Atos 28

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Anyi bvufukọtaepho eli-mgboko; a sụ anyi l'ẹka ono, mini gbapheru mgburugburu ono bu iphe, ọoza bụ Mọluta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ndu ẹka ono phụaru anyi obu-imemini shii. Ẹphe kpọberu anyi ọku sụ g'anyi nyaa; kẹle teke ono bụ udzumini; oyi nọdu atsụ.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pọlu rwuta ẹyonku je achịru yee l'ọku ono. Agwọ shi iya wụfuta g'ìrè ọku ono byaru iya l'ẹhu. Ọ bya ataa Pọlu l'ẹka kepfuru.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ndu ẹka ono hụma g'ẹjo agwọ ono tarụ Pọlu l'ẹka kepfuru; ẹphe pfuahaa sụ: “Nwoke-a nọkpokwaa l'ọ́chì. O bvufutaakwaru-a lẹ mini bu eviya; obenu l'alị ta ahadụru iya.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Obenu lẹ Pọlu phefuru agwọ ono chie l'ọku; ọphu o mekadụru iya iphe mẹ ilile.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ẹphe nọdu ele ẹnya teke ẹka e-ko Pọlu gbapfuru; ọzoo teke ọo-da gba nwụhu; ọphu ọ dụdu. A kpọepho ụpfu nwanshịi; ẹphe hụma l'ọ tọ dụdu iphe, meru iya nụ; ẹphe ghakọbe sụ lẹ Pọlu bụ oke agwa.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Nwoke, bụ onye-ishi mkpụkpu ono bẹ alị-ihe iya jeru bya asụbe lẹ mgboru ẹka ono. Ẹpha iya bụ Pabuliyọsu. O seeru anyi ẹbyaa; bya achịta anyi jeshia ibe iya; je akwaaru anyi ẹbyaa ujiku ẹto.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Anyi jeshia; ododo-ẹnya gudeshiwaa nna iya; tẹme ẹpho-anụ̀nù nọdu emekwa iya phọ. Pọlu bya abahụ l'ime ụlo iya bya epfuru nụ Chileke bya ebyibe iya ẹka; mee ya o wekọrohu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Noo ya; iphe ono mechaẹpho; iphe, bụ ndu iphe emegbaa l'alị ono wụru bya; e mekọta phẹ ẹphe wekọrohuchaa.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ẹphe nyako anyi iphe shingushingu; shi ẹgube ono kwabẹ anyi ùbvù. O rwua g'anyi byaru atụgbu; ẹphe gwekọkpoepho iphe, bụ mkpa anyi yejiaru anyi ụgbo.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Anyi nọo ọnwa ẹto l'ẹka ono, bya etsoru ụgbo, shi Alẹguzandiriya tụgbua lashịa. Ụgbo ono bẹ eekuje “Unwune, a nwụru ẹbo.” Ọ nọkotawaru udzumini ono l'ọdu-ụgbo l'alị ono.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Anyi rwua mkpụkpu Sayirakusu bya anọo l'ẹka ono abalị ẹto.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Anyi shi l'ẹka ono kpọkpoepho mgburugburu mgburugburu jasụru anyi rwua Regumu. O be lẹ nchitabọhu iya; phẹrephere shi l'ụzo ndọhali shi anyi l'azụ wata ezizi. O rwua nwarechi iya; anyi rwua Putiyoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ọ dụru ndu kẹ Kéreshi, anyi hụmaru l'ẹka ono. Ẹphe rwọo anyi g'anyi l'ẹphe nọo abalị ẹsaa; anyi nọo nno. E mechaa; anyi tụgbua jeshia Romu.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ndu kẹ Kéreshi, nọ lẹ Romu nụmahawaru l'anyi abya; ẹphe bya anyi ndzuta byarwutachaa aswa Apyịyosu waa ọma mkpụkpu, “Ụlo nri ẹto.” Pọlu hụma phẹ bya ekele Chileke; obu ka iya eshihu ike.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Anyi jerwua Romu; a haa Pọlu; o buru l'onwiya. E ye onye ojọgu; ọ nọdu eche iya nche.