2 Reis 9
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARC
1 Onye mpfuchiru Chileke, bụ Elayịsha bya ekua onye lanụ l'ọgbo ndu mpfuchiru sụ iya: “Jịkobe; wota mgbere manụ-a jeshia mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
1 Então, o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas e lhe disse: Cinge os teus lombos, e toma esta almotolia de azeite na tua mão, e vai-te a Ramote-Gileade.
2 Teke i rwuru ẹka ono; lee ẹnya Jiehu nwa Jiehoshafatu; mbụ nwanwa Nimushi. Kuchi iya ekuchi l'ẹka ụnwunna iya nọ; duru iya g'unu bahụ l'ime ụlo.
2 E, chegando lá, vê onde está Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi; e entra, e faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o à câmara interior.
3 Teke ono bẹ ii-wota mgbere manụ ono; woru manụ ono wụa ya l'ishi sụ: ‘Chipfu sụru-a: Mu wụru ngu manụ l'ishi g'ị bụru eze ndu Ízurẹlu.’ I -mechaa nno; gụhaa ụzo gbagbụa; ba kpọkwa ụpfu!”
3 E toma a almotolia de azeite, e derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel. Então, abre a porta, e foge, e não te detenhas.
4 Ọo ya bụ; nwokorọbya ono, bụ onye mpfuchiru ono tụgbua jeshia mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
4 Foi, pois, o rapaz, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 O -rwuẹpho; ọ hụma ndu-ishi ndu ojọgu g'ẹphe nọ ndzukọ; ọ sụ: “Onye-ishi ojọgu; mu nwekwarụ ozi, mu e-ziẹkwa ngu.”
5 E, entrando ele, eis que os capitães do exército estavam assentados ali; e disse: Capitão, tenho uma palavra que te dizer. E disse Jeú. A qual de todos nós? E disse: A ti, capitão!
6 Ọo ya bụ; Jiehu gbalihu ẹphe bahụ l'ime ụlo. Onye mpfuchiru ono woru manụ ono wụa ya l'ishi sụ: “Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu sụru-a: ‘Mu wụwaru ngu manụ l'ishi g'ị bụru eze ndibe kẹ Chipfu; mbụ ndu Ízurẹlu.
6 Então, se levantou, e entrou na casa, e derramou o azeite sobre a sua cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor , sobre Israel.
7 Ịi-tụko ndu ọnu-ụlo ibe Éhabu, bụ nnajịuphu ngu gwee arakabya; k'ọphu mu e-shi nno gwata ụgwo ọchi ndu-ozi mu ono, bụ ndu mpfuchiru; waa k'iphe, bụkpoo ndu-ozi Chipfu, bụ ndu Jiezebẹlu gbushikọtaru.
7 E ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor da mão de Jezabel.
8 Ndibe Éhabu l'ophu a-bụru mkpurupyata. Mu e-gbufu iphe, bụkpoo nwa nwoke l'ọnulo ibe Éhabu l'alị ndu Ízurẹlu; m'ọ bụ ohu m'ọ bụ amadụ.
8 E toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo varão, tanto o encerrado como o livre em Israel.
9 Mu e-me ibe Éhabu g'ọ dụ g'ibe Jierobowamu nwa Nebatu; mẹkwapho g'ọ dụ g'ibe Basha nwa Ahayịjia.
9 Porque à casa de Acabe hei de fazer como à casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como à casa de Baasa, filho de Aías.
10 Jiezebẹlu bẹ bụ nkụta a-ta iya l'ẹgu, dụ lẹ Jiezerẹlu. Ọ tọ dụdu onye e-li iya elili.’ ” O pfuchaa nno; bya agụhaa ụzo gbafụ.
10 E os cães comerão a Jezabel no pedaço de campo de Jezreel; não haverá quem a enterre. Então, abriu a porta e fugiu.
11 E mechaa; Jiehu bya ejepfushia ndu-ishi ndu ojọgu ọphuna; onye lanụ jịa ya sụ: “?Bụ-a k'ọma? ?Bụ gụnu bẹ onye ọbvu ono achọ-doru ngu?”
