Atos 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 O rwukwaaphọ lẹ Ayikoniyomu; Pọlu yẹe Banabasu bahụkwapho l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu je epfukpọo opfu ono k'ọphu ikpoto ndu Jiu waa ndu Gurisu kwetarụ kẹ Kéreshi.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Obenu lẹ ndu Jiu ndu ọphu, ekwetaduru nụ jeru akpalia ndu ọphu abụdu ndu Jiu; yeru phẹ ọku k'ọphu ẹphe kpọru ụnwunna ono ashị.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 E mechaa; ndu-ishi-ozi ono nọelaa ọdu l'ẹka ono. Ẹphe nọdu l'ẹka Nnajịuphu asa nkiya kpaa kpaa. Nnajịuphu mee g'ike emeshi iphe-ọhumalenya, dụgbaa biribiri dụ phẹ; shi nno goshi l'iphe ono, ẹphe ezi k'eze-iphe-ọma iya ono bụ ọkpobe-opfu.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ikpoto ọha, bu lẹ mkpụkpu ono keha ẹbo. Ndu asụ l'ọo kẹ ndu Jiu bụ iya; ndu asụ l'ọo kẹ ndu-ishi-ozi ono bụ iya.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ndu ono, abụdu ndu Jiu ono mẹ ndu Jiu ọbu mẹ ndu-ishi phẹ chịa ìdzù g'ẹphe ripyabẹ ndu-ishi-ozi ono tugbua phẹ lẹ mkpuma.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 No iya; ama gbaaru ndu-ishi-ozi ono; ẹphe gbalaa jeshia Lịsutura mẹ Debi, bụgbaa mkpụkpu labọ, nọ lẹ Layikoniya; mẹwaro ndu ọzo, bunyabẹgbaa phẹ nụ.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ẹka ono bẹ ẹphe jeru anọdu ziahaa ozi-ọma ono.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Lẹ Lịsutura bẹ ọ dụru nwoke lanụ, iphe lọnwushiru ọkpa. Ọ nọdu ẹniyeni k'eshinu ne nwụru iya. Ọ bụerupho adọparu bẹ ọodopajeru; ẹbe o toko jeswee ije.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ọ nọdukpoepho l'ẹka ọ nọ ngabẹ nchị l'iphe, Pọlu epfu. No iya; Pọlu hụmaepho l'o kwetawaru k'ọphu ee-me iya g'o wekọrohu; ọ bya atabẹ iya ẹnya l'iphu;
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 bya epfua ya pfushia ya ike sụ: “Gbẹshi pfụru apfụru!” Nwoke ono pfulihu tsoru ẹkameka zọ-pheahaa.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ikpoto ndu ono hụmaepho iphe, Pọlu meru; ẹphe gude opfu-alị phẹ, bụ opfu ndu Layikoniya chiahaa: O-ji-l'ẹka tọgbo-o! “Oke agwa, doberu anyi aghọshia nemadzụ byapfuta anyi-o!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ẹphe sụ lẹ Banabasu bụ Zeyusu; Pọlu bụru Hemisu; eshinu ọ bụ iya aasa opfu.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Noo ya; onye agwajẹ Zeyusu shi l'eze-ụlo agwa ono, nọfuru anọfu lẹ mkpụkpu ono harụ oke-eswi chịta tukaa ya okoko byatashia l'ọnu ẹka e shije abata lẹ mkpụkpu ono g'ẹphe l'igwe ọha ono gbua gude gwaa ndu-ishi-ozi ono.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Banabasu yẹe Pọlu nụmaepho iphe, ẹphe abya ememe; ẹphe dọjaha uwe phẹ ẹbo gbagbụa gbapfu ikpoto ndu ono je adakaha phẹ l'echi chia mkpu sụ:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Ndu mu; ?bụ gụnu bẹ unu eme nno? ?Unu ta amadụ l'anyi bụa nemadzụ g'unu bụ? Iphe, anyi byaru bụ g'anyi zia unu ozi-ọma; g'anyi mee unu g'unu tụko agwa ono, adụdu iphe, ẹphe bụ ono ghaaru azụ; lwapfuta Chileke, dzụ ndzụ; mbụ Chileke, bụ iya meru igwe mee alị bya emee eze-ẹnyimu waa iphemiphe, bu phẹ l'ime.