Gênesis 43

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ẹgu ono nọdukwapho eme l'alị Kénanu g'oome.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Ndibe Jiékọpu rigbuẹpho nri phọ, ẹphe shi l'alị Ijiputu gude phọ; nna phẹ sụ phẹ: “Unu jebanaa je azụtabaaru anyi nri!”
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Jiuda sụ iya: “Nwoke ono pfukwaru iya pfushia ya ike sụ l'anyi ta abyakwa ahụmaba iphu iya; abụdu l'anyi lẹ nwanna anyi ọbu swị.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Ọ -bụru l'i kweru haarụ anyi nwanna anyi ono g'o tsoru anyi bẹ anyi e-jekwa-a je azụtaru ngu nri.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Ọ -bụkwanuru l'i ti kwedu g'o je; bẹ anyi te ejekwa; noo kẹle nwoke ono sụru l'anyi ta ahụmabaedu iphu iya; m'ọ bụdu l'anyi lẹ nwanna anyi ono swị.”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Ízurẹlu sụ: “?Dẹnu g'ọ nwụru unu tụgburu je epfuaharụ nwoke ọbu l'unu nweru nwanna ọzo; shi nno mee; oke iphe-ẹhuka-a byapfuta mu?”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Ẹphe sụ: “?Tọbudu nwoke ono jịkpaaharu anyi ọnu lẹ k'ẹhu anyi; waa k'unuphu ibe anyi? Ọ jịru sụ: ‘?Nna unu nọkwadu ndzụ? ?Unu nwebaaru nwune ọzo?’ Anyi kwenu ‘Ee’ bya eyeeru iya ọnu l'iphe, ọ jịru. ?Anyi makwanụru l'ọo-sụ g'anyi duta nwanna anyi ọbu bya?”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 Noo ya; Jiuda sụ Ízurẹlu, bụ nna iya: “Denaa mu nwata-a g'anyi l'iya swịru; g'anyi agbẹshi jeshia; k'ọphu anyịbedua; waa gụbedua; waa ụnwu anyi a-tụko nọdu ndzụ; g'anyi ta nwụhushi.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ọo mbẹdua l'a-nọduru ngu iya lẹ mkpalẹka. Ọ bụru mu bẹ ịi-kpa ishi iya. Teke mu te eduphutadụru ngu iya azụ; bya apfụbe ngu l'atatiphu; g'ọ bụru mu bẹ aa-nọdu ata ụta iya jasụwaruro.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Ọme anyi te eshi teke-a nọduta; mẹ anyi ejeakwa mgbo labọ lwachawa.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Nna phẹ, bụ Ízurẹlu sụ phẹ: “Ọ -bụkpowaru l'ọo ẹgube ono bụ g'e mefụtaje iya bụkwa iphe, unu e-me bụ g'unu wota mebyi iphe, kachaa ree, shi l'alị-a yee l'ẹda unu, unu a-nụ nwoke ono. Unu meta nwa manụ bamu; waa nwa manụ-ẹnwu; waa etse; waa manụ mẹru; waa akpụru oshi pisutasho; waa akpụru oshi alụmondu.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Unu wota okpoga mkpọla-ọchaa, ha g'ọphu unu gude ọgiya ọphuu ugbo labọ; kẹle unu e-je anụ-phu phẹ ọphuu, e yeru l'ọnu ẹda unu phọ azụ. ?A maru ?tọ bụdu nụ emeswe bẹ ẹphe mesweru iya?
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Ngwa; unu duta nwune unu ọbu gude jepfu nwoke ọbu!
