Atos 25
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 A nọepho abalị ẹto, Fẹsutosu lwapfutaru ndu ono, ọ bụ nnajịoha phẹ ono; o shi lẹ Sizariya jeshia Jierúsalẹmu.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 E rwua ẹka ono; ndu-ishi uke Chileke waa ndu-ishi ndu Jiu bya epfuaharụ iya iphe, ẹphe sụru lẹ Pọlu meru. Ẹphe rwọo ya
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 g'o meeru phẹ iphe-ọma, bụ iya bụ g'o mee Pọlu g'ọ lwa azụ lẹ Jierúsalẹmu. Ẹphe nọdukwanu achị idzu g'ẹphe kwabẹ l'ẹgbudu gbua Pọlu.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Obenu lẹ Fẹsutosu sụru phẹ lẹ Pọlu nọkwa mkpọro lẹ Sizariya. Lẹ ya ta adụkwa gẹ ya anọ-beru ya alaphushia azụ l'ẹka ono.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Ọ sụ phẹ: “Gẹ ndu-ishi unu tsokwaru mu je Sizariya. Ọ -bụru l'ọ dụru iphe, dụ ẹji, o meru; unu je epfua ya l'ẹka ono.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Ẹphe lẹ Fẹsutosu nọo iphe, ha g'abalị iri l'ẹka ono tẹme ọ lashịa Sizariya. O be lẹ nchitabọhu iya; o je anọdu l'ụlo-ikpe bya asụ g'e dubata Pọlu.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Pọlu bataẹpho; ndu Jiu, shi Jierúsalẹmu bya apfụ-phee ya mgburugburu bya epfushiahaa igwerigwe akpamara, ẹphe sụru l'o meshiru. Ọphu ọ dụdu ọphu ẹphe dụru ike goshi l'ọ bụ eviya mẹ nanụ.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Pọlu bya edoahaa gẹ ya dofu onwiya sụ: “Ọ tọ dụkwa teke mu pfubyijeru ekemu ndu Jiu; ọphu mu epfubyikwaru eze-ụlo Chileke; ọphu ọ dụkwa teke mu pfuswejeru eze nnajịoha Romu.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Fẹsutosu meahaa gẹ ya mee iphe, dụ ndu Jiu ree; ọ sụ Pọlu: “?Ọ dụ ngu ree g'i je Jierúsalẹmu g'e kpee ngu ikpe iphe-a, ẹphe sụru l'i meru-a l'iphu mu l'ẹka ono?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Pọlu sụ: “Ẹka-a, mu pfụru-a bụkwa l'iphu ọgbo-ikpe eze nnajịoha Romu gẹdegede, bụ iya bụ ẹka ọ gbaru g'e kpee mu ikpe. Gụbedua l'onwongu maru l'ọ tọ dụdu ẹjo-iphe, mu meru ndu Jiu.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Kẹle ọme mu eme ẹjo-iphe; meta iphe, gbaru k'ekpe mpfugbu mẹ mu asụ ?Mu atsụhunu ebvu anwụhu? Obenu teke iphe, ẹphe sụru lẹ mu meru phẹ ta abụdu eviya bẹ ọ tọ dụkwa onye byakpọoru akpụru mu nụ phẹ. Iphe, mu pfuru bụkwa g'ikpe mu laa l'iphu eze nnajịoha Romu.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Noo ya bụ; Fẹsutosu yẹe ndu ọgbo-ikpe iya chịchaa idzu; ọ sụ iya: “Eshinu ị sụru g'ikpe ngu laa l'iphu eze nnajịoha Romu bụkwa l'iphu eze nnajịoha Romu ono bẹ ii-je.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 O be ujiku lanụ; eze, bụ Agịripa waa nwune iya nwanyị, bụ Baniisu bya Sizariya g'ẹphe kele Fẹsutosu.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ẹphe nọepho ujiku olemole l'ẹka ono; Fẹsutosu bya eworu kẹ Pọlu kọoru Agịripa. Ọ sụ iya: “Ọ dụru nwoke, Felikusu harụ mu l'ụlo mkpọro.