2 Reis 6
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 O rwuru ujiku lanụ; ọgbo ndu mpfuchiru sụ Elayịsha: “Lenu; ẹka-a, anyi lẹ ngu tụkoru buru-a ta asụekwa anyi eburu.
1 Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: — Eis que o lugar em que moramos com você é pequeno demais para nós.
2 G'anyi jenụ Jiọ́danu, bụ ẹka onyenọnu e-gbuta oswebe, anyi e-gude meta ẹka anyi l'a-nọduje l'ẹka ono.”
2 Vamos até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós uma viga e construamos um lugar para morar. Ele respondeu: — Vão.
3 Tọbudu iya bụ; onye lanụ l'ime phẹ sụ: “Jiko tsonụru anyịbe ndu-ozi ngu jee.”
3 Mas um deles disse: — Tenha a bondade de ir com estes seus servos. Eliseu disse: — Eu irei.
4 Ọo ya bụ; o tsoru phẹ jeshia.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, cortaram madeira.
5 Onye lanụ nọdu egbuta oswebe nkiya; ire ogbunkụ, o gude kpọfu dalahụ lẹ mini. O chishia mkpu; sụ: “Nnajịuphu mu-e; nshịo mu-e! Ọ kwa angụta bẹ mu ngụtaru iya-o.”
5 Aconteceu que, enquanto um deles derrubava um tronco, o machado caiu na água. Ele gritou: — Ai! Meu senhor! O machado era emprestado.
6 Ọo ya bụ; Elayisha, bụ onye kẹ Chileke ono sụ: “?Bụ l'awe bẹ ọ dalahụru?” O goshi iya ẹka ọ dalahụru. Elayịsha gbuta oshi chiee l'ẹka ono. Ire ogbunkụ ono see eli.
6 O homem de Deus perguntou: — Onde caiu? Ele mostrou-lhe o lugar. Então Eliseu cortou um galho, jogou-o na água naquele lugar, e fez o ferro flutuar.
7 Ọ sụ: “Ngwa-a; gụtawa iya rọ.” Nwoke ono machịa ẹka gụta iya.
7 Então disse: — Pegue-o. O homem estendeu a mão e o pegou.
8 A nọnyaa; eze ndu Arámu tsoahaa ndu Ízurẹlu ọgu. Yẹe ndu-ishi ojọgu iya bya achịa idzu sụ: “Ẹka phọ; mẹ ẹka dụ ẹgube phọ bẹ mu e-dobe ọdu-ọgu.”
8 O rei da Síria estava em guerra contra Israel. E, em conselho com os seus oficiais, disse: — Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Onye kẹ Chileke bya ezia eze ndu Ízurẹlu; sụ: “Kwabẹkwaru onwongu ẹnya g'ị tị ghata ẹka ono aghata; kẹle ndu Arámu ejekwa ala l'ẹka ono.”
9 Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: — Evite passar por tal lugar, porque os sírios estão descendo para ali.
10 Ọo ya bụ; eze ndu Ízurẹlu zia g'e jeshia l'ẹka ono, onye kẹ Chileke pfuru iya opfu iya ono. Elayịsha nọdu anọduje agbaru eze ama tekenteke; k'ọphu ọ kwabẹkwanuru onwiya ẹnya l'ẹgube ẹka dụ nno.
10 O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe havia falado e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou mais do que uma ou duas vezes.
11 Iphe ono ghushiaha eze ndu Arámu eghu ike. Ọ bya ekua ndu-ishi ojọgu iya sụ phẹ: “Unu karụ mu onye ọphu tụru íkè yeru eze ndu Ízurẹlu l'ime anyi.”
11 O rei da Síria ficou angustiado com este incidente. Então chamou os seus servos e perguntou: — Vocês não vão me dizer quem dos nossos está do lado do rei de Israel?
12 Onye lanụ l'ime ndu-ishi ono sụ: “Nnajịuphu mu, bụ eze; ọ tọ dụkwa. Ọo Elayịsha, bụ onye mpfuchiru Chileke, bu l'alị Ízurẹlu bẹ epfukọtajeru iya iphemiphe, ị nọ l'ime mkpuru-azẹe ngu pfua.”
12 Um dos servos respondeu: — Ninguém, ó rei, meu senhor. Mas o profeta Eliseu, que está em Israel, conta ao rei de Israel as palavras que o senhor fala no seu quarto de dormir.
13 Eze ndu Arámu sụ: “Unu je achọo ẹka Elayịsha ọbu nọ; k'ọphu mu e-ye ndu e-je egude iya nụ.” A bya epfuaru iya l'ọ nọ lẹ mkpụkpu Dotanu.
13 Então o rei disse: — Vão e descubram onde ele está, para que eu mande prendê-lo. E contaram ao rei: — Eis que ele está em Dotã.
