2 Reis 9

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Onye mpfuchiru Chileke, bụ Elayịsha bya ekua onye lanụ l'ọgbo ndu mpfuchiru sụ iya: “Jịkobe; wota mgbere manụ-a jeshia mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
1 Depois o profeta Eliseu chamou um dos filhos dos profetas, e lhe disse: Cinge os teus lombos, toma na mão este vaso de azeite e vai a Ramote-Gileade;
2 Teke i rwuru ẹka ono; lee ẹnya Jiehu nwa Jiehoshafatu; mbụ nwanwa Nimushi. Kuchi iya ekuchi l'ẹka ụnwunna iya nọ; duru iya g'unu bahụ l'ime ụlo.
2 quando lá chegares, procura a Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi; entra, faze que ele se levante do meio de seus irmãos, e leva-o para uma câmara interior.
3 Teke ono bẹ ii-wota mgbere manụ ono; woru manụ ono wụa ya l'ishi sụ: ‘Chipfu sụru-a: Mu wụru ngu manụ l'ishi g'ị bụru eze ndu Ízurẹlu.’ I -mechaa nno; gụhaa ụzo gbagbụa; ba kpọkwa ụpfu!”
3 Toma, então, o vaso de azeite, derrama-o sobre a sua cabeça, e dize: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel. Então abre a porta, foge e não te detenhas.
4 Ọo ya bụ; nwokorọbya ono, bụ onye mpfuchiru ono tụgbua jeshia mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
4 Foi, pois, o jovem profeta, a Ramote-Gileade.
5 O -rwuẹpho; ọ hụma ndu-ishi ndu ojọgu g'ẹphe nọ ndzukọ; ọ sụ: “Onye-ishi ojọgu; mu nwekwarụ ozi, mu e-ziẹkwa ngu.”
5 E quando chegou, eis que os chefes do exército estavam sentados ali; e ele disse: Chefe, tenho uma palavra para te dizer. E Jeú perguntou: A qual de todos nós? Respondeu ele: A ti, chefe!
6 Ọo ya bụ; Jiehu gbalihu ẹphe bahụ l'ime ụlo. Onye mpfuchiru ono woru manụ ono wụa ya l'ishi sụ: “Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu sụru-a: ‘Mu wụwaru ngu manụ l'ishi g'ị bụru eze ndibe kẹ Chipfu; mbụ ndu Ízurẹlu.
6 Então Jeú se levantou, e entrou na casa; e o mancebo derramou-lhe o azeite sobre a cabeça, e lhe disse: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Ungi-te rei sobre o povo do Senhor, sobre Israel.
7 Ịi-tụko ndu ọnu-ụlo ibe Éhabu, bụ nnajịuphu ngu gwee arakabya; k'ọphu mu e-shi nno gwata ụgwo ọchi ndu-ozi mu ono, bụ ndu mpfuchiru; waa k'iphe, bụkpoo ndu-ozi Chipfu, bụ ndu Jiezebẹlu gbushikọtaru.
7 Ferirás a casa de Acabe, teu senhor, para que eu vingue da mão de Jezabel o sangue de meus servos, os profetas, e o sangue de todos os servos do Senhor.
8 Ndibe Éhabu l'ophu a-bụru mkpurupyata. Mu e-gbufu iphe, bụkpoo nwa nwoke l'ọnulo ibe Éhabu l'alị ndu Ízurẹlu; m'ọ bụ ohu m'ọ bụ amadụ.
8 Pois toda a casa de Acabe perecerá; e destruirei de Acabe todo filho varão, tanto o escravo como o livre em Israel.
9 Mu e-me ibe Éhabu g'ọ dụ g'ibe Jierobowamu nwa Nebatu; mẹkwapho g'ọ dụ g'ibe Basha nwa Ahayịjia.
9 Porque hei de fazer a casa de Acabe como a casa de Jeroboão, filho de Nebate, e como a casa de Baasa, filho de Aías.
10 Jiezebẹlu bẹ bụ nkụta a-ta iya l'ẹgu, dụ lẹ Jiezerẹlu. Ọ tọ dụdu onye e-li iya elili.’ ” O pfuchaa nno; bya agụhaa ụzo gbafụ.