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Mu jee Jierúsalẹmu; ndu-ishi uke Chileke waa ndu bụ ọgerenya ọgbo-ikpe phẹ pfuaharu mu akpamara, ẹphe sụru l'o meshiru. Ẹphe sụ mu gẹ mu nmaa ya ikpe.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Mu sụ phẹ l'ọ tọ bụkwa omelalị ndu Romu g'a kpụru onye a sụru l'ọ dụru iphe, o meru nụ; l'ẹbe abụ lẹ yẹe ndu ọodaru ẹphe l'iya nọ l'iphu l'iphu g'o dofu onwiya l'iphe ono, a sụru l'o meru ono.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 “O be mbọku, ẹphe dzuru l'ẹka-a; ọphu mu ejekpọdaaro akpọ ụpfu. Mu jeshiẹpho l'ụlo-ikpe ono lẹ nchitabọhu iya bya asụ g'e je edubata nwoke ọbu.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Ndu epfu iphe, o meru gbalihu; ọphu ọ dụdu mẹ ẹjo-iphe, mu rịru l'o meru, dụru ọphu ẹphe sụru l'o meru.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Iphe, ẹphe pfuẹrupho bụerupho opfu g'ẹphe abajẹru Chileke phẹ ẹja waa onye ọbu, a sụru l'ẹpha iya bụ Jizọsu, nwụhuhawaru nụ; obenu lẹ Pọlu sụru l'ọ nọkwadu ndzụ.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Ọphu mu amadụ iphe, mu e-me l'ẹgube opfu ono. Mu jịa Pọlu gẹ mu maru ?ọ dụ iya ree g'o jee Jierúsalẹmu g'e kpee ya ikpe iphe, ẹphe sụru l'o meru-a l'ẹka ono.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Pọlu jịka sụ lẹ ya a-nọdua lẹ mkpọro jasụ teke Ọkalibe eze nnajịoha e-kpe iya ikpe. Mu karụ sụ g'e che iya nche jasụ teke mu e-zi iya g'o jepfu eze nnajịoha.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Agịripa sụ Fẹsutosu: “Ọ dụkwa mu g'a sụ lẹ mu nụmaru olu nwoke ọbu l'onwomu kwaphọ.” Fẹsutosu sụ iya g'ọ haa l'echele bẹ ọo-nụma-a olu iya.
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 O be lẹ nchitabọhu iya; Agịripa yẹe Baniisu bya akwakpọepho onwophẹ ọkpobe akwa ndu eze. Ẹphe bya abahụ l'ụlo-ikpe ono waa eze ndu-ishi ojọgu; mẹ ndu a maru ẹpha phẹ lẹ mkpụkpu ono. Fẹsutosu zia; e je eduta Pọlu bata.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Fẹsutosu wata epfu opfu sụ: “Ọnyibe, bụ Agịripa mẹ unubẹ ndu nọkota l'ẹka-a. Unu hụmakwa nwoke-a, ndu Jiu mgburugburu ndu ọphu nọ l'ẹka-a mẹ ndu ọphu nọ lẹ Jierúsalẹmu tụkoru echi ichi iya ọbu. Ẹphe echi mkpu sụ g'ọ tọ nọduhe ndzụ.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Ọle ọ tọ dụdu iphe, mu hụmaru, o meru bụ iphe, dụ k'e gude kpee ya mpfugbu. Eshinu o gude ọnu iya sụ g'ikpe iya je l'iphu Ọkalibe eze nnajịoha bẹ mu sụkwaru lẹ mu e-zi g'e dularu iya eze nnajịoha.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Obenu lẹ mu ta amadụ iphe, bụ l'ọwa-a iphe, mu e-de l'ẹkwo sụ eze nnajịoha l'o meru. Nokwa iphe, mu gude dutaru iya unu; mbụ dutaru iya gụbe Ọnyibe, bụ Agịripa gẹdegede g'ọobukwanuru: e -lechaa ẹnya l'ikpe ọbu; mu amakwanụru iphe, mu e-de l'ẹkwo.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Kẹle ọ dụ mbẹdua g'ọ bụ umere onye-eswe mbụ gẹ mu sụ g'e duru onye mkpọro je; l'ẹbe egoshi iphe, a sụru l'o meru.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.