2 Reis 8

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 O nweru teke Elayịsha pfujeru nwanyị ono, o mejeru nwa iya, nwụhuru anwụhu; o teta nọdu ndzụ phọ sụ: “Gbẹshi; duta ndibe ngu g'unu lụfu je anọdu l'ẹka unu e-jekpọepho anọdu; kẹle Chipfu bẹ kuwaru ọkpa-nri oku g'ọ bya l'alị-a. Ọkpa-nri ono bẹ a-nọ apha ẹsaa.”
1 Eliseu falou àquela mulher cujo filho ele havia restaurado à vida, dizendo: — Levante-se e saia daqui com os membros de sua casa e fique peregrinando onde você puder peregrinar, porque o
2 Ọo ya bụ; nwanyị ono gbẹshi bya emee iphe, onye kẹ Chileke ono pfuru; duta ndibe iya; ẹphe lụfu; je anọo apha ẹsaa l'alị ndu Filisitayinu.
2 A mulher se levantou e fez segundo a palavra do homem de Deus: saiu com os de sua casa e peregrinou durante sete anos na terra dos filisteus.
3 A nọchaepho apha ẹsaa ono; nwanyị ono shi l'alị ndu Filisitayinu lwa. Ọ bya ejepfu eze je arwọahaa ya g'a nụ-phu iya ụlo iya mẹ alị iya azụ.
3 Ao final dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus e foi falar com o rei, para reclamar a sua casa e as suas terras.
4 Teke ono bẹ eze epfuru Gehazi, bụ onye-ozi onye kẹ Chileke asụje: “Kakọtanuru mu iphe-ọhumalenya, Elayịsha meshikọtaru?”
4 O rei estava falando com Geazi, o servo do homem de Deus, dizendo: — Conte-me todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Gehazi nọdu akọru eze gẹ Elayịsha gude mee g'onye nwụhuru anwụhu teta nọdu ndzụ ọzo; a bya l'amarụ; nwanyị ono, Elayịsha meru nwa iya o teta nọdu ndzụ ono bata bya arwọahaa eze g'a nụ-phu iya ụlo iya azụ; yẹe alị iya.
5 Ele estava contando ao rei como Eliseu havia restaurado à vida um morto, quando a mulher cujo filho ele havia restaurado à vida chegou para reclamar a sua casa e as suas terras. Então Geazi disse: — Ó rei, meu senhor, esta é a mulher, e este é o filho dela, a quem Eliseu restaurou à vida.
6 Eze bya ajịa nwanyị ono k'iphe ono; ọ kọkotaru iya ya.
6 O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou tudo. Então o rei colocou um oficial à disposição da mulher e lhe deu a seguinte ordem: — Faça com que lhe seja restituído tudo o que era dela, inclusive todas as rendas do campo desde o dia em que deixou a terra até agora.
7 Tọbudu iya bụ; Elayịsha bya ejee Damasụkosu. Teke ono bẹ iphe-ememe guderu Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu. A bya epfuaru iya l'onye kẹ Chileke bẹ byaru nụ.
7 Eliseu foi a Damasco. Ben-Hadade, o rei da Síria, estava doente, e lhe anunciaram, dizendo: — O homem de Deus chegou aqui.
8 Eze sụ Hazẹlu: “Wota iphe, ịi-nụ onye kẹ Chileke ono gude; g'i shi iya l'ẹka kpataẹdu Chipfu ishi sụ: ‘?Mu a-ka-a mma l'iphe, eme mu nụ-a tọo?’ ”
8 Então o rei disse a Hazael: — Pegue um presente e vá encontrar-se com o homem de Deus. Por meio dele, pergunte ao
9 Ọo ya bụ; Hazẹlu bya ewota iphe, dụgbaa iche iche, kakọta ree, shi lẹ Damasụkosu dojia l'eli ịnya-kamẹlu ụkporo labọ gude jepfushia Elayịsha. O rwua bya apfụru iya l'iphu sụ: “Nwa ngu, bụ Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu bẹ ziru mu gẹ mu bya ajịa ngu mẹ ya ?a-ka-a mma l'iphe, eme iya nụ?”
