Gênesis 47

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jiósẹfu bya ejepfu Fero je asụ iya: “Nna mu yẹe ụnwunna mu; waa atụru phẹ; waa eswi phẹ; yẹe iphe, ẹphe nweru enweru g'ọ ha bẹ shiakwa l'alị Kénanu byarwuta Goshẹnu.”
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Ọ bya ahọta ụnwunna iya ono ụmadzu ise; bya eduru phẹ jepfu Fero.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Fero bya ajịa ụnwunna Jiósẹfu sụ phẹ: “?bụ gụnu bụ akanya, unu maru esese?”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Ẹphe sụkwa iya phọ: “Anyi byaru ebutọta l'ẹka-a; noo kẹle ọkpa-nri parụ ẹka l'alị Kénanu; ọphu atụru anyịbe ndu-ozi ngu enwedu ẹka ọo-tajẹ nri. Jiko hanaa g'anyịbe ndu-ozi ngu buru l'alị Goshẹnu.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Fero sụ Jiósẹfu: “Nna ngu; waa ụnwunna ngu byapfutaakwaru ngu.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Tẹme alị Ijiputu bụwaru ngu bẹ ọ nọ l'ẹka. Hata ẹka kachaa ree l'alị-a woru nụ nna ngu; yẹe ụnwunna ngu g'ẹphe buru. Mbụ-a; woru alị Goshẹnu nụ phẹ g'ẹphe buru. Ọ -bụru l'ị maru ndu ọphu ejeshi ozi ike l'echilabọ phẹ l'iimee phẹ ndu a-nọduje echeru mu iphe-edobe nkemu.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Noo ya; Jiósẹfu bya eduta nna iya, bụ Jiékọpu; bya eduru jepfu Fero. Jiékọpu bya agọru ọnu-ọma nụ Fero;
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Noo ya; Fero bya asụ Jiékọpu: “Ị nọwaru apha ole?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Jiékọpu sụ Fero: “Apha, mu nọwaru lẹ mgboko bẹ rwuakwaru ụkporo apha ishii l'apha iri. Apha, mu nọwaru hakwa nwanshịi; ọle ọo ẹpho iphe-ẹhuka bẹ mu gude ejeje; ọ nọdu eme gẹ mu ta nọ-rwu gẹ ndiche mu phẹ nọ-rwuru lẹ mgboko.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Jiékọpu bya agọru Fero ọnu-ọma; bya abụru iya atụgbu.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Ọo ya bụ; Jiósẹfu bya emee gẹ nna iya; waa ụnwunna iya buru lẹ Ijiputu. Ọ nụ phẹ alị Ijiputu ẹka kachaa ree g'ẹphe buru, bụ iya bụ alị Ramesẹsu, bụ ẹgube Fero sụru g'o mee ya.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Jiósẹfu nọdu azụkwapho nna iya; waa ụnwunna iya; waa iphe, bụkota ndibe nna iya l'ophu lẹ nri. Ọo ẹpho g'ụnwegirima phẹ habe bụ g'ọonu-bejeru phẹ nri.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Nri bvụkotawa l'alị ono mgburugburu; noo kẹle ẹgu ono parụ ẹka. Alị Ijiputu mẹ alị Kénanu tụko gbajọshihu; ọ bụru shita l'ọkpa-nri ono.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ndu Ijiputu; yẹe Kénanu tụko okpoga, nọ l'alị phẹ gude pfụ-gbua Jiósẹfu aswa nri, ẹphe zụtaru. Jiósẹfu vutakọta okpoga ono je akụbe l'ụlo Fero.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Okpoga ndu Ijiputu yẹe Kénanu -bvụepho; ndu Ijiputu lwapfuta Jiósẹfu bya asụ iya: “Nụ anyi nri! ?Dẹnu g'ọ nwụru anyi a-nọdu l'atatiphu ngu nwụshihu? Okpoga anyi bẹ anyi kpagbuakwaru lẹ nri.”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Jiósẹfu sụ phẹ: “Eshi ọphu okpoga unu bvụwaru; unu kpụtajenuru mu iphe-edobe unu; gẹ mu gude ree unu nri.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Ọo ya bụ; ẹphe nọdu akpụtajeru Jiósẹfu iphe-edobe phẹ; mbụ ịnya phẹ; mẹ atụru phẹ; mẹ eghu phẹ; mẹ eswi phẹ; mẹ nkapfụ-ịgara phẹ. Ọ nọdu egudeje nri gbanweta phẹ iphe-edobe phẹ; shi nno zụkota phẹ apha ono l'ophu.