Deuteronômio 32
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Gụbe igwe; ngabẹru mu nchị
1 “Escutem, ó céus, e falarei! Ouça, ó terra, aquilo que digo!
2 G'iphe, mu ezi dzekwaa
2 Que meu ensino desça sobre vocês como chuva, que minhas palavras se derramem como orvalho. Caiam como chuva sobre a grama, como garoa suave sobre o capim novo.
3 Mu a-rakwa ẹpha Chipfu arara.
3 Proclamarei o nome do S enhor ; exaltemos o nosso Deus!
4 Ọ bụ iya bụ oke mkpuma ono!
4 Ele é a Rocha, e suas obras são perfeitas; tudo que ele faz é certo. É um Deus fiel, que nunca erra, é justo e verdadeiro!
5 Ẹphe watawarụ eme ẹjo umere,
5 “Seu povo o tratou de maneira desleal, agiu maldosamente, e não como seus filhos; são uma geração perversa e corrompida.
6 ?Bụ ẹgube iphe-a bẹ unu gude
6 É assim que retribuem ao S enhor , povo tolo e sem juízo? Não é ele o Pai de vocês, que os criou? Não foi ele que os fez e os estabeleceu?
7 Unu nyatakwa teke k'ichee!
7 Lembrem-se dos dias de muito tempo atrás, pensem nas gerações passadas. Perguntem a seus pais, e eles os informarão; consultem os líderes, e eles lhes contarão.
8 Teke Ọkalibe-kakọta-shii
8 Quando o Altíssimo distribuiu a terra entre as nações, quando dividiu a humanidade, fixou os limites dos povos, de acordo com o número dos filhos de Israel.
9 kẹle okiphe Chipfu bụ ndibe iya;
9 “Pois o povo de Israel pertence ao S enhor ; Jacó é sua propriedade especial.
10 Ọo l'echiẹgu bẹ ọ chọru phẹ
10 Encontrou-os numa terra deserta, numa região desolada e de ventos uivantes. Cercou-os e cuidou deles, protegeu-os como a pupila de seus olhos.
11 Ọo ẹgube ono, ugo anọduje
11 Como a águia que incentiva seus filhotes e paira sobre a ninhada, ele estendeu as asas para tomá-los e levá-los em segurança sobre suas penas.
12 bụ gẹ Chipfu nwẹkinyi iya
12 O S enhor , e mais ninguém, os guiou; nenhum deus estrangeiro os conduziu.
13 O doberu phẹ l'ẹka ha l'eli
13 Ele os fez cavalgar sobre os lugares altos da terra e alimentar-se dos frutos dos campos. Nutriu-os com mel da rocha e azeite dos altos rochedos.
14 Manụ ẹra-eswi;
14 Alimentou-os com coalhada do gado e leite do rebanho, com a gordura de cordeiros, de carneiros e de bodes de Basã. Comeram o melhor do trigo e beberam do vinho mais fino que as uvas podem dar.
15 Ọle Jieshurunu datachaẹrupho okporokpo; o kwefu ike.
15 “Mas Jesurum não demorou a engordar e se rebelar; o povo se tornou pesado, corpulento e empanturrado! Então abandonaram o Deus que os criou, fizeram pouco caso da Rocha de sua salvação.
16 Ẹphe shi nno kpata;
16 Provocaram seu zelo, adorando deuses estrangeiros; despertaram sua fúria com ídolos detestáveis.
17 Ẹphe watarụ egwe ngwẹja
17 Ofereceram sacrifícios a demônios que não são Deus, a deuses que não conheciam, deuses novos, sem história, deuses que seus antepassados jamais temeram.
18 Ọ kwa oke mkpuma ono,
18 Abandonaram a Rocha que os gerou, esqueceram-se do Deus que os fez nascer.
19 Tọbudu iya bụ;
19 “O S enhor viu isso e se afastou, provocado à ira por seus filhos e filhas.
20 Ọ sụ: “Mu e-wofu phẹ ẹnya;
20 Disse: ‘Eu os abandonarei; veremos o que será deles! Pois são uma geração perversa, filhos infiéis.
21 Ẹphe gude iphe, abụdu Chileke
21 Provocaram meu ciúme adorando coisas que não são Deus; despertaram minha ira com seus ídolos inúteis. Agora, provocarei seu ciúme com uma gente que nem sequer é povo; despertarei sua ira por meio de uma nação insensata.
