Atos 25
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 A nọepho abalị ẹto, Fẹsutosu lwapfutaru ndu ono, ọ bụ nnajịoha phẹ ono; o shi lẹ Sizariya jeshia Jierúsalẹmu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 E rwua ẹka ono; ndu-ishi uke Chileke waa ndu-ishi ndu Jiu bya epfuaharụ iya iphe, ẹphe sụru lẹ Pọlu meru. Ẹphe rwọo ya
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 g'o meeru phẹ iphe-ọma, bụ iya bụ g'o mee Pọlu g'ọ lwa azụ lẹ Jierúsalẹmu. Ẹphe nọdukwanu achị idzu g'ẹphe kwabẹ l'ẹgbudu gbua Pọlu.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Obenu lẹ Fẹsutosu sụru phẹ lẹ Pọlu nọkwa mkpọro lẹ Sizariya. Lẹ ya ta adụkwa gẹ ya anọ-beru ya alaphushia azụ l'ẹka ono.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ọ sụ phẹ: “Gẹ ndu-ishi unu tsokwaru mu je Sizariya. Ọ -bụru l'ọ dụru iphe, dụ ẹji, o meru; unu je epfua ya l'ẹka ono.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ẹphe lẹ Fẹsutosu nọo iphe, ha g'abalị iri l'ẹka ono tẹme ọ lashịa Sizariya. O be lẹ nchitabọhu iya; o je anọdu l'ụlo-ikpe bya asụ g'e dubata Pọlu.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pọlu bataẹpho; ndu Jiu, shi Jierúsalẹmu bya apfụ-phee ya mgburugburu bya epfushiahaa igwerigwe akpamara, ẹphe sụru l'o meshiru. Ọphu ọ dụdu ọphu ẹphe dụru ike goshi l'ọ bụ eviya mẹ nanụ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pọlu bya edoahaa gẹ ya dofu onwiya sụ: “Ọ tọ dụkwa teke mu pfubyijeru ekemu ndu Jiu; ọphu mu epfubyikwaru eze-ụlo Chileke; ọphu ọ dụkwa teke mu pfuswejeru eze nnajịoha Romu.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fẹsutosu meahaa gẹ ya mee iphe, dụ ndu Jiu ree; ọ sụ Pọlu: “?Ọ dụ ngu ree g'i je Jierúsalẹmu g'e kpee ngu ikpe iphe-a, ẹphe sụru l'i meru-a l'iphu mu l'ẹka ono?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pọlu sụ: “Ẹka-a, mu pfụru-a bụkwa l'iphu ọgbo-ikpe eze nnajịoha Romu gẹdegede, bụ iya bụ ẹka ọ gbaru g'e kpee mu ikpe. Gụbedua l'onwongu maru l'ọ tọ dụdu ẹjo-iphe, mu meru ndu Jiu.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Kẹle ọme mu eme ẹjo-iphe; meta iphe, gbaru k'ekpe mpfugbu mẹ mu asụ ?Mu atsụhunu ebvu anwụhu? Obenu teke iphe, ẹphe sụru lẹ mu meru phẹ ta abụdu eviya bẹ ọ tọ dụkwa onye byakpọoru akpụru mu nụ phẹ. Iphe, mu pfuru bụkwa g'ikpe mu laa l'iphu eze nnajịoha Romu.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Noo ya bụ; Fẹsutosu yẹe ndu ọgbo-ikpe iya chịchaa idzu; ọ sụ iya: “Eshinu ị sụru g'ikpe ngu laa l'iphu eze nnajịoha Romu bụkwa l'iphu eze nnajịoha Romu ono bẹ ii-je.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 O be ujiku lanụ; eze, bụ Agịripa waa nwune iya nwanyị, bụ Baniisu bya Sizariya g'ẹphe kele Fẹsutosu.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ẹphe nọepho ujiku olemole l'ẹka ono; Fẹsutosu bya eworu kẹ Pọlu kọoru Agịripa. Ọ sụ iya: “Ọ dụru nwoke, Felikusu harụ mu l'ụlo mkpọro.