2 Reis 8

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 O nweru teke Elayịsha pfujeru nwanyị ono, o mejeru nwa iya, nwụhuru anwụhu; o teta nọdu ndzụ phọ sụ: “Gbẹshi; duta ndibe ngu g'unu lụfu je anọdu l'ẹka unu e-jekpọepho anọdu; kẹle Chipfu bẹ kuwaru ọkpa-nri oku g'ọ bya l'alị-a. Ọkpa-nri ono bẹ a-nọ apha ẹsaa.”
1 Eliseu tinha dito à mulher que morava em Suném, a mãe do menino que ele tinha ressuscitado, que o Senhor Deus tinha avisado que ia haver uma grande falta de alimentos. Disse também que a fome ia durar sete anos naquela terra e, por isso, ela devia sair de lá com a sua família e ir morar em outro lugar.
2 Ọo ya bụ; nwanyị ono gbẹshi bya emee iphe, onye kẹ Chileke ono pfuru; duta ndibe iya; ẹphe lụfu; je anọo apha ẹsaa l'alị ndu Filisitayinu.
2 Ela havia seguido o conselho do profeta e tinha ido com a sua família morar na terra dos filisteus, onde ficou sete anos.
3 A nọchaepho apha ẹsaa ono; nwanyị ono shi l'alị ndu Filisitayinu lwa. Ọ bya ejepfu eze je arwọahaa ya g'a nụ-phu iya ụlo iya mẹ alị iya azụ.
3 Quando passaram os sete anos, ela voltou para Israel e foi falar com o rei a fim de pedir que devolvessem a sua casa e as suas terras.
4 Teke ono bẹ eze epfuru Gehazi, bụ onye-ozi onye kẹ Chileke asụje: “Kakọtanuru mu iphe-ọhumalenya, Elayịsha meshikọtaru?”
4 O rei estava falando com Geazi, o empregado de Eliseu, pois queria saber dos milagres que Eliseu havia feito.
5 Gehazi nọdu akọru eze gẹ Elayịsha gude mee g'onye nwụhuru anwụhu teta nọdu ndzụ ọzo; a bya l'amarụ; nwanyị ono, Elayịsha meru nwa iya o teta nọdu ndzụ ono bata bya arwọahaa eze g'a nụ-phu iya ụlo iya azụ; yẹe alị iya.
5 Geazi estava contando ao rei como Eliseu havia feito um morto viver de novo. Nesse momento a mulher chegou para fazer o seu pedido ao rei. Então Geazi disse: — Ó rei, aqui está a mulher, e aqui está o filho dela que Eliseu ressuscitou.
6 Eze bya ajịa nwanyị ono k'iphe ono; ọ kọkotaru iya ya.
6 O rei fez perguntas à mulher, e ela confirmou a história de Geazi. Então o rei chamou um oficial e lhe disse que devolvesse à mulher tudo o que era dela e também o valor de todas as colheitas que as suas terras haviam produzido durante os sete anos em que ela havia estado fora.
7 Tọbudu iya bụ; Elayịsha bya ejee Damasụkosu. Teke ono bẹ iphe-ememe guderu Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu. A bya epfuaru iya l'onye kẹ Chileke bẹ byaru nụ.
7 Eliseu foi até a cidade de Damasco numa época em que o rei Ben-Hadade, da Síria, estava doente. Quando o rei soube que Eliseu estava lá,
8 Eze sụ Hazẹlu: “Wota iphe, ịi-nụ onye kẹ Chileke ono gude; g'i shi iya l'ẹka kpataẹdu Chipfu ishi sụ: ‘?Mu a-ka-a mma l'iphe, eme mu nụ-a tọo?’ ”
8 disse a Hazael, um dos seus oficiais: — Leve um presente para o
9 Ọo ya bụ; Hazẹlu bya ewota iphe, dụgbaa iche iche, kakọta ree, shi lẹ Damasụkosu dojia l'eli ịnya-kamẹlu ụkporo labọ gude jepfushia Elayịsha. O rwua bya apfụru iya l'iphu sụ: “Nwa ngu, bụ Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu bẹ ziru mu gẹ mu bya ajịa ngu mẹ ya ?a-ka-a mma l'iphe, eme iya nụ?”
