Gênesis 41
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 A nọepho apha labọ sụgbaa ishi; Fero rwọo nrwọ. Ọ gbẹ pfụru l'agụga ẹnyimu Nayịlu.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 A bya ele ẹnya; eswi ẹsaa, dụ ùbvù l'ẹnya bya adụ okporokpo shi l'ẹnyimu Nayịlu ono rwufutagba; bya anọdugba l'agụga ẹka ono taaha nri.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 E mechaa; eswi ẹsaa ọzo, dụ ẹji bya ajọ ẹhu shikwaphọ l'ẹnyimu ono rwufuta bya anọ-kube ọphuu l'agụga ẹnyimu ono l'ẹka ono.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Eswi ẹsaa ọphu dụ ẹji bya ajọ ẹhu phọ bya atụko eswi ẹsaa ọphu dụ ùbvù l'ẹnya bya adụ okporokpo phọ lwekọta. O mechaa nno; Fero tehu.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 A nọnyakwaa; mgbẹnya tụ iya ọzo; ọ rwọo nrwọ k'ẹbo. K'ọgiya ono bẹ ọ rwọru nrwọ g'ishi akpe ẹsaa, dụ okporokpo bya adụ ree phọtaru l'oshi akpe lanụ.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 E mechaa; ishi akpe ẹsaa ọzo, dụ mgbapya mgbapya, phẹrephere ụzo ẹnyanwu-awawa mebyishiru bya aphọshia l'oshi akpe ọzo.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Ishi akpe ẹsaa ọphu dụ mgbapya mgbapya phọ bya atụko ishi akpe ẹsaa ọphu dụ okporokpo bya aphọ aphọpho phọ lwekọta. Ọo ya bụ; Fero tehu; bya amaru l'iphemiphe ono bụ lẹ nrwọ bẹ o shi anwụkota.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 A fụta l'ụtsu; iphe ono nọdu atsụ iya l'ẹhu shii. O zia g'e je ekuaru iya ndu jibya; waa ndu mmamiphe ndu Ijiputu. Fero bya ezeeru phẹ nrwọ ono. Ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru iya iphe, nrwọ ono bụ.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Onye-ishi ndu etsujeru Fero ọnu lẹ mẹe sụ Fero: “Ntanụ-a bẹ mu nyatakwarụ iphe, mu meru, adụdu ree.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 O nweru teke ẹhu ghujeru gụbe Fero eghu l'ẹka anyịbe ndu-ozi ngu nọ; ị tụa mu l'onye-ishi ndu eghejeru ngu buredi phọ mkpọro l'ụlo ibe onye-ishi ndu ojọgu, echeje gụbe Fero nche.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 O -rwua ẹnyashi ujiku lanụ; anyi n'ẹbo tụko rwọo nrwọ; nrwọ ono ẹphenebo nwecharu iphe, ọ bụgbaa.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 O nweru nwokorọbya Hiburu, bụ onye ohu onye-ishi ndu ojọgu, echeje gụbe Fero nche, anyi l'iya tụko nọdu l'ẹka ono. Anyi zeeru iya nrwọ ono; ọ kọoru anyi iphe, ọ bụgbaa. Onyenọnu bẹ ọ kọchaaru iphe, nrwọ nkiya bụ.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 E mechaa; iphemiphe ono nwụkotaerupho anyi g'o pfuru. Mbẹdua bẹ e kuphuru azụ l'ọkwa mu; e woru onye ọphuu je aswị-gbua.”
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Ọo ya bụ; Fero zia g'e je ekua Jiósẹfu; a bya atụfuta iya l'ụlo-mkpọro ono. Ọ kpụchaa ishi bya agbanwee uwe iya bya ejeshia l'atatiphu Fero.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Fero sụ Jiósẹfu: “Mu rwọru nrwọ; ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru mu iphe, nrwọ ọbu bụ. Obenu lẹ mu nụmaru l'ọobujeru; teke e zeru ngu nrwọ; l'ị kọoru onye ono iphe, ọ bụ.”
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Jiósẹfu sụ Fero: “Ọ tọ bụkwa mbẹdua akọje iphe, nrwọ bụ. Ọ kwa Chileke bẹ a-kọru gụbe Fero iphe, nrwọ ono bụ lẹ g'oo-ji ngu ẹpho.”
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Fero sụ Jiósẹfu: “Mu rwọru nrwọ gẹ mu pfụru lẹ mgboru ẹnyimu Nayịlu;
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 mu hụma eswi ẹsaa, dụ okporokpo bya adụ ùbvù l'ẹnya g'o shi lẹ mini ono rwufuta bya anọdu l'agụga mini l'ẹka ono taaha nri.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Ẹphe fụtachaa; eswi ẹsaa ọzo, dụ ẹji bya ajọ ẹhu dụ garanyọngu bya erwufutakwaphọ. Mbụ lẹ mu teke ahụma-swee eswi, dụ-be ẹji ẹgube ono l'alị Ijiputu!
