Atos 15
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Ọ dụru ndu shi lẹ Jiudiya bya bya awata ezi ụnwunna ono sụ: “A taa dzọkwa unu gbahaa l'unu buru úbvù g'ekemu Mósisu sụru g'e buje iya.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pọlu yẹe Banabasu sụ l'iphe, ẹphe epfu bụ ụka. Ẹphe lẹ Pọlu phẹ tụpfuru ẹgo. A nọnyaa; a bya achịa idzu sụ lẹ Pọlu waa Banabasu waa ndu kẹ Kéreshi, harụ nọdu lẹ Antiyọku l'e-je Jierúsalẹmu je epfuaru ndu-ishi-ozi waa ndu e meru ọgerenya lẹ Chịochi iphe ono.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Ndu Chịochi byanụ ezia phẹ; ẹphe jeshia. Ẹphe shita Fonishiya lụfuta lẹ Samériya jeshia. Ẹphe nọdu akọ l'ẹkameka gẹ ndu abụdu ndu Jiu gude dakọbewaa bya ewowaru onwophẹ ye Jizọsu l'ẹka. Ozi ono tsọkota ụnwunna ụtso shii.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Pọlu phẹ rwua Jierúsalẹmu; ndu Chịochi mẹ ndu-ishi-ozi; mẹ ndu e meru ọgerenya lẹ Chịochi kwatakpọo nata phẹ ọkpobe anata. Ẹphe bya akọkotaru phẹ iphe, Chileke gude phẹ mee.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ndu gba l'ọgbo Fárisii, harụ bụwaru ndu kẹ Kéreshi gbalihu sụ: “G'e bukwaa ndu ono abụdu ndu Jiu ono úbvù. L'e zia phẹ l'ẹphe mefutajẹkwapho ekemu, Mósisu tụru.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Ndu-ishi-ozi waa ndu e meru ọgerenya bya edzukọbe g'e pfua opfu ono.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 E pfunyakpọoepho opfu ono; dzọkashinyaa ya; Pyịta gbalihu bya asụ: “Ụnwunna mu; ?ọ kwa l'unu maru lẹ teke dụhawaa ẹnya bẹ Chileke họtajeru mu gẹ mu je ezia ndu abụdu ndu Jiu ozi-ọma ono g'ẹphe anụma bya ekweta kẹ Jizọsu.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Chileke; onye bụ iya maru ọkpoma nemadzụ goshi anyi lẹ ya natarụ phẹ; kẹle ọ nụru phẹ Unme-dụ-Nsọ g'ọ nụru anyịbedua.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ọo iphe anyi bụ bẹ ẹphe bụ l'iphu Chileke; kẹle ọ sashịwaru phẹ iphe-ẹji, ẹphe meru. Iphe, meru g'o gude ọ sashịa phẹ iphe-ẹji ono bụru l'ẹphe kwetarụ.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Sụ-a; ?bụ gụnu meru iphe, unu eme g'unu hụa Chileke ama sụ g'ẹphe meje iphe, ekemu pfuru? Eme ẹgube ono bụkwa ivu-ẹrwa bẹ unu ebo phẹ; mbụ ivu-ẹrwa, anyi adụdu ike vua; ọphu nna anyi oche phẹ adụdu ike vua ya.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Awakwa-o! Anyi kwetarụ lẹ Nnajịuphu, bụ Jizọsu e-gude k'eze-iphe-ọma iya dzọo anyi. Ọ bụkwarupho g'ọo-dzọ phẹ bụ ono.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Igwe ọha ono nọ-kirishia ngabẹ nchị. Pọlu yẹe Banabasu kọahaa iphe-ọhumalenya, dụgbaa biribiri, Chileke gude phẹ meeru ndu abụdu ndu Jiu.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ẹphe kọebekpoe ya phọ; Jiemusu gbalihu sụ: “Ụnwunna mu; unu ngabẹkwa nchị l'iphe-a, mu abya epfupfu-a.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Sayịmonu kọwaru anyi gẹ Chileke meru teke o beberu họtaahaa ndu abụdu ndu Jiu g'ẹphe bụru ndu nkiya.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Iphe, ndu mpfuchiru Chileke pfuru yẹe opfu Pyịta ono je adagba bụerupho iphe lanụ, bụ iya bụ g'e deru iya l'ẹkwo-opfu Chileke sụ:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “E -mechaa bẹ mu a-lwa
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ọo ya bụ gẹ ndu ọzo g'ẹphe
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Iphemiphe, Chileke eepfu bẹ
