Atos 20
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Ùtsú ono dazetaẹpho; Pọlu bya ekukọo ndu kẹ Kéreshi bya eyeru phẹ ọkpu-ikike g'ẹphe ta atsụkwa ebvu bya ekelechaa phẹ; ọ bụru iya eje Masedoniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 O jephekọtachaa l'iphe, bụ ẹka ono g'ọ ha pfuaru phẹ igwerigwe opfu bya eyeru phẹ ọkpu-ikike. E mechaa; ọ bya ejeshia Gurisu.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ọ nọo ọnwa ẹto l'ẹka ono. A nọnyaa; ọ kwakọbe jeshia abahụ l'ụgbo eje alị Siriya. Ndu Jiu gbaru je akwachia ya ụzo. Ọ laphu azụ je eshia ụzo Masedoniya lashịa.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ndu ẹphe l'iya swị l'ije ono bụ Sopeta, nwa Pirọsu, onye Beriya waa Arisutakọsu waa Sekụndosu, ẹphebedua shi lẹ Tesalonayika; waa Gayọsu onye Debi; waa Tikikọsu waa Tirọfimosu; noo ndu kẹ Eshiya; waa Timoti.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ndu ono vuru ụzo je anọdu lẹ Tirowasu pfụru-cheru anyi.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 A -bọchaa iphe “Ọbo-buredi, ekoduru ekoko”; anyi bahụ l'ụgbo lẹ Filipayi tụgbua. A nọepho ujiku ise; anyi byapfuta phẹ lẹ Tirowasu. E rwua ẹka ono; anyi nọo abalị ẹsaa l'ẹka ono.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 O be lẹ mbọku mbụ l'idzu; anyi dzukọbe g'anyi ria Nri-ẹnyashi-Nnajịuphu. Pọlu wata phẹ asarụ opfu; kẹle ọokwakobekwanu k'ala l'ụtsu iya. O pfuẹpho opfu gbiriri jasụ abalị kee ẹbo.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Orọku dụ igwerigwe l'ime ụlo-eli ono l'ẹka anyi nyikotaru je adọkobe lẹ k'eli iya.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Nwokorọbya lanụ, aza Yutikọsu nọdu anọo l'igburọnu windo. Pọlu pfunyaẹpho opfu ono; mgbẹnya rweahaa Yutikọsu. A nọnyaa mgbẹnya tụ iya. O shi lẹ mkpopfu ụlo-eli ẹto ono ngabufu bya echia onwiya l'alị. E jeshia ya apali; ọ nwụhuwaa.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pọlu bya enyizeta bya anmakoru iya l'eli bya agbakụa ya ẹka sụ: “Unu ta akwagbushihẹ onwunu l'ọ dzụwaa ndzụ!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ọ tụgbua laphu azụ je anyawaa buredi ono kee; ẹphe ria. O pfuaharu phẹ opfu ọzo; pfua ya jasụ nchi bọhu. Ọ bụru iya alala.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ẹphe duta nwokorọbya ono lẹ ndzụ. Ọ bụru iphe, e gude dụa phẹ obu; obu shihu phẹ ike ọkpobe eshihu.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Anyi tụgbua bya abahụ l'ụgbo kpọru jeshia Asọsu g'anyi apata Pọlu l'ẹka ono; kẹle ọ sụru g'anyi gude ụgbo byapfuta iya lẹ ya e-gude ọkpa lụfuta l'ẹka ono.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ọ byapfuta anyi lẹ Asọsu; anyi pata iya l'ụgbo tụgbua jasụ anyi jerwua Mitilini.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tọbudu iya bụ; anyi shi l'ẹka ono tụgbua. O be lẹ nchitabọhu iya; anyi shi l'ẹka ono gude ụgbo ghaa mgboru Kiyọsu. O rwua echele iya; anyi kpọ-rwua Samọsu. O be lẹ nchitabọhu mbọku k'ono; anyi kpọ-rwua Militọsu;
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 kẹle Pọlu pfuhawaru sụ lẹ ya a-gha Efesọsu aghagha gẹ ya te eje akpọ ụpfu l'alị Eshiya. Ọ dụ iya ẹgwegwa; kẹle oome gẹ ya kukebe ẹhu jerwua Jierúsalẹmu; tẹme l'oorwua mbọku Pentikọsutu.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Pọlu nọdu lẹ Militọsu zia g'e je ezia ndu e meru ọgerenya Chịochi lẹ Efesọsu g'ẹphe bya gẹ yẹ l'ẹphe dzuda.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ẹphe byarwuta Pọlu sụ phẹ: “Unu mawaru-a gẹ mu shi emeje teke ono, mu l'unu nọkpoo ono eshinu mu byaru alị Eshiya.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Mu wozetaru onwomu alị ejeru Nnajịuphu ozi; mu gude ẹnya-mini gude iphe-ẹhuka, byapfutakọtaru mu nụ, shigbaa l'ẹjo idzu, ndu Jiu achịru mu eje ozi ono.