Gênesis 43

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ẹgu ono nọdukwapho eme l'alị Kénanu g'oome.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Ndibe Jiékọpu rigbuẹpho nri phọ, ẹphe shi l'alị Ijiputu gude phọ; nna phẹ sụ phẹ: “Unu jebanaa je azụtabaaru anyi nri!”
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Jiuda sụ iya: “Nwoke ono pfukwaru iya pfushia ya ike sụ l'anyi ta abyakwa ahụmaba iphu iya; abụdu l'anyi lẹ nwanna anyi ọbu swị.
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ọ -bụru l'i kweru haarụ anyi nwanna anyi ono g'o tsoru anyi bẹ anyi e-jekwa-a je azụtaru ngu nri.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Ọ -bụkwanuru l'i ti kwedu g'o je; bẹ anyi te ejekwa; noo kẹle nwoke ono sụru l'anyi ta ahụmabaedu iphu iya; m'ọ bụdu l'anyi lẹ nwanna anyi ono swị.”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Ízurẹlu sụ: “?Dẹnu g'ọ nwụru unu tụgburu je epfuaharụ nwoke ọbu l'unu nweru nwanna ọzo; shi nno mee; oke iphe-ẹhuka-a byapfuta mu?”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Ẹphe sụ: “?Tọbudu nwoke ono jịkpaaharu anyi ọnu lẹ k'ẹhu anyi; waa k'unuphu ibe anyi? Ọ jịru sụ: ‘?Nna unu nọkwadu ndzụ? ?Unu nwebaaru nwune ọzo?’ Anyi kwenu ‘Ee’ bya eyeeru iya ọnu l'iphe, ọ jịru. ?Anyi makwanụru l'ọo-sụ g'anyi duta nwanna anyi ọbu bya?”
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Noo ya; Jiuda sụ Ízurẹlu, bụ nna iya: “Denaa mu nwata-a g'anyi l'iya swịru; g'anyi agbẹshi jeshia; k'ọphu anyịbedua; waa gụbedua; waa ụnwu anyi a-tụko nọdu ndzụ; g'anyi ta nwụhushi.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Ọo mbẹdua l'a-nọduru ngu iya lẹ mkpalẹka. Ọ bụru mu bẹ ịi-kpa ishi iya. Teke mu te eduphutadụru ngu iya azụ; bya apfụbe ngu l'atatiphu; g'ọ bụru mu bẹ aa-nọdu ata ụta iya jasụwaruro.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Ọme anyi te eshi teke-a nọduta; mẹ anyi ejeakwa mgbo labọ lwachawa.”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Nna phẹ, bụ Ízurẹlu sụ phẹ: “Ọ -bụkpowaru l'ọo ẹgube ono bụ g'e mefụtaje iya bụkwa iphe, unu e-me bụ g'unu wota mebyi iphe, kachaa ree, shi l'alị-a yee l'ẹda unu, unu a-nụ nwoke ono. Unu meta nwa manụ bamu; waa nwa manụ-ẹnwu; waa etse; waa manụ mẹru; waa akpụru oshi pisutasho; waa akpụru oshi alụmondu.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Unu wota okpoga mkpọla-ọchaa, ha g'ọphu unu gude ọgiya ọphuu ugbo labọ; kẹle unu e-je anụ-phu phẹ ọphuu, e yeru l'ọnu ẹda unu phọ azụ. ?A maru ?tọ bụdu nụ emeswe bẹ ẹphe mesweru iya?
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Ngwa; unu duta nwune unu ọbu gude jepfu nwoke ọbu!
