Atos 23

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pọlu bya atabẹ ọgbo-ikpe ono ẹnya bya asụ phẹ: “Ụnwunna mu; ọ tọ dụkpokwaa iphe, mu maru, mu mejeru byasụ nta-a, bụ iphe, mu a-sụ l'ọowa mu obu mini l'iphu Chileke.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Noo ya; Ananayasu, bụ onye-ishi ndu-ishi uke Chileke gbalihuẹpho sụ gẹ ndu pfụ-kube Pọlu chia ya ẹka l'ọnu.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pọlu sụ iya: “Gẹ Chileke chikwa ngu iphe gụbe igbulọ, e teru ńdzú ono! Nta-a bẹ ị nọ l'ẹka-a eme g'i gude ekemu kpee mu ikpe; tẹme ị nọdu emebyikwaphọ ekemu ono; eshinu ị sụru g'e chia mu iphe.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ndu pfụ-kube Pọlu sụ iya: “Shịi! ?Tị madụ l'ọo onye-ishi ndu-ishi uke Chileke bẹ ịiphu iphu ẹgube ono?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pọlu sụ: “Ụnwunna; mu te eshikwa maru l'ọ bụ onye-ishi ndu-uke Chileke. L'opfu Chileke sụkwaru: Te ephukwa onye bụ onye-ishi ngu iphu.”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 “Tọbudu iya bụ; Pọlu hụmaepho lẹ ndzukọ ọgbo-ikpe ono dụ ẹbo; l'ọgbo ndu Sadusii dụ iya; ọgbo ndu Fárisii dụ iya; o chishia: Ụnwunna mu; mu yịkwa l'ọgbo Fárisii. Ndu nwụru mu nụ yịkwapho l'ọgbo Fárisii. Iphe, e kpedoru mu ikpe iya-a bụkwa lẹ mu ele ẹnya lẹ ndu nwụhuru anwụhu bẹ Chileke e-me ujiku lanụ g'ẹphe teta dzụru ndzụ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Epfuzeta, oopfuzeta iphe ono; ndu ọgbo Fárisii waa ndu ọgbo Sadusii wata aswọ ụswo. Ọgbo-ikpe keha ẹbo.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kẹle ndu Sadusii sụru lẹ Chileke tee medu ndu nwụhuru anwụhu g'ẹphe teta dzụru ndzụ ọzo; sụ l'ụnwu-ojozi-imigwe ta adụdu; ọphu ọ dụdu ndu ọzo, dụbaa nụ, bụ ndu a ta ahụmadu l'ẹnya. Obenu lẹ ndu Fárisii tụkoru iphe ono kwetakọta.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ụzu nọdu atụ wọowoowoo aka shii eje. Ndu ezije ekemu ndu ọphu bụ ọgbo Fárisii harụ gbalihu epfushi ike sụ: “Ọ tọ dụkwa iphe, dụ ẹji, anyi hụmaru, nwoke-a meru! ?A maru bụ maa; ọzoo ojozi-imigwe epfujeru nụ iya.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 A nọnyaa; ụswo ọbu paa ẹka k'ọphu eze onye-ishi ndu ojọgu ono dobesu l'ẹphe a-lọkashi Pọlu nanụ nanụ. Ọ sụ gẹ ndu ojọgu iya ye ishi je akpuphu Pọlu azụ l'ọdu ndu ojọgu ono.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 O be l'ẹnyashi iya; Nnajịuphu, bụ Jizọsu bya apfụ-kube Pọlu sụ iya: “G'ike ta abvụkwa ngu Pọlu! Kẹle ọo g'ị gbaru ọdzori mu lẹ Jierúsalẹmu l'ẹka-a bụ g'i jefụtaje agbaarụ mu iya lẹ Romu.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 O be lẹ nchitabọhu iya; ndu Jiu bya edzukọbe bya erifu nte l'ẹphe ta abyadụ atsọ nri ọnu; ọphu ẹphe etsudu ọnu l'okoro jasụ teke ẹphe gbuadaru Pọlu.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ndu ono, riru nte ono ghatakwaru ụkporo labọ.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ẹphe byapfuta ndu-ishi uke Chileke waa ndu bụ ọgerenya ndu Jiu je asụ phẹ: “Anyi rifuakwaru nte l'anyi taa tsọdu nri ọnu jasụ teke anyi gburu Pọlu.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Ọo ya bụ; unu l'ọgbo-ikpe zia eze onye-ishi ndu ojọgu ndu Romu g'o dutaru unu Pọlu. Unu mee ya g'o dobesu l'unu eme g'unu jịbaa ya ajị. Ọle anyịbedua a-kwabẹ gbua ya l'ụzo; tẹme l'o rwua ẹka-a.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Noo ya; nwokorọbya lanụ nụmanu k'ewohagbaa onwophẹ l'ụzo kwabẹru Pọlu ono. Nwokorọbya ono bụ nwune Pọlu kẹ nwanyị nwụru iya. O je l'ọdu-ọgu l'ẹka ono je epfuaru iya Pọlu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pọlu bya ekua onye-ishi ndu ojọgu lanụ bya asụ iya: “Duta onye-a jepfu eze onye-ishi ndu ojọgu. Ọ dụru iphe, oo-pfuru iya.