11 E, saindo Jeú aos servos de seu senhor, disseram-lhe: Vai tudo bem? Por que veio a ti este louco? E ele lhes disse: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 Ẹphe sụ: “Ọo ụka bẹ ọbu! Pfuaru anyi iphe ọbu.”
12 Mas eles disseram: É mentira; agora, faze-no-lo saber. E disse: Assim e assim me falou, dizendo: Assim diz o Senhor : Ungi-te rei sobre Israel.
13 Ẹphe mekebe ẹgwegwa je achịkoo uwe phẹ bya atọoru iya l'alị g'ọ zọ ọkpa. Ẹphe nọdu egbu opu asụje: “Jiehu bụakwaa eze!”
13 Então, se apressaram, e tomou cada um a sua veste e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina e disseram: Jeú reina.
14 Noo ya; Jiehu nwa Jiehoshafatu; mbụ nwanwa Nimushi bya agbaarụ Jióramu ẹjo idzu. Teke ono bẹ Jióramu yẹe ndu Ízurẹlu l'ophu shi etso Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu g'ẹphe e-shi gbobuta mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
14 Assim, Jeú, filho de Josafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. Tinha, porém, Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria.
15 Ọle eze, bụ Jióramu bẹ larụ mkpụkpu Jiezerẹlu je anyaa iphe-ẹhuka ono, ndu Arámu mekarụ iya ono; teke ẹphe lẹ Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu lwụru ọgu ono. Ọo ya bụ Jiehu sụ: “Ọ -bụru l'ọo uche unu bụ ono; g'ọ tọ dụkwa onye e-shi lẹ mkpụkpu-a pyofu jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu je edoo iphe-a.”
15 Porém o rei Jorão voltou para se curar em Jezreel das feridas que os siros lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria. E disse Jeú: Se é da vossa vontade, ninguém saia da cidade, nem escape, para ir anunciar isso em Jezreel.
16 Tọbudu iya bụ; Jiehu nyihu ụgbo-ịnya iya gbaru jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu; kẹle ọo ẹka ono bẹ Jióramu zẹ. Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda bẹ jeru iya ajịji.
16 Então, Jeú subiu a um carro e foi-se a Jezreel, porque Jorão estava deitado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver a Jorão.
17 O be teke onye-nche, pfụru l'ụlo eli, dụ lẹ mkpụkpu Jiezerẹlu ono hụmaru Jiehu; mẹ ndu awụ etso iya nụ g'ẹphe dzeberu abya; o chishia mkpu sụ: “O nwekwarụ ndu mu hụmaru, awụ abyanụ-o!”
17 E o atalaia estava na torre de Jezreel, e viu a tropa de Jeú, que vinha, e disse: Vejo uma tropa. Então, disse Jorão: Toma um cavaleiro e envia-lho ao encontro; e diga: Há paz?
18 Onye agbajẹ ịnya gbagbụa je agba Jiehu ndzuta sụ iya: “Eze sụru: ‘?Bụ-a k'ọma tọo?’ ”
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro e disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia o fez saber, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 Ọo ya bụ; eze; bya ezia onye agbajẹ ịnya lẹ k'ugbo ẹbo. Ọ bya ejepfu phẹ bya asụ: “Eze sụru-a: ‘?Bụ-a k'ọma tọo?’ ”
19 Então, enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse: Assim diz o rei: Há paz? E disse Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 Onye-nche ono sụ eze: “O jepfuakwaru phẹ; ọle ọ tọ lwakwaphọ azụ. G'onye ọbu gude agba bẹ ọ dụkwa gẹ Jiehu nwa Nimushi; kẹle ọogba ẹhuka ẹhuka.”
20 E o atalaia o fez saber, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar parece como o andar de Jeú, filho de Ninsi, porque anda furiosamente.
