Juízes 19

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Teke ndu Ízurẹlu te enwedu onye eze bẹ ọ dụru nwoke lanụ, bụ onye Lívayi, bu l'imime alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. O duta nwanyị, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu lẹ mkpụkpu Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda.
1 Aconteceu também, naqueles dias em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma mulher concubina, de Belém de Judá.
2 Ọle nwamgbọko ono watarụ agba ụkpara; bya alụfu lashịa ibe nna iya lẹ Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda. Ọ nọchaepho ọnwa ẹno l'ibe nna iya ono;
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e foi dele para casa de seu pai, a Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 ji iya gbẹshi jeshia ya arwọrwo g'ọ lwa azụ. Ọ gbẹshi kpụta nkapfụ-ịgara labọ; duta nwozi iya ẹphe swịru jeshia. Ẹphe rwua; nwamgbọko ono duta iya; ẹphe bahụ l'ụlo nna iya ono. Nna nwamgbọko ono hụma ẹ ya phọ; bya egude ẹhu-ụtso gba iya ndzuta.
3 E seu marido se levantou e partiu após ela, para lhe falar conforme o seu coração e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele, e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 Ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono sede iya; yẹe ya nọo ujiku ẹto. Ọ nọdu l'ẹka ono eri; angụ bya ekujekwaphọ mgbẹnya l'ẹka ono.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve e ficou com ele três dias; e comeram, e beberam, e passaram ali a noite.
5 Tọbudu iya bụ; o be lẹ mbọku k'ẹno; ẹphe tehu l'ọnmewa ụtsu; ọ kwakọbe g'ọ lashịa; nna nwamgbọko ono sụ ọgo iya ono: “Ria nri g'ẹhu shihu ngu ike tẹme l'ịilashijewaro.”
5 E sucedeu que, ao quarto dia pela manhã, madrugaram, e ele levantou-se para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Conforta o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Ọo ya bụ; ẹphenebo tụko nọdukota ria; ngụa. E mechaa; nna nwamgbọko ono sụ iya: “Jiko nọdufunaa l'ẹnyashi-a; mee g'ẹhu tsọfua ngu ụtso.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Nwoke ono bya agbẹshi gẹ ya lashịa; ọgo iya ono rwọpyabe iya; k'ọphu bụ l'ọ kwafụaru akwakwa l'ẹnyashi mbọku ono.
7 Porém o homem levantou-se para partir, mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Ọ bya erwua l'ụtsu mbọku, kwe iya ujiku ise; ọ gbẹshi lẹ ya alawa; nna nwamgbọko ono sụkwa iya: “Ria iphe g'ẹhu dụ ngu gbụkuu; g'ịinodu teke o beru l'eswe l'ịilashiwaro.” Ọo ya bụ; ẹphenebo bya atụko nọdu; rigba nri.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia e ambos juntos comeram.
9 Tọbudu iya bụ; o be teke nwoke ono; yẹe nyee ya ono; mẹ nwozi iya phọ gbẹshiru g'ẹphe lashịa; ọgo iya ono, bụ iya bụ nna nwamgbọko ono sụ iya: “Lenu; nta-a bẹ ọ bụakwaa ụzenyashi; jiko kwafụa akwakwa l'ẹnyashi-a. Mbụ-a; lenu lẹ nchi ejihuakwa. Nọdukwa; kwaa akwakwa l'ẹnyashi-a g'ẹhu tsọo ngu ụtso. Teke o beru l'ọnmewa ụtsu echele; ịigbeshi lashịa unuphu ibe ngu.”
9 Então, o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia se abaixa, e já a tarde vem entrando; peço-te que aqui passes a noite; eis que já o dia vai acabando; passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e, amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar, e vai-te para a tua tenda.
10 Obenu lẹ nwoke ono bẹ ọ tọ dụedu g'ọ kwabaa akwakwa ọzo. Ọ gbẹshi tụgbua; ọ bụru iya alala. O duta nyee ya ono; kpụta nkapfụ-ịgara labọ ono, o bochaaru ivu; ọ bụru phẹ atụgbu kwasẹru ụzo mkpụkpu Jiebusu, bụ iya bụ Jierúsalẹmu.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e veio até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Ẹphe nọduepho Jiebusu ntse; nchi nọdu ejihugbuwa. Nwozi ono pfuaru nnajịuphu iya ono sụ iya: “Jiko bya g'anyi bahụ lẹ mkpụkpu ndu Jiebusu je akwaa l'ẹnyashi-a.”
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Nnajịuphu iya ono sụ iya: “Waawaa; anyi taa bahụdu mkpụkpu ndu ọhozo, ta abụdu ndu Ízurẹlu. Anyi e-jechia jerwua mkpụkpu Gibiya.”
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas passaremos até Gibeá.
13 Sụ iya: “Bya g'anyi kukebe ẹhu jerwua mkpụkpu Gibiya; ọzoo mkpụkpu Rama g'anyi akwaa l'ẹka lanụ l'ẹka ono.”
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Ọo ya bụ; ẹphe tụgbukwa; nchi jipfu phẹ lẹ g'ẹphe erwuwaa mkpụkpu Gibiya, nọ l'alị Benjiaminu.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Ẹphe rwua; bya aswịba; bahụ lẹ mkpụkpu Gibiya g'ẹphe kwaa l'ẹka ono. Ẹphe je anọdu l'edupfu mkpụkpu ono; kẹle ọ tọ dụdu onye dutaru phẹ nụ g'ẹphe bahụ ibe iya je akwaa.
