Gênesis 19
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Ojozi labọ ono jerwua Sọdomu l'ụzenyashi. Ẹphe jeshia; Lọtu nọdu anọo l'ọnu-abata mkpụkpu ono. Ọ hụmae phẹ phọ bya agba phẹ ndzuta; bya ephozetaru phẹ woru iphu kpube l'alị.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Ọ sụ phẹ: “Nnajịuphu mu; mu arwọ unu g'unu batarọ l'ụlo mụbe onye-ozi unu; bya akwọo ọkpa unu; unu akwaa ibe mu; o -rwua l'ụtsu; unu atụgbuwaro jeshia iphe, unu eje.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Ọ rwọo phẹ rwọshia phẹ ike gbiriri jasụ ẹphe tsoru iya bahụ ibe iya. Ọ bya akwaaru phẹ eze ẹbyaa; mbụ gheeru phẹ buredi, e yedụru iphe, ekoje buredi; ẹphe taa.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Ẹphe bya ala l'ụlo; unwoke, shigba l'ẹkameka lẹ mkpụkpu Sọdomu; ẹgirima mẹ ọgerenya; bya asọ-phee ụlo ono mgburugburu.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Ẹphe bya ekua Lọtu sụ iya: “?Dẹnu unwoke, bataru ibe ngu l'ụzenyashi-a? Chịfuta phẹ chịtaru anyi g'anyi l'ẹphe kwaa!”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Lọtu bya alụfu etezi bya eworu ụzo gụ-chia jepfushia phẹ bya asụ:
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 “Jiko ndu mu; unu ta akabẹshinu mee ẹjo-iphe ọwa-a!
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Unu hụma lẹ mu nweru ụnwumgboko labọ, ẹphe l'unwoke teke akwaswee; gẹ mu chịfutachiaru phẹ unu; g'unu mee phẹ iphe, dụ unu ree; g'unu haa unwoke-a; l'ẹphe bụ ẹbyaa mu.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Ẹphe sụ iya g'ọ gbalẹshikwaru phẹ l'ụzo; sụ: “Ọo gụbe nlwamụlwa a-bya atụaharu anyi ekemu; anyi e-mekwa ngu ọphu ka nkephẹ njọ.” Ẹphe nwuribẹru Lọtu; bya akpịritaru g'ẹphe gbajaa mgbo ono.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Unwoke labọ ono machịepho ẹka lọbata Lọtu l'ụlo; bya eworu ụzo ono gụ-chia.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ẹphe mee; ndu ono, pfụru l'ọnu mgbo ono tsụahaa ishi; ẹgirima mẹ ọgerenya; k'ọphu ẹphe ta ahụmaeduru ọnu mgbo ono.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Unwoke labọ ono sụ Lọtu: “?O nweru onye ọzo, i nweru l'ẹka-a? ?O nweru ndu i keru nwanyị; ọzoo ụnwu ngu k'unwoke; ọzoo ụnwanyi; ọzokwanu l'ọ dụru ndu ọzo, bu lẹ mkpụkpu-a, bụ ndu gụ l'ẹphe bụ? Tụkokwa phẹ dufuta l'ẹka-a!
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Noo kẹle anyi abyakwa emebyi ẹka-a. E chikuwaru Chipfu lẹ mkpu shii l'ẹjo-iphe ndu ẹka-a pawaru ẹka; o zia anyi g'anyi bya emebyishia ya.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ọo ya bụ; Lọtu tụgbunaa bya eje epfuchaaru iya ndu ẹphe l'iya gba l'ọgo, bụ ndu abya alụ ụnwada iya; sụ phẹ: “Unu medụpho ẹgwegwa fụta lẹ mkpụkpu-a; noo lẹ Chipfu abyakwa iya emebyishi.” Ọle ndu ọgo iya rịru l'ọo mgbọnu bẹ ọogbaru phẹ.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 O be lẹ gẹregere nchi-abọhu; ojozi ono lwụaharu Lọtu ụlwu sụ iya: “Mee ẹgwegwa duta nyee ngu; waa ụnwumgboko labọ ibe ngu, bụ ndu ọphu nọ l'ẹka-a! Ọdumeka bẹ unu a-lakwa l'iyi teke aa-nụ mkpụkpu-a chịipfuu.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 O jeshia abyịbyibe; unwoke ono kpụta iya l'ẹka; bya akpụta nyee ya; yẹle ụnwumgboko ibe iya ẹphenebo; kpụfu lẹ mkpụkpu ono; noo kẹle Chipfu aphụru phẹ obu-imemini.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ẹphe kpụfutachae phẹ phọ; onye lanụ sụ phẹ: “Unu gbaa ọso ndzụ unu! Unu ta aghakwa ẹnya l'azụ; ọphu unu ejekwa apfụru apfụru lẹ nsụda! Unu gbakwarụ laa l'úbvú! Ọdumeka bẹ unu a-lakwa l'iyi!”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Lọtu sụ phẹ: “Waawakwa; jikonu nnajịuphu mu phẹ!
