Gênesis 37

Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ọo ya bụ; Jiékọpu buru l'alị ono, nna iya shi buru, bụ iya bụ alị Kénanu.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Waa oshilọkpa Jiékọpu.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 No iya; Ízurẹlu ka eye Jiósẹfu obu eme lẹ g'o yeru ụnwu iya ndu ọphuu. Iphe, kparụ iya nụ bụru l'ọo nwa, a nwụru iya lẹ nka. Ọ bya akwaaru Jiósẹfu ẹguru uwe, ama ntụmatu, chịkashiru mkpọ.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Ụnwunna iya maẹrupho lẹ nna phẹ ka iya eye obu eme lẹ g'o yeru ẹphebedua; ẹphe kpọo ya ashị; ọphu ẹphe epfujehẹduru opfu ọma eyeru iya.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Tọbudu iya bụ; Jiósẹfu rwọo nrwọ bya ezeeru ụnwunna iya ono nrwọ ono. O mee; ọ kabakpọo phẹ rọ adụ ashị.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Ọ sụru phẹ: “Unu gebe gẹ mu zeeru unu nrwọ, mu rwọru.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Anyi esweshi upfu ereshi esweshi l'ẹgu. A nọnyaa; upfu ereshi nkemu gbalihu pfụru nhamụnha; upfu iya k'unu bya anophee nkemu mgburugburu phozegbaaru iya.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Ụnwunna iya sụ iya: “?Ịiri l'ii-mechaa bụru eze anyi tọo? Mbụ-a; ?bụwaa ngu e-mecha bụru onye-ishi anyi?” Nrwọ ono, ọ rwọru ono; yẹe opfu ono, o pfuru ono mee; ọ kabakpọo phẹ rọ adụ ashị.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 No iya; ọ byakwa arwọo nrwọ ọzo; bya ezeeru ụnwunna iya ono ọzo. Ono bẹ ọ sụru phẹ: “Unu gebe gẹ mu zeeru unu nrwọ ọzo, mu rwọru. Ọgiya-a bẹ mu rwọru g'ẹnyanwu; waa ọnwa; waa kpokpode iri lẹ nanụ bya ephozeru mu ishi.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 O zeẹru iya phọ nna iya g'o zeru iya ụnwunna iya; nna iya baarụ iya mba sụ iya: “?Iphe ọwa-a, ịirwo ọwa-a bụ gụnu? ?Bụ lẹ ne ngu; waa mbẹdua, bụ nna ngu; waa ụnwunna ngu bẹ e-mecha bya ephozeru ngu tọo?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Ụnwunna iya jiaharu iya ijiẹnya; obenu lẹ nna iya kwakọberu iphe ono l'ọkpoma.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Noo ya; ụnwunna iya chịta atụru nna phẹ jeshia echeche lẹ mgboru mkpụkpu Shẹkemu.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Ọo ya bụ; Ízurẹlu sụ Jiósẹfu: “Eshi ọphu ị maru l'ụnwunna ngu eche atụru lẹ mgboru Shẹkemu bụkwa g'ị bya gẹ mu zia ngu g'i je agbaphe phẹ.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Ọo ya bụ; ọ sụ iya: “Jiko jenụ je agbaphee ụnwunna ngu phẹ; yẹe atụru phẹ; maru ?ẹhu dụchaa phẹ-a ree? L'ịilwa bya akaru mu g'ọ dụ.” Ọ bụru lẹ nsụda Hẹburonu bẹ ọ nọ zia ya ozi ọbu. Ọ tụgbua jeshia; bya ejerwua Shẹkemu.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 O nweru nwoke hụmaru iya l'ẹka ọogha-phe l'ẹgu ẹka ono; bya ajịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ ịicho?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Ọ sụ iya: “Mu elekwa ẹnya ụnwunna mu. Ọ -bụru l'ị maru ẹka ẹphe nọ eche atụru phẹ; jiko tụnuru mu ọnu iya.”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Nwoke ono sụ iya: “Ẹphe shiakwa l'ẹka-a tụgbuwa. Mu nụmakwaru teke ẹphe shi epfu sụ g'ẹphe je Dotanu.”
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Ẹphe levukpọo ya rọ teke ọ nọkwadu ụzenya; bya awata achị idzu g'ẹphe e-shi gbua ya.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Ẹphe sụ nwibe phẹ: “Ọ-rwọ-nrwọ-a abyajẹ-o!
