2 Samuel 12
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 Tọbudu iya bụ; Chipfu bya ezia Nétanu g'o je ibe Dévidi. Nétanu jerwua bya asụ iya: “O nweru unwoke labọ, bu lẹ mkpụkpu lanụ. Onye lanụ bẹ nweru iphe; onye ọphuu bụru onye ụkpa.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Onye k'ono nweru iphe ono bẹ kwatakpọoru nweru atụru waa eswi, parụ ẹka apaa.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Obenu l'onye ụkpa phọ te enwedu iphe, o nweru; gbahaa nwada atụru, ọ zụtaru azụta; chee ya jasụ ọ nọdu yẹle ụnwegirima ibe iya l'ẹka vuta. Nwoke ono yẹle atụru iya ono nọdu anọduje erigba nri; tụko angụ mini l'okoro lanụ; mbụ je akpachaa k'ọphu bụ l'oohejeru nwatụru ono eheru l'o ku mgbẹnya. Atụru ono nọdu ọnodu nwada iya.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 Tọbudu iya bụ; ẹbyaa byaru nwoke ono, nweru iphe ono; ọ haa akpụta atụru iya ono nanụ; ọzoo eswi iya phọ nanụ gbua gude shiaru onye byaru ibe iya nri; ọ gbẹ-chia je akpụta nwada atụru k'onye ụkpa phọ gbua gude shiaru onye byaru nụ ono nri.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Dévidi vọru ọku wụa ẹhu l'opfu ẹhu onye ono; bya asụ Nétanu: “Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a bẹ iphe, gbaru onye meru ẹgube iphe ono bẹ bụkwa anwụhu!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Ọ pfụfutaje ụgwo atụru ono ugbo ẹno; eshinu o meru ẹgube iphe ono; ọphu imemini onye ụkpa ono adụdu iya.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Tọbudu iya bụ; Nétanu sụnu Dévidi: “Ọo gụbedua bụ onye ọbu! Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu pfuru sụa: ‘Mu wụru ngu manụ l'ishi g'ị bụru eze, ndu Ízurẹlu. Mu byakwaphọ anafụta ngu l'ẹka Sọlu.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Mu woru ụlo Sọlu, bụ nnajịuphu ngu ye ngu l'ẹka; wochaaru unyomu iya ye ngu l'ẹka. Mu woru alị-eze ndu Ízurẹlu; mẹ kẹ Jiuda woru ye ngu l'ẹka. Mbụ; ọ -bụru l'iphemiphe ono bẹ pehuru nụ; bẹ mu gege eyekwabakpọru ngu iya iphe.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 ?Dẹnu g'o gude; ọ bụru Opfu Chipfu bẹ ị kpọru ẹbo l'afụ; shi nno mee iphe, dụ iya ẹji l'ẹnya? I gude ogu-echi gbua Uráya onye Hetu; duta nyee ya lụahaa. Ọ bụru ogu-echi ndu Amọnu bẹ i gude gbua ya.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Iphe, ịi-maru bụ l'egbu ọchi ta abyadụ abvụ abvụbvu l'ibe ngu jasụru asụru; noo kẹle o to nwedu iphe, ị gụberu mu; tẹme ị nata Uráya, bụ onye Hetu nyee ya lụahaa.’
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 “Chipfu sụru-a: ‘Mu e-shi l'ibe ngu vọfuta ẹjo-iphe kpube ngu l'ẹhu. Ịi-nọdu rakafụ ẹnya; mu anashịa ngu unyomu ngu phẹ woru nụ onye ọzo; mbụ l'oo-jepfu unyomu ngu phẹ ono l'echilabọ eswe ọchaa.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 I meru nkengu lẹ mpya; ọle mu e-mekwanụ ngu nkengu l'atatiphu ndu Ízurẹlu l'ophu; l'echilabọ eswe ọchaa.’ ”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Dévidi sụ Nétanu: “Mu meswekwaru Chipfu.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Obenu l'eshinu ndu ọhogu Chipfu gudewaa iphe-a, i meru-a epfubyishi iya; bẹ nwata ono, a nwụru ngu ono ta adzụkwaru ndzụ.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 E mechaa; Nétanu tụgbua; ọ bụru iya ala unuphu.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Dévidi rwọahaa Chileke l'iswi ẹhu nwata ono. Ọ swịa ẹgu; bahụ l'ime ụlo iya je azẹkota l'alị l'ẹnyashi ono l'ophu.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Ndu bụ ọgerenya l'ibe iya bya apfụ-kube iya g'ẹphe kpụ-lia ya l'ọma alị ono, ọ zẹ ono; ọphu o to kwedu; tẹme ọphu o kwekwaphọ tsoru phẹ ria nri.