João 11
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Noo ya; ọ dụru nwoke lanụ, aza Lazarọsu, bụ onye Betani; iphe nọdu eme iya. Betani bụ mkpụkpu, Meri yẹle nwune iya kẹ nwanyị, bụ Mata bu.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Meri ono bụ nwanyị ono, mecharu wota manụ, eshi mkpọ bya etee Nnajịuphu l'ọkpa labọ; gude ẹgbushi iya huchaa ya ya-a. Ọ bụru nwune iya kẹ nwoke bụ Lazarọsu ono, bẹ iphe eme ọbu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Tọbudu iya bụ; unwune iya kẹ nwanyị phẹ zia ozi g'e zia Jizọsu l'ọ̀nyà iya-a, o yeru obu-a bẹ iphe-ememe zụpyabekwaru.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Jizọsu nụmae ya phọ bya asụ: “Ẹhu ono te emekwa iya k'anwụhu. Ọ kwa iphe, ee-gude kwabẹ Chileke ùbvù; bya egudekwa iya phọ jaa Nwa Chileke ajaja.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jizọsu yekpọoru Mata obu; mẹ nwune iya kẹ nwanyị; mẹ Lazarọsu.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Noo ya; Jizọsu nụmachaepho l'iphe-ememe zụpyaberu Lazarọsu; ọ kpọo ụpfu nọfua abalị labọ l'ẹka ono, ọ nọ ono.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 E mechaa; ọ sụ ndu etsoje iya nụ: “Unu g'anyi laphu azụ lẹ Jiudiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ndu etsoje iya nụ sụ iya: “?Ọ kwa l'ọ bụ-a mgboru nta-a bẹ ndu Jiu shi eme g'ẹphe tugbua ngu lẹ mkpuma-a? Ọ bụru iya bẹ ị sụru l'ịi-laphu azụ l'ẹka ono ọzobaa.”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jizọsu sụ phẹ: “?Tọbudu awa iri l'ẹbo dụ l'eswe ujiku ophu? Onye eje iphe l'eswe te evukotajẹkwa iphe daa; kẹle onye ono gude ìphóró kẹ mgboko-a ahụma ụzo.
9 Jesus respondeu:
10 Obenu l'onye eje ije l'ẹnyashi evukotajẹ iphe daa opfu l'ìphóró ono ta adụdu iya l'ẹhu.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 O pfughechaẹpho iphe ono; ọ sụ phẹ: “Ọ̀nyà anyi, bụ Lazarọsu bẹ mgbẹnya tụakwaru; ọle mu e-jekwa ekutee ya lẹ mgbẹnya ọbu.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ndu etsoje iya nụ sụ iya: “Nnajịuphu! Ọ -nọdu ekuwaa mgbẹnya bẹ ọ bụanaa ya ewekọrohu.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kẹle ndu etsoje iya nụ gbẹ dobesụ l'ọo mgbẹnya mmanụ bẹ ọ sụru l'ooku. Ẹphe ta amadụ l'iphe, Jizọsu epfu bụ l'ọ nwụhuwaru anwụhu.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tọbudu iya bụ; Jizọsu pfuaru phẹ iya hoo haa sụ phẹ: “Lazarọsu nwụhuakwaru.”
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 “Tẹme ọ bụkwaruro l'iswi ẹhu unu bẹ ẹhu gude atsọ mu ụtso lẹ mu ta anọdu l'ẹka ono. Ọo iphe ono e-me g'unu kweta. Ọle ọ bụ; unu gbalihu g'anyi jepfu iya.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tọmosu, bụ onye eekuje “Ejima” sụ ndu g'ẹphe tụkoru etsoje Jizọsu: “Unu g'anyi tsofukwaaruphọ Nnajịuphu; k'ọphu anyi l'iya a-nwụhukota l'ẹka lanụ.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tọbudu iya bụ; Jizọsu byaẹpho; ọ hụma lẹ Lazarọsu bẹ a gbẹ liwanụ ọ nọwanu ujiku ẹno l'ilu.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani nọkwaa ntse lẹ Jierúsalẹmu. Ọ bụa; a -gbẹ lẹ manyịru labọ mẹ e -shi lẹ Jierúsalẹmu.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Noo g'o shitaru; ndu Jiu dụ igwerigwe wụru byapfuta Mata yẹle Meri; byaru phẹ akpọru iphu kẹ nwune phẹ ono, nwụhuru nụ ono.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 No iya; Mata nụmaepho lẹ Jizọsu abya; ọ gba iya ndzuta. Meri gwọdoshihuro l'ụlo.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata sụ Jizọsu: “Nnajịuphu; ọ -bụ l'ị nọ l'ẹka-a mẹ nwune mu nwoke ono tege anwụhukwa.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ọle nta-a bẹ mu makwarụ-a l'iphe, bụkpoo iphe, ị sụru Chileke g'ọ nụ ngu bẹ ọo-nụ ngu.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jizọsu sụ iya: “Nwune ngu nwoke e-tetakwa-a ọzo nọdu ndzụ.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata sụ iya: “Mu makwarụ-a l'oo-teta ọzo dzụru ndzụ mbọku ikpazụ teke nemadzụ l'ophu e-shi l'ọnwu teta bya anọduchaa ndzụ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jizọsu sụ iya: “Ọ kwa mbẹdua bụ eshi l'ọnwu teta bya abụru ndzụ. Mbụ l'iphe, bụ onye kwetarụ nkemu a-nọdu ndzụ o betakpọoru ọ nwụhu anwụhu.
