Daniel 10
Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ
1 O be l'apha, kwe Sayịrosu, eze ndu Peshiya apha ẹto, ọ bahụru l'ọkwa-eze iya; Danẹlu phụa ọphulenya. Danẹlu ono bụ iya bụ onye ọphu e shi ekuje Beluteshaza. Iphe ono, ọ phụru l'ọphulenya ono bụru iphe, e-me ememe bya abụru iphe, egoshi l'ọgu a-dụ. Ozi ono bya edoo ya ẹnya; tẹme e mekwaaphọ g'iphe ono, ọophu l'ọphulenya ono doo ya ẹnya.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um assunto foi revelado a Daniel, cujo nome era chamado Beltessazar; e o assunto era verdadeiro, porém o tempo determinado era longo; e ele entendeu o assunto, e teve entendimento da visão.
2 Lẹ teke ono bẹ mụbe Danẹlu nọ l'aphụ-aphụ idzu ẹto.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estava pranteando por três semanas inteiras.
3 Ọphu mu erijedu ụdu nri, gụru mu nụ. Ọphu anụ; ọzoo mẹe ekpuduru mu ọnu; ọphu mu ewotaduru manụ-anyịnyi nyịa l'ẹhu; gbiriri jasụ idzu-mbekee ẹto ono bvụ.
3 Eu não comi pão agradável, nem chegou à minha boca carne ou vinho, e também não me ungi até se completarem três semanas inteiras.
4 O be g'ọnwa mbụ dụ l'abalị ụkporo l'ẹno; mu pfụru l'agụga Eze Ẹnyimu ono, bụ ẹnyimu Tigirisu.
4 E no vigésimo quarto dia do primeiro mês, enquanto eu estava ao lado do grande rio, que é o Hidéquel,
5 Mu jeshia apali ẹnya; nwoke lanụ pfụwaru mu l'iphu. O yee uwe ọchaa. Ọ bụru akpọ, e gude mkpọla-ododo, kakọta ree mee bẹ o gude tụ-buta uwe iya l'upfu.
5 ergui meus olhos e olhei, e observei um certo homem vestido em linho, cujos lombos estavam cingidos com fino ouro de Ufaz;
6 Akpọ ẹhu iya nọdu akwọ mụrumuru gẹ mkpuma-kìrísòlayìtù; iphu nọdu acha iya kẹ phuuphuu g'ebemu-igwe; ẹnya iya ẹphenebo nọdu achakọta iya vaavaa g'ọku, enwu enwunwu. Oshi-ẹka iya yẹe oshi-ọkpa iya dụchaa swawara swawara g'onyirubvu, a hụcharu ahụcha. Olu-opfu iya nọdu ada g'opfu, a dụ igwerigwe epfu.
6 seu corpo também era semelhante ao berilo, e a sua face como a aparência de um relâmpago, e os seus olhos como lâmpadas de fogo, e os seus braços e pés semelhantes em cor ao bronze polido, e a voz das suas palavras como a voz de uma multidão.
7 Noo ya; ọ bụerupho mụbe Danẹlu phụru ọphulenya ono kpoloko. Ọphu ndu mu l'ẹphe nọ ahụmaduru iya. Ọle ndzụ-agụgu guderu phẹ; k'ọphu ẹphe gbalarụ je edomia onwophẹ.
7 E somente eu, Daniel, tive a visão; pois os homens que estavam comigo não viram a visão, porém um grande tremor caiu sobre eles, de modo que fugiram e se esconderam.
8 Mu nọduepho nwẹkinyi mu; tabẹkpoepho ẹnya l'oke ọphulenya ono, mu aphụ ono. Nkwo tsụshikota mu mẹe; iphu jikputechaa mu ejikpute g'odzu. Ike bvụebekota mu.
8 Portanto fui deixado sozinho, e tive esta grande visão, e nenhuma força restou em mim, pois minha formosura foi transfigurada em corrupção, e nenhuma força eu retive.
9 Mu bya anụma ẹka o pfuru opfu yeru mu. Mu nganyaa nchị l'opfu iya; mu woru iphu kpube l'alị. Oke mgbẹnya tụ mu.
9 Contudo ouvi eu a voz das suas palavras, e quando eu ouvi a voz das suas palavras, senti então um profundo sono sobre a minha face, e minha face virou-se para o chão.
10 A bya edenyi mụbe Danẹlu ẹka; kulia mu pfụbe; ẹka mu ẹphenebo yẹe ikpere ọkpa mu tụko phụhu mu kparịkpari.
10 E eis que uma mão me tocou, e me colocou sobre os meus joelhos e sobre as palmas de minhas mãos.
11 Ọ sụ mu: “Gụbe Danẹlu; onye aakwabẹ ùbvù, parụ ẹka; tọkwa nwẹhu tọgbo nchị nụma opfu-a, mu abya epfuru nụ ngu-a. Ọzo bụ g'ị gbẹshi pfụru apfụru; kẹle ọ bụkpoo ezizi bẹ e ziru mu gẹ mu byapfuta ngu.” O pfuẹpho nno yeru mu; mu gbalihu pfụru apfụru; ẹhu nọdu aphụ mu kẹ kparịkpari.