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Mu jee Jierúsalẹmu; ndu-ishi uke Chileke waa ndu bụ ọgerenya ọgbo-ikpe phẹ pfuaharu mu akpamara, ẹphe sụru l'o meshiru. Ẹphe sụ mu gẹ mu nmaa ya ikpe.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Mu sụ phẹ l'ọ tọ bụkwa omelalị ndu Romu g'a kpụru onye a sụru l'ọ dụru iphe, o meru nụ; l'ẹbe abụ lẹ yẹe ndu ọodaru ẹphe l'iya nọ l'iphu l'iphu g'o dofu onwiya l'iphe ono, a sụru l'o meru ono.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “O be mbọku, ẹphe dzuru l'ẹka-a; ọphu mu ejekpọdaaro akpọ ụpfu. Mu jeshiẹpho l'ụlo-ikpe ono lẹ nchitabọhu iya bya asụ g'e je edubata nwoke ọbu.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ndu epfu iphe, o meru gbalihu; ọphu ọ dụdu mẹ ẹjo-iphe, mu rịru l'o meru, dụru ọphu ẹphe sụru l'o meru.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Iphe, ẹphe pfuẹrupho bụerupho opfu g'ẹphe abajẹru Chileke phẹ ẹja waa onye ọbu, a sụru l'ẹpha iya bụ Jizọsu, nwụhuhawaru nụ; obenu lẹ Pọlu sụru l'ọ nọkwadu ndzụ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ọphu mu amadụ iphe, mu e-me l'ẹgube opfu ono. Mu jịa Pọlu gẹ mu maru ?ọ dụ iya ree g'o jee Jierúsalẹmu g'e kpee ya ikpe iphe, ẹphe sụru l'o meru-a l'ẹka ono.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Pọlu jịka sụ lẹ ya a-nọdua lẹ mkpọro jasụ teke Ọkalibe eze nnajịoha e-kpe iya ikpe. Mu karụ sụ g'e che iya nche jasụ teke mu e-zi iya g'o jepfu eze nnajịoha.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agịripa sụ Fẹsutosu: “Ọ dụkwa mu g'a sụ lẹ mu nụmaru olu nwoke ọbu l'onwomu kwaphọ.” Fẹsutosu sụ iya g'ọ haa l'echele bẹ ọo-nụma-a olu iya.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 O be lẹ nchitabọhu iya; Agịripa yẹe Baniisu bya akwakpọepho onwophẹ ọkpobe akwa ndu eze. Ẹphe bya abahụ l'ụlo-ikpe ono waa eze ndu-ishi ojọgu; mẹ ndu a maru ẹpha phẹ lẹ mkpụkpu ono. Fẹsutosu zia; e je eduta Pọlu bata.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fẹsutosu wata epfu opfu sụ: “Ọnyibe, bụ Agịripa mẹ unubẹ ndu nọkota l'ẹka-a. Unu hụmakwa nwoke-a, ndu Jiu mgburugburu ndu ọphu nọ l'ẹka-a mẹ ndu ọphu nọ lẹ Jierúsalẹmu tụkoru echi ichi iya ọbu. Ẹphe echi mkpu sụ g'ọ tọ nọduhe ndzụ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ọle ọ tọ dụdu iphe, mu hụmaru, o meru bụ iphe, dụ k'e gude kpee ya mpfugbu. Eshinu o gude ọnu iya sụ g'ikpe iya je l'iphu Ọkalibe eze nnajịoha bẹ mu sụkwaru lẹ mu e-zi g'e dularu iya eze nnajịoha.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Obenu lẹ mu ta amadụ iphe, bụ l'ọwa-a iphe, mu e-de l'ẹkwo sụ eze nnajịoha l'o meru. Nokwa iphe, mu gude dutaru iya unu; mbụ dutaru iya gụbe Ọnyibe, bụ Agịripa gẹdegede g'ọobukwanuru: e -lechaa ẹnya l'ikpe ọbu; mu amakwanụru iphe, mu e-de l'ẹkwo.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Kẹle ọ dụ mbẹdua g'ọ bụ umere onye-eswe mbụ gẹ mu sụ g'e duru onye mkpọro je; l'ẹbe egoshi iphe, a sụru l'o meru.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.