25 Então Jesus declarou:
26 Tẹmanu; iphe, bụ onye nọ ndzụ bya ekweta nkemu taa byadu anwụhu anwụhu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii. ?I kwetarụ opfu mu ono; tọo ti kwetadụru?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata sụ iya: “Ee; Nnajịuphu. Mu kwekwaru-a l'ọo ngu bụ Kéreshi ọbu, bụ Nwa Chileke, bụ iya bụ onye ọbu, a-bya lẹ mgboko.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata pfuchaa nno bya alaa je ekuchi nwune iya Meri ekuchi; tọ nwẹhu pfuaru iya sụ iya: “O-zì-iphe nọkwa l'ẹka-a; mbụ l'ookukwa ngu oku.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Anụma, Meri anụma iya; o zilihu gbapfushia Jizọsu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Teke ono bẹ Jizọsu teke abatakpọkwanu l'ime mkpụkpu ono. Ọ nọkwaduro lẹ mgbadagba phọ, Mata jepfuru iya phọ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ndu Jiu ono, ẹphe lẹ Meri nọ l'ụlo; ẹphe nọdu adụ iya obu ono wụfuta wụ-tsoru iya g'ẹphe hụmaru g'ọ gbalihuru kwofu etezi. Ẹphe gbẹ dobesu l'ooje l'ilu eje ara ẹkwa l'ẹka ono.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Noo ya; Meri byarwutaẹpho l'ẹka Jizọsu nọ; bya ahụmae ya phọ; ọ daa kpurumu l'agụga ọkpa iya sụ iya: “Nnajịuphu! Ọ -bụ l'ị nọhawaa l'ẹka-a mẹ nwune mu nwoke-a tege anwụhukwa.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jizọsu hụmaepho Meri g'ọora ẹkwa mẹ gẹ ndu Jiu, ẹphe lẹ Meri ono swị tụkoru ara ẹkwa; ẹhu ghuahaa ya eghu; tẹme o rwuhukwa iya phọ l'ẹhu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ọ sụ phẹ: “?Bụ l'awe bẹ unu liru iya?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ẹnya-mini ghakashịhu Jizọsu.
35 Jesus chorou.
36 Ndu Jiu sụ: “Owiwo-e! Unu lewarọ g'o yeberu Lazarọsu obu-o!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ọ dụru ndu ọphu harụ sụ: “?Ọ dụ ngu gẹ nwoke-a, meru onye atsụ ishi; ọ phụahaa ụzo-a tege adụdu ike mee gẹ Lazarọsu ta anwụhushi tọo?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Anwụhu Lazarọsu ono ghuahaa Jizọsu eghu ọzo; ọ tụgbua jeshia l'ilu ẹka ono, e liru iya ono. Ilu ono bụ ọgba, e gudekwaphọ eze mkpuma swichia ọnu iya.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jizọsu sụ phẹ: “Unu swifu eze mkpuma ono.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jizọsu sụ iya: “?Mu ta asụhaadaru ngu l'i -kweta l'i gude ẹnya ngu hụma ọdu-biribiri Chileke.”