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Ọo ya bụ l'ọnu, mbẹdua eye bụ g'anyi te ejekwa eme iphe, a-tsụru ndu ono shi l'echilabọ ndu abụdu ndu Jiu bya awata etso Chileke ono.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 G'anyi dechiaru phẹ ẹkwo sụ g'ẹphe te erijekwa iphe, a gwarụ iphe; kẹle e merwuru iya emerwụ; ọphu ọ dụkwa onye ejepfuje onye nwanyị ta abụdu nyee ya; ọphu ẹphe atajẹkwa anụ, a swigburu aswigbu; ọphu ẹphe atajẹkwa mee-iphe.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kẹle ekemu Mósisu bẹ e shiwaa ụzenya gụta l'ụlo-ndzukọ. Ọ tọ dụdu eswe-atụta-unme, a ta agụdu iya. Tẹme a nọdu ara iya arara lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Noo ya bụ; ndu-ishi-ozi waa ndu e meru ọgerenya; mẹkpoo ndu Chịochi l'ophu bya achịa idzu bya aharu nemadzụ họta yeru Pọlu yẹe Banabasu g'ẹphe je Antiyọku. Ndu ẹphe họtaru bụ Jiudasu onye eekuje Basabasu waa Sayilasu. Ụmadzu ẹbo ono tụko yịru lẹ ndu-ishi lẹ Chịochi.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 A bya edee ẹkwo nụ phẹ. Iphe, e deru bụ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Anyi nụmaru l'ọ dụru ndu shi l'ọgbo anyi-a, byaru egude opfu ọnu gbaghashia unu obu g'ẹhu te ebvuru unu ebvuru. Ẹphe sụru g'unu buje úbvù; unu eme iphemiphe, ekemu pfuru. Ọ tọ bụkwa anyi ziru phẹ g'ẹphe bya eme nno.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Noo iphe, o gude obu anyi bụru nanụ; anyi chịa ìdzù sụ g'anyi harụ nemadzụ họta zia g'ẹphe bya akaru unu. Ndu ono, anyi ziru ono bẹ ẹphe l'ẹguru ọ̀nyà anyi phẹ, bụ Banabasu yẹe Pọlu swị.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Banabasu yẹe Pọlu bụ ndu ono, tụchawaru ishi ndzụ phẹ k'iswi ẹhu Nnajịuphu anyi, bụ Jizọsu Kéreshi.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Anyi ziru Jiudasu yẹe Sayilasu g'ẹphe bya l'onwophẹ gudewarọ ọnu pfuwarurọ unu iphe-a, anyi deru edede-a.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Kẹle Unme-dụ-Nsọ bẹ anyi l'iya chịru idzu sụ l'anyi tee boẹdu unu ivu ọzo gbahaa ishi opfu-a, bụ iya bụ:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 G'unu te erijekwa iphe, a gwarụ iphe; ọphu unu atakwa mee-iphe; ọphu unu atakwa anụ, a swigburu aswigbu; ọphu unu apharwụshijekwa onwunu. Unu -mewaa ẹgube ono bẹ ọo-dụru unu lẹ ree. Unu buru guu.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 A sụ ndu e ziru ozi ono g'ẹphe jeshia. Ẹphe jerwua Antiyọku bya achịkobe ndu Chịochi ono l'ẹka lanụ bya eworu ẹkwo ono nụ phẹ.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ẹphe gụchaepho ẹkwo ono; ẹhu tsọahaa phẹ k'ozi ono, meru g'ẹphe patsua unme ono.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Jiudasu yẹe Sayilasu, bụchakwaapho ndu mpfuchiru Chileke l'onwophẹ pfuaru ụnwunna ono opfu nọo ọdu; eyeru phẹ ọku g'obu shihu phẹ ike bya emekwaphọ g'ekwekwe, ẹphe kweru kẹ Kéreshi kabaa eshihu ike.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Ẹphe nọnyaa l'ẹka ono; ụnwunna ono kwakọberu phẹ sụ g'ẹphe laa l'ẹhu-guu. Ẹphe laphu azụ lapfushia ndu ziru phẹ nụ.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Sayilasu sụ lẹ yẹbedua a-nọbaa l'ẹka ono.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pọlu yẹe Banabasu je anọtota lẹ Antiyọku. Ẹphe lẹ ndu ọzo nọdu ezi opfu Nnajịuphu ezizi bya ara iya arara.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 A bya anọkwaa ujiku olemole; o be ujiku lanụ; Pọlu sụ Banabasu: “G'anyi laphu azụ l'iphe, bụkpoo mkpụkpu, anyi mewaru ẹphe maru opfu kẹ Nnajịuphu je agbaphechaa ụnwunna g'anyi amawarụro g'ẹphe eme ala.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Banabasu sụ g'ẹphe duta Jiọnu onye eekujekwaphọ Maku g'ẹphe l'iya swịru.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Pọlu sụkwanu l'ọ ka ree g'ẹphe te edutahẹ ẹgube onye ono, gbalarụ g'ẹphe nọ lẹ Pamfiliya; ọphu o tsoduru phẹ jefụfu ozi ono.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Ẹphe tụ-tabe iya ẹgo k'ọphu a nọnyaru; ẹphe swịkata shia iche iche. Banabasu duta Maku; ẹphe jeshia Sayipurọsu.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pọlu duta Sayilasu tụgbua. Ụnwunna woru phẹ ye l'ẹka Chileke gẹ Chileke mejeru phẹ eze-iphe-ọma.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pọlu jekọta Siriya waa Silisiya; emekọta g'obu shihu ndu Chịochi, nọgbaa l'ibiya oo ike. Alụfu ozi-ọma Pọlu k'ẹbo|src="IZIiz GPS_Paul2-BW VAR.jpg" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="15:36—18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.