Atos 21
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Anyi sụ phẹ: “Nọkwa-ẹhu mma” bya abahụ l'ụgbo kpọkwaseerupho nhamụnha jasụ anyi lụfuta lẹ Kọsu. O be lẹ nchitabọhu iya; anyi kpọru byarwuta Rodzu. Anyi shi l'ẹka ono kpọru jeshia Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Anyi rwua bya ahụma ụgbo, adagha eje Fonishiya. Anyi bahụ iya kpọru tụgbua.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Anyi kpọ-rwuẹpho ẹka anyi gbẹwaa elewaa Sayipurọsu ẹnya; anyi jịru iya ye l'ẹkicha kpọru jeshia Siriya. Anyi byarwutaẹpho Taya, bụ iya bụ ẹka aabya egweshi iphe, ụgbo ono vu; anyi nyishihu.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Anyi hụma ndu kẹ Kéreshi l'ẹka ono. Anyi l'ẹphe nọo abalị ẹsaa. Unme Chileke mee ẹphe hụma iphe, e-me Pọlu lẹ Jierúsalẹmu. Ẹphe nmaaru iya ọkwa sụ iya g'o to jekwa.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Anyi nọdzuepho abalị ẹsaa ono; anyi haa ẹka ono tụgbua ije anyi. G'ẹphe hakọta; mẹ unyomu phẹ; mẹ ụnwegirima phẹ tụko wụru tsoru anyi jasụ anyi lụfutabebe lẹ Taya. Anyi lụfutabebeepho; anyi tụko gbushi ikpere l'ọnu eze-ẹnyimu l'ẹka ono pfuru nụ Chileke.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Anyi l'ẹphe kwechaa ekele ikpazụ-a; anyi bahụ l'ụgbo tụgbua. Ẹphebedua wụru lashịa ibe phẹ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Anyi shi lẹ Taya l'ẹka ono kpọru ụgbo tụgbua. Anyi bya akpọrwua l'alị Tọlemeyisu. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ anyi nọ-buhuru l'ụgbo l'ije anyi ọbu. Anyi bya eje ekelechaa ụnwunna; anyi l'ẹphe nọo ujiku ophu l'ẹka ono.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 O be lẹ nchitabọhu iya; anyi gude ọkpa tụgbua bya ejerwua Sizariya. Anyi rwua bya abahụ l'ibe Filipu, onye Ozi-ọma; anyi l'ẹphe nọdu. Filipu ono yị l'unwoke ẹsaa phọ, a họtajeru g'ẹphe yeje ẹka phọ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ọ nwụtaru ụnwumgboko ẹno, ata alụdu ji. Ụnwumgboko ono ẹphen'ẹno tụko epfuchijechaaru Chileke.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Anyi nọkpoo ujiku olemole l'ẹka ono. A nọnyaa nwoke lanụ, bụ onye mpfuchiru, ẹpha iya bụ Agabọsu shi lẹ Jiudiya bya.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ọ byapfuta anyi bya ewota akpọ, Pọlu atubutajẹ uwe iya bya egude kegbabẹ onwiya ẹka waa ọkpa bya asụ: “Unme-dụ-Nsọ sụru-a; l'onye nwe akpọ-a bẹ ndu Jiu l'e-ke ẹgube-a lẹ Jierúsalẹmu kpụru iya nụ ndu amadụ Chileke.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Anyi nụmachaa ya; anyi lẹ ndu nọ l'ẹka ono wata arwọ Pọlu g'o to jeshi Jierúsalẹmu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ọ sụ: “?Ẹkwa ọwa, unu ara ọwa-a bụ gụnu? ?Unu gbẹ eme g'obu nmafụ mu? Mu nọakwaa onwomu ree egude kẹ Nnajịuphu, bụ Jizọsu nwụhu lẹ Jierúsalẹmu; ọ tọ bụdu-a g'e kee mu ẹgbu kpụrumu.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Anyi pfua nta pfua imo; ọphu o kwedu. Anyi parụ haa sụ: “G'iphe, dụ Nnajịuphu l'uche mee.