10 Os cães comerão a Jezabel no campo de Jizreel; não haverá quem a enterre. Então o mancebo abriu a porta e fugiu.
11 E mechaa; Jiehu bya ejepfushia ndu-ishi ndu ojọgu ọphuna; onye lanụ jịa ya sụ: “?Bụ-a k'ọma? ?Bụ gụnu bẹ onye ọbvu ono achọ-doru ngu?”
11 Saiu então Jeú aos servos de seu senhor; e um lhe perguntou: Vai tudo bem? Por que veio a ti esse louco? E ele lhes respondeu: Bem conheceis o homem e o seu falar.
12 Ẹphe sụ: “Ọo ụka bẹ ọbu! Pfuaru anyi iphe ọbu.”
12 Mas eles replicaram. É mentira; dize-no-lo, pedimos-te. Ao que disse Jeú: Assim e assim ele me falou, dizendo: Assim diz o Senhor: Ungi-te rei sobre Israel.
13 Ẹphe mekebe ẹgwegwa je achịkoo uwe phẹ bya atọoru iya l'alị g'ọ zọ ọkpa. Ẹphe nọdu egbu opu asụje: “Jiehu bụakwaa eze!”
13 Então se apressaram, e cada um tomou a sua capa e a pôs debaixo dele, no mais alto degrau; e tocaram a buzina, e disseram: Jeú reina!
14 Noo ya; Jiehu nwa Jiehoshafatu; mbụ nwanwa Nimushi bya agbaarụ Jióramu ẹjo idzu. Teke ono bẹ Jióramu yẹe ndu Ízurẹlu l'ophu shi etso Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu g'ẹphe e-shi gbobuta mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu.
14 Assim Jeú, filho de Jeosafá, filho de Ninsi, conspirou contra Jorão. {Ora, tinha Jorão cercado a Ramote-Gileade, ele e todo o Israel, por causa de Hazael, rei da Síria;
15 Ọle eze, bụ Jióramu bẹ larụ mkpụkpu Jiezerẹlu je anyaa iphe-ẹhuka ono, ndu Arámu mekarụ iya ono; teke ẹphe lẹ Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu lwụru ọgu ono. Ọo ya bụ Jiehu sụ: “Ọ -bụru l'ọo uche unu bụ ono; g'ọ tọ dụkwa onye e-shi lẹ mkpụkpu-a pyofu jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu je edoo iphe-a.”
15 porém o rei Jorão tinha voltado para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria.} E disse Jeú: Se isto é o vosso parecer, ninguém escape nem saia da cidade para ir dar a nova em Jizreel.
16 Tọbudu iya bụ; Jiehu nyihu ụgbo-ịnya iya gbaru jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu; kẹle ọo ẹka ono bẹ Jióramu zẹ. Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda bẹ jeru iya ajịji.
16 Então Jeú subiu a um carro, e foi a Jizreel; porque Jorão estava acamado ali; e também Acazias, rei de Judá, descera para ver Jorão.
17 O be teke onye-nche, pfụru l'ụlo eli, dụ lẹ mkpụkpu Jiezerẹlu ono hụmaru Jiehu; mẹ ndu awụ etso iya nụ g'ẹphe dzeberu abya; o chishia mkpu sụ: “O nwekwarụ ndu mu hụmaru, awụ abyanụ-o!”
17 O atalaia que estava na torre de Jizreel viu a tropa de Jeú, que vinha e disse: Vejo uma tropa. Disse Jorão: Toma um cavaleiro, e envia-o ao seu encontro a perguntar: Há paz?
18 Onye agbajẹ ịnya gbagbụa je agba Jiehu ndzuta sụ iya: “Eze sụru: ‘?Bụ-a k'ọma tọo?’ ”
18 E o cavaleiro lhe foi ao encontro, e disse: Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim. E o atalaia deu aviso, dizendo: Chegou a eles o mensageiro, porém não volta.
19 Ọo ya bụ; eze; bya ezia onye agbajẹ ịnya lẹ k'ugbo ẹbo. Ọ bya ejepfu phẹ bya asụ: “Eze sụru-a: ‘?Bụ-a k'ọma tọo?’ ”
19 Então Jorão enviou outro cavaleiro; e, chegando este a eles, disse Assim diz o rei: Há paz? Respondeu Jeú: Que tens tu que fazer com a paz? Passa para trás de mim.
20 Onye-nche ono sụ eze: “O jepfuakwaru phẹ; ọle ọ tọ lwakwaphọ azụ. G'onye ọbu gude agba bẹ ọ dụkwa gẹ Jiehu nwa Nimushi; kẹle ọogba ẹhuka ẹhuka.”
