Juízes 11

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jiẹfuta, bụ onye Giladu bẹ bụ onye ojọgu ike dụ; ọle ọ bụ nwatibe nwanyị ụkpara. Nna Jiẹfuta bẹ bụ Giladu.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Unyomu Giladu bẹ nwụshiru iya ụnwu. O be teke ụnwegirima unyomu iya ono byaru evushichaa; ẹphe chịfu Jiẹfuta sụ iya: “I tii ketakwa oke l'unuphu ibe anyi; kẹle ọo nwanyị ọzo bẹ nwụru ngu nụ.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta gbafụru unwune iya ono gbaru lashịa alị Tobu je eburu. O buru l'ẹka ono; ndu ọgalemkpa wụ-pfuta iya bya etsoahaa ya.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 A nọnyaa; ndu Amọnu bya etsoo ndu Ízurẹlu ọgu.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Ọ bụru teke ono, ndu Amọnu tsoaharu ndu Ízurẹlu ọgu ono bẹ ndu bụ ọgerenya ndu Giladu tụgburu je ekua Jiẹfuta l'alị Tobu;
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 sụ iya: “Bya bya abụru onye-ishi anyi; k'ọphu anyi a-dụ ike datsoo ndu Amọnu ọgu.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Jiẹfuta sụ phẹ: “?Unu ta akpọnuru mu-a ashị; chịfu mu l'unuphu ibe nna mu? ?Bụ gụnu kparụ iphe, ọ bụ nta-a, unu nọ l'iphe-ẹhuka-a bẹ unu chọaharu mu bya?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Ndu bụ ọgerenya Giladu sụ: “Ọo ya meru g'o gude anyi byapfutashịa ngu-a; k'ọphu ii-tsoru anyi je etsoo ndu Amọnu ọgu; l'ị bụru onye-ishi ndu bukọta l'alị Giladu.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Ọo ya bụ; Jiẹfuta sụ phẹ: “Unu -duta mu lashịa azụ gẹ mu je etsoo ndu Amọnu ọgu; ?mu a-bụru-a onye-ishi unu k'eviya mẹ Chipfu mee mu lwụ-kpee phẹ?”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Ndu bụ ọgerenya Giladu ono sụ iya: “Ọ bụepho Chipfu bẹ bụ onye-ekebe anyi lẹ ngu. Anyi ee-mejeẹpho iphe, i pfuru.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta bya etsoru ndu bụ ọgerenya ndu Giladu ono. Ndu ono mee ya onye-ishi waa onye-ishi ojọgu phẹ. Jiẹfuta nọdu lẹ Mizupa pfushikọta iphe ono, o pfuhawaru ono l'iphu Chipfu.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 No iya; Jiẹfuta bya ezia ndu-ozi g'ẹphe je ajịa eze ndu Amọnu sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ anyi meru ngu, meru g'o gude ị byatashịa anyi etso ọgu l'alị anyi?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Eze ndu Amọnu bya ezia ndu ono, Jiẹfuta ziru ozi ono; sụ phẹ: “Iphe, kparụ iya nụ bụ lẹ teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu wụfuta bẹ ẹphe natakọtaru mu alị mu shita l'ẹnyimu Anọnu jeye l'ẹnyimu Jiabọku; mbụ jasụ l'ẹnyimu Jiọ́danu. Unu nụ-phuchaa mu alị ọbu azụ nta-a lẹ nchị-odoo.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Jiẹfuta bya ezikwaa ndu-ozi iya ọzo g'ẹphe je eziphu eze ndu Amọnu ono azụ;