14 Ọ bya eyefu ikpoto ndu ojọgu; ẹphe chịgbaaru ịnya; mẹ ụgbo-ịnya. Ẹphe gude ẹnyashi je je asọ-phee mkpụkpu ono mgburugburu.
14 Então o rei enviou para lá cavalos, carros de guerra e um grande exército. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 O be teke nwozi onye kẹ Chileke ono tehuru l'ọnmewa ụtsu; bya alụfu etezi. O jeshia ele ẹnya; ikpoto ndu ojọgu; mẹ ịnya phẹ; waa ụgbo-ịnya phẹ sọ-phewaa mkpụkpu ono mgburugburu. Nwozi iya ono chishia sụ: “Owa-e! Nnajịuphu mu; ?Bụ gụnu bẹ anyi e-me?”
15 O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo e, ao sair, eis que tropas, cavalos e carros de guerra haviam cercado a cidade. Então o moço disse a Eliseu: — Ai, meu senhor! Que faremos?
16 Onye mpfuchiru Chileke ono sụ: “Ba tsụshi ebvu; noo kẹle ndu ọphu nọ swiru anyi bẹ ka ndu ọphu nọ swiru ẹphebedua shii.”
16 Ele respondeu: — Não tenha medo, porque são mais os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Elayịsha bya epfuru nụ Chileke sụ: “Jiko Chipfu; menaa g'ẹnya sahụ nwozi mu-a; k'ọphu ọo-hụma ụzo.” Ọo ya bụ; Chipfu bya eme ẹnya sahụ nwokoro ono; ọ hụma l'iphe, jiru úbvú ono gbaphe Elayịsha mgburugburu bụ ịnya; mẹ ụgbo-inya, l'enwugbaa ọku.
17 E Eliseu orou e disse: — O
18 Gẹ ndu ojọgu Arámu ono abyapfuta Elayịsha ọgu bẹ o pfuru nụ Chipfu sụ: “Menaa gẹ ndu-a tsụkotaaha ishi.” Chipfu meru ishi tụ phẹ; ẹgube ono, Elayịsha pfuru nụ iya ono.
18 E, quando os sírios desceram contra ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: — Peço-te que firas esta gente de cegueira. E ele os feriu de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Tọbudu iya bụ; Elayịsha sụ phẹ: “Ẹka-a ta abụkwa ụzo; ọphu ọ tọ bụkwa mkpụkpu ono baa. Unu tsoru mu gẹ mu duta unu jepfu onye unu achọ.” O duru phẹ jeshia Samériya.
19 Então Eliseu lhes disse: — Não é este o caminho, nem esta a cidade; sigam-me, e eu os guiarei ao homem que vocês estão procurando. E os guiou à cidade de Samaria.
20 Ẹphe bahụepho lẹ Samériya; Elayịsha pfuru nụ Chipfu sụ: “Gụbe Chipfu; menaa gẹ ndu-a saa ẹnya; phụahaa ụzo.” Ọo ya bụ; Chipfu bya emee ẹnya sahụ phẹ. Ẹphe bya elee ẹnya hụma l'ọo l'echilabọ Samériya bẹ ẹphe nọ.
20 Quando eles chegaram a Samaria, Eliseu disse: — Ó E o
21 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu hụmae phẹ phọ; ọ sụ Elayịsha: “Nnana mu; ?Bụ gẹ mu gbushia phẹ tọo? ?Mu gbushiwa phẹ rọ?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: — Meu pai, devo matá-los? Devo matá-los?
22 Elayịsha sụ iya: “Te gbushikwa phẹ. ?Ndu i gude ogu-echi ngu waa apfụ ngu kpụta lẹ ndzụ bẹ iigbushije tọo? Nụ-chia phẹ nri; l'i doberu phẹ mini; k'ọphu ẹphe e-ri; ngụa; lapfushia nnajịuphu phẹ.”
22 Ele respondeu: — Não os mate! Você mataria aqueles que fizesse prisioneiros com a sua espada e o seu arco? Ordena que lhes deem pão e água, para que comam, bebam e voltem para o seu senhor.
23 Ọo ya bụ; eze ndu Ízurẹlu bya eshiaru phẹ ọkpobe ite ẹbyaa. Ẹphe rijishia ẹpho; ngụ-jishia ẹpho; o dufu phẹ; ẹphe lapfushia nnajịuphu phẹ. Ọo ya bụ; ndu ojọgu ọ-lwụa-ọlaa, shi l'alị ndu Arámu byaberu ọgu l'alị ndu Ízurẹlu.
23 Então o rei ofereceu-lhes um grande banquete, e comeram e beberam. Ele os despediu e eles voltaram para o seu senhor. E da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.
