Gênesis 41
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 A nọepho apha labọ sụgbaa ishi; Fero rwọo nrwọ. Ọ gbẹ pfụru l'agụga ẹnyimu Nayịlu.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 A bya ele ẹnya; eswi ẹsaa, dụ ùbvù l'ẹnya bya adụ okporokpo shi l'ẹnyimu Nayịlu ono rwufutagba; bya anọdugba l'agụga ẹka ono taaha nri.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 E mechaa; eswi ẹsaa ọzo, dụ ẹji bya ajọ ẹhu shikwaphọ l'ẹnyimu ono rwufuta bya anọ-kube ọphuu l'agụga ẹnyimu ono l'ẹka ono.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Eswi ẹsaa ọphu dụ ẹji bya ajọ ẹhu phọ bya atụko eswi ẹsaa ọphu dụ ùbvù l'ẹnya bya adụ okporokpo phọ lwekọta. O mechaa nno; Fero tehu.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 A nọnyakwaa; mgbẹnya tụ iya ọzo; ọ rwọo nrwọ k'ẹbo. K'ọgiya ono bẹ ọ rwọru nrwọ g'ishi akpe ẹsaa, dụ okporokpo bya adụ ree phọtaru l'oshi akpe lanụ.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 E mechaa; ishi akpe ẹsaa ọzo, dụ mgbapya mgbapya, phẹrephere ụzo ẹnyanwu-awawa mebyishiru bya aphọshia l'oshi akpe ọzo.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Ishi akpe ẹsaa ọphu dụ mgbapya mgbapya phọ bya atụko ishi akpe ẹsaa ọphu dụ okporokpo bya aphọ aphọpho phọ lwekọta. Ọo ya bụ; Fero tehu; bya amaru l'iphemiphe ono bụ lẹ nrwọ bẹ o shi anwụkota.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 A fụta l'ụtsu; iphe ono nọdu atsụ iya l'ẹhu shii. O zia g'e je ekuaru iya ndu jibya; waa ndu mmamiphe ndu Ijiputu. Fero bya ezeeru phẹ nrwọ ono. Ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru iya iphe, nrwọ ono bụ.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Onye-ishi ndu etsujeru Fero ọnu lẹ mẹe sụ Fero: “Ntanụ-a bẹ mu nyatakwarụ iphe, mu meru, adụdu ree.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 O nweru teke ẹhu ghujeru gụbe Fero eghu l'ẹka anyịbe ndu-ozi ngu nọ; ị tụa mu l'onye-ishi ndu eghejeru ngu buredi phọ mkpọro l'ụlo ibe onye-ishi ndu ojọgu, echeje gụbe Fero nche.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 O -rwua ẹnyashi ujiku lanụ; anyi n'ẹbo tụko rwọo nrwọ; nrwọ ono ẹphenebo nwecharu iphe, ọ bụgbaa.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 O nweru nwokorọbya Hiburu, bụ onye ohu onye-ishi ndu ojọgu, echeje gụbe Fero nche, anyi l'iya tụko nọdu l'ẹka ono. Anyi zeeru iya nrwọ ono; ọ kọoru anyi iphe, ọ bụgbaa. Onyenọnu bẹ ọ kọchaaru iphe, nrwọ nkiya bụ.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 E mechaa; iphemiphe ono nwụkotaerupho anyi g'o pfuru. Mbẹdua bẹ e kuphuru azụ l'ọkwa mu; e woru onye ọphuu je aswị-gbua.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Ọo ya bụ; Fero zia g'e je ekua Jiósẹfu; a bya atụfuta iya l'ụlo-mkpọro ono. Ọ kpụchaa ishi bya agbanwee uwe iya bya ejeshia l'atatiphu Fero.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Fero sụ Jiósẹfu: “Mu rwọru nrwọ; ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru mu iphe, nrwọ ọbu bụ. Obenu lẹ mu nụmaru l'ọobujeru; teke e zeru ngu nrwọ; l'ị kọoru onye ono iphe, ọ bụ.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Jiósẹfu sụ Fero: “Ọ tọ bụkwa mbẹdua akọje iphe, nrwọ bụ. Ọ kwa Chileke bẹ a-kọru gụbe Fero iphe, nrwọ ono bụ lẹ g'oo-ji ngu ẹpho.”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Fero sụ Jiósẹfu: “Mu rwọru nrwọ gẹ mu pfụru lẹ mgboru ẹnyimu Nayịlu;
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 mu hụma eswi ẹsaa, dụ okporokpo bya adụ ùbvù l'ẹnya g'o shi lẹ mini ono rwufuta bya anọdu l'agụga mini l'ẹka ono taaha nri.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Ẹphe fụtachaa; eswi ẹsaa ọzo, dụ ẹji bya ajọ ẹhu dụ garanyọngu bya erwufutakwaphọ. Mbụ lẹ mu teke ahụma-swee eswi, dụ-be ẹji ẹgube ono l'alị Ijiputu!