20 E o atalaia deu aviso, dizendo: Também este chegou a eles, porém não volta; e o andar se parece com o andar de Jeú, filho de Ninsi porque anda furiosamente.
21 Jióramu sụ: “Doziaru mu ụgbo-ịnya mu.” E doziaru iya ya. Jióramu, bụ eze ndu Ízurẹlu; yẹe Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda gbagbụa jepfushia Jiehu. Onyenọnu nọduchaa l'ụgbo-ịnya nkiya. Ẹka ẹphe gbapfuru iya bụ l'alị Nabọtu, bụ onye Jiezerẹlu.
21 Disse Jorão: Aparelha-me o carro! E lho aparelharam. Saiu Jorão, rei de Israel, com Acazias, rei de Judá, cada um em seu carro para irem ao encontro de Jeú, e o encontraram no campo de Nabote, o jizreelita.
22 Jióramu hụmaepho Jiehu bya ajịa ya sụ: “Jiehu; ?bụ-a k'ọma tọo?”
22 E sucedeu que, vendo Jorão a Jeú, perguntou: Há paz, Jeú? Respondeu ele: Que paz, enquanto as prostituições da tua mãe Jezabel e as suas feitiçarias são tantas?
23 Ọo ya bụ; Jióramu ghakọbe; gbagbụa arajẹru Éhazaya sụ: “Éhazaya; ọ bụ ọgu-o!”
23 Então Jorão deu volta, e fugiu, dizendo a Acazias: Há traição, Acazias!
24 Jiehu gudeẹpho ike iya g'ọ ha seta apfụ iya gbaa Jióramu lẹ mgbaka ukuvu; o foo ya l'obu; ọ daa dakoru l'eli ụgbo-ịnya iya.
24 Mas Jeú, entesando o seu arco com toda a força, feriu Jorão entre as espáduas, e a flecha lhe saiu pelo coração; e ele caiu no seu carro.
25 Ọo ya bụ; Jiehu pfuaru onye-ishi ụgbo-ịnya iya, ẹpha iya bụ Bidika sụ: “Pata iya je etuphaa l'alị Nabọtu, onye Jiezerẹlu phọ. Nyatakwa lẹ teke phọ, mu lẹ ngu tụkojeru gude ụgbo-ịnya agbatso nna iya, bụ Éhabu l'azụ phọ bẹ Chipfu pfuru opfu ẹhu iya sụ:
25 Disse então Jeú a Bidcar, seu ajudante: Levanta-o, e lança-o no campo da herança de Nabote, o jizreelita; pois lembra-te de indo eu e tu juntos a cavalo após seu pai Acabe, o Senhor pôs sobre ele esta sentença, dizendo:
26 ‘Ụnyaphu bẹ mu hụmaru mee Nabọtu; mẹ mee k'ụnwu iya, e gburu egbugbu. Nnajịuphu pfua sụ; mu a-gwata ngu ụgwo iya l'alị-a. Noo iphe, Chipfu epfu bụ ono.’ Ọo ya bụ; pata iya je etuphaa l'alị ono; ẹgube Chipfu pfuru iya ono.”
26 Certamente vi ontem o sangue de Nabote e o sangue de seus filhos, diz o Senhor; e neste mesmo campo te retribuirei, diz o Senhor. Agora, pois, levanta-o, e lança-o neste campo, conforme a palavra do Senhor.
27 Éhazaya, bụ eze ndu Jiuda hụmaepho iphe, e me nụ; o ye ọkpa l'ọso tsoru ụzo, shiru bahụ lẹ mkpụkpu Bẹtu-Haganu gbalaaha. Jiehu chịpyabe iya; asụje: “Gbagbufụa ya l'eli ụgbo-ịnya ono!” Ẹphe gbaa ya apfụ l'ẹka ọ nọ l'ụzo, jeru lashịa mkpụkpu Guru, dụ lẹ mgboru mkpụkpu Ibulamu. Ọ gbaru laa mkpụkpu Megido; je anwụhu l'ẹka ono.
27 Quando Acazias, rei de Judá, viu isto, fugiu pelo caminho da casa do jardim. E Jeú o perseguiu, dizendo: A este também! Matai-o! Então o feriram no carro, à subida de Gur, que está junto a Ibleão; mas ele fugiu para Megido, e ali morreu.