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Onye-ishi ndu ojọgu ono bya eduta iya bya edujeru eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya asụ iya: “Onye mkpọro ono, bụ Pọlu kuru mu sụ gẹ mu dutaru ngu nwokorọbya-a l'ọ dụru iphe, dụ mkpa, oo-pfuru ngu.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya eduta iya bya eje anọdu iche bya ajịa ya lẹ mpya sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ ị byaru mu epfuru?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Ọ sụ iya: “Ndu Jiu chịru idzu l'ẹphe a-sụ ngu g'i duta Pọlu dufutaru ọgbo-ikpe echele. L'ẹphe aa-sụ ngu lẹ ndzukọ ọgbo-ikpe achọ g'ẹphe jịbaa ya ajị.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ọle ọo g'ị tị ngakwaru phẹ nchị; kẹle ọ dụru ndu ghatarụ ụkporo labọ e-wohagbaa onwophẹ ewoha l'ụzo kwabẹru iya. Ndu ono rifuwaru nte l'ẹphe tee ridu nri; ọphu ọ dụdu iphe, ẹphe a-ngụ m'ọ bụdu l'ẹphe gbuadaru Pọlu. Ẹphe doziwaru onwophẹ. Iphe, ẹphe kwabẹru nta-a bụ g'i kweta g'e duru iya bya.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono sụ iya: “Ta adụkwa onye ii-me g'ọ maru l'i pfuwaru mu iya.” Ọ sụ gẹ nwokorọbya ono la. Ọ lashịa.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya ekua ndu-ishi ndu ojọgu iya ụmadzu ẹbo bya asụ phẹ: “Unu je achịkobe ndu ojọgu ụkporo iri; waa ndu ojọgu ụkporo ẹto l'iri; ndu a-nọdu agba l'ịnya; waa ụkporo iri ọzo ndu a-chịru arwa. Unu kwakọbe phẹ k'eje Sizariya lẹ nri-ẹnyashi ntanụ-a.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Harụ ịnya dozia, Pọlu a-nọdu agba g'unu duru iya nụ nnajịoha, bụ Felikusu. G'ọ tọ dụkwa iphe, e-me iya nụ.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Eze onye-ishi ndu ojọgu ono bya edee ẹkwo-ozi sụ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Kulọdiyosu Lịsiyasu ede ẹkwo-a anụ Ọkalibe Nnajịoha, bụ Felikusu asụ: Nnajịoha; mu ekele ngu-o.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ndu Jiu guderu nwoke-a, mu sụru g'e gude byapfuta ngu-a eme g'ẹphe gbua. A nọnyaa e mee mu maru l'ọ bụ nwa Romu. Mu gude ndu ojọgu mu je anafụ phẹ iya.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Mu meahaa gẹ mu maru iphe, ẹphe gudedoru iya. Mu duru iya jepfu ndzukọ ọgbo-ikpe phẹ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Mu hụma l'iphe, o meru ta abụdu iphe, ọ dụ kẹ g'a pfụ-gbua ya; ọphu ọ dụkpodanu k'atụ mkpọro. Iphe, ẹphe epfu l'o meru bụ opfu k'ekemu-alị ndu Jiu.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Mu nụma lẹ ndu Jiu chịru idzu g'ẹphe gbua ya; mu sụ g'e gude iya byapfutashia ngu. Mu sụ ndu epfu iphe, o meru g'ẹphe byapfuta ngu bya epfua ya l'iphu ngu.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ndu ojọgu ono bya emee g'e ziru phẹ. Ẹphe gude Pọlu jee l'ẹnyashi ono jasụ lẹ Antipatirisu.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 O be lẹ nchitabọhu iya; ndu ojọgu ono ndu ọphu gude ọkpa laphushia azụ l'ọdu-ojọgu. Ndu ọphu gude ịnya duru iya jeshia.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Ẹphe durwua ya Sizariya bya eworu ẹkwo ono nụ nnajịoha bya eworu Pọlu ye iya l'ẹka.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ọ bya agụebe ẹkwo ono; bya ajịa Pọlu alị ẹka a nwụru iya. Ọ nụmaepho l'ọ bụ onye Silisiya;
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ọ sụ: “Mu a-nụmawaro ọnu-mini ngu rengurengu mẹ ndu epfu iphe, i meru byarwutaẹpho.” Ọ sụ g'e je dobe Pọlu l'eze-ụlo Herọdu che iya nche.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.