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Eswi ẹsaa k'ono, dụ garanyọngu ono bya ajọ ẹhu ono bya atụko eswi ẹsaa kẹ mbụ phọ, dụ okporokpo phọ takọta lwee.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Ẹphe taẹbechaa phẹ; ẹphe dụkwapho njọ adụdu g'ẹphe dụ; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye e-kweta l'ọo phẹ tarụ eswi ono. Mu tehu lẹ mgbẹnya ono.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 “Mu byakwa ekuru mgbẹnya ọzo; mu watakwa arwọ nrwọ. O be k'ọgiya ono; mu hụma ishi akpe ẹsaa, phọru aphọpho bya adụ ree g'ọ phọtakotaru l'oshi akpe lanụ.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 E mechaa; mu hụmakwapho ishi akpe ẹsaa ọzo, dụchaa mgbapya mgbapya; bya adụchaa kẹ zịtazita; tẹme phẹrephere ụzo ẹnyanwu-awawa zipyashịa ya; ọ nwụlwashihu anwụlwashihu; g'ọ phọtakwarupho.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Ishi akpe k'ono, dụ mgbapya mgbapya ono bya atụko ndu ọphu dụ ree phọ lwekọta. Mu bya ezeeru iya ndu jibya; ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru mu iphe, nrwọ ọbu bụ.”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Noo ya; Jiósẹfu sụ Fero: “Nrwọ labọ ono bụkwa iphe lanụ bẹ ọ bụ. Chileke meru g'ọ kọoru gụbe Fero iphe, ya abya ememe.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Eswi ẹsaa phọ, dụ ree phọ bụ apha ẹsaa; tẹme ishi akpe ẹsaa phọ, dụ ree phọ bụkwarupho apha ẹsaa. Ọo ya bụ lẹ nrwọ ono tụkoru bụru nrwọ lanụ.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Eswi ẹsaa ọphu dụ ẹji bya ajọ ẹhu, fụtaru nụ gẹ ndu ọphuu fụtachaerupho phọ bụ apha ẹsaa. Tẹme ishi akpe ẹsaa phọ, dụ mgbapya mgbapya; phẹrephere, shi ụzo ẹnyanwu-awawa zipyashịru; ọ nwụlwashihu anwụlwashihu phọ bụru apha ẹsaa, ẹgu e-me.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 “Ọ kwa-a iphe, mu pfuhawaru gụbe Fero-a bẹ ọ bụ. Ọ kwa Chileke goshiru ngu iphe, yẹbe Chileke abya ememe.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Sụ-a; l'ime apha ẹsaa bẹ nri a-kwatakpọo dụ shii l'alị Ijiputu mgburugburu.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Ọle e -mechaa; apha ẹsaa ọphu ẹgu e-meshi ike etsota iya. L'aatụko apha ẹsaa phọ, nri shi dụ shii l'alị Ijiputu phọ zọhakota. Ẹgu ono abya atụko alị ono nmaa swọkoswoko.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Apha, nri shi paa ẹka l'alị ono-a te enweẹdu onye anyata iya nụ; noo kẹle ẹgu ono a-bụru ẹjo iphe-ẹhuka.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Iphe, meru g'o gude gụbe Fero rwọo nrwọ ono mgbo labọ bụ iphe ọbu bẹ bụ lẹ Chileke chịpyawaru iya rengurengu lẹ ya e-me iya; tẹme ọphu ọ dụedu g'aa-nọ-beru; Chileke emee ya.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 “Nta-a bụkwa gẹ gụbe Fero lee ẹnya họta onye iphe edoje ẹnya bya abụru onye maru iphe mee ya g'ọ bụru ishi l'alị Ijiputu.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Tẹme l'ị họtakwapho ndu-ozi, a-nọ-tsota onye-ishi alị Ijiputu phọ; g'ẹphe keje iphe, ndu Ijiputu kpatarụ l'opfu ụzo ise wota oke lanụ.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 G'ẹphe nakọbe nri ono g'ọ ha l'apha k'ono, nri dụ ono. Teke ẹphe nakọbecharu iya; ẹphe egude ẹpha gụbe Fero je edobegbaa ya l'ụlo ẹka eedobeje nri, nọgbaa lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 L'e woru nri ono doberu ndu alị-a kwabẹru apha ẹsaa k'ẹgu phọ, a-bya lẹ Ijiputu-a. Ọo ya bụ g'ẹgu ete egbuchidu alị-a.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Iphe ono dụ Fero yẹe ndu-ozi iya l'ophu ree.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Ọo ya bụ; Fero jịa phẹ sụ: “?Anyi a-dụ ike ahụmaba onye ọzo, a-dụ gẹ nwoke-a; mbụ onye unme Chileke bu l'ẹhu ẹgube-a?”