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Eshi ọphu mụbe onye-ozi unu dụ unu l'obu; unu goshiwa l'unu yeru mu obu ọkpobe eyeye; k'ọphu unu dzọru ndzụ mu; gẹ mu te jeshinu agba ala l'úbvú! Ọdumeka bẹ ẹjo iphe-ẹhuka ono a-byapfutakwa mu; mu anwụhu.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Unu lekpọdapho! O nweru mkpụkpu, nọ-a lẹ mgboru ẹka-a, dụa ntse k'ọphu mu a-gbaru laa ya; tẹme ọ ha nwanshịi. ?Unu te eledu ẹnya lẹ mkpụkpu ọbu ta abadu ishi? Gẹ mu gbanụru laa ẹka ono; k'ọphu mu a-nọdu ndzụ.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Ọ sụ iya: “Ọ dụepho ree; mu e-kwetaẹpho iphe, ị rwọru; mu te emebyishidu mkpụkpu k'ono, iipfu opfu iya ono.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Ọle ọ bụ; gbaru laa ẹka ono ẹgwegwa! Noo kẹle o to nwedu iphe, mu e-me gbiriri jasụ l'i jerwua ẹka ono.” Noo iphe ono meru g'o gude e kua mkpụkpu ono Zowa.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Lọtu gbarwushia Zowa; ẹnyanwu nọdu aawatakpoẹpho awata.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Chipfu dzee ọku nshị-egbe gẹ mini lẹ Sọdomu yẹle Gọmóra; mbụ o shi l'ẹka Chipfu ọphu nọ l'imigwe.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Ọ bya atụko mkpụkpu ono; mẹ nsụda ono l'ophu mebyishikọta; bya emebyishikwaphọ iphe, bụ ndu bukọta lẹ mkpụkpu ono; mẹ iphe, futaru efuta, dzụ ndzụ l'alị ono.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Nyee Lọtu ghaa ẹnya l'azụ; ọ ghọo obvudu únú.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 L'ọnmewa ụtsu mbọku ono Ébirihamu tehu; bya ejeshia l'ẹka o shi pfụru l'atatiphu Chipfu phọ.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Ọ gbẹ l'ẹka ono lee ẹnya lẹ Sọdomu yẹle Gọmóra; bya elekọta ẹnya lẹ nsụda ono l'ophu. Ọ bụerupho iphe, ọ hụmaru bụ ẹnwuru-ọku, akpụ kẹ tụutuutuu g'ẹka ọku enwu phoophoophoo.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Ọo ya bụ; lẹ gẹ Chileke mebyishiru mkpụkpu ono, nọ lẹ nsụda ono bẹ ọ nyatarụ Ébirihamu bya edufuta Lọtu lẹ mkpụkpu, o shi buru teke o meru gẹ mkpụkpu ono bụru ọla l'iyi.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Lọtu yẹ l'ụnwada iya nọnyaa bya ahaa Zowa je eburu l'úbvú; noo kẹle ndzụ ebu lẹ Zowa nọnyaru gụahaa ya. Ẹphe l'ụnwada iya ono ẹphenebo tụgbua je eburu l'ime ọgba.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 O -rwua ujiku lanụ; onye k'ọgerenya sụ onye kẹ nwata: “Nta-a bẹ nna anyi kahụwaru; ọphu ọ bụdu l'ọ dụru nwoke, bu l'uswe iya-a, anyi l'iya a-kwa, bụ g'eemeje iya lẹ mgboko l'ophu.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 G'anyi chee nna anyi mẹe; g'anyi eje g'anyi l'iya kwaa; g'anyi shi l'ẹhu nna anyi mee g'awa anyi phọdu.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 L'ẹnyashi ono bẹ ẹphe cheru nna phẹ mẹe; onye k'ọgerenya je azẹe ẹphe l'iya kwaa; ọphu ọ madụ teke ọ byaru azẹ-kube iya; tẹme ọphu ọ makwaphọ teke ọ gbẹshiru.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 O -rwua lẹ nchitabọhu iya; onye k'ọgerenya sụ onye kẹ nwata: “L'ẹnyashi ụnyaphu bẹ mu lẹ nna mu kwawaru. G'anyi chebakwaa ya mẹe ọzo l'ẹnyashi-a; g'i je g'unu l'iya kwaa. Ọo ya bụ g'anyi eshi l'ẹhu nna anyi mee g'awa anyi phọdu.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Ẹphe bya echekwaphọ nna phẹ mẹe ọzo l'ẹnyashi ono. Onye kẹ nwata je; ẹphe l'iya kwa; ọphu ọ makwaphọ teke ọ byaru bya azẹ-kube iya; ọzoo teke ọ gbẹshiru.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Tọbudu iya bụ; Lọtu yee ụnwu iya nwanyị ono ẹphenebo ime.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Onye k'ọgerenya bya anwụa nwoke; o woru iya gụa Mówabu. Ọ bụru iya bụ nna ndu Mówabu ntanụ-a.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Onye kẹ nwata nwụtakwapho nwoke; o woru iya gụa Benu-Ami; ọo ya bụ nna ndu Amọnu ntanụ-a.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.