Josué 9
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Tọbudu iya bụ; ndu eze, bukọta l'ụzo ẹnyanwu-arịba ẹnyimu Jiọ́danu; ndu bu l'alị úbvú úbvú; mẹkpoo ndu ọphu bu l'alị ọkpa úbvú, nọ l'ụzo ẹnyanwu-arịba; mẹ ndu ọphu buru dẹe ike l'oke-ẹnyimu ono; je akpaa l'úbvú úbvú Lébanọnu; mbụ ndu Hetu; waa ndu Amọru; waa ndu Kénanu; waa ndu Pẹ́rezu; waa ndu Hevu; waa ndu Jiebusu nụmaepho iphe, nwụru nụ ono;
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 ẹphe dzukọbe tụgba nanụ jeshia etso Jioshuwa yẹe ndu Ízurẹlu ọgu.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Obenu lẹ ndu mkpụkpu Gibiyọnu nụmaru iphe, Jioshuwa meru ndu Jieriko waa ndu Eyayi;
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 ẹphe je eworu ẹregede gbaa wata eme umere gẹ ndu dụru ndu ẹphe nọ-chiru ẹnya phẹ; je eworu nkịrika ẹda-ukpo; waa akahụ ẹda, eeyeje mẹe, lakashịhucharu alakashịhu; tẹme a dzụkwachakwaa ya phọ adzụkwa; woru dojicha nkapfụ-ịgara phẹ edoji.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Ẹphe wota nkịrika akpọkpa, a dzụkwanyaru ike bvụ; woru yee. Ẹphe bya eworu nkịrika uwe yekwaphọ; bya ewota buredi, kpọhuru nkụ; bya atsụa evu gude.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Noo ya; ẹphe bya ejepfu Jioshuwa phẹ l'ẹka ẹphe kpọberu ụlo-ẹkwa phẹ lẹ Gilugalu; je epfuru nụ Jioshuwa yẹe ndu Ízurẹlu sụ phẹ: “Anyi bụkwa ndu shi ẹka dụ ẹnya bya g'anyi l'unu gbaa ndzụ.”
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Ndu Ízurẹlu sụ ndu Hevu ono: “?A maru tọ bụkwanu lẹ mgboru anyi l'ẹka-a bẹ unu bu? ?Dẹnu g'anyi l'unu e-shi agba ndzụ?”
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Ẹphe sụ Jioshuwa: “Anyi bụkwa ndu-ozi ngu.”
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Ẹphe sụ iya: “Anyịbe ndu-ozi ngu shikwa ọha, dụ ẹnya. Iphe, kparụ anyi abyabya bụkwa l'anyi nụmaru iphe, dụ biribiri, Chipfu, bụ Chileke unu meru. Anyi nụmakotaru k'iphe, o meru; mbụ k'iphe, o mekọtaru l'alị ndu Ijiputu;
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 waa iphe, o meru ndu eze ndu Amọru ono ẹphenebo, bu l'ụzo ẹnyanwu-awawa ẹnyimu Jiọ́danu; mbụ Sihọnu, bụ eze Hẹshibonu; waa Ọgu, bụ eze ndu Beshanu, bu lẹ mkpụkpu Ashịtoretu.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Ọo ya bụ; ndu bụ ọgerenya anyi; waa onyemonye, bu l'alị anyi sụ anyi g'anyi kwakọbe iphe, anyi e-ri l'ụzo; gbẹshi byatashịa unu ndzuta; bya asụ unu l'anyi bụakwaa ndu ejeru unu ozi. G'unu kwenu g'onye l'unu gbaa ndzụ.
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Sụ-a; buredi anyi-a shikwa evugbaa ọku teke anyi chịtaru iya gude gbẹshi ije mbọku, anyi gbẹshiru abyapfuta unu; ọle lewarọ ẹnya hụma lẹ nta-a bẹ ọ kpọshihuwaru nkụ; tsụchaa evu.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Ẹda-a, eeyeje mẹe-a bẹ shikwa bụru k'ọ̀phúú teke anyi yeru iya mẹe. Ọle lewa iya rọ ẹnya g'ọ lakashịhuchaaru. Uwe anyi; mẹ akpọkpa anyi bụ g'anyi nọ l'ụzo bẹ ọ tụkocharu kashịhu; noo kẹle ẹka anyi shi dụ ẹnya.”