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Gẹ Chileke, bụ Ọkwoolemkpa mee gẹ nwoke ono phụaru unu obu-imemini; k'ọphu oo-kwe gẹ nwune unu ọphuu; waa Benjiaminu tụko swịru lwa. Ọ -bụru kẹ mbẹdua; ọ -bụru l'ọo aphụ a-tsọru mu; g'ọ tsọwaru mu rọ.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ọo ya bụ; unwoke ono bya egweta iphe-anụnu ono; bya ewota okpoga mkpọla-ọchaa ugbo labọ; bya eduta Benjiaminu; ẹphe jeshia alị Ijiputu. Ẹphe rwua bya apfụru l'iphu Jiósẹfu.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Jiósẹfu hụmaepho l'ẹphe lẹ Benjiaminu swị; ọ sụ onye-ozi ụlo iya: “Duta ndu ono gude la ibe mu. Unu aphụa anụ tẹerii gude shia ite; kẹle mu l'unwoke-a e-rigbakwa nri-eswe.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Nwoke ono bya emee gẹ Jiósẹfu pfuru; bya eduta phẹ lashịa l'ụlo Jiósẹfu.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Ndzụ wata agụ unwoke ono; kẹle e dutaru phẹ je edobe l'ụlo Jiósẹfu. Ẹphe sụ: “Iphe, e gude chịru anyi bya edobe l'ẹka-a a-bụkwaru-a k'okpoga mkpọla-ọchaa phọ, e yephuru anyi azụ l'ẹda lẹ mbọku kẹ mbụ phọ, anyi byaru phọ. Ọ kwa iphe, ọocho bụ iphe, ọo-sụ l'anyi meru kobe anyi opfu; mee anyi ohu iya; anyi lẹ nkapfụ-ịgara anyi.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Noo ya; ẹphe jepfu onye-ozi Jiósẹfu l'ọnu mgbo ụlo ono bya asụ iya:
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Jiko nnajịuphu; g'anyi byaru ọgiya ọphuu bya azụta nri;
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 bẹ anyi lashịaru bya ejerwua l'ụlo ndu ije; anyi jeshia atọha ẹda anyi; bya ejeshia ele ẹnya; okpoga onyemonye nọdugbawa l'ọnu ẹda iya. Mbụ; okpoga anyi ọbu hachaẹpho g'ọ ha. Nta-a bẹ anyi gudekwa iya wophuta azụ.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Anyi gudefụkwapho okpoga ọzo, anyi e-gude zụtaba nri. Anyi ta amakwa onye woru okpoga anyi ono yephuru anyi azụ l'ẹda.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ọ sụ phẹ: “G'ẹhu dụkwa unu guu! Gẹ ndzụ ta agụshi unu! Ọo Chileke unu; waa kẹ nna unu bẹ yeru okpoga l'ẹda unu. Mu natakwaru-a okpoga unu ọgiya ono.” O je atụfuta Simiyọnu duta byapfuta phẹ.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Onye-ozi Jiósẹfu duta ndu ono je edobe l'ụlo Jiósẹfu ono; bya ekee phẹ mini; ẹphe kwọo ọkpa; bya anụ nkapfụ-ịgara phẹ nri.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Ẹphe bya akwakọbe iphe, ẹphe gude, ẹphe a-nụ Jiósẹfu-a; mbụ iphe, ẹphe a-nụ iya mẹ ọ lwaẹpho l'eswe; kẹle ẹphe nụmaru l'ọo l'ẹka ono bẹ ẹphe e-ri nri.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Jiósẹfu lwaẹpho unuphu; ẹphe wota iphe, ẹphe shi l'unuphu gude, ẹphe a-nụ iya woru nụ iya; ẹphe buaru iya iphu l'alị gude phozeru iya.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Ọ bya ajịebekpo phẹ g'ẹphe dụ sụ phẹ: “?Dẹnu gẹ nna unu nwoke ọgerenya-a, unu pfuru mu opfu iya-a dụ? ?Ọ dzụkwadu-a ndzụ?”
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Ẹphe sụ iya: “Onye-ozi ngu, bụ nna phẹ bẹ nọkwa-a ndzụ; tẹme ẹhu dụkwa iya phọ ree.” Ẹphe bya ephoze ishi baarụ iya ẹja.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Ọ bya apalia ẹnya bya ahụma nwune iya, bụ Benjiaminu, onye ọphu nene iya nwụkpooru gẹdegede. Ọ sụ: “?Bụ nwune unu kẹ nwata, unu pfuru mu opfu iya ọbu baa?” Ọ sụ iya: “Nwa mu; gẹ Chileke meeru ngu eze-iphe-ọma!”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Imemini nwune iya ono dụ iya. Jiósẹfu tụgbua ẹgwegwa; je achọ ẹka ọo-nọdu raa ẹkwa. Ọ bahụ lẹ mkpulabọ iya je anọdu raa ẹkwa ọbu.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Ọ swachaẹpho iphu; ọ lụfuta ọzo; bya egude ẹka l'obu sụ g'e wotaru phẹ nri-a.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 E doberu Jiósẹfu nkiya iche; bya edoberu ụnwunna iya phẹ nkephẹ iche; bya edoberu ndu Ijiputu, ẹphe l'iya erigba nri nkephẹ iche; noo kẹle ndu Ijiputu bẹ ẹphe lẹ ndu Hiburu te erigbabẹjedu nri; kẹle ọ bụ ẹbyi l'alị Ijiputu.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Ndu ono bẹ e doru; ẹphe gharu Jiósẹfu iphu; doo phẹ g'ọgerenya phẹ becharu. A -gbẹ l'ọkpara jasụ l'onye ọphu bụcha nwata. Ẹphe ghachaa ẹnya lee nwibe phẹ gude goshi g'ọ dụ-be phẹ biribiri.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 E shiẹpho lẹ teburu kẹ Jiósẹfu hẹe phẹ iphe. Oke-iphe kẹ Benjiaminu gude ụzo oke ise kachaa kẹ ndu ọphuu shii. Ẹphe tụko tsoru Jiósẹfu ria nri; bya angụa g'ọ dụ phẹ.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.