9 Assim, Hazael foi encontrar-se com Eliseu, levando consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que era bom de Damasco. Ele chegou, apresentou-se diante dele e disse: — O seu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou para perguntar se ele vai sarar da sua doença.
10 Elayịsha sụ iya: “Je asụ iya l'ọo-ka-a mma; ọle Chipfu bẹ goshikwanụru mu l'ọ nwụhufutaje.”
10 Eliseu lhe respondeu: — Vá e diga ao rei que ele certamente vai sarar. Porém o
11 O woru ẹnya dazịbe Hazẹlu jeye iphere gude iya. Onye kẹ Chileke ono, raahaa ẹkwa.
11 Eliseu olhou para Hazael e tanto lhe fitou os olhos, que este ficou envergonhado. E o homem de Deus chorou.
12 Hazẹlu sụ: “Nnajịuphu mu; ?bụ gụnu bẹ ịiraru?”
12 Então Hazael perguntou: — Por que meu senhor está chorando? Ele respondeu: — Porque sei o mal que você vai fazer aos filhos de Israel. Você vai pôr fogo nas suas fortalezas, vai matar à espada os seus jovens, esmagar os seus pequeninos e rasgar o ventre das mulheres grávidas.
13 Hazẹlu sụ: “?Dẹnu gẹ mụbe onye-ozi ngu, bụepho nkụta bẹ ọbu e-shi mee iphe, parụ ẹka nno?”
13 Hazael perguntou: — Mas o que é este seu servo, este cão, para fazer tão grandes coisas? Eliseu disse: — O
14 Ọo ya bụ; Hazẹlu haa Elayịsha lapfushia nnajịuphu iya, bụ Bẹnu-Hadadu. Bẹnu-Hadadu jịa ya sụ: “?Bụ gụnu bẹ Elayịsha pfuru ngu?” Hazẹlu sụ: “Ọ sụkwaru mu l'ii-ka-a mma.”
14 Então Hazael deixou Eliseu e voltou para junto de seu senhor, o rei, que lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse a você? Hazael respondeu: — Ele me disse que o senhor certamente vai sarar.
15 O rwua lẹ nchitabọhu iya; Hazẹlu wota ukpo tsẹe lẹ mini; ọ ngụgua ya angụgu; o wota iya kwechia Bẹnu-Hadadu iphu; ọ nwụhu. Hazẹlu bụru eze nọchia ẹnya iya.
15 No dia seguinte, Hazael pegou um cobertor, molhou-o em água e o estendeu sobre o rosto do rei até que morreu; e Hazael reinou em seu lugar.
16 L'apha, kwe Jióramu nwa Éhabu apha ise, ọ watarụ abụru eze ndu Ízurẹlu, bụ iya bụ teke Jiehoshafatu shi bụru eze kẹ ndu Jiuda; bẹ Jióramu nwa Jiehoshafatu byaru abụru eze ndu Jiuda.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, quando Josafá ainda reinava em Judá, Jeorão, filho de Josafá, rei de Judá, começou a reinar.
17 Jióramu bẹ nọwaru ụkporo apha l'apha iri l'ẹbo teke ọ watarụ abụru eze. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụru apha ẹsato lẹ Jierúsalẹmu.
17 Ele tinha trinta e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou oito anos em Jerusalém.
18 O tsoo ẹka ndu eze ndu Ízurẹlu; mee gẹ ndibe Éhabu meru; kẹle ọ lụru nwada Éhabu. O meru ẹjo-iphe l'ẹnya Chipfu.
18 Andou nos caminhos dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque era casado com uma filha dele. E Jeorão fez o que era mau aos olhos do Senhor .
19 Ọle Chipfu gude k'onye-ozi iya, bụ Dévidi; ọphu o too vudu iya evuvu g'o mebyishia ndu Jiuda; kẹle o kwehawaru Dévidi ukwe l'ụnwu iya; mẹ awa iya ta abyadụ abubuhuru eze jasụru asụru.