11 E disse-me ele: Ó Daniel, um homem grandemente amado, entende as palavras que eu te falo, e põe-te em pé, pois a ti sou agora enviado. E quando ele falou-me esta palavra, levantei-me tremendo.
12 Ọ sụ: “Gẹ ndzụ ba agụshi ngu Danẹlu. Eshi lẹ mbọku mbụ ono, i woru ọkpoma ngu ghebe ọnu g'iphe doo ngu ẹnya ono; bya eworu onwongu wozekpọo alị l'iphu Chileke ngu; noo teke a nụmaru olu ngu; e zia mu gẹ mu bya epfuru yeru ngu.
12 Então disse-me ele: Não temas, Daniel, pois desde o primeiro dia em que tu dispuseste o teu coração para entender, e para humilhar-te perante o teu Deus, tuas palavras foram ouvidas, e eu venho por tuas palavras.
13 Obenu l'onye-ishi alị-eze ndu Peshiya kwachiru mu ụzo ụkporo abalị l'abalị lanụ. Noo ya bụ; Mayịkelu, yị l'onye lanụ l'ime ndu-ishi bya bya eyeru mu ẹka; kẹle onye eze ndu Peshiya ono sederu mu l'ẹka ono.
13 Porém o príncipe do reino da Pérsia resistiu-me por vinte e um dias; porém, eis que Miguel, um dos principais príncipes, veio ajudar-me, e eu permaneci lá com os reis da Pérsia.
14 Nta-a bẹ mu byaru gẹ mu pfuaru ngu iphe, e-me ndu nkengu l'ụzo iphu; kẹle ọphulenya ono bụ iphe, e-mechaa mee l'ụzo iphu.”
14 Agora eu venho a ti para fazer-te entender o que cairá sobre o teu povo nos últimos dias, pois ainda a visão é para muitos dias.
15 Teke ono, oopfu iphe ono anụ mu ono bẹ mu phuẹrupho yoo; ọphu mu epfukpọdaru m'opfu ilile.
15 E quando ele tinha falado tais palavras para mim, coloquei a minha face ao chão e tornei-me mudo.
16 Noo ya; iphe, gbaẹrupho ụgbugba gẹ nwa ndiphe bya edenyi mu ẹka l'ẹgbonu. Mu saa ọnu wata epfu opfu. Mu sụ onye ono, pfụru mu l'iphu ono-a: “Gụbe nnajịuphu mu; ọphulenya-a, mu phụru-a bẹ eyekwa mu ebvu shii. Nta-a ta adụekwa ike, dụkwadu mu nụ.
16 E eis que um como a semelhança dos filhos de homens tocou os meus lábios, então eu abri a minha boca, e falei, e disse para aquele que estava diante de mim: Ó meu senhor, pela visão minhas dores voltaram-se sobre mim, e nenhuma força retive.
17 Mbụ-a; nnajịuphu; ?dẹnu gẹ mụbe onye-ozi ngu e-shi bya awata abọ ụja eyeru gụbe nnajịuphu? Ike ta adụkpoekwa mu ililekpọo; k'ọphu bụ l'atụ unme tụkokwaru rwụhuchawaa mu.”
17 Pois como pode o servo deste meu senhor falar com este meu senhor? Pois quanto a mim, imediatamente nenhuma força restou em mim, nem fôlego permaneceu em mim.
18 Tọbudu iya bụ; iphe ono, gbaru gẹ nemadzụ ono byakwa bya edenyi mu ẹka ọzo; bya emee; ike dụ mu.
18 Então veio novamente e tocou-me um com a aparência de um homem, e ele me fortaleceu,
19 Ọ sụ mu: “Gẹ ndzụ ba agụshi ngu; gụbe amadụ, aakwabẹ ùbvù, parụ ẹka. G'ẹhu dụkwa ngu guu! Shihu ike nta-a! Shihu ike!”
19 e disse: Ó homem grandemente amado, não temas; paz seja contigo, sê forte, sim, sê forte. E depois que ele falou a mim, fui fortalecido, e disse: Fala meu senhor, pois tu me fortaleceste.
20 Ọ byakwa bya epfua ọzo sụ: “?Ị maru iphe, meru g'o gude mu byapfutashịa ngu? Ọ tọ dụkwa g'ọo-nọ-beru; mu alashịa azụ jeshia gẹ mu l'onye-ishi ndu Peshiya lwụa ọgu ọzo. Mu -mekpechaa onye k'ono; onye-ishi ndu Gurisu a-bya.
20 Então disse ele: Sabes por que eu vim a ti? E agora retornarei para lutar com o príncipe da Pérsia; e quando eu me for, eis que o príncipe da Grécia virá.
21 Ọle mu e-vuru ụzo kọadaru ngu iphe, e deru l'ẹkwo ire-lanụ ono. Mbụ l'ọ bụepho Mayịkelu, bụ onye-ishi k'unu bụ onye gbaru mu mkpu kpoloko gẹ mu mekpee phẹ.”
21 Porém eu te mostrarei aquilo que está na escritura da verdade; e ninguém há que se mantenha comigo nestas coisas, exceto Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.