụkpara; bya alụfu lashịa ibe nna iya lẹ Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda. Ọ nọchaepho ọnwa ẹno l'ibe nna iya ono;
2 Esta foi-lhe infiel, deixou-o e foi para junto de seu pai em Belém de Judá, onde ficou quatro meses.
3 ji iya gbẹshi jeshia ya arwọrwo g'ọ lwa azụ. Ọ gbẹshi kpụta nkapfụ-ịgara labọ; duta nwozi iya ẹphe swịru jeshia. Ẹphe rwua; nwamgbọko ono duta iya; ẹphe bahụ l'ụlo nna iya ono. Nna nwamgbọko ono hụma ẹ ya phọ; bya egude ẹhu-ụtso gba iya ndzuta.
3 Seu marido foi ter com ela para falar-lhe ao coração e reconduzi-la à sua casa, levando consigo um servo e dois jumentos. Ela o introduziu em casa de seu pai. Quando o pai da mulher o viu, saiu a recebê-lo alegremente.
4 Ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono sede iya; yẹe ya nọo ujiku ẹto. Ọ nọdu l'ẹka ono eri; angụ bya ekujekwaphọ mgbẹnya l'ẹka ono.
4 Retido pelo sogro, pai da jovem, ficou o levita com ele durante três dias; comeram, beberam e passaram a noite.
5 Tọbudu iya bụ; o be lẹ mbọku k'ẹno; ẹphe tehu l'ọnmewa ụtsu; ọ kwakọbe g'ọ lashịa; nna nwamgbọko ono sụ ọgo iya ono: “Ria nri g'ẹhu shihu ngu ike tẹme l'ịilashijewaro.”
5 Na manhã do quarto dia, quando se levantaram e se dispunham a partir, o pai da jovem disse ao genro: Restaura primeiro as tuas forças com um pouco de pão, e depois disto partireis.
6 Ọo ya bụ; ẹphenebo tụko nọdukota ria; ngụa. E mechaa; nna nwamgbọko ono sụ iya: “Jiko nọdufunaa l'ẹnyashi-a; mee g'ẹhu tsọfua ngu ụtso.”
6 Sentaram-se ambos, comeram e beberam. em seguida o pai da jovem disse ao genro: Peço-te que passes aqui ainda esta noite, e alegre-se o teu coração.
7 Nwoke ono bya agbẹshi gẹ ya lashịa; ọgo iya ono rwọpyabe iya; k'ọphu bụ l'ọ kwafụaru akwakwa l'ẹnyashi mbọku ono.
7 A instâncias do sogro, o homem que já se tinha levantado para partir, tornou a recostar-se e passou ali ainda aquela noite.
8 Ọ bya erwua l'ụtsu mbọku, kwe iya ujiku ise; ọ gbẹshi lẹ ya alawa; nna nwamgbọko ono sụkwa iya: “Ria iphe g'ẹhu dụ ngu gbụkuu; g'ịinodu teke o beru l'eswe l'ịilashiwaro.” Ọo ya bụ; ẹphenebo bya atụko nọdu; rigba nri.
8 Chegada a manhã, preparando-se ele para se pôr a caminho, disse-lhe o pai da jovem: Peço-te que restaures as tuas forças. Deixai a vossa partida para o declinar do dia. E comeram ambos juntos.
9 Tọbudu iya bụ; o be teke nwoke ono; yẹe nyee ya ono; mẹ nwozi iya phọ gbẹshiru g'ẹphe lashịa; ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono sụ iya: “Lenu; nta-a bẹ ọ bụakwaa ụzenyashi; jiko kwafụa akwakwa l'ẹnyashi-a. Mbụ-a; lenu lẹ nchi ejihuakwa. Nọdukwa; kwaa akwakwa l'ẹnyashi-a g'ẹhu tsọo ngu ụtso. Teke o beru l'ọnmewa ụtsu echele; ịigbeshi lashịa unuphu ibe ngu.”
9 Levantou-ser então o homem e dispunha-se a partir com a sua concubina e o seu servo. O sogro, porém, pai da jovem, disse-lhe de novo: Olha que o dia declina e a noite se aproxima. Passai a noite aqui. Sim, o dia se vai acabando, passa aqui a noite tranqüilamente. Amanhã vos levantareis cedo e partireis, a fim de voltardes para a vossa casa.
10 Obenu lẹ nwoke ono bẹ ọ tọ dụedu g'ọ kwabaa akwakwa ọzo. Ọ gbẹshi tụgbua; ọ bụru iya alala. O duta nyee ya ono; kpụta nkapfụ-ịgara labọ ono, o bochaaru ivu; ọ bụru phẹ atụgbu kwasẹru ụzo mkpụkpu Jiebusu, bụ iya bụ Jierúsalẹmu.
10 O levita, porém, não consentiu. Partiu e chegou a Jebus, que é Jerusalém, com a sua concubina e seus dois jumentos selados.
