Gênesis 31
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC
1 Noo ya; a nọnyaa; Jiékọpu nụaha l'ụnwu Lebanụ bẹ epfu l'ọ tụkowaru iphe, nna phẹ nweru chịtachaa. L'iphemiphe ono, o nweru ono g'ọ ha bẹ bụkota ẹku nna phẹ bẹ ọ bụ.
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Tẹme Jiékọpu hụmakwapho l'ọ tọ bụedu gẹ Lebanụ shi emeru iya umere bụ g'oomekwadu.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Ọo ya bụ; Chipfu sụ Jiékọpu: “Tụgbua lashịa ibe nna ngu phẹ. Sụ-a; lapfu ndibe unu lẹ mu nọ-a swiru ngu.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Ọ bụru iya bụ; Jiékọpu bya ezia g'e je ekuaru iya Rechiẹlu waa Lii; ẹphe byapfuta iya l'ẹgu l'ẹka anụ, bụ iphe-edobe iya dọru.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Ọ sụ phẹ: “Mu elekwa ẹnya l'ọ tọ bụedu gẹ nna unu shi emeru mu umere bụ g'oomekwadu; ọle Chileke kẹ nna mu phẹ nọekwapho swiru mu.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Unu makọtaru lẹ mu gude ike mu g'ọ ha jekọtaru nna unu ozi.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Obenu lẹ nna unu riru mu urwu; gbanwee aswa ozi mu ugbo iri. Ọle Chileke te ekwekwanụ g'o meka mu iphe.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Ọ -bụru l'ọ sụru l'ọo ndu ọphu tụkashiru iphe, bụ aswa ozi mu; iphe-edobe ono awataẹpho anwụshi ụnwu, tụkashiru iphe. Teke ọ bụ l'ọ sụru l'ọo ndu ọphu dekashịru iphe, a-bụru aswa ozi mu; iphe-edobe ono awataẹpho anwụshi ụnwu, dekashịru iphe.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Ọo ya bụ l'ọo Chileke l'onwiya chịtaru iphe-edobe nna unu chịru nụ mu.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Lẹ teke anụ anajẹ okee bẹ mu rwọjeru nrwọ gẹ mu hụmaru l'iphe-edobe ono ndu ọphu eshi okee bẹ ndu ọphu dekashịru iphe dụ iya; ndu ọphu tụkashiru iphe dụkwa iya phọ.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ojozi Chileke bya ekua mu oku lẹ nrwọ ono sụ: ‘Jiékọpu!’ Mu za iya: ‘Owee!’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ọ sụ: ‘Palikpọdapho ẹnya apali hụma l'iphe-edobe ono ndu ọphu eshi okee bẹ ndu ọphu dekashịru iphe dụ iya; ndu ọphu tụkashiru iphe dụkwa iya phọ. Noo kẹle mu hụmakotawaru iphe, Lebanụ emekọtaje ngu.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ọ kwa mbẹdua bụ Chileke kẹ Bẹtelu. Bẹtelu bụ ẹka ono, ị wụru manụ l'eli mkpuma ono; mbụ ẹka ono, ị nọ kwee ukwe-iphe ono. Sụ-a; gbẹshikwa lụfu l'alị-a nta-a nta-a; lashịa ẹka a nwụru ngu.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Tọbudu iya bụ; Rechiẹlu yẹe Lii bya eyeeru iya ọnu sụ iya: “?Ọ dụru teke anyi e-ketakwadu oke l'iphe, shi l'ibe nna anyi?