22 kẹle oke ẹhu-eghu mu bẹ gbanwuhuwaru ọku;
22 Pois minha ira arde como o fogo e queima até as profundezas da sepultura. Devora a terra e todas as suas colheitas e incendeia os alicerces dos montes.
23 Mu a-tụpyabe phẹ iphe-ẹhuka.
23 Amontoarei calamidades sobre eles e os derrubarei com minhas flechas.
24 Mu e-me g'ẹjo ọkpa-nri
24 Eu os enfraquecerei com fome, febre alta e enfermidade mortal. Enviarei as presas de animais selvagens, e o veneno das serpentes que se arrastam no pó.
25 Ogu-echi bẹ ee-gude egbu phẹ pyaapyaa l'etezi.
25 Fora de casa, a espada trará morte; dentro dela, o pavor atingirá rapazes e moças, crianças e idosos.
26 Mu shi sụ lẹ mu achịkashi phẹ;
26 Meu desejo era aniquilá-los, apagar até sua lembrança dentre os povos.
27 Obenu l'ọo ẹjo opfu ndu ọhogu
27 Mas temi a reação dos inimigos de Israel, que entenderiam mal e diriam: ‘Foi o nosso poder que triunfou! O S
28 Sụ-a; ndu Ízurẹlu bụkwa ọha, egomunggo swehuru.
28 “Israel, porém, é uma nação sem juízo; seu povo é tolo, sem entendimento.
29 Ọme l'ọ dụru mmamiphe,
29 Ah, se fossem sábios e compreendessem estas coisas! Ah, se soubessem o fim que os espera!
30 ?Dẹnu g'onye lanụ e-shi
30 Como poderia uma só pessoa perseguir mil deles, e duas pessoas fazer dez mil fugirem, a não ser que sua Rocha os tivesse vendido, a não ser que o S
31 Kẹle mkpuma nkephẹ ta adụdu gẹ Agbara-mkpuma k'anyi.
31 Mas a rocha de nossos inimigos não é como nossa Rocha, como até eles mesmos reconhecem.
32 Vayịnu nkephẹ shi lẹ vayịnu
32 A videira deles vem da videira de Sodoma, dos campos de Gomorra. As uvas deles são veneno, e seus cachos são amargos.
33 Mẹe phẹ bụkwa obire ẹjo agwọ;
33 O vinho deles é veneno de cobras, peçonha mortal de serpentes.
34 “Mu woru iphemiphe ono
34 “O S enhor diz: ‘Acaso não selei estas coisas e as guardei em meus tesouros?
35 Ọ kwa mbẹdua nwe emelata.
35 A vingança cabe a mim, eu lhes darei o troco; no devido tempo, seus pés escorregarão. O dia da calamidade chegará, e seu destino os alcançará’.
36 Ọ kwa Chipfu a-harụ
36 “Por certo o S enhor julgará seu povo, e mudará seus planos para quando vir que a força deles se esgotou e que ninguém sobrou, nem escravo nem livre.
37 Ọo-sụ phẹ:
37 Então ele perguntará: ‘Onde estão seus deuses, as rochas em que se refugiaram?
38 Mbụ agwa,
38 Onde estão os deuses que comeram a gordura de seus sacrifícios e beberam o vinho de suas ofertas? Que esses deuses se levantem e os socorram! Que eles lhes deem abrigo!
39 Unu hụmakwa;
39 Vejam agora que eu sou o único; não há outro deus além de mim! Causo a morte e dou a vida, causo a ferida e faço sarar; ninguém pode escapar de minha mão poderosa!
40 Mu paliru ẹka mu mabẹ
40 Agora, levanto minha mão para o céu e declaro: ‘Tão certo quanto eu vivo,
41 Mu -baẹpho ogu-echi mu ono,
41 quando eu afiar minha espada reluzente, e começar a fazer justiça, eu me vingarei de meus inimigos e darei o troco aos que me rejeitaram.
