Gênesis 19
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARA
1 Ojozi labọ ono jerwua Sọdomu l'ụzenyashi. Ẹphe jeshia; Lọtu nọdu anọo l'ọnu-abata mkpụkpu ono. Ọ hụmae phẹ phọ bya agba phẹ ndzuta; bya ephozetaru phẹ woru iphu kpube l'alị.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Ọ sụ phẹ: “Nnajịuphu mu; mu arwọ unu g'unu batarọ l'ụlo mụbe onye-ozi unu; bya akwọo ọkpa unu; unu akwaa ibe mu; o -rwua l'ụtsu; unu atụgbuwaro jeshia iphe, unu eje.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Ọ rwọo phẹ rwọshia phẹ ike gbiriri jasụ ẹphe tsoru iya bahụ ibe iya. Ọ bya akwaaru phẹ eze ẹbyaa; mbụ gheeru phẹ buredi, e yedụru iphe, ekoje buredi; ẹphe taa.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Ẹphe bya ala l'ụlo; unwoke, shigba l'ẹkameka lẹ mkpụkpu Sọdomu; ẹgirima mẹ ọgerenya; bya asọ-phee ụlo ono mgburugburu.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Ẹphe bya ekua Lọtu sụ iya: “?Dẹnu unwoke, bataru ibe ngu l'ụzenyashi-a? Chịfuta phẹ chịtaru anyi g'anyi l'ẹphe kwaa!”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lọtu bya alụfu etezi bya eworu ụzo gụ-chia jepfushia phẹ bya asụ:
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 “Jiko ndu mu; unu ta akabẹshinu mee ẹjo-iphe ọwa-a!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Unu hụma lẹ mu nweru ụnwumgboko labọ, ẹphe l'unwoke teke akwaswee; gẹ mu chịfutachiaru phẹ unu; g'unu mee phẹ iphe, dụ unu ree; g'unu haa unwoke-a; l'ẹphe bụ ẹbyaa mu.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Ẹphe sụ iya g'ọ gbalẹshikwaru phẹ l'ụzo; sụ: “Ọo gụbe nlwamụlwa a-bya atụaharu anyi ekemu; anyi e-mekwa ngu ọphu ka nkephẹ njọ.” Ẹphe nwuribẹru Lọtu; bya akpịritaru g'ẹphe gbajaa mgbo ono.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Unwoke labọ ono machịepho ẹka lọbata Lọtu l'ụlo; bya eworu ụzo ono gụ-chia.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Ẹphe mee; ndu ono, pfụru l'ọnu mgbo ono tsụahaa ishi; ẹgirima mẹ ọgerenya; k'ọphu ẹphe ta ahụmaeduru ọnu mgbo ono.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Unwoke labọ ono sụ Lọtu: “?O nweru onye ọzo, i nweru l'ẹka-a? ?O nweru ndu i keru nwanyị; ọzoo ụnwu ngu k'unwoke; ọzoo ụnwanyi; ọzokwanu l'ọ dụru ndu ọzo, bu lẹ mkpụkpu-a, bụ ndu gụ l'ẹphe bụ? Tụkokwa phẹ dufuta l'ẹka-a!
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 Noo kẹle anyi abyakwa emebyi ẹka-a. E chikuwaru Chipfu lẹ mkpu shii l'ẹjo-iphe ndu ẹka-a pawaru ẹka; o zia anyi g'anyi bya emebyishia ya.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ọo ya bụ; Lọtu tụgbunaa bya eje epfuchaaru iya ndu ẹphe l'iya gba l'ọgo, bụ ndu abya alụ ụnwada iya; sụ phẹ: “Unu medụpho ẹgwegwa fụta lẹ mkpụkpu-a; noo lẹ Chipfu abyakwa iya emebyishi.” Ọle ndu ọgo iya rịru l'ọo mgbọnu bẹ ọogbaru phẹ.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 O be lẹ gẹregere nchi-abọhu; ojozi ono lwụaharu Lọtu ụlwu sụ iya: “Mee ẹgwegwa duta nyee ngu; waa ụnwumgboko labọ ibe ngu, bụ ndu ọphu nọ l'ẹka-a! Ọdumeka bẹ unu a-lakwa l'iyi teke aa-nụ mkpụkpu-a chịipfuu.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 O jeshia abyịbyibe; unwoke ono kpụta iya l'ẹka; bya akpụta nyee ya; yẹle ụnwumgboko ibe iya ẹphenebo; kpụfu lẹ mkpụkpu ono; noo kẹle Chipfu aphụru phẹ obu-imemini.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ẹphe kpụfutachae phẹ phọ; onye lanụ sụ phẹ: “Unu gbaa ọso ndzụ unu! Unu ta aghakwa ẹnya l'azụ; ọphu unu ejekwa apfụru apfụru lẹ nsụda! Unu gbakwarụ laa l'úbvú! Ọdumeka bẹ unu a-lakwa l'iyi!”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lọtu sụ phẹ: “Waawakwa; jikonu nnajịuphu mu phẹ!