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 ?Nna anyi te ekuada anyi ndu ọhozo; mbụ l'ọ tọ bụdaa l'o reru anyi erere; obenu l'o mephushichawaru okpoga, a pfụru iya l'ishi anyi g'ọ ha.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 O doru ẹnya l'ẹku ono l'ophu, Chileke natarụ nna anyi ono bụkotawa k'anyi; bya abụru k'ụnwu anyi. Ngwanụ; menaa iphe, Chileke sụru g'i mee!”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Ọo ya bụ; Jiékọpu bya eworu ụnwu iya; yẹe unyomu iya kuru ye l'eli ịnya-kamẹlu.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Ọ bya achịru iphe-edobe iya g'ọ ha dobe l'ivuzọ; yẹe iphemiphe, o setakọtaru lẹ Padanu-Arámu. O gude phẹ lashịa ibe nna iya, bụ Áyizaku l'alị Kénanu.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Lebanụ jerurọ ebushi atụru iya ẹji. Rechiẹlu tụgbushia bya akpaswata obu-nshi ibe nna iya ono, bụ Lebanụ.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Tẹmanu; ọ bụkwarupho ezita bẹ Jiékọpu zitaru onwiya ala l'ẹbe epfuru Lebanụ ono, bụ onye Arámu ono lẹ ya alawa.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Ọ chịta iphemiphe, o nweru gude gbalaa; je adaghaa ẹnyimu Yufurétisu; kwasẹru ụzo, shijaru ọha úbvú Giladu lashịa.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 O -rwua mbọku k'ẹto; e pfuaru Lebanụ lẹ Jiékọpu phẹ gbalaakwarụ.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Ọ chịta ndibe iya; ẹphe chịa phẹ ujiku ẹsaa; bya agbapfu phẹ l'ọha úbvú Giladu.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Chileke byapfuta Lebanụ, onye Arámu lẹ nrwọ l'ẹnyashi bya asụ iya: “Letanụpho ẹnya! Ba adụkwa iphe, ii-pfuru nụ Jiékọpu! Be pfukwaru iya opfu ọma; ọphu i pfukwaru iya ẹjo opfu!”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Ọo ya bụ; Lebanụ bya agbapfu Jiékọpu. Ọ bụru l'ọha úbvú Giladu bẹ Jiékọpu kpọberu ụlo-ẹkwa iya teke ono. Lebanụ yẹe ndu ẹphe l'iya swị bya akpọbekwapho nkephẹ l'ẹka ono.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Lebanụ sụ Jiékọpu: “?Bụ gụnu bẹ i meru ẹgube-a? ?Dẹnu g'o gude i zita onwongu ezita tụgbua gẹ mu ba ma; chịta ụnwada mu gẹ ndu a kpụru lẹ ndzụ l'ẹgu ọgu?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 ?Bụ gụnu bẹ o gude ị nọdu agbala lẹ mpya; i zita onwongu tụgbua gẹ mu ba ma; ọphu i pfuduru mu iya; k'ọphu mu e-gude ẹhu-ụtso; gude ebvu, aakụ nkwa yẹe une eye; gude bya edua unu?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Ọphu i kwekpọdanu gẹ mu tsutsua ụnwu nwanwa mu; waa ụnwada mu ọnu; gude sụ phẹ tọkwa ẹhu. I meru umere onye-eswe.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Mu gege emerwụkwa ngu ẹhu; ọme ọ tọ bụ lẹ Chileke kẹ nna ngu byapfutaru mu lẹ nrwọ l'ẹnyashi bya asụ mu: ‘Letanụpho ẹnya! Ba adụkwa iphe, ii-pfuru nụ Jiékọpu! Be pfukwaru iya opfu ọma; ọphu iipfukwaru iya ẹjo opfu!’
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Nta-a bẹ ị tụgburu ala opfu l'oghoroko ibe nna ngu dụ ngu. Obenu ?bụ gụnu kparụ iphe, i zitaru iteshi mu?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Jiékọpu sụ Lebanụ: “Ọ kwa ndzụ shi agụ mu; kẹle mu rịru l'ịi-nata mu ụnwu ngu k'ẹhuka.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Obenu l'ọ -bụru l'ị hụmaru onye gude iteshi ngu bẹ onye ono ta anọdukwa ndzụ. Ngwa; nọdu l'iphu ndu anyi l'ẹphe bụ-a; gude ẹka ngu chọo g'ị maru ?o nweru iphe ngu, mu gude? O -nweru ọphu ị hụmaru; wota iya!” Gẹ Jiékọpu epfu nno bẹ ọ tọ bụkpoodanu l'ọ maru l'ọo Rechiẹlu bẹ zitaru obu iteshi ọbu.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Ọo ya bụ; Lebanụ bya abahụ l'ụlo-ẹkwa Jiékọpu; waa kẹ Lii; waa lẹ k'ụnwanyi ohu labọ ono je achọkota iya; ọphu ọ dụdu iphe, ọ hụmaru. Ọ lụfutaepho l'ụlo-ẹkwa Lii; bya abahụ l'ụlo-ẹkwa Rechiẹlu.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ama lẹ Rechiẹlu woru obu-nshi ono nwua l'iphe, aanọduje anọo l'eli ịnya-kamẹlu; nọpyabe iya anọo. Lebanụ bya atụko iphe, nọ l'ụlo-ẹkwa ono chịghashia; ọphu ọ dụdu iphe, ọ hụmaru.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rechiẹlu sụ nna iya: “G'ẹhu te eghukwa ngu eghu; nnana; lẹ mu ta agbalihuduru agbalihu lẹ g'ị byaru-a; l'ọ kwa nsọ nwanyị eme mu.” O kwe iya hm; bya achọo obu-nshi ono nta-a; chọo imo; ọphu ọ hụmaduru iya.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Ẹhu ghushiaha Jiékọpu eghu ike; o tsopyabẹ Lebanụ ụswo sụ iya: “?Bụkpoo gụnu bụ ẹjo-iphe ọbu, mu meru ọbu? ?Bụ iphe-ẹji gụnu bẹ mu meru kparụ iphe, ịichi mu kpabẹkpabe nno?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Nta-a, ị tụkoru ivu mu vọghashicha-a; ?bụ gụnu bẹ ị hụmaru, bụ nkengu? Wofuta iya l'atatiphu ndibe anyi lẹ ngu-a; g'ẹphe pfua onye ọphu achọ opfu!
