2 Reis 6
Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ
1 O rwuru ujiku lanụ; ọgbo ndu mpfuchiru sụ Elayịsha: “Lenu; ẹka-a, anyi lẹ ngu tụkoru buru-a ta asụekwa anyi eburu.
1 E os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Eis que, agora, o lugar onde habitamos contigo é demasiadamente apertado para nós.
2 G'anyi jenụ Jiọ́danu, bụ ẹka onyenọnu e-gbuta oswebe, anyi e-gude meta ẹka anyi l'a-nọduje l'ẹka ono.”
2 Vamos, nós te rogamos, até ao Jordão, e de lá tome cada homem uma viga, e façamos ali um lugar onde nós possamos habitar. E ele respondeu: Ide vós.
3 Tọbudu iya bụ; onye lanụ l'ime phẹ sụ: “Jiko tsonụru anyịbe ndu-ozi ngu jee.”
3 E um disse: Sê contente, rogo-te, e vai com os teus servos. E ele respondeu: Eu irei.
4 Ọo ya bụ; o tsoru phẹ jeshia.
4 Assim, ele foi com eles. E, quando eles chegaram até o Jordão, cortaram madeira.
5 Onye lanụ nọdu egbuta oswebe nkiya; ire ogbunkụ, o gude kpọfu dalahụ lẹ mini. O chishia mkpu; sụ: “Nnajịuphu mu-e; nshịo mu-e! Ọ kwa angụta bẹ mu ngụtaru iya-o.”
5 Porém, enquanto um deles estava derrubando um tronco, a lâmina do machado caiu dentro da água; e ele gritou e disse: Ai, mestre! Isto era emprestado.
6 Ọo ya bụ; Elayisha, bụ onye kẹ Chileke ono sụ: “?Bụ l'awe bẹ ọ dalahụru?” O goshi iya ẹka ọ dalahụru. Elayịsha gbuta oshi chiee l'ẹka ono. Ire ogbunkụ ono see eli.
6 E o homem de Deus disse: Onde ele caiu? E ele lhe mostrou o lugar. E ele arrancou um galho, e o lançou ali dentro; e o ferro flutuou.
7 Ọ sụ: “Ngwa-a; gụtawa iya rọ.” Nwoke ono machịa ẹka gụta iya.
7 Portanto, disse ele: Toma-o para ti. E ele estendeu a sua mão e o apanhou.
8 A nọnyaa; eze ndu Arámu tsoahaa ndu Ízurẹlu ọgu. Yẹe ndu-ishi ojọgu iya bya achịa idzu sụ: “Ẹka phọ; mẹ ẹka dụ ẹgube phọ bẹ mu e-dobe ọdu-ọgu.”
8 Então, o rei da Síria guerreou contra Israel e tomou conselho com os seus servos, dizendo: Em tal e tal lugar será o meu acampamento.
9 Onye kẹ Chileke bya ezia eze ndu Ízurẹlu; sụ: “Kwabẹkwaru onwongu ẹnya g'ị tị ghata ẹka ono aghata; kẹle ndu Arámu ejekwa ala l'ẹka ono.”
9 E o homem de Deus enviou ao rei de Israel, dizendo: Acautela-te para que não passes em tal lugar; porque para lá desceram os sírios.
10 Ọo ya bụ; eze ndu Ízurẹlu zia g'e jeshia l'ẹka ono, onye kẹ Chileke pfuru iya opfu iya ono. Elayịsha nọdu anọduje agbaru eze ama tekenteke; k'ọphu ọ kwabẹkwanuru onwiya ẹnya l'ẹgube ẹka dụ nno.
10 E o rei de Israel enviou para o lugar sobre o qual o homem de Deus lhe contara, e de que o alertara, e ali salvou-se, não uma nem duas vezes.
11 Iphe ono ghushiaha eze ndu Arámu eghu ike. Ọ bya ekua ndu-ishi ojọgu iya sụ phẹ: “Unu karụ mu onye ọphu tụru íkè yeru eze ndu Ízurẹlu l'ime anyi.”
11 Portanto, o coração do rei da Síria ficou mui turbado por esta coisa; e ele chamou os seus servos, e disse-lhes: Não me mostrareis vós qual de nós é pelo rei de Israel?