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Ndu Ízurẹlu nata iphe, ẹphe gude bya eworu ria; ọphu ẹphe ejeẹduru akpata Chipfu ishi g'a maru g'ẹphe e-me iya.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 No iya; Jioshuwa bya ekweta l'ẹphe l'ẹphe te enwedu opfu; ẹphe l'ẹphe bya agbaa ndzụ ye iya; kweta l'ẹphe a-ha phẹ g'ẹphe nọdu ndzụ. Ndu-ishi Ízurẹlu bya eworu ẹgo riaru phẹ.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 A nọepho ujiku ẹto, ẹphe lẹ ndu Gibiyọnu riru nte ndzụ ono; ndu Ízurẹlu nụma l'ẹphe bụ ndu ẹphe l'ẹphe bụ obutobu mkpụkpu.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu bya awụfu nụ; jeẹpho ije ujiku ẹto; ẹphe rwua ndu ẹka ono. Mkpụkpu, nọgbaa l'ẹka ono bụ Gibiyọnu; waa Kefira; waa Berotu; waa Kiriyatu-Jiarimu.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Obenu lẹ ndu Ízurẹlu te etsoduru phẹ ọgu; noo kẹle ndu-ishi phẹ gudewaa ẹpha Chipfu, bụ Chileke ndu Ízurẹlu riaru phẹ angụ l'ẹphe ta abyadụ etso phẹ ọgu.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Tọbudu iya bụ; ndu-ishi ono g'ẹphe hakọta bya asụ ikpoto ọha ono l'ophu: “Anyi gudeakwa ẹpha Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu riaru ndu-a nte. Nta-a ta adụekwa iphe, anyi emekwadu phẹ.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Iphe, anyi e-me bụ l'anyi a-ha phẹ g'ẹphe nọdu ndzụ; k'ọphu ẹjo-iphe ata abyapfutadu anyi lẹ nte ono, anyi riru phẹ ono.”
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Ndu-ishi ono nọdu epfukwaru phẹ phọ sụ phẹ: “Unu g'anyi haa phẹ g'ẹphe nọdu ndzụ; wajẹru anyi nkụ; kujeru anyi mini.” E shi ẹgube ono; ndu-ishi mee iphe ono, ẹphe kweru ukwe l'ẹphe e-me ono; mbụ ẹphe parụ ndu ono haa; ẹphe nọdu dzụ.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Tọbudu iya bụ; Jioshuwa bya ekukọbe ndu mkpụkpu Gibiyọnu; bya asụ phẹ: “?Dẹnu g'o gude unu gbabẹru anyi ẹregede sụ anyi l'unu shi ọha, dụ ẹnya; l'unubẹ ndu anyi l'unu tụkoru buru l'ẹka-a?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Nta-a bẹ unu bụakwaa ndu a tụru ọnu. Ọ bụakwaa ohu anyi bẹ unu bya l'abụru je adụwaruroya. Ọo unu a-nọdu awa nkụ; eku mini edo l'eze-ụlo Chileke mu.”
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Ẹphe sụ Jioshuwa: “Anyịbe ohu ngu bẹ a kọchakwaru gẹ Chipfu, bụ Chileke unu gude tụa ekemu nụ onye-ozi iya, bụ Mósisu sụ g'ọ nụ unu alị-a l'ophu; wafụa g'ọ tụko ndu bu l'alị-a gbushikọtaru unu. Tọbudu iya bụ; ndzụ unu rwutanụ anyi. Ọ bụru iphe ono, meru g'o gude anyi mee iphe ono, anyi meru ono.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Nta-a bẹ anyi nọakwa ngu l'ọbochi-ẹka. Ọ kpọepho g'i mee anyi iphe, dụkpoe ngu phọ ree.”
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Ọo ya bụ; Jioshuwa nafụta phẹ l'ẹka ndu Ízurẹlu; ọphu ẹphe e gbuduru phẹ.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Jioshuwa woru ndu Gibiyọnu mee ndu awa nkụ; mẹ ndu ekuru ndu Ízurẹlu l'ophu mini. Ẹphe nọdu awakwaphọ nkụ bya eku mini, eegudeje eme iphe l'ẹka Chipfu họtaru g'ọ bụru ẹka aa-kpụru iya ọru-ngwẹja. Ọ bụru iphe ono bẹ ẹphe bụ gbiriri jasụ ntanụ-a.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.