11 Ẹphe nọduepho Jiebusu ntse; nchi nọdu ejihugbuwa. Nwozi ono pfuaru nnajịuphu iya ono sụ iya: “Jiko bya g'anyi bahụ lẹ mkpụkpu ndu Jiebusu je akwaa l'ẹnyashi-a.”
11 Quando chegaram, o dia ia declinando, e o criado disse a seu amo: Vem tomemos o caminho da cidade dos jebuseus para ali passarmos a noite.
12 Nnajịuphu iya ono sụ iya: “Waawaa; anyi taa bahụdu mkpụkpu ndu ọhozo, ta abụdu ndu Ízurẹlu. Anyi e-jechia jerwua mkpụkpu Gibiya.”
12 Não, respondeu-lhe o amo, não entraremos numa cidade estrangeira, onde não há israelitas. Iremos até Gabaa.
13 Sụ iya: “Bya g'anyi kukebe ẹhu jerwua mkpụkpu Gibiya; ọzoo mkpụkpu Rama g'anyi akwaa l'ẹka lanụ l'ẹka ono.”
13 Vamos, ajuntou ele, procuremos atingir um desses lugares, e nos alojaremos em Gabaa ou em Rama.
14 Ọo ya bụ; ẹphe tụgbukwa; nchi jipfu phẹ lẹ g'ẹphe erwuwaa mkpụkpu Gibiya, nọ l'alị Benjiaminu.
14 Prosseguiram, pois, o seu caminho, e o sol se punha, quando se encontravam perto de Gabaa de Benjamim.
15 Ẹphe rwua; bya aswịba; bahụ lẹ mkpụkpu Gibiya g'ẹphe kwaa l'ẹka ono. Ẹphe je anọdu l'edupfu mkpụkpu ono; kẹle ọ tọ dụdu onye dutaru phẹ nụ g'ẹphe bahụ ibe iya je akwaa.
15 Dirigiram-se para lá, a fim de passarem a noite. Tendo entrado na cidade, parou o levita na praça, e ninguém lhe ofereceu hospitalidade.
16 No iya; a bya ele ẹnya; nwoke ọgerenya shiwaa l'ozi ẹgu eje alwa l'ụzenyashi ono. Nwoke ono bẹ bụ onye shi l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. O bu ebubu lẹ Gibiya. Ndu bu l'ẹka ono bẹ bụ ndu Benjiaminu bẹ ẹphe bụ.
16 Nisto apareceu um homem idoso que voltava do seu trabalho no campo, ao anoitecer. Era também da montanha de Efraim e habitava como forasteiro em Gabaa, cujos habitantes eram benjaminitas.
17 Nwoke ọgerenya ono bya apalia ẹnya hụma onye ije, nọ l'edupfu ono; ọ jịa ya; sụ: “?Bụ awe bẹ iije? Tẹme ?bụ aweya bẹ i shi?”
17 O velho, levantando os olhos, viu o levita na praça da cidade: Aonde vais?, disse-lhe ele, e de onde vens?
18 Ọ sụ iya: “Anyi shikwa Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda eje ala l'imime alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. Ọo l'ẹka ono bẹ mu bu. Mu shi je Bẹtulehemu; mu nọdu alawa l'ụlo Chipfu; ọphu ọ dụdu onye dutaru mu duba l'ibe iya.
18 Nós partimos, respondeu o levita, de Belém de Judá e vamos até ao fundo da montanha de Efraim, onde nasci. Acabo de deixar Belém de Judá para voltar à minha casa, mas ninguém me quer acolher,
19 Anyi gudekwaru nkapfụ-ịgara anyi ẹswa ọkponku, ẹphe a-zẹ azẹe; waa nri, ẹphe e-ri; bya egudekwaphọ nri waa mẹe k'anyịbe ndu-ozi ngu; mbụ kẹ mbẹdua; waa kẹ nwozi ngu kẹ nwanyị; mẹ kẹ nwokoro-a, anyi l'iya tụko swịru-a. Ọ tọ dụkwa iphe, ụko iya dụru anyi.”
19 embora tenhamos palha e feno para os nossos jumentos, pão e vinho para mim, tua serva e o jovem, teu servo; nada nos falta.
20 Ọo ya bụ; nwoke ọgerenya ono; sụ phẹ: “G'ẹhu dụkwa unu guu. Unu hakpọoro ẹka; mu e-meeru unu iphe, mkpa iya dụru unu. Unu be jekwa k'azẹ l'edupfu.”
20 O velho respondeu: A paz seja contigo. Dar-te-ei tudo o que for necessário; somente não passarás a noite na praça.
21 No iya; o duta phẹ; lashịa ibe iya. Ọ bya anụkota nkapfụ-ịgara nwoke ono nri. Ẹphe bya akwọebechaa ọkpa; bya eria; ngụa.