12 Onye lanụ l'ime ndu-ishi ono sụ: “Nnajịuphu mu, bụ eze; ọ tọ dụkwa. Ọo Elayịsha, bụ onye mpfuchiru Chileke, bu l'alị Ízurẹlu bẹ epfukọtajeru iya iphemiphe, ị nọ l'ime mkpuru-azẹe ngu pfua.”
12 E um dos seus servos disse: Nenhum, meu senhor, ó rei; mas Eliseu, o profeta que está em Israel, conta ao rei de Israel as palavras que tu falas na tua câmara de dormir.
13 Eze ndu Arámu sụ: “Unu je achọo ẹka Elayịsha ọbu nọ; k'ọphu mu e-ye ndu e-je egude iya nụ.” A bya epfuaru iya l'ọ nọ lẹ mkpụkpu Dotanu.
13 E ele disse: Vai e espiona onde ele está, para que eu possa mandar apanhá-lo. E contaram-lhe, dizendo: Eis que ele está em Dotã.
14 Ọ bya eyefu ikpoto ndu ojọgu; ẹphe chịgbaaru ịnya; mẹ ụgbo-ịnya. Ẹphe gude ẹnyashi je je asọ-phee mkpụkpu ono mgburugburu.
14 Portanto, ele para lá enviou cavalos, e carruagens, e um grande exército; e eles vieram à noite, e impuseram um cerco à cidade.
15 O be teke nwozi onye kẹ Chileke ono tehuru l'ọnmewa ụtsu; bya alụfu etezi. O jeshia ele ẹnya; ikpoto ndu ojọgu; mẹ ịnya phẹ; waa ụgbo-ịnya phẹ sọ-phewaa mkpụkpu ono mgburugburu. Nwozi iya ono chishia sụ: “Owa-e! Nnajịuphu mu; ?Bụ gụnu bẹ anyi e-me?”
15 E, quando o servo do homem de Deus havia se levantado cedo, e saído, eis que um exército cercava a cidade tanto com cavalos, quanto com carruagens. E o seu servo disse a ele: Ai, meu mestre! Como faremos?
16 Onye mpfuchiru Chileke ono sụ: “Ba tsụshi ebvu; noo kẹle ndu ọphu nọ swiru anyi bẹ ka ndu ọphu nọ swiru ẹphebedua shii.”
16 E ele respondeu: Não temas; porque aqueles que estão conosco são mais do que aqueles que estão com eles.
17 Elayịsha bya epfuru nụ Chileke sụ: “Jiko Chipfu; menaa g'ẹnya sahụ nwozi mu-a; k'ọphu ọo-hụma ụzo.” Ọo ya bụ; Chipfu bya eme ẹnya sahụ nwokoro ono; ọ hụma l'iphe, jiru úbvú ono gbaphe Elayịsha mgburugburu bụ ịnya; mẹ ụgbo-inya, l'enwugbaa ọku.
17 E Eliseu orou, e disse: SENHOR, rogo-te que abra os seus olhos para que ele possa enxergar. E o SENHOR abriu os olhos do moço; e ele viu; e eis que, o monte estava cheio de cavalos e carruagens de fogo ao redor de Eliseu.
18 Gẹ ndu ojọgu Arámu ono abyapfuta Elayịsha ọgu bẹ o pfuru nụ Chipfu sụ: “Menaa gẹ ndu-a tsụkotaaha ishi.” Chipfu meru ishi tụ phẹ; ẹgube ono, Elayịsha pfuru nụ iya ono.
18 E quando eles desceram até ele, Eliseu orou ao SENHOR, e disse: Fere este povo, rogo-te, com cegueira. E ele os feriu com cegueira, segundo a palavra de Eliseu.
19 Tọbudu iya bụ; Elayịsha sụ phẹ: “Ẹka-a ta abụkwa ụzo; ọphu ọ tọ bụkwa mkpụkpu ono baa. Unu tsoru mu gẹ mu duta unu jepfu onye unu achọ.” O duru phẹ jeshia Samériya.
19 E Eliseu disse-lhes: Esse não é o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e eu vos trarei até o homem a quem buscais. Ele, porém, conduziu-lhes até Samaria.
