Juízes 11
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 Jiẹfuta, bụ onye Giladu bẹ bụ onye ojọgu ike dụ; ọle ọ bụ nwatibe nwanyị ụkpara. Nna Jiẹfuta bẹ bụ Giladu.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Unyomu Giladu bẹ nwụshiru iya ụnwu. O be teke ụnwegirima unyomu iya ono byaru evushichaa; ẹphe chịfu Jiẹfuta sụ iya: “I tii ketakwa oke l'unuphu ibe anyi; kẹle ọo nwanyị ọzo bẹ nwụru ngu nụ.”
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta gbafụru unwune iya ono gbaru lashịa alị Tobu je eburu. O buru l'ẹka ono; ndu ọgalemkpa wụ-pfuta iya bya etsoahaa ya.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 A nọnyaa; ndu Amọnu bya etsoo ndu Ízurẹlu ọgu.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Ọ bụru teke ono, ndu Amọnu tsoaharu ndu Ízurẹlu ọgu ono bẹ ndu bụ ọgerenya ndu Giladu tụgburu je ekua Jiẹfuta l'alị Tobu;
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 sụ iya: “Bya bya abụru onye-ishi anyi; k'ọphu anyi a-dụ ike datsoo ndu Amọnu ọgu.”
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Jiẹfuta sụ phẹ: “?Unu ta akpọnuru mu-a ashị; chịfu mu l'unuphu ibe nna mu? ?Bụ gụnu kparụ iphe, ọ bụ nta-a, unu nọ l'iphe-ẹhuka-a bẹ unu chọaharu mu bya?”
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Ndu bụ ọgerenya Giladu sụ: “Ọo ya meru g'o gude anyi byapfutashịa ngu-a; k'ọphu ii-tsoru anyi je etsoo ndu Amọnu ọgu; l'ị bụru onye-ishi ndu bukọta l'alị Giladu.”
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Ọo ya bụ; Jiẹfuta sụ phẹ: “Unu -duta mu lashịa azụ gẹ mu je etsoo ndu Amọnu ọgu; ?mu a-bụru-a onye-ishi unu k'eviya mẹ Chipfu mee mu lwụ-kpee phẹ?”
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Ndu bụ ọgerenya Giladu ono sụ iya: “Ọ bụepho Chipfu bẹ bụ onye-ekebe anyi lẹ ngu. Anyi ee-mejeẹpho iphe, i pfuru.”
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta bya etsoru ndu bụ ọgerenya ndu Giladu ono. Ndu ono mee ya onye-ishi waa onye-ishi ojọgu phẹ. Jiẹfuta nọdu lẹ Mizupa pfushikọta iphe ono, o pfuhawaru ono l'iphu Chipfu.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 No iya; Jiẹfuta bya ezia ndu-ozi g'ẹphe je ajịa eze ndu Amọnu sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ anyi meru ngu, meru g'o gude ị byatashịa anyi etso ọgu l'alị anyi?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Eze ndu Amọnu bya ezia ndu ono, Jiẹfuta ziru ozi ono; sụ phẹ: “Iphe, kparụ iya nụ bụ lẹ teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu wụfuta bẹ ẹphe natakọtaru mu alị mu shita l'ẹnyimu Anọnu jeye l'ẹnyimu Jiabọku; mbụ jasụ l'ẹnyimu Jiọ́danu. Unu nụ-phuchaa mu alị ọbu azụ nta-a lẹ nchị-odoo.”
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Jiẹfuta bya ezikwaa ndu-ozi iya ọzo g'ẹphe je eziphu eze ndu Amọnu ono azụ;
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 sụ iya: “Waa iphe, Jiẹfuta pfuru baa: Ndu Ízurẹlu ta natakwaru alị ndu Mówabu; ọphu ẹphe anatadụru ndu Amọnu alị phẹ.
