Eclesiastes 12
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 Sụ-a; nyatakwa onye meru ngu nụ teke ị bụkwadu okorọbya; tẹme ẹjo mbọku ono erwua; mbụ apha g'apha ono, ịi-wata epfu sụ: “Iphemiphe-a ta adụekwa ọphu atsọ mu ụtso.”
1 Mas, lembra-te de teu Criador nos dias de tua juventude, antes que venham os maus dias e que apareçam os anos dos quais dirás: Não sinto prazer neles;
2 Teke ono bẹ ẹnyanwu a-wata ngu adụ inyeku inyeku. Ìphóró l'ophu; mẹ ọnwa; waa kpokpode atụkokwapho dụ ngu inyeku inyeku. Teke ono bẹ mgboko a-dụ g'ẹka igwe dzechaaru mini; urwukpu gbakahụ.
2 antes que se escureçam o sol, a luz, a lua a as estrelas, e que à chuva sucedam as nuvens;
3 Teke ono bẹ ndu eche unuphu nche a-wata aphụ kpaakpaakpaa. Tẹme ụmadzu labọ ono, bụ oke, dụ ike ono awata eje ephuru ephuru. Ndu egwe iphe egwegwe egwebuhu iya; noo kẹle ẹphe ta adụedu igwerigwe. Tẹme ndu ono, agbẹje lẹ windo pyofu ẹnya ono awata aphụ ragaraga.
3 anos nos quais tremem os guardas da casa, nos quais se curvam os robustos e param de moer as moleiras pouco numerosas, nos quais se escurecem aqueles que olham pela janela,
4 Teke ono bẹ aa-guchishi ọguzo, nọ l'ụzo, e shi abahụ lẹ mkpụkpu. Iphe, eegwe egwegwe adahaa ngu inchi inchi. Teke ono bẹ nemadzụ e-tehuje mẹ iphe-ọduu ha ẹnu. Ọle olu ebvu phẹ a-nọduje ada iya ẹnyi ẹnyi.
4 nos quais se fecham para a rua os dois batentes da porta, nos quais se enfraquece o ruído de moinho, nos quais os homens se levantam ao canto do passarinho, nos quais se extingue o som da voz,
5 Teke ono bụ teke amadụ atsụwa iphe, ha l'eli ebvu; bya atsụwa ebvu iphe-ẹhuka, nọ l'ụzo; mbụ teke oshi alụmondu atụ ige; tẹme igube nọdu akpụwa rịgorigo; tẹme ọphu ẹgu ejepfu nwanyị agụhedu. Noo teke nemadzụ a-tuchi lashịa ẹka ọo-nọ ojejoje; ndu akwa iya nụ e-tsoru gbororo erwu erwubvu iya.
5 nos quais se temem as subidas; nos quais se terão sobressaltos no caminho, nos quais a amendoeira branqueia, nos quais o gafanhoto engorda, nos quais a alcaparra perde a sua eficácia, porque o homem se encaminha para a morada eterna e os carpidores percorrem as ruas;
6 Nyatakwa onye meru ngu nụ; tẹme l'a gbabua ụdo, e gude mkpọla-ọchaa swịa; mbụ tẹme l'a tụkpo ochi mkpọla-ododo, eegudeje ese mini lẹ wẹlu ono. Nyatakwa iya; tẹme l'eetsukpọshia ite-mini, eesejeru mini ọbu ye; mbụ tẹme l'eemebyishia igwe, eekobeje eri ono, e gude ese mini lẹ wẹlu ono.
6 antes que se rompa o cordão de prata, que se despedace a lâmpada de ouro, antes que se quebre a bilha na fonte, e que se fenda a roldana sobre a cisterna;
7 Noo teke ogwẹhu, bụ ẹja alị a-laphu azụ l'ẹja alị ẹka o shi; unme ndzụ alapfu Chileke onye nụru iya nụ.
7 antes que a poeira retorne à terra para se tornar o que era; e antes que o sopro de vida retorne a Deus que o deu.
8 “Sụ-a; iphe-mmanụ yẹe iphe-mmanụ bụ iphe-mmanụ. Iphemiphe tụkoru bụru iphe-mmanụ!” Noo olu mụbe O-zì-iphe.
8 Vaidade das vaidades!, diz o Eclesiastes, tudo é vaidade.
9 Sụ-a; onye ziru iphe-a ta abụlekwa-a l'ọ maru iphe; obenu l'o meru ndu ọzo ẹphe nwụta iphe. Ọ rịru ọriri bya avọo iphe avọvo; bya anmaa ẹtu ẹtu doo giriri.
9 Além de ser sábio, o Eclesiastes ensinou a ciência ao povo. Ele pesou e perscrutou; dispôs numerosas máximas.
10 O-zì-iphe ono tọru nwẹhu họo opfu, rwuberu l'epfupfu ahọho; k'ọphu bụ l'iphe, o deru pfụru nhamụnha bya abụru ọkpobe opfu.
10 O Eclesiastes aplicou-se à procura de sentenças agradáveis e a redigir com exatidão adágios verídicos.
11 L'opfu onye maru iphe adụjekwa gẹ mpyịpyi oshi, ụnwu-eswi egudeje eche eswi. Tẹme ẹtu ẹtu, Onye Eche Atụru ono nmashịru kụbe nọdu angụbajeepho angụba gẹ nggu, a kpọberu kpọshia ike.
11 As palavras dos sábios são semelhantes a aguilhões; as sentenças, reunidas em coleção, são parecidas a estacas plantadas, inspiradas por um só pastor.
12 Ọo ya bụ; nwa mu; g'iphe ọwa-a, mu abya epfupfu-a bụkwaru iphe, a-nọdu alọ ngu ẹka lẹ nchị. Aa-nọdukwa ede ẹkwo, dụ igwerigwe igwerigwe; ọphu e debuhudu iya edebuhu. Obenu l'anwụnuka ẹkwo emejekwa gẹ nemadzụ kpọjohu.
12 De resto, meu filho, quanto a maior número de palavras que estas, fica sabendo que se podem multiplicar os livros a não mais acabar, e que muito estudo se torna uma fadiga para o corpo.
13 Nta-a bẹ a tụkowaru iphemiphe nụmakota. Waa iphe, bụ mkpọchi-ishi iya baa: Tsụje Chileke ebvu meje iphe, ọ sụru g'i mee; kẹle ọo ya bụ iphe, rwuberu amadụ l'ememe.
13 Em conclusão: tudo bem entendido, teme a Deus e observa seus preceitos, é este o dever de todo homem.
14 Kẹle iphemiphe, nemadzụ eme bẹ Chileke e-mechakwaa kpee ya ikpe iya; mẹkpoo iphemiphe, nemadzụ mekọtaru l'edomi; mẹ ndu ọphu dụ ree; mẹ ndu ọphu dụ ẹji.
14 Deus fará prestar contas de tudo o que está oculto, todo ato, seja ele bom ou mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.