24 E mechaa; Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu bya akpakọo ndu ojọgu iya l'ophu; chịta phẹ; ẹphe jeshia je ekephee mkpụkpu Samériya.
24 Depois disto, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército, foi e sitiou a cidade de Samaria.
25 Ọkpa-nri bya apaa ẹka lẹ mkpụkpu Samériya ono. Ẹphe kepheru iya nọo ọdu k'ọphu bụ l'e reaharu ishi nkapfụ-ịgara lanụ ụkporo mkpọla-ọchaa ugbo ẹno; bya ereaha nshị ndo, habe nwahabe mkpọla-ọchaa ise.
25 Houve grande fome em Samaria. Eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta moedas de prata e um pouco de esterco de pomba por cinco moedas de prata.
26 O be teke eze ndu Ízurẹlu eje aghata l'eli igbulọ, e gude kpụ-pheta mkpụkpu ono mgburugburu; nwanyị lanụ rashịaru iya sụ: “Nnajịuphu mu, bụ eze; gbanaaru mu mkpu!”
26 Quando o rei de Israel vinha passando, andando sobre a muralha, uma mulher gritou: — Ajude-me, ó rei, meu senhor!
27 Eze sụ: “Ọ -bụru lẹ Chipfu ta agbadụru ngu mkpu; ?bụ awe bẹ mu e-shi gbaaru ngu mkpu? ?Mu e-shi l'ẹka eechije balị; tọ l'ẹka aazọshije mẹe?”
27 Ele respondeu: Se o
28 Eze bya ajịa ya sụ: “?Bụ gụnu eme ngu?”
28 E o rei acrescentou: — Qual é o seu problema? Ela respondeu: — Esta mulher me disse: “Dê o seu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu.”
29 Ọo ya bụ; anyi woru nwa nkemu shia taa anụ iya. O be lẹ nchitabọhu iya; mu sụ iya g'o wota nwa nkiya g'anyi taa anụ iya; o wowaru iya wohaa.”
29 Assim, cozinhamos o meu filho e o comemos. Mas no outro dia, quando eu disse a ela: “Dê o seu filho, para que o comamos”, ela o escondeu.
30 Eze nụmachaepho iphe ono, nwanyị ono kọru ono; bya alajashịa uwe iya. Teke ọoghata l'eli igbulọ ono; ndu nọ l'ẹka ono lee ẹnya hụma g'o yeru uwe-aphụ l'ime ẹhu.
30 Ao ouvir as palavras da mulher, o rei rasgou as suas roupas. Como ele estava andando sobre a muralha, o povo olhou e viu que, por baixo, sobre a pele, o rei estava usando pano de saco.
31 O pfua sụ: “Gẹ Chileke gwakwaa mu ọchi; mbụ g'o mekwaa mu ọphu ka njọ m'ọ bụru l'ishi Elayịsha nwa Shafatu bẹ kpopfuru iya nụ ntanụ-a!”
31 Então o rei disse: — Que Deus me castigue se até o final do dia Eliseu, filho de Safate, ainda estiver com a cabeça sobre os ombros.
32 Teke ono bẹ Elayịsha yẹe ndu bụ ọgerenya mkpụkpu tụkokporuro nọdu l'ibe iya. Eze bya ezia onye-ozi; o vuru iya ụzo jeshia ibe Elayisha. Onye ọbu, e ziru ozi ọbu bya ejerwu; Elayịsha vuwaru ụzo pfuaru ndu bụ ọgerenya ono sụ: “?Unu hụmawaro onye mgbugbụmadzu-a g'o yeru onye a-bya egbuta mu ishi? Onye ono, o ziru ozi ono -byaẹpho; unu gụ-chia ụzo; swọ-chia ya iphe g'ọ tọ bata. ?Tọbudu igiji-ọkpa nnajịuphu iya bẹ mu anụ g'ootso iya l'azụ phọ?”
32 Eliseu estava sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. O rei enviou um homem à sua frente. Mas, antes que o mensageiro chegasse, Eliseu disse aos anciãos: — Vocês estão vendo como aquele filho de um assassino mandou alguém para cortar a minha cabeça? Quando o mensageiro vier, fechem a porta e empurrem-no com ela. Não é fato que logo depois dele se ouvirá o barulho dos passos de seu senhor?
33 Elayịsha kpụkwaduru-a iphe ono l'ọnu epfu; onye ono, e ziru ozi ono byapfutawa iya. Eze sụ: “Iphe-ẹhuka-a bụ l'ẹka Chipfu bẹ o shi. ?Bụ kẹ gụnu bẹ mu a-da ngabẹbaaru Chipfu ọzobaa?”
33 Enquanto Eliseu ainda falava com eles, chegou o rei, que disse: — Eis que este mal vem do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.