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Noo ya; Fero sụ Jiósẹfu: “Eshi ọphu Chileke meru g'ị makọtaru iphemiphe-a bẹ o to nweẹkwa onye ka ngu abụru onye iphe edoje ẹnya; ọphu o nwẹkwa onye ka ngu amaru iphe.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Ọo gụbedua bẹ a-bụru ishi l'ibe mu; tẹme ọ bụru iphe, i pfuru bẹ onyemonye e-meje l'alị-eze mu. Iphe, mu e-gude ka ngu shii kpoloko bụepho l'ọo mbẹdua bẹ bụ eze.”
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Noo ya; Fero sụ Jiósẹfu: “Nta-a bụakwaa ngu bẹ mu yekọtaru alị Ijiputu l'ophu l'ẹka.”
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Ọo ya bụ; Fero gbata echi-eze iya woru gbabẹ Jiósẹfu lẹ mkpụshi-ẹka; bya eyee ya akpawuru-uwe; nyabẹ iya iphe-olu, e gude mkpọla-ododo mee.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Ọ bya anụ iya ụgbo-ịnya iya k'ẹbo; ọ nọdu agba. Ndu ọzo vuta ụzo agbọ ọgboo ekpu iya asụje: “Unu phozeru iya!” Ọ bụru iya bụ lẹ Fero eworu alị Ijiputu l'ophu woru yekọta Jiósẹfu l'ẹka.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Fero sụ Jiósẹfu: “Ọ kwa mbẹdua bụ Fero; mbụ lẹ-a; ọ -bụru l'i ti pfuduru l'ọwa-a iphe, ee-me baa; te enwekwa onye nweru iphe, ọ byaru eme l'alị Ijiputu l'ophu.”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Fero gụa Jiósẹfu Zafunatu-Paneya bya eduta Asenatu, nwada Potifera onye uke ndu Ọnu kee ya g'ọ bụru nyee ya. Jiósẹfu bya ejedzuru alị Ijiputu l'ophu.
45 — ausente —
46 Jiósẹfu nọwaru ụkporo apha l'apha iri tẹme ọ wata ejeru Fero, bụ eze ndu Ijiputu ozi. Jiósẹfu shi l'iphu Fero tụgbua; bya ejedzuru alị Ijiputu.
46 — ausente —
47 L'apha ẹsaa ono, nri dụ ono bẹ alị meshikpọoru kẹ nri ree ike.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Jiósẹfu bya atụko nri, a kọtaru l'alị Ijiputu l'apha ẹsaa ono, nri dụ ono kwakọkota; dobegbaa lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu l'alị Ijiputu. Ọobujeru; ọ -bya lẹ mkpụkpu k'ọwa-a l'ọ kwakọo nri, a kọtaru l'ẹgu, nọ-pheru iya mgburugburu doo ya.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Jiósẹfu kwakọepho ereshi, e metaru l'opfu jasụ ọ kụta l'ikpo, ha g'evevee, nọ l'agụga eze-ẹnyimu. Nri ọbu kwatakpọo paa ẹka k'ọphu a nọnyaru; ọphu e dejeẹdu iya l'ẹkwo. Noo kẹle ọ bụwaa agụta agụta.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 O rwutashịa apha ọkpa-nri ono; Asenatu, nwada Potifera, onye uke ndu Ọnu nwụtawaru iya ụnwegirima unwoke labọ.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Jiósẹfu gụa onye ọphu bụ ọkpara iya Manásẹ; noo kẹle ọ sụru: “Chileke mewaru; mu zọhaa aphụ, tsọru mu nụ; bya azọhaa ọkpoku ibe nna mu.”
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Onye k'ẹbo bẹ ọ gụru Ifuremu sụ: “Ọo Chileke bụ onye meru gẹ ya jaa àjàjà l'alị, ya shi nọdu eje iphe-ẹhuka.”
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Apha ẹsaa, nri dụ shii l'alị Ijiputu phọ bya abvụ.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Apha ẹsaa k'ẹgu phọ bya awata; mbụ ọ nwụepho gẹ Jiósẹfu pfuru ono; ọkpa-nri bya lẹ mgboko mgburugburu; ọ bụerupho alị Ijiputu bụ ẹka nri dụ.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Ẹgu meahaẹpho ndu Ijiputu; ẹphe je araaru Fero kẹ nri. Fero sụ ndu Ijiputu l'ophu: “Unu jepfuje Jiósẹfu. Iphe, ọ sụkpooru g'unu mee; unu emee ya!”
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ọkpa-nri ono jedzuẹrupho alị ono; Jiósẹfu tụhashia ụlo ẹka eedobeje nri reaha ndu Ijiputu nri; noo kẹle ẹgu ono emeshikpọ ike l'ẹkameka l'alị Ijiputu.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Ọhamoha l'ophu nọdu abyajẹ l'alị Ijiputu bya azụta Jiósẹfu nri; noo kẹle ẹgu ono emeshikpọ ike lẹ mgboko mgburugburu.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.