21 Jióramu sụ: “Doziaru mu ụgbo-ịnya mu.” E doziaru iya ya. Jióramu, bụ eze ndu Ízurẹlu; yẹe Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda gbagbụa jepfushia Jiehu. Onyenọnu nọduchaa l'ụgbo-ịnya nkiya. Ẹka ẹphe gbapfuru iya bụ l'alị Nabọtu, bụ onye Jiezerẹlu.
21 Então, disse Jorão: Aparelha o carro. E aparelharam o seu carro. E saiu Jorão, rei de Israel, e Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro, e saíram ao encontro de Jeú, e o acharam no pedaço de campo de Nabote, o jezreelita.
22 Jióramu hụmaepho Jiehu bya ajịa ya sụ: “Jiehu; ?bụ-a k'ọma tọo?”
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, disse: Há paz, Jeú? E disse ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 Ọo ya bụ; Jióramu ghakọbe; gbagbụa arajẹru Éhazaya sụ: “Éhazaya; ọ bụ ọgu-o!”
23 Então, Jorão voltou as mãos, e fugiu, e disse a Acazias: Traição há, Acazias.
24 Jiehu gudeẹpho ike iya g'ọ ha seta apfụ iya gbaa Jióramu lẹ mgbaka ukuvu; o foo ya l'obu; ọ daa dakoru l'eli ụgbo-ịnya iya.
24 Mas Jeú entesou o seu arco com toda a força e feriu a Jorão entre os braços, e a flecha lhe saiu pelo coração; e caiu no seu carro.
25 Ọo ya bụ; Jiehu pfuaru onye-ishi ụgbo-ịnya iya, ẹpha iya bụ Bidika sụ: “Pata iya je etuphaa l'alị Nabọtu, onye Jiezerẹlu phọ. Nyatakwa lẹ teke phọ, mu lẹ ngu tụkojeru gude ụgbo-ịnya agbatso nna iya, bụ Éhabu l'azụ phọ bẹ Chipfu pfuru opfu ẹhu iya sụ:
25 Então, Jeú disse a Bidcar, seu capitão: Toma-o, lança-o no pedaço do campo de Nabote, o jezreelita; pois, lembra-te de que, indo eu e tu juntos a cavalo após Acabe, seu pai, o Senhor pôs sobre ele esta carga, dizendo:
26 ‘Ụnyaphu bẹ mu hụmaru mee Nabọtu; mẹ mee k'ụnwu iya, e gburu egbugbu. Nnajịuphu pfua sụ; mu a-gwata ngu ụgwo iya l'alị-a. Noo iphe, Chipfu epfu bụ ono.’ Ọo ya bụ; pata iya je etuphaa l'alị ono; ẹgube Chipfu pfuru iya ono.”
26 Por certo que, se eu não visse ontem à tarde o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor , também não to pagaria neste pedaço de campo, diz o Senhor . Agora, pois, toma-o e lança-o neste pedaço de campo, conforme a palavra do Senhor .
27 Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda hụmaepho iphe, e me nụ; o ye ọkpa l'ọso tsoru ụzo, shiru bahụ lẹ mkpụkpu Bẹtu-Haganu gbalaaha. Jiehu chịpyabe iya; asụje: “Gbagbufụa ya l'eli ụgbo-ịnya ono!” Ẹphe gbaa ya apfụ l'ẹka ọ nọ l'ụzo, jeru lashịa mkpụkpu Guru, dụ lẹ mgboru mkpụkpu Ibulamu. Ọ gbaru laa mkpụkpu Megido; je anwụhu l'ẹka ono.
27 O que vendo Acazias, rei de Judá, fugiu pelo caminho da casa do jardim, porém Jeú seguiu após ele e disse: Feri também a este no carro à subida de Gur, que está junto a Ibleão. E fugiu para Megido e morreu ali.