28 Ndu ozi iya gude ụgbo-ịnya pata iya jeshia Jierúsalẹmu je elia l'ilu iya l'ẹka e liru nna iya phẹ lẹ mkpụkpu Dévidi.
28 E seus servos o levaram num carro a Jerusalém, e o sepultaram na sua sepultura junto a seus pais, na cidade de Davi.
29 Ọ bụru l'apha, kwe Jióramu; nwa Éhabu apha iri lẹ nanụ, o shi bụtaru eze ndu Ízurẹlu bẹ Éhazaya byaru abụru eze ndu Jiuda.
29 Ora, Acazias começara a reinar sobre Judá no ano undécimo de Jorão, filho de Acabe.
30 Noo ya; Jiehu tụgbua jeshia mkpụkpu Jiezerẹlu. Jiezebẹlu nụmaepho l'ọ byaru; o tee pẹnsuru ẹnya; memaa ẹgbushi iya emema; je eworu ẹnya pyofu lẹ windo.
30 Depois Jeú veio a Jizreel; o que ouvindo Jezabel, pintou-se em volta dos olhos, e enfeitou a sua cabeça, e olhou pela janela.
31 Jiehu bya abyarwuta l'ọnu-abata; Jiezebẹlu sụ: “?Bụ-a k'ọma Zimiri; mbụ gụbe onye ono, gburu nnajịuphu ngu?”
31 Quando Jeú entrava pela porta, disse ela: Teve paz Zinri, que matou a seu senhor ?
32 Jiehu palia ẹnya l'ụzo windo ono sụ: “?Bụ onye bẹ tụru íkè yeru mu nụ? ?Bụ onye?” Tọbudu iya bụ; iphe, dụ g'ụmadzu labọ; ọzoo ụmadzu ẹto, bụ ndu eleta ibe eze ẹnya shi lẹ windo lee ya ẹnya.
32 Ao que ele levantou o rosto para a janela e disse: Quem é comigo? quem? E dois ou três eunucos olharam para ele.
33 Jiehu sụ phẹ: “Unu gbẹ l'ẹka ono pata Jiezebẹlu zee ogbu g'ọ bya ada!” Ọo ya bụ; ẹphe tụfu iya ọ bya adaa. Mee ya pfụkashihu kpua l'igbulọ; mẹ ịnya, nọgbaa l'ẹka ono. Jiehu gude ịnya gbaa ya eli; zọo ya tọlitoli.
33 Então disse ele: Lançai-a daí abaixo. E lançaram-na abaixo; e foram salpicados com o sangue dela a parede e os cavalos; e ele a atropelou.
34 Jiehu bahụ l'ime ụlo je eria; ngụa sụ: “Unu pata nwanyị ono, vu ọnu ono je elia; kẹle ọ bụ phọ nwada eze!”
34 E tendo ele entrado, comeu e bebeu; depois disse: Olhai por aquela maldita, e sepultai-a, porque é filha de rei.
35 Ẹphe lụfushia g'ẹphe je elia ya; ọ bụwaru iphe, ẹphe hụmaru kpoloko bụ okpokoroko ishi iya; mẹ ọkpu ogboro iya; waa ọkpu oshi-ẹka iya.
35 Foram, pois, para a sepultar; porém não acharam dela senão a caveira, os pés e as palmas das mãos.
36 Ẹphe laphu azụ je epfuaru iya Jiehu; ọ sụ: “Ọo ya bụ iphe ono, Chipfu shi l'ọnu onye-ozi iya, bụ Elayịjia kẹ Tishibe pfua sụ: ‘Ọo l'alị, dụ lẹ mkpụkpu Jiezerẹlu bẹ nkụta a-ta anụ Jiezebẹlu.’
36 Então voltaram, e lho disseram. Pelo que ele disse: Esta é a palavra do Senhor, que ele falou por intermédio de Elias, o tisbita, seu servo, dizendo: No campo de Jizreel os cães comerão a carne de Jezabel,
37 Jiezebẹlu bẹ odzu iya a-dụ gẹ nshị, a nyịru tụkaa nanụ nanụ l'alị, dụ lẹ Jiezerẹlu; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye byaru a-hụbe iya ama kẹ g'ọ sụ: ‘Ọo Jiezebẹlu baa.’ ”
37 e o seu cadáver será como esterco sobre o campo, na herdade de Jizreel; de modo que não se poderá dizer: Esta é Jezabel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.