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 A nọepho abalị ẹto; Pọlu bya ekua ndu-ishi ndu Jiu l'ẹka ono ndzukọ. Ẹphe dzuẹpho; ọ sụ phẹ: “Ụnwunna mu; a tụru mu mkpọro lẹ Jierúsalẹmu kpụru mu nụ ndu Romu l'ẹbe adụ iphe, mu meru ndibe anyi; ọphu ọ dụdu iphe, mu mebyiru l'omelalị, shi lẹ ndiche anyi phẹ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ndu Romu ono jịchaa mu ajị bya emeahaa g'ẹphe haa mu; kẹle ẹphe hụmaru l'ọ tọ dụdu iphe, mu meru, gbaru kẹ g'a pfụ-gbua mu.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ndu Jiu jịka. A kwarụ mu ye; mu sụ g'i kpe mu fụta l'iphu eze nnajịoha l'ẹbe adụ iphe, mu a-sụ l'ọwa-a iphe, ndibe anyi meru mu.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Noo iphe, mu gude kua unu; kẹle ọ dụ mu gẹ mu l'unu hụma pfugba. Iphe, unu gude hụma mu lẹ mkpọro-a, a tụru mu l'ẹka-a bụkwa lẹ mu ele ẹnya onye ono, anyịbe ndu Jiu ele ẹnya iya ono.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ẹphe sụ iya: “Ọ tọ dụkwa ẹkwo, e shi lẹ Jiudiya detaru anyi, epfu nkengu. Ọphu ọ dụkwa ụnwunna anyi, byaru edo nkengu k'ẹji; ọzoo sụ l'ọ dụru iphe ọzo, i meru.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ọ dụkwa anyi g'anyi nụma olu ngu; kẹle anyi maru l'ẹkameka bẹ eepfuẹpho l'ọgbo-a, ị gbaa ta adụdu ree.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ẹphe tụaru Pọlu ọnu mbọku, ẹphe e-dzu. O be mbọku ono; ẹphe kwatakpọo dụ igwerigwe bya l'ẹka Pọlu nọ. Pọlu shi l'ụtsu kọoru phẹ iphe, ọ hụmaru, bụ iya bụ gẹ Chileke shiwaa egoshi l'ọo yẹbe Chileke bụ eze; ọ kọo ya g'o doo phẹ ẹnya ree kọ-jia ya nchi. O gude iphe, e deru l'ẹkwo ekemu Mósisu waa l'ẹkwo ndu mpfuchiru Chileke mee gẹ ya pfuta phẹ yeru Jizọsu.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Ọ dụru ndu ọphu gude iphe, oopfu kweta kẹ Jizọsu; ọ dụru ndu ọphu ekwedu nụ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ẹphe gude k'iphe ono pfụgbaaru ẹkpa l'iche iche. Ẹphe bya atụgbu; Pọlu sụ phẹ: “A-a! Iphe-a, Unme-dụ-Nsọ shi l'ọnu Azáya; onye mpfuchiru Chileke pfuaru ndiche unu phẹ-a bụ ọkpobe-opfu.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Ọ sụru:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Kẹle ẹphe kpọ-chiru obu.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 “Pọlu sụ phẹ: Iphe, unu a-maru bụ l'ozi-ọma ndzọta ono, Chileke kweru ukwe iya ono bẹ o ziwaru g'e je ezia ndu abụdu ndu Jiu. E zia phẹ iya; ẹphe natawa iya.” Noo olu Pọlu.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 O pfuchaa nno; ẹphe l'ẹphe tụkashiahaa ẹgo atụshikpoo ya ike; ẹphe wụru tụgbua.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pọlu jịta ụlo buru pfụahaa ụgwo. O bua ya mgbarapha labọ. Ọ nọdu anabatajẹ onyemonye, byaru iya ekele.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ọ nọdu anọduje epfu gẹ Chileke gude egoshi l'ọo ya bụ eze bya anọduje ezi iphemiphe, kẹ Nnajịuphu, bụ Jizọsu Kéreshi. Ọ nọdu asajẹ iphe ono g'ọ dụ iya. Ọphu ọ tsụdu ebvu; tẹme ọphu ọ dụdu onye akpọshije iya ya nụ.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.