9 Então Hazael carregou quarenta camelos com todos os tipos dos mais finos produtos de Damasco e foi falar com Eliseu. Quando se encontrou com ele, disse: — O rei Ben-Hadade, que é como se fosse seu filho, mandou perguntar ao senhor se ele vai ficar bom da sua doença.
10 Elayịsha sụ iya: “Je asụ iya l'ọo-ka-a mma; ọle Chipfu bẹ goshikwanụru mu l'ọ nwụhufutaje.”
10 Eliseu disse: — O
11 O woru ẹnya dazịbe Hazẹlu jeye iphere gude iya. Onye kẹ Chileke ono, raahaa ẹkwa.
11 E ficou olhando firmemente para Hazael durante tanto tempo, que ele ficou sem jeito. De repente, Eliseu começou a chorar,
12 Hazẹlu sụ: “Nnajịuphu mu; ?bụ gụnu bẹ ịiraru?”
12 e Hazael perguntou: — Por que é que o senhor está chorando? Eliseu respondeu: — Porque sei das coisas terríveis que você vai fazer contra o povo de Israel. E continuou: — Você vai pôr fogo nas fortalezas de Israel, vai matar os moços, esmagar as crianças e rasgar a barriga das mulheres grávidas.
13 Hazẹlu sụ: “?Dẹnu gẹ mụbe onye-ozi ngu, bụepho nkụta bẹ ọbu e-shi mee iphe, parụ ẹka nno?”
13 — Como poderia eu chegar a ser tão poderoso? — perguntou Hazael. — Eu não sou ninguém! — O
14 Ọo ya bụ; Hazẹlu haa Elayịsha lapfushia nnajịuphu iya, bụ Bẹnu-Hadadu. Bẹnu-Hadadu jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ Elayịsha pfuru ngu?” Hazẹlu sụ: “Ọ sụkwaru mu l'ii-ka-a mma.”
14 Hazael voltou até o lugar onde estava o rei Ben-Hadade, e este lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse? — Ele disse que o senhor vai ficar bom, com certeza! — respondeu Hazael.
15 O rwua lẹ nchitabọhu iya; Hazẹlu wota ukpo tsẹe lẹ mini; ọ ngụgua ya angụgu; o wota iya kwechia Bẹnu-Hadadu iphu; ọ nwụhu. Hazẹlu bụru eze nọchia ẹnya iya.
15 Mas no dia seguinte Hazael pegou um cobertor, molhou-o bem e com ele sufocou o rei. E Hazael ficou no lugar de Ben-Hadade como rei da Síria.
16 L'apha, kwe Jióramu nwa Éhabu apha ise, ọ watarụ abụru eze ndu Ízurẹlu, bụ iya bụ teke Jiehoshafatu shi bụru eze kẹ ndu Jiuda; bẹ Jióramu nwa Jiehoshafatu byaru abụru eze ndu Jiuda.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Jeorão, filho de Josafá, se tornou rei de Judá.
17 Jióramu bẹ nọwaru ụkporo apha l'apha iri l'ẹbo teke ọ watarụ abụru eze. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụru apha ẹsato lẹ Jierúsalẹmu.
17 Quando isso aconteceu, Jeorão tinha trinta e dois anos de idade. Ele governou oito anos em Jerusalém.
18 O tsoo ẹka ndu eze ndu Ízurẹlu; mee gẹ ndibe Éhabu meru; kẹle ọ lụru nwada Éhabu. O meru ẹjo-iphe l'ẹnya Chipfu.
18 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel, como a família de Acabe havia feito. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
19 Ọle Chipfu gude k'onye-ozi iya, bụ Dévidi; ọphu o too vudu iya evuvu g'o mebyishia ndu Jiuda; kẹle o kwehawaru Dévidi ukwe l'ụnwu iya; mẹ awa iya ta abyadụ abubuhuru eze jasụru asụru.