40 Jesus respondeu:
41 Tọbudu iya bụ; ẹphe bya eswifu mkpuma ono. Jizọsu bya apalia ẹnya imeli sụ: “Nna! Mu ekele ngu ekele; l'ị nụmaru olu mu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Mu makwarụ-a l'ọ tọ dụdu teke ị tịi nụmajedu olu mu. Obenu l'ọo iswi ẹhu ndu-a, pfụ-kube ẹka-a bẹ mu gude epfu ọwa g'ẹphe ekweta l'ọo ngu ziru mu gẹ mu bya.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 O pfuchaẹpho nno bya arashia ya ike sụ: “Lazarọsu! Lụfuta!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Nwoke ono, nwụhuru anwụhu ono fụta yẹle ẹkwa ọchaa ono, e gude phuchia ya ẹka mẹ ọkpa; mẹ ẹkwa odzu ọphu e gude phuchia ya iphu. Jizọsu sụ phẹ: “Unu tọshichaa ya iphe ono g'ọ tụgbua.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Igwerigwe ndu Jiu ono, wutsoru Meri ono gude ẹnya phẹ hụma iphe ono, Jizọsu meru ono; bya ekweta nkiya.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Obenu l'ọ dụru ndu ọphu jepfulẹrua ndu Fárisii je akọoru phẹ iphe, Jizọsu meru.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tọbudu iya bụ; ndu-ishi uke Chileke mẹ ndu Fárisii bya akpakọo ọgbo-ikpe, ẹphe l'ẹphe ekpeje ikpe sụ: “?Anyi e-mekpọo iphe-a ime-agha? Nwoke-a emeshinụkakwa igwerigwe iphe-ọhumalenya.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Teke anyi harụ iya g'o mee iphe-a, oome-a bẹ onyemonye a-tụkokwa kweta nkiya; ndu Romu a-byakwa atụko eze-ụlo anyi-a mẹ ndu ndu-anyi l'ophu lwụa rengurengu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Obenu l'onye lanụ l'ime phẹ, ẹpha iya bụ Kayafasu, bụ iya bụ onye-ishi ndu-ishi uke Chileke k'apha ono sụru phẹ: “Unu ta amakwa iphe ilile.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 ?Unu ta amadụ l'ọ karụ anyi ree g'onye lanụ nwụhu-chiru ndu Jiu l'ophu; eme l'onye lanụ nọ ndzụ; ọha l'ophu tụko bụru mkpurupyata.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Iphe ono, o pfuru ono ta abụkwa ike k'onwiya bẹ o gude pfua ya. Obenu l'eshi ọphu ọ bụ iya bụ onye-ishi ndu-ishi uke Chileke k'apha ono bẹ ọ hụmaru lẹ Jizọsu e-mechaa nwụhu-chiru ọha l'ophu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ọ tọ bụkwa-a ọha ono nwẹkiya bẹ ọo-nwụhu-chiru. Ọ kwa g'ooshi nno chịkobe ụnwu Chileke ono, gbakashịhuru dzuru mgboko ono g'ẹphe bụru nanụ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ọo ya bụ; ndu-ishi ndu Jiu shi eshi mbọku ono chịahaa idzu g'ẹphe e-me megbua Jizọsu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ọ bụnuru iya bụ lẹ Jizọsu akpabuhu l'edzudzu-ọha l'echi ndu Jiu. Ọ gbẹshi l'ẹka ono jeshia alị, nọ-kube echiẹgu bya alaa lẹ mkpụkpu, nọ l'ẹka ono, eekuje Ifuremu. Ọ laa ẹka ono je anọdu yẹle ndu etsoje iya nụ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Teke ono bẹ ọbo Ojeghata ndu Jiu rwukpọwaru ntse. A dụ igwerigwe shigbaa l'alị ndu Jiu eje Jierúsalẹmu g'ẹphe je emee nsọ aswafụ onwophẹ ntụrwu; tẹme l'oorwua l'ọbo-iphe ono.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ẹphe tụko elephe ẹnya Jizọsu. Ẹphe dzukọepho l'eze-ụlo Chileke; ẹphe nọdu ajịjegbaa nwibe phẹ sụ: “?Dẹnukpoo g'unubẹdua arị iya? ?Ọ dụ unu g'ọ tọo byadu ọbo-iphe-a tọo?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ndu-ishi uke Chileke mẹ ndu Fárisii tubuhawaru sụ l'ọ -bụru l'ọ dụru onye maru ẹka ọ nọ; g'onye ọbu mee g'ẹphe maru k'ọphu ẹphe e-je egude iya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.