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Unu bya nta-a g'anyi gbua ya chie lẹ nsụ lanụ l'ẹka-a. E -mechaa; anyi asụ l'ọo anụ-ẹgbudu gburu iya. G'anyi mawarụro gẹ nrwọ iya ono e-me vụa.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Rúbẹnu nụmae ya phọ bya emeahaa g'ọ gbafụta iya. Ọ sụ phẹ: “Unu g'anyi te egbushi iya egbugbu.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 G'anyi be gbushi ọchi. G'anyi chiechia ya lẹ nsụ lanụ l'echiẹgu l'ẹka-a; g'anyi te edenyikwa iya ẹka.” Iphe, Rúbẹnu gude pfua ya bụ g'ọ dzọo ya duta iya duphuru nna iya azụ ọzo.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Jiósẹfu byarwutaẹpho ẹka ụnwunna iya ono nọ; ẹphe gude iya yefụ iya ẹguru uwe ono, o yeru ono, chịkashiru mkpọ ono;
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 bya akpụta iya je echie lẹ nsụ. Nsụ ọbu ta adụdu iphe, dụ iya nụ; ọphu mini adụdu iya.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ẹphe nọ-zetaẹpho anọo wata eri nri; ẹphe jeshia ele ẹnya bya ahụma ndu ije, shi l'eri Ishimẹlu; ẹka ẹphe shi l'alị Giladu; ẹphe l'ịnya-kamẹlu phẹ; vuru manụ, eshi mkpọ; waa ụ̀nwù, eshikwaphọ mkpọ; waa àrwụ̀, bụ mẹru eje ala alị Ijiputu.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Jiuda sụ ụnwunna iya: “?Bụ urwu gụnu bẹ anyi e-rita iya m'ọ bụru l'anyi gburu nwanna anyi bya eworu mee ya domia?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Unu g'anyi ree ya oshilọkpa Ishimẹlu. G'ọ tọ dụkwa iphe, anyi e-je iya ememe; eshi ọphu ọ bụ nwanna anyi; tẹme anyi bụru mee lanụ.” Ụnwunna iya kweta.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Ndu Midiyanu ono, agba nghọ ono ghatashịepho; ụnwunna Jiósẹfu bya ekufuta iya lẹ nsụ ono; woru iya ree oshilọkpa Ishimẹlu ono ụkporo ẹkpa-ego mkpọla-ọchaa. Ẹphe kpụta iya lashịa Ijiputu.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Rúbẹnu byaẹpho lẹ nsụ ono bya ahụma lẹ Jiósẹfu ta nọedu iya; o gude ẹhu-eghu woru uwe iya gbajaa.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 O jepfu ụnwunna iya phẹ je asụ phẹ: “Nwata ono ta nọekwa l'ẹka e chieru iya. ?Bụkpoo awe bẹ mu e-dobe iphu?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Noo ya; ẹphe bya achịta uwe Jiósẹfu bya egbua eghu; woru uwe Jiósẹfu ono tsẹe lẹ mee ya.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Ẹphe chịta uwe ono, chịkashiru mkpọ ono chiphuru nna phẹ azụ; sụ iya: “Anyi hụmakwaru iphe-a l'ụzo; lekwaa ya ẹnya g'ị maru ?bụ kẹ nwa ngu tọo tọ bụdu iya?”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Jiékọpu bya elee ẹnya; ọ bụru iya. Ọ sụ: “Ọ kwa uwe nwa mu-o! Ọ dụkwa g'ọ bụ anụ-ẹgbudu gburu iya. Oowaa! Nta-a bẹ Jiósẹfu bẹ anụ-ẹgbudu lajashịakwaru nanụ nanụ!”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Jiékọpu woru uwe iya gbajaa; bya achịta uwe aphụ yee onwiya; bya araa ẹkwa nwa iya ono ujiku olemole.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Ụnwu iya k'unwoke; mẹ ụnwada iya bya g'ẹphe dụa ya obu. Ọphu o kwedu g'a dụta iya. O pfua sụ: “Mu a-gụkwa aphụ nwa mu-a jasụ mu alapfu iya lẹ maa.” Ọ bụru ẹgube ono bụ gẹ nna iya gude gụa aphụ iya.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 No iya; ndu Midiyanu ono woru Jiósẹfu ree Potifa l'alị Ijiputu. Potifa ono bụ onye lanụ l'ime ndu Fero nụru oke-ọkwa; kẹle ọ bụ ishi ndu ojọgu, eche Fero nche.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.