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Apha k'ono -bvụepho; ẹphe byapfuta iya l'apha ọphu tsotaru iya nụ bya asụ iya: “Anyi te ewohakwaru gụbe nnajịuphu anyi iphe l'eshi ọphu okpoga anyi bvụwaru; tẹme iphe-edobe anyi bụkotawaru nkengu; nta-a te nwehẹkwa iphe, anyi e-gude pfụa gụbe nnajịuphu anyi; abụdu ishi onwanyi; waa alị anyi kpoloko.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 ?Dẹnu g'ọ nwụru anyi a-nọdu l'atatiphu ngu nwụshihu; anyịbedua l'ishi onwanyi; waa alị anyi? Zụ̀a alị anyi; waa ishi onwanyi; g'ị nụje anyi nri. G'alị anyi bụwaruro kẹ Fero. Tẹme anyịbedua l'ishi onwanyi abụkwarupho ohu iya. Nụ anyi akpụru iphe-akụku; g'anyi ta nwụhushi; k'ọphu alị-a ta abụduru echiẹgu.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Noo ya; Jiósẹfu bya azụtakotaru Fero alị Ijiputu l'ophu. Ndu Ijiputu g'ẹphe ha rekọta alị phẹ; noo kẹle ẹgu ono shi menụka phẹ. Alị ono bụkotaru kẹ Fero.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Jiósẹfu mee ndu Ijiputu; shita l'ishi iya ọphuu jasụ l'ishi iya ọphuu ohu.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Alị lanụ, ọ zụduru l'alị ono l'ophu bụ alị ndu-uke; noo kẹle ọo Fero anụ phẹ nri. Tẹme nri k'ono, Fero eketajẹ nụ phẹ ono nọdu asụjeru phẹ. Noo iphe, meru g'o gude ọphu ẹphe ereduru nkephẹ.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Jiósẹfu sụ phẹ: “Eshinu mu zụru unu; waa alị unu ntanụ-a nụ Fero; wakwa akpụru-iphe, unu a-kọbe l'alị baa.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Ọle unu -kpatachaẹ ya phọ; unu keje iya ụzo ise nụ Fero oke lanụ. Ụzo ẹno k'ọphuu bẹ unu e-dobe g'ọ bụru ọphu unu a-kọ-phu azụ l'alị. Tẹme ọ bụkwaru iya phọ bẹ unu; waa ndu unu l'ẹphe bu; waa ụnwegirima ibe unu e-rije.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Ẹphe sụ iya: “Ị dzọru anyi ndzụ! Jiko g'anyi dụ gụbe nnajịuphu anyi l'obu! Anyi a-bụkpooruro ohu Fero.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Jiósẹfu bya eworu ekemu tụa l'alị Ijiputu. Tẹme ekemu ono bẹ eemekwa byasụ ntanụ-a. Ọ sụru l'oke lanụ l'ụzo ise l'iphe, a kpatarụ l'opfu bẹ aa-nụje Fero. Ọ bụepho alị ndu-uke bẹ ta abụdu kẹ Fero kpoloko.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Ndu Ízurẹlu bya eburu l'alị Ijiputu l'alị Goshẹnu. Ẹphe buru l'ẹka ono daa ẹku; bya azụa ka l'ọtu.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Jiékọpu bua l'alị ndu Ijiputu mgbarapha iri l'ẹsaa; jasụ teke ọ nọ-rwuru mgbarapha ụkporo ẹsaa l'apha ẹsaa.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 O rwujeẹpho Ízurẹlu l'anwụhu; o kua nwa iya, bụ Jiósẹfu bya asụ iya: “Ọ -bụru l'i yeru mu obu; jiko chịnuru ẹka ye mu l'ehe riaru mu angụ; l'ii-goshi mu l'i yeru mu obu bya abụru onye apfụshije ike l'iphe, i pfuru; l'i tii lidu mu l'alị Ijiputu.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Mu -nwụhuepho lapfu nna mu oche phẹ; patakwa mu pafụ l'alị Ijiputu je elia mu l'ẹka e liru ẹphebedua!”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Ọ sụ iya g'o riaru iya nte l'oo-me iya. Jiósẹfu bya eriaru iya nte ọbu. Jiékọpu zẹ l'iphe-azẹe ya phoze ishi gude baarụ Chileke ẹja.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.