28 Ndu ozi iya gude ụgbo-ịnya pata iya jeshia Jierúsalẹmu je elia l'ilu iya l'ẹka e liru nna iya phẹ lẹ mkpụkpu Dévidi.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém e o sepultaram na sua sepultura, junto a seus pais, na Cidade de Davi.
29 Ọ bụru l'apha, kwe Jióramu; nwa Éhabu apha iri lẹ nanụ, o shi bụtaru eze ndu Ízurẹlu bẹ Éhazaya byaru abụru eze ndu Jiuda.
29 E, no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe, começou Acazias a reinar sobre Judá.
30 Noo ya; Jiehu tụgbua jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu. Jiezebẹlu nụmaepho l'ọ byaru; o tee pẹnsuru ẹnya; memaa ẹgbushi iya emema; je eworu ẹnya pyofu lẹ windo.
30 E Jeú veio a Jezreel, o que ouvindo Jezabel, se pintou em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 Jiehu bya abyarwuta l'ọnu-abata; Jiezebẹlu sụ: “?Bụ-a k'ọma Zimiri; mbụ gụbe onye ono, gburu nnajịuphu ngu?”
31 E, entrando Jeú pelas portas, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor?
32 Jiehu palia ẹnya l'ụzo windo ono sụ: “?Bụ onye bẹ tụru íkè yeru mu nụ? ?Bụ onye?” Tọbudu iya bụ; iphe, dụ g'ụmadzu labọ; ọzoo ụmadzu ẹto, bụ ndu eleta ibe eze ẹnya shi lẹ windo lee ya ẹnya.
32 E levantou ele o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? Quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 Jiehu sụ phẹ: “Unu gbẹ l'ẹka ono pata Jiezebẹlu zee ogbu g'ọ bya ada!” Ọo ya bụ; ẹphe tụfu iya ọ bya adaa. Mee ya pfụkashihu kpua l'igbulọ; mẹ ịnya, nọgbaa l'ẹka ono. Jiehu gude ịnya gbaa ya eli; zọo ya tọlitoli.
33 Então, disse ele: Lançai-a de alto abaixo. E lançaram-na de alto abaixo; e foram salpicados com o seu sangue a parede e os cavalos, e Jeú a atropelou.
34 Jiehu bahụ l'ime ụlo je eria; ngụa sụ: “Unu pata nwanyị ono, vu ọnu ono je elia; kẹle ọ bụ phọ nwada eze!”
34 Entrando ele, pois, e havendo comido e bebido, disse: Olhai por aquela maldita e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 Ẹphe lụfushia g'ẹphe je elia ya; ọ bụwaru iphe, ẹphe hụmaru kpoloko bụ okpokoroko ishi iya; mẹ ọkpu ogboro iya; waa ọkpu oshi-ẹka iya.
35 E foram para a sepultar; porém não acharam dela senão somente a caveira, e os pés, e as palmas das mãos.
36 Ẹphe laphu azụ je epfuaru iya Jiehu; ọ sụ: “Ọo ya bụ iphe ono, Chipfu shi l'ọnu onye-ozi iya, bụ Elayịjia kẹ Tishibe pfua sụ: ‘Ọo l'alị, dụ lẹ mkpụkpu Jiezerẹlu bẹ nkụta a-ta anụ Jiezebẹlu.’
36 Então, voltaram e lho fizeram saber; e ele disse: Esta é a palavra do Senhor , a qual falou pelo ministério de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No pedaço do campo de Jezreel, os cães comerão a carne de Jezabel.
37 Jiezebẹlu bẹ odzu iya a-dụ gẹ nshị, a nyịru tụkaa nanụ nanụ l'alị, dụ lẹ Jiezerẹlu; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye byaru a-hụbe iya ama kẹ g'ọ sụ: ‘Ọo Jiezebẹlu baa.’ ”
37 E o cadáver de Jezabel será como esterco sobre o campo, no pedaço de Jezreel, que se não possa dizer: Esta é Jezabel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.