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Eswi ẹsaa k'ono, dụ garanyọngu ono bya ajọ ẹhu ono bya atụko eswi ẹsaa kẹ mbụ phọ, dụ okporokpo phọ takọta lwee.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Ẹphe taẹbechaa phẹ; ẹphe dụkwapho njọ adụdu g'ẹphe dụ; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye e-kweta l'ọo phẹ tarụ eswi ono. Mu tehu lẹ mgbẹnya ono.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 “Mu byakwa ekuru mgbẹnya ọzo; mu watakwa arwọ nrwọ. O be k'ọgiya ono; mu hụma ishi akpe ẹsaa, phọru aphọpho bya adụ ree g'ọ phọtakotaru l'oshi akpe lanụ.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 E mechaa; mu hụmakwapho ishi akpe ẹsaa ọzo, dụchaa mgbapya mgbapya; bya adụchaa kẹ zịtazita; tẹme phẹrephere ụzo ẹnyanwu-awawa zipyashịa ya; ọ nwụlwashihu anwụlwashihu; g'ọ phọtakwarupho.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Ishi akpe k'ono, dụ mgbapya mgbapya ono bya atụko ndu ọphu dụ ree phọ lwekọta. Mu bya ezeeru iya ndu jibya; ọphu ọ dụdu onye dụru ike kọoru mu iphe, nrwọ ọbu bụ.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Noo ya; Jiósẹfu sụ Fero: “Nrwọ labọ ono bụkwa iphe lanụ bẹ ọ bụ. Chileke meru g'ọ kọoru gụbe Fero iphe, ya abya ememe.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Eswi ẹsaa phọ, dụ ree phọ bụ apha ẹsaa; tẹme ishi akpe ẹsaa phọ, dụ ree phọ bụkwarupho apha ẹsaa. Ọo ya bụ lẹ nrwọ ono tụkoru bụru nrwọ lanụ.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Eswi ẹsaa ọphu dụ ẹji bya ajọ ẹhu, fụtaru nụ gẹ ndu ọphuu fụtachaerupho phọ bụ apha ẹsaa. Tẹme ishi akpe ẹsaa phọ, dụ mgbapya mgbapya; phẹrephere, shi ụzo ẹnyanwu-awawa zipyashịru; ọ nwụlwashihu anwụlwashihu phọ bụru apha ẹsaa, ẹgu e-me.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 “Ọ kwa-a iphe, mu pfuhawaru gụbe Fero-a bẹ ọ bụ. Ọ kwa Chileke goshiru ngu iphe, yẹbe Chileke abya ememe.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Sụ-a; l'ime apha ẹsaa bẹ nri a-kwatakpọo dụ shii l'alị Ijiputu mgburugburu.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Ọle e -mechaa; apha ẹsaa ọphu ẹgu e-meshi ike etsota iya. L'aatụko apha ẹsaa phọ, nri shi dụ shii l'alị Ijiputu phọ zọhakota. Ẹgu ono abya atụko alị ono nmaa swọkoswoko.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Apha, nri shi paa ẹka l'alị ono-a te enweẹdu onye anyata iya nụ; noo kẹle ẹgu ono a-bụru ẹjo iphe-ẹhuka.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Iphe, meru g'o gude gụbe Fero rwọo nrwọ ono mgbo labọ bụ iphe ọbu bẹ bụ lẹ Chileke chịpyawaru iya rengurengu lẹ ya e-me iya; tẹme ọphu ọ dụedu g'aa-nọ-beru; Chileke emee ya.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Nta-a bụkwa gẹ gụbe Fero lee ẹnya họta onye iphe edoje ẹnya bya abụru onye maru iphe mee ya g'ọ bụru ishi l'alị Ijiputu.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Tẹme l'ị họtakwapho ndu-ozi, a-nọ-tsota onye-ishi alị Ijiputu phọ; g'ẹphe keje iphe, ndu Ijiputu kpatarụ l'opfu ụzo ise wota oke lanụ.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 G'ẹphe nakọbe nri ono g'ọ ha l'apha k'ono, nri dụ ono. Teke ẹphe nakọbecharu iya; ẹphe egude ẹpha gụbe Fero je edobegbaa ya l'ụlo ẹka eedobeje nri, nọgbaa lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 L'e woru nri ono doberu ndu alị-a kwabẹru apha ẹsaa k'ẹgu phọ, a-bya lẹ Ijiputu-a. Ọo ya bụ g'ẹgu ete egbuchidu alị-a.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Iphe ono dụ Fero yẹe ndu-ozi iya l'ophu ree.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Ọo ya bụ; Fero jịa phẹ sụ: “?Anyi a-dụ ike ahụmaba onye ọzo, a-dụ gẹ nwoke-a; mbụ onye unme Chileke bu l'ẹhu ẹgube-a?”