19 Porém o Senhor não quis destruir Judá por amor a Davi, seu servo, segundo a promessa que lhe havia feito de dar uma lâmpada a ele e aos seus filhos para sempre.
20 Teke Jióramu bụ eze; bẹ ndu Edọmu kwefuru ndu Jiuda ike; bya ahọtaru onwophẹ onye a-bụru eze phẹ.
20 Nos dias de Jeorão, os edomitas se revoltaram contra o poder de Judá e constituíram o seu próprio rei.
21 Noo ya bụ; Jióramu chịta ụgbo-ịnya iya g'ọ ha jeshia mkpụkpu Zayi. Ndu Edọmu bya ekephee yẹe ndu-ishi ụgbo-ịnya ono mgburugburu. O be l'ẹnyashi; ọ gbẹshi bapfu ndu Edomu ono ọgu. Ọle ndu ojọgu iya gbaru nanụ nanụ lashịa ibe phẹ.
21 Por isso, Jeorão foi a Zair com todos os seus carros de guerra. Ele se levantou de noite e atacou os edomitas que o cercavam e os capitães dos carros de guerra; mas o povo de Jeorão fugiu para as suas tendas.
22 Ọ bụru gẹ ndu Edọmu ekwefụru ndu Jiuda ike bụ ono byasụ ntanụ Ọ bụkwarupho teke ono bẹ ndu Libuna kwefuru ike nkephẹ.
22 Assim, Edom se rebelou para se livrar do poder de Judá até o dia de hoje. Na mesma época a cidade de Libna também se rebelou.
23 Iphemiphe ọzo, Jióramu megbabẹru bẹ e dekọtaru l'ẹkwo-akọ kẹ ndu eze ndu Jiuda.
23 Quanto aos demais atos de Jeorão e a tudo o que ele fez, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
24 Ọo ya bụ; Jióramu nwụhu lapfushia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹka e liru nna iya phẹ lẹ mkpụkpu Dévidi. Nwa iya nwoke, bụ Éhazaya bụru eze nọchia ẹnya iya.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos de seus pais, na Cidade de Davi. E Acazias, filho de Jeorão, reinou em seu lugar.
25 L'apha, kwe Jióramu nwa Éhabu apha iri l'ẹbo, ọ bụ eze ndu Ízurẹlu bẹ Éhazaya nwa Jióramu byaru abụru eze ndu Jiuda.
25 No décimo segundo ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, começou a reinar.
26 Éhazaya nọwaru ụkporo apha l'apha labọ teke ọ watarụ abụru eze. Iphe, ọ nọru l'aba-eze bụ apha lanụ lẹ Jierúsalẹmu. Ẹpha ne iya bụ Atalaya, bụ nwanwa Omuri, bụ onye ono, bụ eze ndu Ízurẹlu ono.
26 Acazias tinha vinte e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou um ano em Jerusalém. A mãe dele, que era filha de Onri, rei de Israel, se chamava Atalia.
27 O tsoo ẹka ndibe Éhabu; mee ẹjo-iphe l'ẹnya Chipfu ẹgube ndibe Éhabu meru; kẹle ọ bụ ọgo ndu unuphu ibe Éhabu.
27 Acazias andou no caminho da casa de Acabe e fez o que era mau aos olhos do Senhor , como os da casa de Acabe, porque era casado com uma filha dele.
28 O tsoru Jióramu nwa Éhabu; ẹphe jepfu Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu. Ndu Arámu ono meka Jióramu iphe.
28 Acazias foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, para guerrear contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram Jorão.
29 Ọo ya bụ; eze, bụ Jióramu lashịa mkpụkpu Jiezerẹlu g'o je anọdu nyaa iphe-ẹhuka ono, ndu Arámu mekarụ iya lẹ mkpụkpu Ramotu teke ono, o tsoru Hazẹlu, bụ eze ndu Arámu ọgu ono.
29 Então o rei Jorão voltou para Jezreel, para curar-se das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando lutou contra Hazael, rei da Síria. E Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, foi a Jezreel para visitar Jorão, filho de Acabe, que estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.