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu lụfuta bẹ ẹphe shiru ụzo echiẹgu lụfu lẹ Eze-ẹnyimu Uswe-uswe; gbẹ l'ẹka ono bahụ lẹ mkpụkpu Kadẹshi;
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Ọ bụru lẹ Kadẹshi ono bẹ ndu Ízurẹlu nọ zia ndu-ozi g'ẹphe je epfuaru eze ndu Edọmu sụ: ‘Jiko g'anyi shijana-a alị ngu ghata.’ Ọphu eze ndu Edọmu ta angadụru phẹ nchị. Ẹphe byakwaphọ eje ezia eze ndu Mówabu ẹgube ono; yẹbedua jịkakwapho. Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu kwaa lẹ Kadẹshi.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 Tọbudu iya bụ; ẹphe wulihu kwasẹru echiẹgu; tsoru alị ndu Edọmu waa kẹ ndu Mówabu gbaa mgburugburu; bya alụfuta l'ụzo ẹnyanwu-awawa alị ndu Mówabu ono. Ẹphe je adọru l'azụ ẹnyimu Anọnu azụ iya ọphuu; ọle ẹphe ta abahụduru l'alị ndu Mówabu; kẹle ọo ẹnyimu Anọnu bụ oke alị ndu Mówabu ono.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 Ndu Ízurẹlu byakwa ezia ndu-ozi g'ẹphe je ezia Sihọnu, bụ eze ndu Amọru, mbụ onye bu lẹ mkpụkpu Hẹshibonu sụ iya: ‘G'anyi shijana-a alị ngu ghata lashịa alị nkanyi.’
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 “Ọphu Sihọnu ekwekwaphọ gẹ ndu Ízurẹlu ghata l'alị iya. Ọ bya ekukọbekota ndu nkiya l'ophu; ẹphe wụfu je adọru lẹ mkpụkpu Jiahazu; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu lwụgbabe ọgu.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 Tọbudu iya bụ; Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu woru Sihọnu; mẹ ndu nkiya l'ophu ye ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ẹphe lwụ-kpee phẹ. Ndu Ízurẹlu nakọta alị ndu Amọru, bụ ndu bu l'ẹka ono.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 Ẹphe lwụtakota alị ndu Amọru; e shi lẹ Anọnu jasụ lẹ Jiabọku; mẹkwapho; a -gbẹ l'echiẹgu jasụ l'ẹnyimu Jiọ́danu.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Ọo ya bụ; eshi ọphu Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu chịshichawaru ndu Amọru; bya eworu alị phẹ nụ ndu nkiya, bụ ndu Ízurẹlu; ?ọ gbaru g'a nụ-phu ngu iya azụ ọzo tọo?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 ?Tọbudu iphe, agwa ngu, bụ Kemọshi nụru ngu bụ ọphu ịi-kwẹ ẹka? Nokwaphọ g'anyịbedua e-nweru iphe, Chipfu, bụ Chileke anyi nụru anyi g'anyi nweru bụ ono.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 ?Ị ka eze ndu Mówabu, bụ Belaku nwa Zipo ree? ?O tsoru ndu Ízurẹlu opfu? Tọo; ?ẹphe l'iya lwụru ọgu?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Ndu Ízurẹlu bukọtaru lẹ Hẹshibonu; mẹ Arowa; mẹ nwa mkpụkpu, nọ-pheru phẹ mgburugburu; mẹkwapho lẹ mkpụkpu, nọchaa l'agụga ẹnyimu Anọnu ụkporo apha iri l'ise ophu. ?Bụ gụnu meru iphe, ị tị natachadaru alị ọbu lẹ teke ono?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 Mbẹdua te emeswekwaru ngu. Ọo gụbedua, byaru etsoaha mu ọgu bẹ gbẹ achọ mu opfu. Ọle-a; gẹ Chipfu, bụ onye-ikpe, bukafụkwa opfu ono, dụru ndu Ízurẹlu yẹe ndu Amọnu lẹ ntanụ.”