19 mas o Senhor não quis destruir Judá, pois havia feito uma aliança com o seu servo Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
20 Teke Jióramu bụ eze; bẹ ndu Edọmu kwefuru ndu Jiuda ike; bya ahọtaru onwophẹ onye a-bụru eze phẹ.
20 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
21 Noo ya bụ; Jióramu chịta ụgbo-ịnya iya g'ọ ha jeshia mkpụkpu Zayi. Ndu Edọmu bya ekephee yẹe ndu-ishi ụgbo-ịnya ono mgburugburu. O be l'ẹnyashi; ọ gbẹshi bapfu ndu Edomu ono ọgu. Ọle ndu ojọgu iya gbaru nanụ nanụ lashịa ibe phẹ.
21 Por isso, Jeorão saiu com todos os seus carros de guerra e foi até Zair; ali eles foram cercados pelos edomitas. Para escapar, Jeorão e os comandantes dos seus carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite, e os soldados de Jeorão fugiram para as suas casas.
22 Ọ bụru gẹ ndu Edọmu ekwefụru ndu Jiuda ike bụ ono byasụ ntanụ Ọ bụkwarupho teke ono bẹ ndu Libuna kwefuru ike nkephẹ.
22 Desse tempo em diante, Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época a cidade de Libna também se revoltou.
23 Iphemiphe ọzo, Jióramu megbabẹru bẹ e dekọtaru l'ẹkwo-akọ kẹ ndu eze ndu Jiuda.
23 Todas as outras coisas que Jeorão fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
24 Ọo ya bụ; Jióramu nwụhu lapfushia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹka e liru nna iya phẹ lẹ mkpụkpu Dévidi. Nwa iya nwoke, bụ Éhazaya bụru eze nọchia ẹnya iya.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
25 L'apha, kwe Jióramu nwa Éhabu apha iri l'ẹbo, ọ bụ eze ndu Ízurẹlu bẹ Éhazaya nwa Jióramu byaru abụru eze ndu Jiuda.
25 No ano doze do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, se tornou rei de Judá.
26 Éhazaya nọwaru ụkporo apha l'apha labọ teke ọ watarụ abụru eze. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụ apha lanụ lẹ Jierúsalẹmu. Ẹpha ne iya bụ Atalaya, bụ nwanwa Omuri, bụ onye ono, bụ eze ndu Ízurẹlu ono.
26 Quando isso aconteceu, Acazias tinha vinte e dois anos de idade. Ele governou um ano em Jerusalém. A mãe dele se chamava Atalia e era filha do rei Onri, de Israel.
27 O tsoo ẹka ndibe Éhabu; mee ẹjo-iphe l'ẹnya Chipfu ẹgube ndibe Éhabu meru; kẹle ọ bụ ọgo ndu unuphu ibe Éhabu.
27 Por ser aparentado com o rei Acabe pelo casamento, Acazias seguiu o exemplo da família de Acabe e pecou contra Deus, o Senhor .
28 O tsoru Jióramu nwa Éhabu; ẹphe jepfu Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu. Ndu Arámu ono meka Jióramu iphe.
28 O rei Acazias se juntou com o rei Jorão, de Israel, a fim de guerrear contra o rei Hazael, da Síria. Os exércitos deles lutaram em Ramote-Gileade, e Jorão foi ferido na batalha.
29 Ọo ya bụ; eze, bụ Jióramu lashịa mkpụkpu Jiezerẹlu g'o je anọdu nyaa iphe-ẹhuka ono, ndu Arámu mekarụ iya lẹ mkpụkpu Ramotu teke ono, o tsoru Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu ono.
29 Então ele voltou para a cidade de Jezreel a fim de tratar dos ferimentos, e Acazias foi até lá para visitá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.