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 sụ iya: “Waa iphe, Jiẹfuta pfuru baa: Ndu Ízurẹlu ta natakwaru alị ndu Mówabu; ọphu ẹphe anatadụru ndu Amọnu alị phẹ.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Teke ndu Ízurẹlu shi l'alị Ijiputu lụfuta bẹ ẹphe shiru ụzo echiẹgu lụfu lẹ Eze-ẹnyimu Uswe-uswe; gbẹ l'ẹka ono bahụ lẹ mkpụkpu Kadẹshi;
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Ọ bụru lẹ Kadẹshi ono bẹ ndu Ízurẹlu nọ zia ndu-ozi g'ẹphe je epfuaru eze ndu Edọmu sụ: ‘Jiko g'anyi shijana-a alị ngu ghata.’ Ọphu eze ndu Edọmu ta angadụru phẹ nchị. Ẹphe byakwaphọ eje ezia eze ndu Mówabu ẹgube ono; yẹbedua jịkakwapho. Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu kwaa lẹ Kadẹshi.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Tọbudu iya bụ; ẹphe wulihu kwasẹru echiẹgu; tsoru alị ndu Edọmu waa kẹ ndu Mówabu gbaa mgburugburu; bya alụfuta l'ụzo ẹnyanwu-awawa alị ndu Mówabu ono. Ẹphe je adọru l'azụ ẹnyimu Anọnu azụ iya ọphuu; ọle ẹphe ta abahụduru l'alị ndu Mówabu; kẹle ọo ẹnyimu Anọnu bụ oke alị ndu Mówabu ono.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Ndu Ízurẹlu byakwa ezia ndu-ozi g'ẹphe je ezia Sihọnu, bụ eze ndu Amọru, mbụ onye bu lẹ mkpụkpu Hẹshibonu sụ iya: ‘G'anyi shijana-a alị ngu ghata lashịa alị nkanyi.’
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 “Ọphu Sihọnu ekwekwaphọ gẹ ndu Ízurẹlu ghata l'alị iya. Ọ bya ekukọbekota ndu nkiya l'ophu; ẹphe wụfu je adọru lẹ mkpụkpu Jiahazu; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu lwụgbabe ọgu.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Tọbudu iya bụ; Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu woru Sihọnu; mẹ ndu nkiya l'ophu ye ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ẹphe lwụ-kpee phẹ. Ndu Ízurẹlu nakọta alị ndu Amọru, bụ ndu bu l'ẹka ono.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Ẹphe lwụtakota alị ndu Amọru; e shi lẹ Anọnu jasụ lẹ Jiabọku; mẹkwapho; a -gbẹ l'echiẹgu jasụ l'ẹnyimu Jiọ́danu.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Ọo ya bụ; eshi ọphu Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu chịshichawaru ndu Amọru; bya eworu alị phẹ nụ ndu nkiya, bụ ndu Ízurẹlu; ?ọ gbaru g'a nụ-phu ngu iya azụ ọzo tọo?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 ?Tọbudu iphe, agwa ngu, bụ Kemọshi nụru ngu bụ ọphu ịi-kwẹ ẹka? Nokwaphọ g'anyịbedua e-nweru iphe, Chipfu, bụ Chileke anyi nụru anyi g'anyi nweru bụ ono.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 ?Ị ka eze ndu Mówabu, bụ Belaku nwa Zipo ree? ?O tsoru ndu Ízurẹlu opfu? Tọo; ?ẹphe l'iya lwụru ọgu?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Ndu Ízurẹlu bukọtaru lẹ Hẹshibonu; mẹ Arowa; mẹ nwa mkpụkpu, nọ-pheru phẹ mgburugburu; mẹkwapho lẹ mkpụkpu, nọchaa l'agụga ẹnyimu Anọnu ụkporo apha iri l'ise ophu. ?Bụ gụnu meru iphe, ị tị natachadaru alị ọbu lẹ teke ono?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Mbẹdua te emeswekwaru ngu. Ọo gụbedua, byaru etsoaha mu ọgu bẹ gbẹ achọ mu opfu. Ọle-a; gẹ Chipfu, bụ onye-ikpe, bukafụkwa opfu ono, dụru ndu Ízurẹlu yẹe ndu Amọnu lẹ ntanụ.