Gênesis 29
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Jiékọpu tụgbukwa jeshia iphe, ooje; o jee gbiriri jasụ o jerwua alị ndu ụzo ẹnyanwu-awawa.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 O -rwua l'ẹka ono; ọ hụma wẹlu, nọ l'ọma ẹgu; waa ikpo atụru ẹto, dọru lẹ mgboru iya; noo kẹle atụru ono angụje mini lẹ wẹlu ono. Mkpuma, e gude swichia ọnu wẹlu ono ha shii.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ọ nọdu abụjeru; atụru ono -dzukọepho l'ẹka ono; ndu eche iya nụ abya atụko swifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono seta mini doberu atụru ono. Ẹphe -mechaa; ẹphe abya eswita mkpuma ono dobe l'ẹka o shi dụ l'ọnu wẹlu ono.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Jiékọpu bya ajịa ndu eche atụru ono sụ: “Unwune mu; ?bụ awe bẹ unu shi?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Ọ sụ phẹ: “?Unu maru Lebanụ, nwanwa Nahọ?”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Jiékọpu sụ phẹ: “?Ẹhu dụ iya-a ree?”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Ọ sụ phẹ: “?Unu te eledu l'ẹnyanwu dụkwadu shii? L'o toko rwudu teke aachịkobeje atụru. Unu setanụ mini doberu atụru ọbu g'ẹphe ngụa; g'unu achịru phẹ jebaa lẹ nri!”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ẹphe sụ iya: “Anyi ta adụkwa ike. Ọ kwa a -chịkobechaa atụru ono g'ọ ha; l'aabya eswifu mkpuma l'ọnu wẹlu ono; tẹmanu l'aawata eche atụru mini teke ono.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ọ nọdukwadu epfu eyeru phẹ; Rechiẹlu chịru atụru ibe nna iya gude bya; noo kẹle ọ bụ nwamgbọko, eche atụru.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Jiékọpu hụmaepho Rechiẹlu, bụ nwada Lebanụ, onye bụ nwune ne iya; waa atụru Lebanụ; ọ tụgbua je eswifu mkpuma ono l'ọnu wẹlu ono; bya eseta mini doberu atụru nwune ne iya ono; ọ ngụa.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jiékọpu bya etsutsua Rechiẹlu ọnu; bya awata arashị ẹkwa ike.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Ọ bya epfuaru Rechiẹlu l'ẹphe lẹ nna iya bụkwa; mbụ lẹ ya bụkwa nwatibe Ribeka. Rechiẹlu gbagbụa je akọoru iya nna iya.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Lebanụ nụmaepho kẹ Jiékọpu, bụ nwa nwune iya; ọ gbapfushia ya. Ọ bya etsutsua ya ọnu; bya eduta iya lashịa ibe iya. E rwua ibe iya; Jiékọpu woru iphemiphe kọkotaru iya.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Lebanụ sụ iya “Mu lẹ ngu bụkwa mee lanụ.”