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Anyi nọnyaa l'ẹka ono; anyi kwakọbe jeshia Jierúsalẹmu.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ụnwunna, nọ lẹ Sizariya harụ tsoru anyi. Ẹphe dua anyi durwua ibe onye anyi eje anọdu, ẹpha iya bụ Menesọnu onye Sayipurọsu; onye shi l'ọduu bụru onye kẹ Kéreshi.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Anyi rwua Jierúsalẹmu; ụnwunna natakpọo anyi ọkpobe anata.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 O be lẹ nchitabọhu iya; anyi lẹ Pọlu swịru jeshia ekele Jiemusu. Anyi jeshia; ndu e meru ọgerenya Chịochi dzugbuwaa l'ẹka ono.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pọlu kelechaa phẹ bya eshi l'ishi kọkotaru phẹ iphe, Chileke gude ozi, ya jeru ndu abụdu ndu Jiu meeru phẹ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ẹphe nụmachaa iphe ono, o pfuru ono bya atụko kele Chileke ekele. Ẹphe sụ Pọlu g'o leanarọ g'iphe dụ l'ẹka-a. Sụ iya l'ikpoto ndu Jiu bẹ kwetaakwaru l'ọo Jizọsu bụ Nnajịuphu phẹ; tẹme ẹphe phubekwaphọ iphu l'eme ekemu, shi l'ẹka Mósisu.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 E pfuwaru phẹ l'iizi ndu Jiu mgburugburu, bugbaa l'alị ọzo g'ẹphe gwọbe ekemu Mósisu; g'ẹphe te ebujeshi ụnwu phẹ úbvù; ọphu ẹphe etsohẹ omelalị ndu Jiu.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ?Anyi e-me iya imagha? Ọha a-gbakwa mkpu. Kẹle ẹphe nụmajekwa l'ị lwawaru.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Iphe, ii-mekwa baa; ọ dụru ụmadzu ẹno, kweru Chileke l'ẹphe edoberu iya onwophẹ iche; bya atụ-bua teke ẹphe e-meberu iya.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Teke ẹphe tuburu gbabeakwaa. Jekwa etsoru phẹ mee nsọ, ntụrwu. L'ị pfụaru phẹ ụgwo iphe, iphe ono e-phu phẹ k'ọphu ẹphe a-kpụshikwanu ishi. Ọo ya bụ g'onyemonye amaru l'iphemiphe ono, a tụko epfu l'iime ono bụkota ụka. Ẹphe amaru lẹ gụbedua l'onwongu atụkojekwaa g'ekemu Mósisu pfuru emekọta.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ọ -bụru kẹ ndu abụdu ndu Jiu, bụwaa ndu kẹ Kéreshi bẹ anyi chịhaanaru-a idzu dewaa ẹkwo-ozi zilaarụ phẹ sụ g'ẹphe te erijeshi iphe, a gwarụ iphe. Ọphu ẹphe atajẹkwa mee-iphe. Ọphu ẹphe atakwa anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ọphu ẹphe apharwụshijekwa onwophẹ. Alụfu ozi-ọma Pọlu k'ẹno|src="IZIiz GPS_Paul4-BW var.jpg" size="span" loc="ACT 21:17—28:31" ref="21:17—28:31"
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ọo ya bụ; Pọlu byanụ bya eduta ụmadzu ẹno ono yeru onwiya. O be lẹ nchitabọhu iya; ẹphe l'iya je emee nsọ ono l'eze-ụlo Chileke. Ẹphe shi ẹgube ono mee a madzuru l'a -nọfua ujiku ẹsaa bẹ ẹphe lẹ ndu ọphuu e-gude iphe bya g'e gweeru phẹ ẹja l'ẹhu l'ẹhu g'ọ gbaru.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Abalị ẹsaa ono nọdu abvụwaa. O be ujiku lanụ; ndu Jiu, shi Eshiya harụ hụma Pọlu l'ime eze-ụlo Chileke. Ẹphe kpalia ikpoto nemadzụ l'ẹka ono; yeeru phẹ ọku; ẹphe gude Pọlu