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ọle eze ndu Amọnu bẹ ta ngakpọdaru nụ nchị l'ozi ono, Jiẹfuta ziru g'e zia ya ono.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Tọbudu iya bụ; Unme Chipfu bya eji Jiẹfuta ẹhu. Ọ bya eshijaa alị Giladu; waa alị ndu Manásẹ; bya eshijaa mkpụkpu Mizupa, nọ l'alị Giladu. Ọ bụru lẹ mkpụkpu Mizupa ono bẹ ọ gbẹ jeshia etso ndu Amọnu ọgu.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Jiẹfuta bya ekwee Chipfu ukwe; sụ: “Ọ -bụru l'i woru Amọnu ye mu l'ẹka;
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 bẹ iphe, vukpọ ụzo gbafụta l'ụlo mu bya agba mu ndzuta mẹ mu -lwụ-kpee ndu Amọnu lwajẹ; bẹ a-bụru kẹ Chipfu. Mu e-gudeẹle iya phọ gwee ngwẹja-akpọ-ọku.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Tọbudu iya bụ; Jiẹfuta bya atụgbua jeshia etso ndu Amọnu ọgu. Chipfu woru phẹ ye iya l'ẹka.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 E -shi lẹ mkpụkpu Arowa jasụ l'ụzo, eeshije abahụ lẹ mkpụkpu Minitu bẹ o mekọtaru mkpụkpu ụkporo umerekete; mbụ gbua phẹ pyaapyaa jasụ lẹ mkpụkpu Abẹlu-Keramimu. Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu bya akapyabẹ ndu Amọnu.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 No iya; Jiẹfuta lwarutaẹpho unuphu ibe iya lẹ mkpụkpu Mizupa; a bya ele ẹnya; nwatibe iya kẹ mgbọko nọdu akụwa nkwa; ete ebvu; agba iya ndzuta. Nwamgbọko ibe iya ono bụ nwa lanụ, ọ nwụtaru kpẹekpu. Mbụ l'a -gụfu iya bẹ o to nweẹdu nwa nwoke; ọzo nwa nwanyị ọzo ọ nwụtabaaru.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Jiẹfuta hụmae ya phọ; o woru uwe iya lajashịa; bya arashịa: “Oowa-e! Nwada mu-e! I mewaru aphụ tsọru mu; mbụ mu bya abụru onye gba ẹka nwa; kẹle ukwe-iphe, mu kweru Chipfu bẹ mu ta adụkwa ike gẹ mu te emeru iya ya.”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Nwa iya nwanyị ono sụ iya: “Nnana mu! Iphe, i pfuru Chipfu bẹ i pfuwaru iya. Mee mu ẹgube ono, i kwetawaru ukwe iya; eshinu Chipfu mewaru g'ị gwata ndu ọhogu ngu bụ ndu Amọnu ụgwo iphe, ẹphe meru.”
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Sụ iya: “Ọle-a; iphe, ii-mekpọeru mu phọ kpoloko bụ g'ị haarụ mu ọnwa labọ gẹ mu lẹ ndu ọ̀nyà mu swịru je l'úbvú; je araa ẹkwa; kẹle mu ta abyadụ alụru ji.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Tọbudu iya bụ; ọ sụ iya: “Jenụ.” O dufu iya; o je l'úbvú je anọo ọnwa labọ yẹle ụnwumgboko, bụ ọ̀nyà iya. Ẹphe raa ẹkwa kẹle ọ tọ byadu alụru ji.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Ọnwa labọ ono -bvụepho; ọ lapfushia nna iya. O woru iya mee ẹgube ono, o kweru ukwe iya ono; ọphu yẹe nwoke akwajẹduru jasụru ọ nwụhu. Ọo ya bụ; ọ bya abụru omelalị, dụ l'alị ndu Ízurẹlu;
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 k'ọphu bụ l'aphagapha bẹ akatikpo ụnwumgboko ndu Ízurẹlu awụfuje je anọo ujiku ẹno gude nyata nwada Jiẹfuta ono; mbụ Jiẹfuta, onye Giladu ono.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.