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Lebanụ sụ iya: “Ọ tọ bụdu lẹ mu lẹ ngu bụ abụbu bụ iphe, a-kpata g'i jejeru mu ozi kẹ mmanụ. Kọoru mu iphe, mu a-pfụje ngu aswa ozi ngu!”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Noo ya; Lebanụ nwụtaru ụnwumgboko labọ. Ẹpha onye k'ọgerenya bụ Lii; ẹpha onye kẹ nwata bụ Rechiẹlu.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lii bẹ ẹnya dụ rogoro rogoro; Rechiẹlu nọdu ama mma bya adụ ùbvù l'ẹnya.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jiékọpu yeru Rechiẹlu obu. Ọo ya bụ; ọ sụ Lebanụ: “Gẹ mu jenaaru ngu ozi apha ẹsaa; g'i kee mu nwada ngu, bụ Rechiẹlu.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Lebanụ sụ iya: “Ọ kabakwanụ ree lẹ mu keru ngu iya eme lẹ mu woru iya kee akataka onye ọzo. Ngwa; g'anyi lẹ ngu bunuru.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Ọo ya bụ; Jiékọpu bya ejee ozi apha ẹsaa g'e kee ya Rechiẹlu. Apha ẹsaa ono dụe ya phọ gẹ nwujiku olemole; noo kẹle o yeru Rechiẹlu obu shii.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ọo ya bụ; Jiékọpu bya asụ Lebanụ: “Ngwa; dewaa mu rọ nyee mu. Mu nọ-dzuwaru apha ẹsaa ọbu. Ọ nọdu agụwa mu ẹgu gẹ mu l'iya kwaa.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Ọo ya bụ; Lebanụ bya ekukọbe ndu ẹka ono bya eshiaru phẹ nri.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 O be l'ụzenyashi; ọ bya eduta nwada iya, bụ Lii; bya eduru nụ Jiékọpu; ẹphe lẹ Jiékọpu kwaa.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Lebanụ bya eye ẹka l'ohu iya duta nwamgbọko lanụ, ẹpha iya bụ Zilipa duru nụ nwada iya ono g'o jejeru iya ozi ụlo.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Nchi bọhuepho; Jiékọpu hụma l'ọo Lii bẹ e deru iya. Jiékọpu sụ Lebanụ: “?Bụ gụnu bẹ i meru mu iphe, dụ ẹgube-a? ?Tọbudu Rechiẹlu bẹ mu jeru ngu ozi iya? ?Bụ gụnu meru g'o gude ị gbaaru mu ẹgube ẹregede-a?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Lebanụ sụ iya: “?Tị madụ lẹ g'omelalị dụ bụ l'anyi te ekejedu onye kẹ nwata l'ẹba abụ l'ekewaru onye k'ọgerenya?”
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Sụ iya: “Taa nshi meghekpọadaa ekele onye ọwa-a idzu-a. E -mechaa; mu ekefua ngu onye kẹ nwata; ọle ii-jekwanụru mu ozi iya apha ẹsaa ọzo.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Jiékọpu mee ya nno. O mee ekele Lii idzu ophu. Lebanụ bya ekefua ya nwada iya, bụ Rechiẹlu; ọ lụfuaru.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Lebanụ bya eye ẹka l'ohu iya duta nwamgbọko lanụ, ẹpha iya bụ Biliha duru nụ nwada iya ono, bụ Rechiẹlu g'o jejeru iya ozi ụlo.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jiékọpu ẹphe lẹ Rechiẹlu bya akwakwaphọ. Ọ ka eye Rechiẹlu obu eme lẹ Lii. Ọ bya ejeeru Lebanụ ozi apha ẹsaa ọzo.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Chipfu hụmaepho lẹ Lii bẹ e te eyeduru obu; o ghebe ẹkpa-nwa iya ọnu; ọphu Rechiẹlu atsụdu ime.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Lii bya atsụta ime bya anwụa nwa nwoke. O woru iya gụa Rúbẹnu; kẹle ọ sụru: “Chipfu hụmawaru iphe-ẹhuka, mu eje. Nta-a bẹ mu maru lẹ nnajịuphu mu e-ye mu obu.”
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Ọ bya atsụta ime ọzo bya anwụkwapho nwa nwoke. Ọ sụ: “Ọ kwa lẹ Chipfu nụmaru l'e te eyeduru mu obu meru g'o gude ọ nụkwa mu phọ onye ọwa-a.” O woru iya gụa Simiyọnu.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Ọ byakwa atsụta ime ọzo; o zedakwaphọ nwụa nwa nwoke ọzo. Ọ sụ: “Nta-a bẹ mu maru lẹ nnajịuphu mu a-gharu mu iphu; noo kẹle mu nwụtawaru iya unwoke ẹto.” Ọo ya bụ; o woru iya gụa Lívayi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Ọ bya atsụta ime ọzo; nwụa nwa nwoke. Ọ sụ: “Ọgiya-a bẹ mu e-tu Chipfu ẹpha.” O woru iya gụa Jiuda. Ọ nwụchaa onye k'ono; ọ pfụru apfụru.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.