Atos 23
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC
1 Pọlu bya atabẹ ọgbo-ikpe ono ẹnya bya asụ phẹ: “Ụnwunna mu; ọ tọ dụkpokwaa iphe, mu maru, mu mejeru byasụ nta-a, bụ iphe, mu a-sụ l'ọowa mu obu mini l'iphu Chileke.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Noo ya; Ananayasu, bụ onye-ishi ndu-ishi uke Chileke gbalihuẹpho sụ gẹ ndu pfụ-kube Pọlu chia ya ẹka l'ọnu.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pọlu sụ iya: “Gẹ Chileke chikwa ngu iphe gụbe igbulọ, e teru ńdzú ono! Nta-a bẹ ị nọ l'ẹka-a eme g'i gude ekemu kpee mu ikpe; tẹme ị nọdu emebyikwaphọ ekemu ono; eshinu ị sụru g'e chia mu iphe.”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ndu pfụ-kube Pọlu sụ iya: “Shịi! ?Tị madụ l'ọo onye-ishi ndu-ishi uke Chileke bẹ ịiphu iphu ẹgube ono?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pọlu sụ: “Ụnwunna; mu te eshikwa maru l'ọ bụ onye-ishi ndu-uke Chileke. L'opfu Chileke sụkwaru: Te ephukwa onye bụ onye-ishi ngu iphu.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 “Tọbudu iya bụ; Pọlu hụmaepho lẹ ndzukọ ọgbo-ikpe ono dụ ẹbo; l'ọgbo ndu Sadusii dụ iya; ọgbo ndu Fárisii dụ iya; o chishia: Ụnwunna mu; mu yịkwa l'ọgbo Fárisii. Ndu nwụru mu nụ yịkwapho l'ọgbo Fárisii. Iphe, e kpedoru mu ikpe iya-a bụkwa lẹ mu ele ẹnya lẹ ndu nwụhuru anwụhu bẹ Chileke e-me ujiku lanụ g'ẹphe teta dzụru ndzụ.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Epfuzeta, oopfuzeta iphe ono; ndu ọgbo Fárisii waa ndu ọgbo Sadusii wata aswọ ụswo. Ọgbo-ikpe keha ẹbo.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kẹle ndu Sadusii sụru lẹ Chileke tee medu ndu nwụhuru anwụhu g'ẹphe teta dzụru ndzụ ọzo; sụ l'ụnwu-ojozi-imigwe ta adụdu; ọphu ọ dụdu ndu ọzo, dụbaa nụ, bụ ndu a ta ahụmadu l'ẹnya. Obenu lẹ ndu Fárisii tụkoru iphe ono kwetakọta.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ụzu nọdu atụ wọowoowoo aka shii eje. Ndu ezije ekemu ndu ọphu bụ ọgbo Fárisii harụ gbalihu epfushi ike sụ: “Ọ tọ dụkwa iphe, dụ ẹji, anyi hụmaru, nwoke-a meru! ?A maru bụ maa; ọzoo ojozi-imigwe epfujeru nụ iya.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 A nọnyaa; ụswo ọbu paa ẹka k'ọphu eze onye-ishi ndu ojọgu ono dobesu l'ẹphe a-lọkashi Pọlu nanụ nanụ. Ọ sụ gẹ ndu ojọgu iya ye ishi je akpuphu Pọlu azụ l'ọdu ndu ojọgu ono.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 O be l'ẹnyashi iya; Nnajịuphu, bụ Jizọsu bya apfụ-kube Pọlu sụ iya: “G'ike ta abvụkwa ngu Pọlu! Kẹle ọo g'ị gbaru ọdzori mu lẹ Jierúsalẹmu l'ẹka-a bụ g'i jefụtaje agbaarụ mu iya lẹ Romu.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 O be lẹ nchitabọhu iya; ndu Jiu bya edzukọbe bya erifu nte l'ẹphe ta abyadụ atsọ nri ọnu; ọphu ẹphe etsudu ọnu l'okoro jasụ teke ẹphe gbuadaru Pọlu.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ndu ono, riru nte ono ghatakwaru ụkporo labọ.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ẹphe byapfuta ndu-ishi uke Chileke waa ndu bụ ọgerenya ndu Jiu je asụ phẹ: “Anyi rifuakwaru nte l'anyi taa tsọdu nri ọnu jasụ teke anyi gburu Pọlu.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ọo ya bụ; unu l'ọgbo-ikpe zia eze onye-ishi ndu ojọgu ndu Romu g'o dutaru unu Pọlu. Unu mee ya g'o dobesu l'unu eme g'unu jịbaa ya ajị. Ọle anyịbedua a-kwabẹ gbua ya l'ụzo; tẹme l'o rwua ẹka-a.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Noo ya; nwokorọbya lanụ nụmanu k'ewohagbaa onwophẹ l'ụzo kwabẹru Pọlu ono. Nwokorọbya ono bụ nwune Pọlu kẹ nwanyị nwụru iya. O je l'ọdu-ọgu l'ẹka ono je epfuaru iya Pọlu.