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Lẹ mbụ bẹ ọ harụ ndiphe ẹphe nọdu eshi ụzo, dụ phẹ ree.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ọle oogudeje iphe, dụ ree, oomeje gude goshi onye ya bụ. Oodzejeru unu mini; tẹme iphe, unu kọru l'alị bẹ oomeje g'ọ mịa mebyi teke gbaru iya nụ. Ọ nọdu anụ-jije unu ẹpho; tẹme ọ nọdu emeje g'obu tsọo unu ụtso.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ẹphe pfuchakpọo nno; mbụ ndu-ishi-ozi ono; ọ bụleru-a l'ẹhuka bẹ ẹphe gude sede mkpụkpu ono g'ẹphe te ejehẹ agwa iphe ono g'ẹphe tụberu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 E gudekwadụ-a nno; ndu Jiu, shi lẹ Antiyọku waa Ayikoniyomu byarwuta. Ẹphe bya epfuta ikpoto ndu ono yeru onwophẹ; bya atụahaa Pọlu mkpuma. Ẹphe tụa ya mkpuma ono jeadụru ẹphe dobesu l'ọ nwụhuwaru bya alọo ya wuruwuru lọfu lẹ mkpụkpu ono.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Obenu lẹ ndu kẹ Kéreshi byaru anọ-pheẹ ya phọ mgburugburu; ọ gbalihu. Ẹphe laphushia azụ l'ime mkpụkpu ono. O be lẹ nchitabọhu iya yẹe Banabasu swịru jeshia Debi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pọlu phẹ zia ozi-ọma kẹ Chileke shii lẹ Debi. Ẹphe pfuta ndu dụ igwerigwe; mee phẹ ẹphe bya etsoahaa ụzo Jizọsu. Ẹphe tụgbua teke ono laphushia azụ lẹ Lịsutura; gbẹwaro l'ẹka ono jeshia Ayikoniyomu; bya eshikwaphọ lẹ Ayikoniyomu jeshia Antiyọku.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ẹphe je je emee g'ọkpoma shihu ndu kẹ Kéreshi, nọ l'ẹka ono ike. Ẹphe bya eyeru phẹ ọkpu-ikike g'ẹphe nọshikpoekwapho ike l'iphe ono, ẹphe kwetarụ onoya. Ẹphe nọdu ezi ndu ono l'ẹkameka, ẹphe jekpọoru sụ: “Unu makwarụ l'anyi jefụtaje iphe-ẹhuka, dụ igwerigwe; tẹme anyi abahụ l'ẹka Chileke bụ eze.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ẹphe bya ahọtagbaa nemadzụ mee ẹphe bụru ọgerenya lẹ Chịochi lẹ Chịochi. Ẹphe bya aswịa ẹgu pfuru nụ Chileke, bụ iya bụ onye ẹphe kwewaru l'ọo ya bụ Nnajịuphu phẹ; bya eworu phẹ ye iya l'ẹka.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ẹphe jegbabẹchaa Pyisidiya bya ejeshia Pamfiliya.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ẹphe bya epfuchaa opfu kẹ Chileke ono lẹ Pega bya ejeshia Ataliya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ẹphe gbẹ l'ẹka ono kpọru ụgbo jeshia Antiyọku, bụ iya bụ ẹka ono, e yeru phẹ l'ẹka gẹ Chileke mejeru phẹ eze-iphe-ọma l'eje ozi ono, ẹphe jefụfuru nta ono.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ẹphe jerwua Antiyọku ono bya achịkobe ndu Chịochi l'ẹka lanụ bya akọoru phẹ iphemiphe, Chileke gude phẹ mee; kọoru phẹ gẹ Chileke gude gụhaaru ndu abụdu ndu Jiu ụzo g'ẹphe kweta nkiya.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ẹphe lẹ ndu kẹ Kéreshi nọo ọdu l'ẹka ono.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.