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Ọle eze ndu Amọnu bẹ ta ngakpọdaru nụ nchị l'ozi ono, Jiẹfuta ziru g'e zia ya ono.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Tọbudu iya bụ; Unme Chipfu bya eji Jiẹfuta ẹhu. Ọ bya eshijaa alị Giladu; waa alị ndu Manásẹ; bya eshijaa mkpụkpu Mizupa, nọ l'alị Giladu. Ọ bụru lẹ mkpụkpu Mizupa ono bẹ ọ gbẹ jeshia etso ndu Amọnu ọgu.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Jiẹfuta bya ekwee Chipfu ukwe; sụ: “Ọ -bụru l'i woru Amọnu ye mu l'ẹka;
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 bẹ iphe, vukpọ ụzo gbafụta l'ụlo mu bya agba mu ndzuta mẹ mu -lwụ-kpee ndu Amọnu lwajẹ; bẹ a-bụru kẹ Chipfu. Mu e-gudeẹle iya phọ gwee ngwẹja-akpọ-ọku.”
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta bya atụgbua jeshia etso ndu Amọnu ọgu. Chipfu woru phẹ ye iya l'ẹka.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 E -shi lẹ mkpụkpu Arowa jasụ l'ụzo, eeshije abahụ lẹ mkpụkpu Minitu bẹ o mekọtaru mkpụkpu ụkporo umerekete; mbụ gbua phẹ pyaapyaa jasụ lẹ mkpụkpu Abẹlu-Keramimu. Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu bya akapyabẹ ndu Amọnu.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 No iya; Jiẹfuta lwarutaẹpho unuphu ibe iya lẹ mkpụkpu Mizupa; a bya ele ẹnya; nwatibe iya kẹ mgbọko nọdu akụwa nkwa; ete ebvu; agba iya ndzuta. Nwamgbọko ibe iya ono bụ nwa lanụ, ọ nwụtaru kpẹekpu. Mbụ l'a -gụfu iya bẹ o to nweẹdu nwa nwoke; ọzo nwa nwanyị ọzo ọ nwụtabaaru.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Jiẹfuta hụmae ya phọ; o woru uwe iya lajashịa; bya arashịa: “Oowa-e! Nwada mu-e! I mewaru aphụ tsọru mu; mbụ mu bya abụru onye gba ẹka nwa; kẹle ukwe-iphe, mu kweru Chipfu bẹ mu ta adụkwa ike gẹ mu te emeru iya ya.”
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Nwa iya nwanyị ono sụ iya: “Nnana mu! Iphe, i pfuru Chipfu bẹ i pfuwaru iya. Mee mu ẹgube ono, i kwetawaru ukwe iya; eshinu Chipfu mewaru g'ị gwata ndu ọhogu ngu bụ ndu Amọnu ụgwo iphe, ẹphe meru.”
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 Sụ iya: “Ọle-a; iphe, ii-mekpọeru mu phọ kpoloko bụ g'ị haarụ mu ọnwa labọ gẹ mu lẹ ndu ọ̀nyà mu swịru je l'úbvú; je araa ẹkwa; kẹle mu ta abyadụ alụru ji.”
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 Tọbudu iya bụ; ọ sụ iya: “Jenụ.” O dufu iya; o je l'úbvú je anọo ọnwa labọ yẹle ụnwumgboko, bụ ọ̀nyà iya. Ẹphe raa ẹkwa kẹle ọ tọ byadu alụru ji.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Ọnwa labọ ono -bvụepho; ọ lapfushia nna iya. O woru iya mee ẹgube ono, o kweru ukwe iya ono; ọphu yẹe nwoke akwajẹduru jasụru ọ nwụhu. Ọo ya bụ; ọ bya abụru omelalị, dụ l'alị ndu Ízurẹlu;
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 k'ọphu bụ l'aphagapha bẹ akatikpo ụnwumgboko ndu Ízurẹlu awụfuje je anọo ujiku ẹno gude nyata nwada Jiẹfuta ono; mbụ Jiẹfuta, onye Giladu ono.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.