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Noo ya; Fero sụ Jiósẹfu: “Eshi ọphu Chileke meru g'ị makọtaru iphemiphe-a bẹ o to nweẹkwa onye ka ngu abụru onye iphe edoje ẹnya; ọphu o nwẹkwa onye ka ngu amaru iphe.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ọo gụbedua bẹ a-bụru ishi l'ibe mu; tẹme ọ bụru iphe, i pfuru bẹ onyemonye e-meje l'alị-eze mu. Iphe, mu e-gude ka ngu shii kpoloko bụepho l'ọo mbẹdua bẹ bụ eze.”
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Noo ya; Fero sụ Jiósẹfu: “Nta-a bụakwaa ngu bẹ mu yekọtaru alị Ijiputu l'ophu l'ẹka.”
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Ọo ya bụ; Fero gbata echi-eze iya woru gbabẹ Jiósẹfu lẹ mkpụshi-ẹka; bya eyee ya akpawuru-uwe; nyabẹ iya iphe-olu, e gude mkpọla-ododo mee.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Ọ bya anụ iya ụgbo-ịnya iya k'ẹbo; ọ nọdu agba. Ndu ọzo vuta ụzo agbọ ọgboo ekpu iya asụje: “Unu phozeru iya!” Ọ bụru iya bụ lẹ Fero eworu alị Ijiputu l'ophu woru yekọta Jiósẹfu l'ẹka.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Fero sụ Jiósẹfu: “Ọ kwa mbẹdua bụ Fero; mbụ lẹ-a; ọ -bụru l'i ti pfuduru l'ọwa-a iphe, ee-me baa; te enwekwa onye nweru iphe, ọ byaru eme l'alị Ijiputu l'ophu.”
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Fero gụa Jiósẹfu Zafunatu-Paneya bya eduta Asenatu, nwada Potifera onye uke ndu Ọnu kee ya g'ọ bụru nyee ya. Jiósẹfu bya ejedzuru alị Ijiputu l'ophu.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Jiósẹfu nọwaru ụkporo apha l'apha iri tẹme ọ wata ejeru Fero, bụ eze ndu Ijiputu ozi. Jiósẹfu shi l'iphu Fero tụgbua; bya ejedzuru alị Ijiputu.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 L'apha ẹsaa ono, nri dụ ono bẹ alị meshikpọoru kẹ nri ree ike.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Jiósẹfu bya atụko nri, a kọtaru l'alị Ijiputu l'apha ẹsaa ono, nri dụ ono kwakọkota; dobegbaa lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu l'alị Ijiputu. Ọobujeru; ọ -bya lẹ mkpụkpu k'ọwa-a l'ọ kwakọo nri, a kọtaru l'ẹgu, nọ-pheru iya mgburugburu doo ya.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Jiósẹfu kwakọepho ereshi, e metaru l'opfu jasụ ọ kụta l'ikpo, ha g'evevee, nọ l'agụga eze-ẹnyimu. Nri ọbu kwatakpọo paa ẹka k'ọphu a nọnyaru; ọphu e dejeẹdu iya l'ẹkwo. Noo kẹle ọ bụwaa agụta agụta.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 O rwutashịa apha ọkpa-nri ono; Asenatu, nwada Potifera, onye uke ndu Ọnu nwụtawaru iya ụnwegirima unwoke labọ.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Jiósẹfu gụa onye ọphu bụ ọkpara iya Manásẹ; noo kẹle ọ sụru: “Chileke mewaru; mu zọhaa aphụ, tsọru mu nụ; bya azọhaa ọkpoku ibe nna mu.”
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Onye k'ẹbo bẹ ọ gụru Ifuremu sụ: “Ọo Chileke bụ onye meru gẹ ya jaa àjàjà l'alị, ya shi nọdu eje iphe-ẹhuka.”
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Apha ẹsaa, nri dụ shii l'alị Ijiputu phọ bya abvụ.
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 Apha ẹsaa k'ẹgu phọ bya awata; mbụ ọ nwụepho gẹ Jiósẹfu pfuru ono; ọkpa-nri bya lẹ mgboko mgburugburu; ọ bụerupho alị Ijiputu bụ ẹka nri dụ.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ẹgu meahaẹpho ndu Ijiputu; ẹphe je araaru Fero kẹ nri. Fero sụ ndu Ijiputu l'ophu: “Unu jepfuje Jiósẹfu. Iphe, ọ sụkpooru g'unu mee; unu emee ya!”
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ọkpa-nri ono jedzuẹrupho alị ono; Jiósẹfu tụhashia ụlo ẹka eedobeje nri reaha ndu Ijiputu nri; noo kẹle ẹgu ono emeshikpọ ike l'ẹkameka l'alị Ijiputu.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Ọhamoha l'ophu nọdu abyajẹ l'alị Ijiputu bya azụta Jiósẹfu nri; noo kẹle ẹgu ono emeshikpọ ike lẹ mgboko mgburugburu.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.