2 Samuel 10
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 A nọnyaa; eze ndu Amọnu bya anwụhu. Nwa iya nwoke, bụ Hanunu bya abụru eze nọchia ẹnya iya.
1 Algum tempo depois morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Dévidi bya epfua sụ: “Mu e-meru Hanunu nwa Nahashi ree; ẹgube nna iya meru mbẹdua.” Ọo ya bụ; Dévidi zia ndu-ozi g'ẹphe je akpọru Hanunu iphu nna iya ono.
2 E Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum para mostrar a sua amizade. Porém, quando os mensageiros chegaram à cidade de Rabá,
3 ndu-ishi ndu Amọnu sụ Hanunu, bụ nnajịuphu phẹ: “?Ịiri l'ọo ùbvù bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ẹgube ono meru g'o gude o zia g'a bya akpọru ngu iphu nna ngu? ?Tọbudu ezizi bẹ Dévidi ziru g'ẹphe nwụa mkpụkpu-a ngge; genwushia ya ẹhu; woru iya lwụa?”
3 as autoridades amonitas disseram ao seu rei: — O senhor pensa que é em honra do seu pai que Davi enviou estes homens para mostrar amizade? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de conhecerem a cidade, para poderem destruí-la.
4 Ọo ya bụ; Hanunu gudeshia ndu ono, Dévidi ziru ozi ono kpụshichaa phẹ ẹ́jí-agba ibe lanụ ibe lanụ; bya eshi lẹ nhamụnha ike bukashịa uwe-mgbalanụ phẹ; nwufu phẹ; ẹphe lashịa.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou um lado da barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 O be teke e pfuru iya Dévidi; o zia g'a gba phẹ ndzuta; kẹle e meru phẹ iphe-iphere parụ ẹka. Eze zia ozi sụ phẹ: “Unu nọdu lẹ Jieriko jeye teke ẹ́jí-agba unu erwudzu; tẹme unu alwatashịwaro.”
5 Quando Davi soube disso, enviou outros mensageiros para se encontrarem com eles porque eles estavam muito envergonhados. Davi mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Ndu Amọnu bya amaẹrupho l'ẹphe eshiwaa tụkurubaa l'imi Dévidi; ẹphe je ebuta ndu ojọgu ndu Arámu, bu lẹ Bẹtu-Rehobu; mẹ ndu kẹ Zoba. Ẹphe tụkoru bụru ndu ojọgu, eje l'ọkpa. Iphe, ẹphe tụkoru dụ bụ ụkporo ụnu unwoke ugbo labọ l'ụnu unwoke iri. Ẹphe butafụa eze ndu Maka; yẹle ndu ojọgu, dụ ụnu labọ l'ụkporo iri; bya ebutafụa ndu Tobu ụnu unwoke ụkporo l'iri yeru onwophẹ.
6 Os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo deles. Por isso, contrataram vinte mil soldados sírios das cidades de Bete-Reobe e Zoba. Também contrataram o rei da cidade de Maacá, com mil homens, e doze mil homens da cidade de Tobe.
7 Anụma, Dévidi anụma iya; o yefụ Jiowabu yẹe ndu ojọgu iya g'ẹphe ha.
7 Davi soube disso e enviou contra eles Joabe com todos os melhores soldados do exército israelita.
8 Ndu Amọnu wụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'iphu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu kẹ Arámu phọ, shi lẹ Zoba; mẹ Rehobu; mẹ ndu shi l'alị Tobu; waa ndu kẹ Maka nọdu l'ọma ẹgu.
8 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada da cidade de Rabá enquanto os outros — os sírios de Zoba e de Reobe e os homens de Tobe e Maacá — tomaram posição em campo aberto.
9 Jiowabu hụmaepho l'e gburu iya giriri iphu l'azụ k'ọgu ono; ọ họkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu kachaa amaru k'ọgu chịru phẹ ye g'ẹphe kwabẹru ndu kẹ Arámu.
9 Joabe viu que as tropas inimigas os atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
10 Ọ chịru ndu ọphuu dobe g'ẹphe nọdu nwune iya, bụ Abishayi l'ẹka kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
10 Deixou o resto das suas tropas sob o comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
11 Jiowabu sụ: “O -bụru lẹ ndu Arámu-a lwụkpeaharu mu; unu abya eyetaru mu ẹka; teke ọ bụkwanu l'ọo ndu kẹ Amọnu lwụkpeaharu unu; anyi abya eyetaru unu ẹka.
11 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
12 G'obu shihu unu ike; g'anyi lwụa ọgu ẹhu ndibe anyi gẹ ndu bụ mkparawa; mbụ g'anyi lwụa ọgu l'iswi ẹhu mkpụkpu kẹ Chileke. Chipfu e-me-a iphe, dụ iya ree l'ẹnya nkiya.”
12 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
13 Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụko wụ-pfuahaa ndu Arámu k'ọgu ono; ẹphe ye ọkpa l'ọso gbalaaharu iya agbala.
13 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
14 Ndu kẹ Amọnu hụmaepho lẹ ndu Arámu gbalarụ; ẹphebedua yefụa ọkpa l'ọso nkephẹ gbalaaharu Abishayi; gbaru gbaba l'ime mkpụkpu phẹ. Ọo ya bụ; Jiowabu shi l'ọgu ẹphe lẹ ndu Amọnu ono lwatashịa Jierúsalẹmu.
14 Os amonitas viram os sírios fugindo. Então também fugiram de Abisai e voltaram para dentro da cidade. E Joabe parou de lutar contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Ndu Arámu hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe je edzukọbe.
15 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, reuniram de novo todas as suas tropas.
16 Hadadeza zia ndu Arámu, nọ l'azụ ẹnyimu Yufurétisu; ẹphe bya. Shobaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu Hadadeza duta phẹ; ẹphe wụru laa mkpụkpu Helamu.
16 O rei Hadadezer mandou chamar os sírios que estavam no lado leste do rio Eufrates. Então eles foram até a cidade de Helã. Na frente deles ia Sobaque, o comandante do exército de Hadadezer.
17 E pfuẹru iya phọ Dévidi; ọ kpakọo ndu Ízurẹlu l'ophu; ẹphe daa azụ ẹnyimu Jiọ́danu jeshia Helamu. Ndu Arámu ono kpọo giriri; tsoo Dévidi phẹ ọgu.
17 Quando Davi soube disso, reuniu as tropas israelitas, atravessou o rio Jordão e marchou para Helã. Lá os sírios tomaram posição de frente para os israelitas. A luta começou,
18 Ndu Arámu ono mechaa gbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi gbua ndu ụgbo-ịnya, dụ ụnu l'ụkporo iri l'ise; bya egbua ndu ojọgu o-je-l'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise; bya egbutsua Shobaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu phẹ; ọ nwụhu l'ẹka ono.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e os seus soldados mataram setecentos soldados que guiavam carros de guerra e quarenta mil cavaleiros sírios. Feriram também Sobaque, o comandante inimigo, que morreu ali no campo de batalha.
19 Ọo ya bụ; ndu eze ono, ẹphe lẹ Hadadeza shi tụko nmagba bụru nanụ ono hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe je; ẹphe lẹ ndu Ízurẹlu doshia; ẹphe nọdu ndu Ízurẹlu l'ẹka. Ndu Arámu tsụahaa ebvu jịka eyetaru ndu Amọnu ẹka ọzo.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com eles, ficando debaixo do seu poder. E os sírios ficaram com medo de ajudar de novo os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.