Êxodo 5
Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ
1 E mechaa; Mósisu yẹe Erọnu jepfu Fero bya asụ iya: “Waa iphe, Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu epfu baa: ‘Haa ndibe mu g'ẹphe je abọoru mu iphe l'echiẹgu!’ ”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Fero sụ: “?Bụ onye bụ Chipfu k'ọphu mu a-ngabẹru iya nchị; haa ndu Ízurẹlu g'ẹphe tụgbua? Sụ: Mu ta amakwa Chipfu; ọphu mu ahakwa ndu Ízurẹlu g'ẹphe tụgbua.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Ẹphe sụ iya: “Chileke ndu Hiburu byapfutakwaru anyi. Jiko hanaa g'anyi wụru je l'echiẹgu jee ije ujiku ẹto je egweeru Chipfu, bụ Chileke anyi ngwẹja. Ọdumeka bẹ oo-gudekwa iphe-ememe; ọzoo ogu-echi gbushia anyi.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Obenu l'eze ndu Ijiputu kuru Mósisu yẹe Erọnu; sụ phẹ: “?Bụ gụnu kparụ iphe unu jeru je achịfuta ndu ono l'ozi, ẹphe eje? Ngwa; unu tụgbua laphu azụ l'ozi unu!”
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Ọ sụkwapho: “Unu lewarọ ya! Nta-a bẹ ndu Ízurẹlu hawaa igwerigwe; tẹme unu gbẹ bya akpọshiaha phẹ ozi, ẹphe eje!”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Ọ bụru mbọku ono kwaphọ bẹ Fero kuru ndu udumalị; waa ndu-ishi l'ozi ndu Ízurẹlu; sụ phẹ:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Unu ta anụjehe ndu Ízurẹlu ẹswa, ẹphe e-gude yọo ẹja! G'ẹphe jeje achọ ẹswa chịta l'onwophẹ!
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Ọle g'unu mekwaa phẹ g'ẹphe yọtaje iya g'o dzua ole, ẹphe shiwaa ayọtaje iya. Unu te egbubọtakwa iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje. Ẹphe bụ ndu ẹnyiru; ọ bụru iphe ono meru g'o gude; ẹphe nọdu echi mkpu sụ g'a haa phẹ g'ẹphe je egweeru Chileke phẹ ngwẹja.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Unu kabaa phẹ akpabẹ ozi; k'ọphu ụzo k'eje angabẹ nchị l'asụlasu ta adụeduru phẹ.”
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Tọbudu iya bụ; ndu udumalị; waa ndu-ishi l'ozi ono bya asụ ndu Ízurẹlu: “Waa iphe, Fero pfuru baa. Ọ sụru g'a ta nụjehe unu ẹswa.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 G'unu jeje achịta iya l'onwunu l'ẹka unu hụmaru iya. Ọle ozi unu bẹ e tee gbubọtakwa iphe mẹ nanụ.”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu gbakashịhu tsoru alị ndu Ijiputu l'ophu chọlahaa ẹswa, ẹphe e-vuta gude bya ayọ ẹja ọbu.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Ndu udumalị chịahaa phẹ kpabẹkpabe; sụ phẹ: “Ngwa! Unu yọta-dzua ẹja ole, unu shi ayọtaje ujiku lanụ teke phọ, e shi evutajẹru unu ẹswa phọ!”
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Ndu udumalị Fero bya echiahaa ndu-ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono iphe; mbụ ndu ono, ẹphe họtaru dobe g'ẹphe letajẹ ndu Ízurẹlu ẹnya ono; sụ phẹ: “?Bụ gụnu kparụ iphe, unu ta ayọ-dzuduru ẹja unu ụnyaphu waa ntanụ-a; g'unu shi ayọ-dzujehawa iya?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Ndu-ishi l'ozi ndu Ízurẹlu ono bya awụru jepfu Fero; sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ iime anyịbe ndu-ozi ngu ẹgube-a?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Ndu ozi ngu bẹ e te vutajẹeduru ẹswa; tẹme a sụkwapho g'anyi yọo ẹja. A nọdu echi ndu-ozi ngu iphe; l'ẹka ọ gbẹ bụru ndu nkengu bẹ o shi l'ẹka.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Fero sụ: “Ọo kẹ mmanụ ono, unu nọ ono meru iphe; unu pfuaharu g'a haa unu g'unu je egweeru Chipfu ngwẹja.
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Ngwa! Unu tụgbua nta-a je eje ozi, unu eje. E tee vutabaẹduru unu ẹswa. Ọle mkpakọ bụkwa g'unu yọta-dzujee ẹja ole, unu shi ayọtaje!”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Ndu-ishi l'ozi ndu Ízurẹlu gbẹ teke ono maru l'ẹphe nmarụ l'agaga g'ẹphe nụmachaaru l'e tee gbubọtaduru iphe l'ẹja ole, ẹphe shi ayọtaje ujiku ophu.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Ẹphe lụfutaepho l'ibe Fero; ẹphe hụma Mósisu; waa Erọnu l'ẹka ẹphe pfụru echeru phẹ.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Ẹphe sụ: “Gẹ Chipfu lekwa ẹnya l'iphe-a, unu meru-a; kpee unu ikpe iya! Kẹle unu kpatarụ; anyi dụchawanu Fero yẹe ndu-ozi iya ashị. Nta-a bẹ unu wowaru mma ye phẹ l'ẹka g'ẹphe gbushia anyi.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Mósisu jepfu Chipfu bya asụ iya: “Oowaa Nnajịuphu! ?Bụ gụnu kparụ iphe, iime gẹ ndu-a jee ẹgube iphe-ẹhuka-a? ?Bụ iphe, i zidoru mu baa?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Eshi teke mu jepfucharu Fero je egude ẹpha ngu pfuru yeru iya bẹ o wotaru iphe-ẹhuka, dụ ẹgube-a nmakobe phẹ l'ishi. Ọphu ọ tọ dụdu iphe, i meru mẹ nanụ gude dzọta ndu nkengu.”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.