15 E retiraram-se para lá, para entrarem a passar a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 No iya; a bya ele ẹnya; nwoke ọgerenya shiwaa l'ozi ẹgu eje alwa l'ụzenyashi ono. Nwoke ono bẹ bụ onye shi l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. O bu ebubu lẹ Gibiya. Ndu bu l'ẹka ono bẹ bụ ndu Benjiaminu bẹ ẹphe bụ.
16 E eis que um homem velho vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram, porém, os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Nwoke ọgerenya ono bya apalia ẹnya hụma onye ije, nọ l'edupfu ono; ọ jịa ya; sụ: “?Bụ awe bẹ iije? Tẹme ?bụ aweya bẹ i shi?”
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este passageiro na praça da cidade; e disse o velho: Para onde vais e de onde vens?
18 Ọ sụ iya: “Anyi shikwa Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda eje ala l'imime alị úbvú úbvú ndu Ifuremu. Ọo l'ẹka ono bẹ mu bu. Mu shi je Bẹtulehemu; mu nọdu alawa l'ụlo Chipfu; ọphu ọ dụdu onye dutaru mu duba l'ibe iya.
18 E ele lhe disse: Passamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou, porquanto fui a Belém de Judá; porém, agora, vou à casa do Senhor , e ninguém há que me recolha em casa,
19 Anyi gudekwaru nkapfụ-ịgara anyi ẹswa ọkponku, ẹphe a-zẹ azẹe; waa nri, ẹphe e-ri; bya egudekwaphọ nri waa mẹe k'anyịbe ndu-ozi ngu; mbụ kẹ mbẹdua; waa kẹ nwozi ngu kẹ nwanyị; mẹ kẹ nwokoro-a, anyi l'iya tụko swịru-a. Ọ tọ dụkwa iphe, ụko iya dụru anyi.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ọo ya bụ; nwoke ọgerenya ono; sụ phẹ: “G'ẹhu dụkwa unu guu. Unu hakpọoro ẹka; mu e-meeru unu iphe, mkpa iya dụru unu. Unu be jekwa k'azẹ l'edupfu.”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 No iya; o duta phẹ; lashịa ibe iya. Ọ bya anụkota nkapfụ-ịgara nwoke ono nri. Ẹphe bya akwọebechaa ọkpa; bya eria; ngụa.
21 E trouxe-o a sua casa e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ẹphe nọdukwadu-a eme ẹmereme; ndu iwashị shi lẹ mkpụkpu ono bya agbaa ụlo ono, ẹphe nọ ono mgburugburu. Ẹphe bya etsuaha ẹka lẹ mgbo; epfuru nwoke ọgerenya, nwe ụlo ono asụje: “Dufutaru anyi nwoke ono, bataru l'ụlo ngu ono g'anyi jepfu!”
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Onye ono, nwe ụlo ono bya ekpufu etezi je asụ phẹ: “Ndu mu; waawakwa! Unu te eweshinụ iwashị. Unu te emeshinụ ẹgube iphe-iphere ọwana; eshinu nwoke-a bụ ibe mu bẹ ọ byaru.
23 E o homem, senhor da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus! Ora, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Waa nwa mu nwanyị, nwoke teke ejepfuswee baa; wakwaphọ nwanyị, nwoke ono ta alụdu ọkpobe alụlu. Mu e-dufuta phẹ nta-a g'unu gude phẹ jepfu; mee phẹ ẹgube dụkpoepho unu ree. Ọle-a; unu te ejekwa eme nwoke-a ẹgube iphe-iphere dụ nno.”
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele tirarei para fora; humilhai-as a elas e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais loucura semelhante.
25 Ọle ndu ono ta ngadụru iya nchị. Ọo ya bụ; nwoke ono, byaru ẹbyaa ono bya edufuta nwanyị ono, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono l'etezi; nụ phẹ. Ẹphe gude iya phakọta iya l'ẹnyashi ono mgburugburu. Nchi bọhujeepho; ẹphe parụ iya haa; g'ọ tụgbua.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, aquele homem pegou da sua concubina e lha tirou para fora; e eles a conheceram, e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Nchi bọhushia; nwanyị ono kpọta onwiya je adaa gburugudugungu l'ọnu mgbo ụlo nwoke ono, nnajịuphu iya nọ ono. Ọ dabyiru l'ẹka ono gbiriri jeye nchi bọhu.
26 E, ao romper da manhã, veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Nnajịuphu nwanyị ono bya etehu l'ụtsu; gụhaa ụzo gẹ ya lụfu lashịa; nwanyị ono ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono dabyiwaru l'ọnulo ono; wụshi ẹka l'ọnu-abata.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Ọ sụ iya: “Gbẹshi g'anyi la!” Ọ bụru rịgbidii. O kwe bya apata iya tụ-kobe l'eli nkapfụ-ịgara iya; ọ bụru iya ala unuphu.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém não respondeu; então, pô-la sobre o jumento, e levantou-se o homem, e foi-se para o seu lugar.
29 O larwua unuphu bya ewota mma gbubushia nwanyị ono, ọ tọ lụdu ọkpobe alụlu ono lẹ nkwo lẹ nkwo. Kwakashịa ụzo iri l'ẹbo; chịta je ekeeru ndu Ízurẹlu l'ipfu l'ipfu.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes e enviou-os por todos os termos de Israel.
30 Onyemonye hụmaru iya nụ; nọdu asụje: “Ẹgube iya ọwa bẹ ẹnya ta ahụmajekwaru l'alị Ízurẹlu; ọphu e te mejekwaru ẹgube iya ọwa e shikpọo teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu lụfuta gbiriri byasụ ntanụ-a. Unu rịkwaa ya ọriri; unu achịaru iya idzu; pfua iphe, anyi e-me.”
30 E sucedeu que cada um que tal via dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto no coração, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.