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Pọlu bya ekua onye-ishi ndu ojọgu lanụ bya asụ iya: “Duta onye-a jepfu eze onye-ishi ndu ojọgu. Ọ dụru iphe, oo-pfuru iya.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Onye-ishi ndu ojọgu ono bya eduta iya bya edujeru eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya asụ iya: “Onye mkpọro ono, bụ Pọlu kuru mu sụ gẹ mu dutaru ngu nwokorọbya-a l'ọ dụru iphe, dụ mkpa, oo-pfuru ngu.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya eduta iya bya eje anọdu iche bya ajịa ya lẹ mpya sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ ị byaru mu epfuru?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ọ sụ iya: “Ndu Jiu chịru idzu l'ẹphe a-sụ ngu g'i duta Pọlu dufutaru ọgbo-ikpe echele. L'ẹphe aa-sụ ngu lẹ ndzukọ ọgbo-ikpe achọ g'ẹphe jịbaa ya ajị.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ọle ọo g'ị tị ngakwaru phẹ nchị; kẹle ọ dụru ndu ghatarụ ụkporo labọ e-wohagbaa onwophẹ ewoha l'ụzo kwabẹru iya. Ndu ono rifuwaru nte l'ẹphe tee ridu nri; ọphu ọ dụdu iphe, ẹphe a-ngụ m'ọ bụdu l'ẹphe gbuadaru Pọlu. Ẹphe doziwaru onwophẹ. Iphe, ẹphe kwabẹru nta-a bụ g'i kweta g'e duru iya bya.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono sụ iya: “Ta adụkwa onye ii-me g'ọ maru l'i pfuwaru mu iya.” Ọ sụ gẹ nwokorọbya ono la. Ọ lashịa.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya ekua ndu-ishi ndu ojọgu iya ụmadzu ẹbo bya asụ phẹ: “Unu je achịkobe ndu ojọgu ụkporo iri; waa ndu ojọgu ụkporo ẹto l'iri; ndu a-nọdu agba l'ịnya; waa ụkporo iri ọzo ndu a-chịru arwa. Unu kwakọbe phẹ k'eje Sizariya lẹ nri-ẹnyashi ntanụ-a.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Harụ ịnya dozia, Pọlu a-nọdu agba g'unu duru iya nụ nnajịoha, bụ Felikusu. G'ọ tọ dụkwa iphe, e-me iya nụ.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya edee ẹkwo-ozi sụ:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Kulọdiyosu Lịsiyasu ede ẹkwo-a anụ Ọkalibe Nnajịoha, bụ Felikusu asụ: Nnajịoha; mu ekele ngu-o.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ndu Jiu guderu nwoke-a, mu sụru g'e gude byapfuta ngu-a eme g'ẹphe gbua. A nọnyaa e mee mu maru l'ọ bụ nwa Romu. Mu gude ndu ojọgu mu je anafụ phẹ iya.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Mu meahaa gẹ mu maru iphe, ẹphe gudedoru iya. Mu duru iya jepfu ndzukọ ọgbo-ikpe phẹ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Mu hụma l'iphe, o meru ta abụdu iphe, ọ dụ kẹ g'a pfụ-gbua ya; ọphu ọ dụkpodanu k'atụ mkpọro. Iphe, ẹphe epfu l'o meru bụ opfu k'ekemu-alị ndu Jiu.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Mu nụma lẹ ndu Jiu chịru idzu g'ẹphe gbua ya; mu sụ g'e gude iya byapfutashia ngu. Mu sụ ndu epfu iphe, o meru g'ẹphe byapfuta ngu bya epfua ya l'iphu ngu.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ndu ojọgu ono bya emee g'e ziru phẹ. Ẹphe gude Pọlu jee l'ẹnyashi ono jasụ lẹ Antipatirisu.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 O be lẹ nchitabọhu iya; ndu ojọgu ono ndu ọphu gude ọkpa laphushia azụ l'ọdu-ojọgu. Ndu ọphu gude ịnya duru iya jeshia.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Ẹphe durwua ya Sizariya bya eworu ẹkwo ono nụ nnajịoha bya eworu Pọlu ye iya l'ẹka.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ọ bya agụebe ẹkwo ono; bya ajịa Pọlu alị ẹka a nwụru iya. Ọ nụmaepho l'ọ bụ onye Silisiya;
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ọ sụ: “Mu a-nụmawaro ọnu-mini ngu rengurengu mẹ ndu epfu iphe, i meru byarwutaẹpho.” Ọ sụ g'e je dobe Pọlu l'eze-ụlo Herọdu che iya nche.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.