2 Samuel 10
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 A nọnyaa; eze ndu Amọnu bya anwụhu. Nwa iya nwoke, bụ Hanunu bya abụru eze nọchia ẹnya iya.
1 Algum tempo depois, o rei dos amonitas morreu, e seu filho Hanum foi o seu sucessor.
2 Dévidi bya epfua sụ: “Mu e-meru Hanunu nwa Nahashi ree; ẹgube nna iya meru mbẹdua.” Ọo ya bụ; Dévidi zia ndu-ozi g'ẹphe je akpọru Hanunu iphu nna iya ono.
2 Davi pensou: "Serei bondoso com Hanum, filho de Naás, como seu pai foi bondoso comigo". Então Davi enviou uma delegação para transmitir a Hanum seu pesar pela morte do pai. Mas, quando os mensageiros de Davi chegaram à terra dos amonitas,
3 ndu-ishi ndu Amọnu sụ Hanunu, bụ nnajịuphu phẹ: “?Ịiri l'ọo ùbvù bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ẹgube ono meru g'o gude o zia g'a bya akpọru ngu iphu nna ngu? ?Tọbudu ezizi bẹ Dévidi ziru g'ẹphe nwụa mkpụkpu-a ngge; genwushia ya ẹhu; woru iya lwụa?”
3 os líderes amonitas disseram a Hanum, seu senhor: "Achas que Davi está honrando teu pai ao enviar mensageiros para expressar condolências? Não é nada disso! Davi os enviou como espiões para examinar a cidade e destruí-la".
4 Ọo ya bụ; Hanunu gudeshia ndu ono, Dévidi ziru ozi ono kpụshichaa phẹ ẹ́jí-agba ibe lanụ ibe lanụ; bya eshi lẹ nhamụnha ike bukashịa uwe-mgbalanụ phẹ; nwufu phẹ; ẹphe lashịa.
4 Então Hanum prendeu os mensageiros de Davi, rapou metade da barba de cada um, cortou metade de suas roupas até as nádegas, e os mandou embora.
5 O be teke e pfuru iya Dévidi; o zia g'a gba phẹ ndzuta; kẹle e meru phẹ iphe-iphere parụ ẹka. Eze zia ozi sụ phẹ: “Unu nọdu lẹ Jieriko jeye teke ẹ́jí-agba unu erwudzu; tẹme unu alwatashịwaro.”
5 Quando Davi soube disso, enviou mensageiros ao encontro deles, pois haviam sido profundamente humilhados, e lhes mandou dizer: "Fiquem em Jericó até que a barba cresça, e então voltem para casa".
6 Ndu Amọnu bya amaẹrupho l'ẹphe eshiwaa tụkurubaa l'imi Dévidi; ẹphe je ebuta ndu ojọgu ndu Arámu, bu lẹ Bẹtu-Rehobu; mẹ ndu kẹ Zoba. Ẹphe tụkoru bụru ndu ojọgu, eje l'ọkpa. Iphe, ẹphe tụkoru dụ bụ ụkporo ụnu unwoke ugbo labọ l'ụnu unwoke iri. Ẹphe butafụa eze ndu Maka; yẹle ndu ojọgu, dụ ụnu labọ l'ụkporo iri; bya ebutafụa ndu Tobu ụnu unwoke ụkporo l'iri yeru onwophẹ.
6 Vendo que tinham atraído sobre si o ódio de Davi, os amonitas contrataram vinte mil soldados de infantaria dos arameus de Bete-Reobe e de Zobá, e mais mil homens do rei de Maaca e doze mil dos homens de Tobe.
7 Anụma, Dévidi anụma iya; o yefụ Jiowabu yẹe ndu ojọgu iya g'ẹphe ha.
7 Ao saber disso, Davi ordenou a Joabe que marchasse com todo o exército.
8 Ndu Amọnu wụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'iphu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu kẹ Arámu phọ, shi lẹ Zoba; mẹ Rehobu; mẹ ndu shi l'alị Tobu; waa ndu kẹ Maka nọdu l'ọma ẹgu.
8 Os amonitas saíram e se puseram em posição de combate na entrada da cidade, e os arameus de Zobá e de Reobe e os homens de Tobe e de Maaca posicionaram-se em campo aberto.