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 O be lẹ mbọku k'ẹsaa; nwata ono nwụhu. Ndu ozi Dévidi nọdu atsụ ebvu g'ẹphe e-me pfuaru iya lẹ nwata ono nwụhuwaru; kẹle ẹphe sụru: “Teke nwata ono nọkwadu ndzụ bẹ anyi pfuru yeru Dévidi; ọphu ọ tọ ngadụru anyi nchị. ?Dẹnu g'anyi e-shi pfuaru iya lẹ nwata ọbu nwụhuwaru? Oo-mekakwa onwiya iphe.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Dévidi bya ahụma gẹ ndu-ozi iya achị-phe nwirinwiri l'ime onwophẹ; o rwua ya l'ẹhu lẹ nwata ono bẹ nwụhuwaru nụ. Ọ jịa phẹ sụ: “?Nwata ọbu nwụhuwaru tọo?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Ọo ya bụ; Dévidi bya agbẹshi l'ọmali ẹka ọ zẹ ono je awụa ẹhu; nyịa manụ. Ọ bya agbanwee uwe iya bahụ l'ime ụlo Chipfu je abaarụ iya ẹja. O mechaa nno bya alashịa ibe iya. Ọ larwua bya asụ g'a nụ iya nri gẹ ya ria. A nụ iya ya; o ria.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Ndu ozi iya bya ajịa ya; sụ: “?Dẹnu g'o gude ị nọdu emee ẹgube umere ọwa-a? Teke nwata ono nọkwadu ndzụ bẹ i shi akwa ẹkwa; aswị ẹgu. Ọ bụ-chiaru nta-a, ọ nwụhuwaru-a bẹ ị gbẹshiru ria nri!”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Dévidi sụ phẹ: “Mu shi akwa ẹkwa; aswị ẹgu teke nwata ono shi nọdukwadu ndzụ; kẹle mu rịru sụ: ‘?Bụ onye maru mẹ Chipfu e-meru mu eze-iphe-ọma dobe nwata ono ndzụ?’
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Ọle nta-a g'ọ nwụhuwaru-a; ?bụ gụnu bẹ mu a-nọdu aswị-doru ẹgu? ?Mu a-dụ ike wophuta iya azụ ọzo tọo? Mu e-mechaa jepfu iya; ọle yẹbedua ta alwaẹdu azụ alwapfuta mu ọzo.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Ọo ya bụ; Dévidi bya adụa nyee ya, bụ Batusheba obu. Ọ bya alapfu iya; yẹe ya kwaa. Ọ nwụaru iya nwa nwoke. Dévidi gụa nwata ono Sólomọnu. Chipfu yee nwata ono obu.
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 Chipfu gude kẹ n-yemobu ono, o yeru iya ono zia onye mpfuchiru iya, bụ Nétanu g'o je agụa ya Jiedidaya, bụ iya bụ “onye Chipfu yeru obu.”
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 No iya; Jiowabu je etsoo mkpụkpu Raba ọgu. Mkpụkpu ono dụ l'alị ndu Amọnu. Ọ lwụa ya lwụta ẹka onye eze phẹ bu.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Jiowabu bya ezia ndu-ozi iya g'e je ezia Dévidi ozi; sụ iya-a: “Mu tsoakwarụ mkpụkpu Raba ọgu; natachawa phẹ ẹka ẹphe shi angụ mini.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Ọo ya bụ; kpakọo ndu ojọgu ọphu phọduru nụ bya ekepheta mkpụkpu ono; nata iya; teke mu a-gbẹ nata iya; e woru ẹpha mu gụa mkpụkpu ono.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Ọo ya bụ; Dévidi bya akpakọo ndu ojọgu ono g'ẹphe ha; bya achịru phẹ jeshia mkpụkpu Raba. O -rwua; bya abapfu phẹ ọgu; lwụta mkpụkpu ono.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 O kputa eze phẹ okpu-eze, o kpu l'ishi. Ẹrwa mkpọla-ododo, e gude mee okpu-eze ono bẹ dụ talẹntu lanụ. Ọ bụru mkpuma, vu oke aswa bẹ nọ iya nụ. E woru okpu-eze ono kpube Dévidi l'ishi. Dévidi kwatakwaphọ ọkwata, parụ ẹka lẹ mkpụkpu ono. Onye eze, kpu okpu-eze|src="bk00158c.tif" size="col" loc="2 SA" copy="Knowles Images" ref="12:30"
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 O rwukọo ndu mkpụkpu ono dobe g'ẹphe gudeje sọya; yẹle ikworo-ígwè; waa ogbunkụ jeaha ozi; bya eye phẹ g'ẹphe yọje ẹja ụlo. Ọ bụru ẹgube ono bẹ o mekọtaru mkpụkpu, nọkota l'alị ndu Amọnu l'ophu. E mechaa; Dévidi yẹle ndu ojọgu iya l'ophu laphushia azụ lẹ Jierúsalẹmu.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.