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Eshi ọphu mụbe onye-ozi unu dụ unu l'obu; unu goshiwa l'unu yeru mu obu ọkpobe eyeye; k'ọphu unu dzọru ndzụ mu; gẹ mu te jeshinu agba ala l'úbvú! Ọdumeka bẹ ẹjo iphe-ẹhuka ono a-byapfutakwa mu; mu anwụhu.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Unu lekpọdapho! O nweru mkpụkpu, nọ-a lẹ mgboru ẹka-a, dụa ntse k'ọphu mu a-gbaru laa ya; tẹme ọ ha nwanshịi. ?Unu te eledu ẹnya lẹ mkpụkpu ọbu ta abadu ishi? Gẹ mu gbanụru laa ẹka ono; k'ọphu mu a-nọdu ndzụ.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Ọ sụ iya: “Ọ dụepho ree; mu e-kwetaẹpho iphe, ị rwọru; mu te emebyishidu mkpụkpu k'ono, iipfu opfu iya ono.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Ọle ọ bụ; gbaru laa ẹka ono ẹgwegwa! Noo kẹle o to nwedu iphe, mu e-me gbiriri jasụ l'i jerwua ẹka ono.” Noo iphe ono meru g'o gude e kua mkpụkpu ono Zowa.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Lọtu gbarwushia Zowa; ẹnyanwu nọdu aawatakpoẹpho awata.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Chipfu dzee ọku nshị-egbe gẹ mini lẹ Sọdomu yẹle Gọmóra; mbụ o shi l'ẹka Chipfu ọphu nọ l'imigwe.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ọ bya atụko mkpụkpu ono; mẹ nsụda ono l'ophu mebyishikọta; bya emebyishikwaphọ iphe, bụ ndu bukọta lẹ mkpụkpu ono; mẹ iphe, futaru efuta, dzụ ndzụ l'alị ono.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Nyee Lọtu ghaa ẹnya l'azụ; ọ ghọo obvudu únú.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 L'ọnmewa ụtsu mbọku ono Ébirihamu tehu; bya ejeshia l'ẹka o shi pfụru l'atatiphu Chipfu phọ.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Ọ gbẹ l'ẹka ono lee ẹnya lẹ Sọdomu yẹle Gọmóra; bya elekọta ẹnya lẹ nsụda ono l'ophu. Ọ bụerupho iphe, ọ hụmaru bụ ẹnwuru-ọku, akpụ kẹ tụutuutuu g'ẹka ọku enwu phoophoophoo.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Ọo ya bụ; lẹ gẹ Chileke mebyishiru mkpụkpu ono, nọ lẹ nsụda ono bẹ ọ nyatarụ Ébirihamu bya edufuta Lọtu lẹ mkpụkpu, o shi buru teke o meru gẹ mkpụkpu ono bụru ọla l'iyi.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Lọtu yẹ l'ụnwada iya nọnyaa bya ahaa Zowa je eburu l'úbvú; noo kẹle ndzụ ebu lẹ Zowa nọnyaru gụahaa ya. Ẹphe l'ụnwada iya ono ẹphenebo tụgbua je eburu l'ime ọgba.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 O -rwua ujiku lanụ; onye k'ọgerenya sụ onye kẹ nwata: “Nta-a bẹ nna anyi kahụwaru; ọphu ọ bụdu l'ọ dụru nwoke, bu l'uswe iya-a, anyi l'iya a-kwa, bụ g'eemeje iya lẹ mgboko l'ophu.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 G'anyi chee nna anyi mẹe; g'anyi eje g'anyi l'iya kwaa; g'anyi shi l'ẹhu nna anyi mee g'awa anyi phọdu.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 L'ẹnyashi ono bẹ ẹphe cheru nna phẹ mẹe; onye k'ọgerenya je azẹe ẹphe l'iya kwaa; ọphu ọ madụ teke ọ byaru azẹ-kube iya; tẹme ọphu ọ makwaphọ teke ọ gbẹshiru.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 O -rwua lẹ nchitabọhu iya; onye k'ọgerenya sụ onye kẹ nwata: “L'ẹnyashi ụnyaphu bẹ mu lẹ nna mu kwawaru. G'anyi chebakwaa ya mẹe ọzo l'ẹnyashi-a; g'i je g'unu l'iya kwaa. Ọo ya bụ g'anyi eshi l'ẹhu nna anyi mee g'awa anyi phọdu.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Ẹphe bya echekwaphọ nna phẹ mẹe ọzo l'ẹnyashi ono. Onye kẹ nwata je; ẹphe l'iya kwa; ọphu ọ makwaphọ teke ọ byaru bya azẹ-kube iya; ọzoo teke ọ gbẹshiru.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Tọbudu iya bụ; Lọtu yee ụnwu iya nwanyị ono ẹphenebo ime.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Onye k'ọgerenya bya anwụa nwoke; o woru iya gụa Mówabu. Ọ bụru iya bụ nna ndu Mówabu ntanụ-a.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Onye kẹ nwata nwụtakwapho nwoke; o woru iya gụa Benu-Ami; ọo ya bụ nna ndu Amọnu ntanụ-a.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.