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 “Mu lẹ ngu buwaru ụkporo apha nta-a. Ọphu atụru yẹe eghu ngu adụdu ọphu kwojeru nwa; ọphu mu atsọjeduru ọnu l'ebili, shi l'atụru ibe ngu;
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ọphu mu apalatajẹduru ngu odzu iphe-edobe ngu, anụ-ẹgbudu gburu; ọ chịa mbẹdua bẹ oobutajẹchia; ị nọdu asụje gẹ mu pfụa ngu ụgwo iphe ọphu iphuru zitaru l'eswe; ọzoo l'ẹnyashi.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Lenaa g'o shi adụjeru mu. L'eswe bẹ anwụ shi egheje mu egheghe. O -rwua l'ẹnyashi; mu anọkota l'ogoyi abalị; ọphu mgbẹnya abyadụ eshita mu ẹnya.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Noo gẹ mu jekọtaru iya l'ụkporo apha ono, mu bukọtaru l'ibe ngu ono. Mu jeru ngu ozi apha iri l'ẹno l'ishi ụnwada ngu; bya echeru ngu iphe-edobe apha ishii. Ị ghazia ụgwo mu mgbo iri.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ọme Chileke kẹ nna mu; mbụ Chileke kẹ Ébirihamu; waa onye Áyizaku atsụ ebvu; ọme ọ tọ nọ-kube mu; mẹ iimechaa gbabẹghaa mu ẹka ọto chịa mu. Obenu lẹ Chileke hụmaru iphe-ẹhuka mu; waa gẹ mu eseberu akanya; bya abaarụ ngu mba l'ẹnyashi-a, larụ nụ-a.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Lebanụ sụ Jiékọpu: “Ụnwanyi-a bụkwa ụnwada mu; ụnwegirima-a bụru ụnwegirima mu; iphe-edobe-a bụru mu nwe iya. Iphemiphe-a g'ọ ha bụkota nkemu. Ọle ?bụkwanu gụnu bẹ mu e-me l'ẹhu ụnwada mu ọbu; ọzoo l'ẹhu ụnwegirima-a, ẹphe nwụshiru-a?
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Ngwa; bya gẹ mu lẹ ngu gbaa ndzụ g'ọ bụru iphe, a-bụru ekebe mu lẹ ngu!”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Ọo ya bụ; Jiékọpu bya apata mkpuma kpọbe; ọ dụ g'itso.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Ọ sụ ndu ono, ẹphe l'iya bụ ono g'ẹphe pakọo mkpuma. Ẹphe bya apakọo mkpuma ono kụkobe l'ẹka lanụ. Ẹphe nọdu lẹ mgboru ikpo mkpuma ono rigba nri.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Lebanụ kua ẹka ono Jiga Sahaduta; Jiékọpu kua ya Giladu.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Lebanụ sụ: “Ikpo mkpuma-a bụ ekebe mu lẹ ngu ntanụ-a.” Noo iphe, kparụ iphe, a gụru iya Giladu.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 E kukwaru iya phọ Mizupa; noo kẹle ọ sụru: “Gẹ Chipfu tụkokwa mu lẹ ngu chee nche; mẹ anyi gbakashịhuchaa; tụgbua.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Teke ọ bụ l'i meru ụnwada mu-a ẹji; ọzoo l'i jeru alụa ụnwanyi ọzo; agụfu ẹphebedua; a makwarụ-a l'ọ tọ dụdu onye anyi l'iya tụko nọdu l'ẹka-a; ọle g'ị nyatakwa lẹ Chileke bụ onye-ekebe mu lẹ ngu.”
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Lebanụ sụkwapho Jiékọpu: “Waa ikpo mkpuma-a; tẹme waa itso mkpuma-a, mu kpọberu l'echilabọ mu lẹ ngu.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ikpo mkpuma-a bụ ekebe; tẹme itso mkpuma-a bụkwarupho ekebe lẹ mu ta abyadụ aghata iya; bya l'ibiya nkengu bya ngu emeka iphe. Ọphu gụbedua abyadụ aghata iya abya ibiya nkemu abya mu emeka iphe.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Gẹ Chileke kẹ Ébirihamu, bụ Chileke kẹ Nahọ; bya abụru Chileke kẹ nna phẹ kpee ikpe mu lẹ ngu!”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Ọ bya egwee ngwẹja l'eli úbvú l'ẹka ono; bya ezia abụbu iya g'ẹphe bya lẹ nri. Ẹphe richaa nri bya akwaa l'ẹka ono l'ẹnyashi ono.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 O -rwuẹpho l'ọnmewa ụtsu; Lebanụ bya etsutsua ụnwu nwanwa iya; yẹe ụnwada iya ọnu; bya agọru ọnu-ọma nụ phẹ; bya adakọbe; ọ bụru iya ala unuphu.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.