42 Mu e-me gẹ mee nemadzụ
42 Farei minhas flechas se embebedarem de sangue, e minha espada devorará carne: o sangue dos massacrados e dos prisioneiros, e as cabeças dos líderes inimigos’.
43 Unu tee ẹswa;
43 “Alegrem-se com ele, ó céus, e todos os anjos de Deus o adorem. Alegrem-se com seu povo, ó nações, e todos os anjos se fortaleçam nele; Pois ele retribuirá o sangue de seus filhos e se vingará de seus inimigos. Ele dará o troco aos que o odeiam e purificará a terra de seu povo”.
44 Mósisu ẹphe lẹ Jioshuwa nwa Nunu swịru bata; bya agụkota ebvu ono; ndu Ízurẹlu l'ophu nụmakota.
44 Então Moisés foi com Josué, filho de Num, e recitou todas as palavras dessa canção para o povo.
45 Tọbudu iya bụ; Mósisu pfuchaẹrupho ndu Ízurẹlu iphemiphe ono;
45 Quando Moisés terminou de recitar todas essas palavras ao povo de Israel,
46 bya asụkwa phẹ phọ: “Unu vukwaru opfu-a, mu rarụ unu arara ntanụ-a l'obu. Ọo ya bụ; g'unu ezia ụnwu unu g'ẹphe kwabẹ ẹnya mekọtaje iphemiphe, e deru l'ekemu-a.
46 acrescentou: “Levem a sério todas as advertências que hoje lhes dei. Transmitam-nas como ordens a seus filhos, para que eles cumpram fielmente todos os termos desta lei.
47 G'opfu-a ta abụkwaru unu opfu, enwedu ishi; kẹle ọ kwa ẹka ono bẹ ndzụ unu nọ. Ọ bụru iphemiphe ono e-me g'unu karịberu nka l'alị ono, unu adagha ẹnyimu Jiọ́danu eje alwụta nworu ono.”
47 Não são palavras vazias; são a vida de vocês! Se obedecerem a elas, terão vida longa na terra da qual tomarão posse quando atravessarem o rio Jordão”.
48 Noo ya bụ; Chipfu bya epfuru yeru Mósisu l'eswe mbọku ono gẹdegede sụ:
48 Naquele mesmo dia, o S enhor disse a Moisés:
49 “Nyihu úbvú-a, bụ úbvú úbvú Abarimu-a; mbụ úbvú Nebo, nọ l'alị Mówabu; bya anọdukwapho l'okotazụ mkpụkpu Jieriko; je ahụma alị Kénanu, bụ alị, mu abya anụ ndu Ízurẹlu g'ẹphe nworu.
49 “Vá a Moabe, às montanhas a leste do rio, e suba o monte Nebo, do lado oposto de Jericó. Veja a terra de Canaã, a terra que dou aos israelitas como sua propriedade.
50 Ọo l'eli úbvú ono, ii-nyihu ono bẹ ịi-nọdu nwụhu lapfu ndiche ngu phẹ; ẹgube ono, nwune ngu, bụ Erọnu nwụhuru l'úbvú Họru; lapfu ndiche iya phẹ ono.
50 Você morrerá ali no monte e será reunido a seus antepassados, como Arão morreu no monte Hor e foi reunido a seus antepassados.
51 Iphe, a-kpa iya nụ bụru l'unu nọ l'echilabọ ndu Ízurẹlu lẹ mini Meriba kẹ Kadẹshi, nọ l'echiẹgu Zinu kwefuru mu ike; mbụ l'ọo l'unu te emeduru g'a maru gẹ mu dụ-be nsọ l'echilabọ ndu Ízurẹlu.
51 Será assim porque vocês dois quebraram minha confiança diante dos israelitas nas águas de Meribá, em Cades, no deserto de Zim. Não honraram minha santidade para os israelitas.
52 Ọo ya meru iphe, bụ ụzenya bẹ ịi-gbẹ hụma alị ono; ọle ị tịi bahụdu l'alị ọbu, mu a-nụ ndibe mu, bụ ndu Ízurẹlu ono.”
52 Por isso você verá a terra de longe, mas não entrará na terra que dou ao povo de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.