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Unu maru l'ọ tọ dụdu iphe k'ụzo ono, Chileke e-shi dzọo unu ono, mu atọgboduru unu ẹba; mbụ l'ọ tọ dụdu ẹka mu wachiru iya unu awachi mẹ nanụ. Mu rarụ iya unu arara zia ya unu l'edzudzu-ọha mẹ l'ibe unu l'unuphu l'unuphu.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Mu nmarụ ndu Jiu mẹ ndu abụdu ndu Jiu ọkwa sụ g'izimanụ iphe-ẹji phẹ lwa phẹ azụ g'ẹphe gha umere lwapfuta Chileke bya ekweta l'ọo Jizọsu bụ Nnajịuphu phẹ.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Nta-a bẹ mu e-mekwa gẹ Unme-dụ-Nsọ ziru mu. Mu e-je Jierúsalẹmu; ẹbe ọ bụkwa lẹ mu maru iphe, ee-me mu nụ l'ẹka ono.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Iphe, mu maẹrupho bụ lẹ Unme Chileke emeje mu lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu mu ahụma lẹ mkpọro waa iphe-ẹhuka, parụ ẹka swiru mu lẹ Jierúsalẹmu ono.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ọle ọ tọ dụdu iphe, mu gụberu ndzụ mu. Ọo 'nụ gẹ mu jefukpọonu ozi mu l'ishi; mbụ gẹ mu jefụbebe ozi ono, Nnajịuphu bụ Jizọsu ziru mu gẹ mu jee ono, bụ iya bụ gẹ mu pfukaaru ndiphe k'ozi-ọma lẹ Chileke a-phụru phẹ obu-imemini.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nta bẹ mu mawaru l'unubẹ ndu ono, mu tsoru jephee zia ozi-ọma l'ọo Chileke bụ eze ono bẹ taa hụmabaekwa mu ọzo.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Noo iphe, mu gude sụ unu ntanụ-a; ọ -dụru onye larụ l'iswi bẹ ẹka mu ta adụekwa iya ọzo.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Kẹle mu tụkowaru iphemiphe, Chileke tụberu tọgbokotaru unu ẹba. Ọ tọ dụdu ọphu mu wachiru unu awachi mẹ nanụ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Unu leta onwunu ẹnya letakwaphọ ụnwu atụru ono, Unme-dụ-Nsọ yeru unu l'ẹka ono ẹnya. Unu bụru ndu azụ Chịochi, Chileke gude mee, Nwa iya gẹdegede gbaru l'oswebe; mee g'ọ bụru nkiya.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Mu maru lẹ mu -tụgbuchaepho lashịa bẹ ndu ẹjo nzi a-wụbata g'ẹjo agụ bya adakaa unu. Ọ tọ dụkwa g'e meru; ẹbe ẹphe ebyi ẹka l'igwe atụru-a.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ọ dụru teke aa-nọnya ndu shikwaa l'ime ọgbo unu ono awata adzụ ụka. Ẹphe egude ẹgube ono meahaa g'ẹphe dzụta ndu kweru kẹ Kéreshi l'ụka g'ẹphe etsoru ẹka phẹ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Noo ya bụ; unu kwabẹ ẹnya. Unu nyatajẹkwa lẹ mu kwatarụ gude ẹnya-mini kukebe ẹhu eme unu g'unu tsoru ụzo, pfụru ọto. Mu ziru iya unu l'ẹhu l'ẹhu; eswe l'ẹnyashi apha ẹto ophu.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Nta bẹ mu yeru unu l'ẹka Chileke. Mu ziwaru unu ozi-ọma k'eze-iphe-ọma, Chileke emeru ndiphe. Ọo ozi-ọma ono eche unu bya adụje ike emetse unu emetse bya adụjekwapho ike mee g'unu lẹ ndu ọzo, bụ ndu kẹ Chileke gbarụ mgba l'iphe ono, o doberu ndu nkiya ono.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Unu maru l'ọ tọ dụdu onye ẹgu iphe iya gụjeru mu. Ọphu ọ dụdu onye mu sụjeru g'ọ nụ mu afụ; ọzoo kobo; ọzoo uwe iya.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ọo ẹka mu-a ẹphenebo bẹ mu gude jee ozi jeta iphe, mkpa iya dụru mu; waa iphe, mkpa iya dụru ndu mu l'ẹphe swị.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Mu gudewaa ẹgube ono goshi unu l'anyi a-nọdu ejeshije ozi ike g'anyi egude ẹgube ono yeru ndu adụdu g'ọ dụ phẹ ẹka. G'anyi nyatajẹkwa iphe ono, Jizọsu, bụ Nnajịuphu pfuru l'onwiya ono sụ: ‘Onye anụ anụnu bẹ ẹhu kakwa ụtso eme l'onye anata anata.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pọlu pfuchaa nno; o gbushi ikpere yẹe ndu ono g'ẹphe ha pfuru nụ Chileke.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ọ tụgbushia; ẹphe tụko bungee ẹkwa je arịkua ya ẹka l'olu; tsutsuchaa ya ọnu gude sụ iya tọkwa ẹhu.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ọ bụru epfupfu ono, o pfuru l'ẹphe taa hụmabaedu iya ọzo ono bẹ kachakpọo phẹ erwu l'ẹhu. Ẹphe duru iya jeshia l'ụgbo.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.