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Gẹ Chileke, bụ Ọkwoolemkpa mee gẹ nwoke ono phụaru unu obu-imemini; k'ọphu oo-kwe gẹ nwune unu ọphuu; waa Benjiaminu tụko swịru lwa. Ọ -bụru kẹ mbẹdua; ọ -bụru l'ọo aphụ a-tsọru mu; g'ọ tsọwaru mu rọ.”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ọo ya bụ; unwoke ono bya egweta iphe-anụnu ono; bya ewota okpoga mkpọla-ọchaa ugbo labọ; bya eduta Benjiaminu; ẹphe jeshia alị Ijiputu. Ẹphe rwua bya apfụru l'iphu Jiósẹfu.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Jiósẹfu hụmaepho l'ẹphe lẹ Benjiaminu swị; ọ sụ onye-ozi ụlo iya: “Duta ndu ono gude la ibe mu. Unu aphụa anụ tẹerii gude shia ite; kẹle mu l'unwoke-a e-rigbakwa nri-eswe.”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Nwoke ono bya emee gẹ Jiósẹfu pfuru; bya eduta phẹ lashịa l'ụlo Jiósẹfu.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Ndzụ wata agụ unwoke ono; kẹle e dutaru phẹ je edobe l'ụlo Jiósẹfu. Ẹphe sụ: “Iphe, e gude chịru anyi bya edobe l'ẹka-a a-bụkwaru-a k'okpoga mkpọla-ọchaa phọ, e yephuru anyi azụ l'ẹda lẹ mbọku kẹ mbụ phọ, anyi byaru phọ. Ọ kwa iphe, ọocho bụ iphe, ọo-sụ l'anyi meru kobe anyi opfu; mee anyi ohu iya; anyi lẹ nkapfụ-ịgara anyi.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Noo ya; ẹphe jepfu onye-ozi Jiósẹfu l'ọnu mgbo ụlo ono bya asụ iya:
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Jiko nnajịuphu; g'anyi byaru ọgiya ọphuu bya azụta nri;
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 bẹ anyi lashịaru bya ejerwua l'ụlo ndu ije; anyi jeshia atọha ẹda anyi; bya ejeshia ele ẹnya; okpoga onyemonye nọdugbawa l'ọnu ẹda iya. Mbụ; okpoga anyi ọbu hachaẹpho g'ọ ha. Nta-a bẹ anyi gudekwa iya wophuta azụ.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Anyi gudefụkwapho okpoga ọzo, anyi e-gude zụtaba nri. Anyi ta amakwa onye woru okpoga anyi ono yephuru anyi azụ l'ẹda.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ọ sụ phẹ: “G'ẹhu dụkwa unu guu! Gẹ ndzụ ta agụshi unu! Ọo Chileke unu; waa kẹ nna unu bẹ yeru okpoga l'ẹda unu. Mu natakwaru-a okpoga unu ọgiya ono.” O je atụfuta Simiyọnu duta byapfuta phẹ.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Onye-ozi Jiósẹfu duta ndu ono je edobe l'ụlo Jiósẹfu ono; bya ekee phẹ mini; ẹphe kwọo ọkpa; bya anụ nkapfụ-ịgara phẹ nri.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Ẹphe bya akwakọbe iphe, ẹphe gude, ẹphe a-nụ Jiósẹfu-a; mbụ iphe, ẹphe a-nụ iya mẹ ọ lwaẹpho l'eswe; kẹle ẹphe nụmaru l'ọo l'ẹka ono bẹ ẹphe e-ri nri.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Jiósẹfu lwaẹpho unuphu; ẹphe wota iphe, ẹphe shi l'unuphu gude, ẹphe a-nụ iya woru nụ iya; ẹphe buaru iya iphu l'alị gude phozeru iya.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Ọ bya ajịebekpo phẹ g'ẹphe dụ sụ phẹ: “?Dẹnu gẹ nna unu nwoke ọgerenya-a, unu pfuru mu opfu iya-a dụ? ?Ọ dzụkwadu-a ndzụ?”
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Ẹphe sụ iya: “Onye-ozi ngu, bụ nna phẹ bẹ nọkwa-a ndzụ; tẹme ẹhu dụkwa iya phọ ree.” Ẹphe bya ephoze ishi baarụ iya ẹja.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Ọ bya apalia ẹnya bya ahụma nwune iya, bụ Benjiaminu, onye ọphu nene iya nwụkpooru gẹdegede. Ọ sụ: “?Bụ nwune unu kẹ nwata, unu pfuru mu opfu iya ọbu baa?” Ọ sụ iya: “Nwa mu; gẹ Chileke meeru ngu eze-iphe-ọma!”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Imemini nwune iya ono dụ iya. Jiósẹfu tụgbua ẹgwegwa; je achọ ẹka ọo-nọdu raa ẹkwa. Ọ bahụ lẹ mkpulabọ iya je anọdu raa ẹkwa ọbu.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Ọ swachaẹpho iphu; ọ lụfuta ọzo; bya egude ẹka l'obu sụ g'e wotaru phẹ nri-a.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 E doberu Jiósẹfu nkiya iche; bya edoberu ụnwunna iya phẹ nkephẹ iche; bya edoberu ndu Ijiputu, ẹphe l'iya erigba nri nkephẹ iche; noo kẹle ndu Ijiputu bẹ ẹphe lẹ ndu Hiburu te erigbabẹjedu nri; kẹle ọ bụ ẹbyi l'alị Ijiputu.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Ndu ono bẹ e doru; ẹphe gharu Jiósẹfu iphu; doo phẹ g'ọgerenya phẹ becharu. A -gbẹ l'ọkpara jasụ l'onye ọphu bụcha nwata. Ẹphe ghachaa ẹnya lee nwibe phẹ gude goshi g'ọ dụ-be phẹ biribiri.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 E shiẹpho lẹ teburu kẹ Jiósẹfu hẹe phẹ iphe. Oke-iphe kẹ Benjiaminu gude ụzo oke ise kachaa kẹ ndu ọphuu shii. Ẹphe tụko tsoru Jiósẹfu ria nri; bya angụa g'ọ dụ phẹ.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.