21 Fê-lo entrar em sua casa, e deu de comer aos jumentos. Os viajantes lavaram os pés, e foi-lhes servida a refeição.
22 Ẹphe nọdukwadu-a eme ẹmereme; ndu iwashị shi lẹ mkpụkpu ono bya agbaa ụlo ono, ẹphe nọ ono mgburugburu. Ẹphe bya etsuaha ẹka lẹ mgbo; epfuru nwoke ọgerenya, nwe ụlo ono asụje: “Dufutaru anyi nwoke ono, bataru l'ụlo ngu ono g'anyi jepfu!”
22 Enquanto restauravam as forças, vieram os habitantes da cidade, gente péssima, e, cercando a casa do velho, bateram violentamente à porta: Faze sair, gritaram eles ao velho, dono da casa, faze sair o homem que entrou em tua casa para que nós o conheçamos!
23 Onye ono, nwe ụlo ono bya ekpufu etezi je asụ phẹ: “Ndu mu; waawakwa! Unu te eweshinụ iwashị. Unu te emeshinụ ẹgube iphe-iphere ọwana; eshinu nwoke-a bụ ibe mu bẹ ọ byaru.
23 O velho saiu e foi ter com eles, dizendo: Não queirais, irmãos, cometer semelhante maldade, pois esse homem é hóspede de minha casa. Não pratiqueis tal infâmia.
24 Waa nwa mu nwanyị, nwoke teke ejepfuswee baa; wakwaphọ nwanyị, nwoke ono ta alụdu ọkpobe alụlu. Mu e-dufuta phẹ nta-a g'unu gude phẹ jepfu; mee phẹ ẹgube dụkpoepho unu ree. Ọle-a; unu te ejekwa eme nwoke-a ẹgube iphe-iphere dụ nno.”
24 Eis aqui a minha filha virgem, e a concubina desse homem. Eu vo-las trarei, e vós podereis violá-las e fazer delas o que quiserdes; somente vos peço que não cometais contra esse homem uma ação tão infame.
25 Ọle ndu ono ta ngadụru iya nchị. Ọo ya bụ; nwoke ono, byaru ẹbyaa ono bya edufuta nwanyị ono, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono l'etezi; nụ phẹ. Ẹphe gude iya phakọta iya l'ẹnyashi ono mgburugburu. Nchi bọhujeepho; ẹphe parụ iya haa; g'ọ tụgbua.
25 Eles, porém, não o quiseram ouvir. Então o levita, vendo isso, trouxe-lhes sua concubina; eles a conheceram e abusaram dela durante a noite até pela manhã, e despediram-na ao amanhecer.
26 Nchi bọhushia; nwanyị ono kpọta onwiya je adaa gburugudugungu l'ọnu mgbo ụlo nwoke ono, nnajịuphu iya nọ ono. Ọ dabyiru l'ẹka ono gbiriri jeye nchi bọhu.
26 Ao romper do dia, veio a mulher e caiu à porta da casa onde estava, o marido e ali ficou até que o dia clareasse.
27 Nnajịuphu nwanyị ono bya etehu l'ụtsu; gụhaa ụzo gẹ ya lụfu lashịa; nwanyị ono ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono dabyiwaru l'ọnulo ono; wụshi ẹka l'ọnu-abata.
27 Chegada a manhã, levantou-se o marido e, ao abrir a porta para continuar o seu caminho, eis que sua concubina jazia diante da porta, com as mãos estendidas sobre a soleira.
28 Ọ sụ iya: “Gbẹshi g'anyi la!” Ọ bụru rịgbidii. O kwe bya apata iya tụ-kobe l'eli nkapfụ-ịgara iya; ọ bụru iya ala unuphu.
28 Levanta-te, disse-lhe ele, vamo-nos. Mas a mulher não lhe respondeu... tomou-a então, pô-la sobre o jumento e tomou o caminho de volta para a sua casa.
29 O larwua unuphu bya ewota mma gbubushia nwanyị ono, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono lẹ nkwo lẹ nkwo. Kwakashịa ụzo iri l'ẹbo; chịta je ekeeru ndu Ízurẹlu l'ipfu l'ipfu.
29 Chegando à sua casa, tomou um cutelo, dividiu o cadáver de sua concubina, membro por membro, em doze partes, e enviou-as por todo o território de Israel.
30 Onyemonye hụmaru iya nụ; nọdu asụje: “Ẹgube iya ọwa bẹ ẹnya ta ahụmajekwaru l'alị Ízurẹlu; ọphu e te mejekwaru ẹgube iya ọwa e shikpọo teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu lụfuta gbiriri byasụ ntanụ-a. Unu rịkwaa ya ọriri; unu achịaru iya idzu; pfua iphe, anyi e-me.”
30 Todos os que testemunharam aquilo, disseram: Jamais se fez ou se viu tal coisa, desde que Israel subiu do Egito até este dia. Ponderai bem isto, deliberei e pronunciai-vos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.