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 chishia mkpu sụ: “Ízurẹlu! O-ji-l'ẹka tọgbo-o! Unu bya eyeta ẹka-o! Waa nwoke-a, tsoru ẹkameka eje ezi nemadzụ iphe; epfubyishi ndibe anyi bya ezibyi ekemu Mósisu bya epfubyishi eze-ụlo Chileke-a. Ọphu ka njọ bụ l'o dutaru ndu abụdu ndu Jiu dubata l'eze-ụlo Chileke shi ẹgube ono merwushia ẹka dụru Chileke lẹ nsọ.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Iphe, ẹphe gude epfu nno bụ l'ẹphe hụmajeru ẹka Pọlu yẹe onye Efesọsu, ẹpha iya bụ Tirọfimosu swị ejephe lẹ Jierúsalẹmu. Ẹphe dobesu lẹ Pọlu du nwoke ono bahụ l'ime eze-ụlo Chileke.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Mkpụkpu gbaahaa gharagharaghara. Ẹphe gbakodzua bya akpụta Pọlu kpụfuta iya l'ime eze-ụlo Chileke. A gụchishia eze-ụlo Chileke ono teke ono teke ono.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ẹphe nọdu emekwadụ-a g'ẹphe gbua Pọlu; onye-ishi ndu ojọgu ndu Romu, bụ iya bụ onye-ishi ndu uswe iya ono nụmanu l'ùtsú ada lẹ Jierúsalẹmu.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Onye-ishi ono chịtaepho ndu-ishi ojọgu waa ndu ojọgu phẹ ẹgwegwa gbapfushia ikpoto ndu ono. Ẹphe hụmaepho onye-ishi ono yẹe ndu ojọgu ono; ẹphe tsubuhu Pọlu iphe.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Onye-ishi ndu ojọgu ono bya eje egude Pọlu bya akarụ g'a tụa ya uzi mkpọro labọ. Bya agbẹ teke ono jịahaa sụ: “?Bụ onye bẹ ọ bụ? ?Bụ gụnu bẹ o meru?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ndu echi l'o meru ọwa; ndu echi l'ọo ọphuu. A nọdu epfuẹpho iphe, edoduru ẹnya k'ọphu onye-ishi ndu ojọgu ono amaẹdu iphe, bụ l'ọo waa iphe, o meru baa. Ọ sụ ndu ojọgu iya g'ẹphe kpụta Pọlu kpụba l'ọdu ndu ojọgu.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ẹphe kpụru iya rwua ọnu-abata ọdu-ojọgu ono; ẹphe palita iya apalita parụ; l'ẹka mkpụkpu ono ede igiji eme g'ẹphe nata iya megbua.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ẹphe nọdu eze gidigidi etso iya l'azụ echigbaa: “Chigbua ya! Chigbua ya!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ẹphe jeshiẹpho g'ẹphe kpụba Pọlu l'ime ọdu ndu ojọgu ono; ọ sụ onye-ishi ndu ojọgu ono: “Gẹ mu pfunaaru ngu iphe.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ?Bụ iya bụ l'ọ tọ bụdu ngu bụ nwọphu Ijiputu ono, kpalikwadụru-a opfu; chịta mgbugbụmadzu ụnu ụmadzu iri, chịba l'echiẹgu, e budu ebubu je anọdu-a?” “?Tọbudu ngu?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pọlu sụ iya: “Mbẹdua bụkwa onye Jiu, a nwụru l'alị Silisiya gẹdegede. Mu shikwa Tasọsu, bụ mkpụkpu nweru ẹnya. Jiko gẹ mu pfunuru nụ ndu-a.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Onye-ishi ndu ojọgu ono bya ekweta g'o yee ọnu. Pọlu bya apfụru lẹ mkpokota ẹka eeshije enyiba l'ụlo bya achị-liaru ikpoto ọha ono ẹka g'e gebe gẹ ya yee ọnu. Ẹphe daẹpho kpiriri; Pọlu gude opfu Hiburu pfuaharu phẹ opfu:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.