9 Jiowabu hụmaepho l'e gburu iya giriri iphu l'azụ k'ọgu ono; ọ họkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu kachaa amaru k'ọgu chịru phẹ ye g'ẹphe kwabẹru ndu kẹ Arámu.
9 Vendo Joabe que estava cercado pelas linhas de combate, escolheu alguns dos melhores soldados de Israel e os posicionou contra os arameus.
10 Ọ chịru ndu ọphuu dobe g'ẹphe nọdu nwune iya, bụ Abishayi l'ẹka kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
10 Pôs o restante dos homens sob o comando de seu irmão Abisai e os posicionou contra os amonitas.
11 Jiowabu sụ: “O -bụru lẹ ndu Arámu-a lwụkpeaharu mu; unu abya eyetaru mu ẹka; teke ọ bụkwanu l'ọo ndu kẹ Amọnu lwụkpeaharu unu; anyi abya eyetaru unu ẹka.
11 E Joabe disse a Abisai: "Se os arameus forem fortes demais para mim, venha me ajudar; mas, se os amonitas forem fortes demais para você, eu irei ajudá-lo.
12 G'obu shihu unu ike; g'anyi lwụa ọgu ẹhu ndibe anyi gẹ ndu bụ mkparawa; mbụ g'anyi lwụa ọgu l'iswi ẹhu mkpụkpu kẹ Chileke. Chipfu e-me-a iphe, dụ iya ree l'ẹnya nkiya.”
12 Seja forte e lutemos com bravura pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que o Senhor faça o que for de sua vontade".
13 Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụko wụ-pfuahaa ndu Arámu k'ọgu ono; ẹphe ye ọkpa l'ọso gbalaaharu iya agbala.
13 Então Joabe e seus soldados avançaram contra os arameus, que fugiram dele.
14 Ndu kẹ Amọnu hụmaepho lẹ ndu Arámu gbalarụ; ẹphebedua yefụa ọkpa l'ọso nkephẹ gbalaaharu Abishayi; gbaru gbaba l'ime mkpụkpu phẹ. Ọo ya bụ; Jiowabu shi l'ọgu ẹphe lẹ ndu Amọnu ono lwatashịa Jierúsalẹmu.
14 Quando os amonitas viram que os arameus estavam fugindo de Joabe, também fugiram de seu irmão Abisai e entraram na cidade. Assim, Joabe parou a batalha contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Ndu Arámu hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe je edzukọbe.
15 Ao perceberem que haviam sido derrotados por Israel, os arameus tornaram a agrupar-se.
16 Hadadeza zia ndu Arámu, nọ l'azụ ẹnyimu Yufurétisu; ẹphe bya. Shobaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu Hadadeza duta phẹ; ẹphe wụru laa mkpụkpu Helamu.
16 Hadadezer mandou trazer os arameus que viviam do outro lado do Eufrates. Estes chegaram a Helã, tendo à frente Soboque, comandante do exército de Hadadezer.
17 E pfuẹru iya phọ Dévidi; ọ kpakọo ndu Ízurẹlu l'ophu; ẹphe daa azụ ẹnyimu Jiọ́danu jeshia Helamu. Ndu Arámu ono kpọo giriri; tsoo Dévidi phẹ ọgu.
17 Informado disso, Davi reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão e chegou a Helã. Os arameus estavam em posição de combate para enfrentá-lo,
18 Ndu Arámu ono mechaa gbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi gbua ndu ụgbo-ịnya, dụ ụnu l'ụkporo iri l'ise; bya egbua ndu ojọgu o-je-l'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise; bya egbutsua Shobaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu phẹ; ọ nwụhu l'ẹka ono.
18 mas acabaram fugindo de diante de Israel. E Davi matou setecentos condutores de carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria dos arameus. Soboque, o comandante do exército, também foi ferido e morreu ali mesmo.
19 Ọo ya bụ; ndu eze ono, ẹphe lẹ Hadadeza shi tụko nmagba bụru nanụ ono hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe je; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu doshia; ẹphe nọdu ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ndu Arámu tsụahaa ebvu jịka eyetaru ndu Amọnu ẹka ọzo.
19 Quando todos os reis vassalos de Hadadezer viram que tinham sido derrotados por Israel, fizeram a paz com os israelitas e sujeitaram-se a eles. E os arameus ficaram com medo de voltar a ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.