20 Ẹphe bahụepho lẹ Samériya; Elayịsha pfuru nụ Chipfu sụ: “Gụbe Chipfu; menaa gẹ ndu-a saa ẹnya; phụahaa ụzo.” Ọo ya bụ; Chipfu bya emee ẹnya sahụ phẹ. Ẹphe bya elee ẹnya hụma l'ọo l'echilabọ Samériya bẹ ẹphe nọ.
20 E sucedeu, quando eles haviam chegado em Samaria, que Eliseu disse: SENHOR, abre os olhos destes homens, para que possam enxergar. E o SENHOR abriu os seus olhos, e eles viram; e, eis que, eles estavam no meio de Samaria.
21 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu hụmae phẹ phọ; ọ sụ Elayịsha: “Nnana mu; ?Bụ gẹ mu gbushia phẹ tọo? ?Mu gbushiwa phẹ rọ?”
21 E o rei de Israel disse a Eliseu, quando os viu: Meu pai, devo feri-los? Devo feri-los?
22 Elayịsha sụ iya: “Te gbushikwa phẹ. ?Ndu i gude ogu-echi ngu waa apfụ ngu kpụta lẹ ndzụ bẹ iigbushije tọo? Nụ-chia phẹ nri; l'i doberu phẹ mini; k'ọphu ẹphe e-ri; ngụa; lapfushia nnajịuphu phẹ.”
22 E ele respondeu: Tu não os ferirás; feririas tu aqueles aos quais tomastes cativo com a tua espada e com o teu arco? Põe pão e água diante deles para que possam comer e beber, e se vão para o seu mestre.
23 Ọo ya bụ; eze ndu Ízurẹlu bya eshiaru phẹ ọkpobe ite ẹbyaa. Ẹphe rijishia ẹpho; ngụ-jishia ẹpho; o dufu phẹ; ẹphe lapfushia nnajịuphu phẹ. Ọo ya bụ; ndu ojọgu ọ-lwụa-ọlaa, shi l'alị ndu Arámu byaberu ọgu l'alị ndu Ízurẹlu.
23 E ele preparou grande provisão para eles; e quando eles haviam comido e bebido, ele os despediu, e foram até o seu mestre. Assim, os bandos da Síria não mais adentraram a terra de Israel.
24 E mechaa; Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu bya akpakọo ndu ojọgu iya l'ophu; chịta phẹ; ẹphe jeshia je ekephee mkpụkpu Samériya.
24 E sucedeu, depois disso, que Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército, e subiu, e sitiou Samaria.
25 Ọkpa-nri bya apaa ẹka lẹ mkpụkpu Samériya ono. Ẹphe kepheru iya nọo ọdu k'ọphu bụ l'e reaharu ishi nkapfụ-ịgara lanụ ụkporo mkpọla-ọchaa ugbo ẹno; bya ereaha nshị ndo, habe nwahabe mkpọla-ọchaa ise.
25 E houve uma grande fome em Samaria; e, eis que eles a sitiaram, até que uma cabeça de jumento foi vendida por oitenta peças de prata, e a quarta parte de um cabo de esterco de pombas por cinco peças de prata.
26 O be teke eze ndu Ízurẹlu eje aghata l'eli igbulọ, e gude kpụ-pheta mkpụkpu ono mgburugburu; nwanyị lanụ rashịaru iya sụ: “Nnajịuphu mu, bụ eze; gbanaaru mu mkpu!”
26 E enquanto o rei de Israel estava passando por cima do muro, gritou ali uma mulher, dizendo: Socorro, meu senhor, ó rei.
27 Eze sụ: “Ọ -bụru lẹ Chipfu ta agbadụru ngu mkpu; ?bụ awe bẹ mu e-shi gbaaru ngu mkpu? ?Mu e-shi l'ẹka eechije balị; tọ l'ẹka aazọshije mẹe?”
27 E ele disse: Se o SENHOR não te ajudar, de onde te ajudarei? Da eira ou do lagar?
28 Eze bya ajịa ya sụ: “?Bụ gụnu eme ngu?”
28 E o rei disse-lhe: O que te aflige? E ela respondeu: Esta mulher disse para mim: Dá o teu filho, para que possamos comê-lo hoje, e amanhã comeremos o meu filho.
29 Ọo ya bụ; anyi woru nwa nkemu shia taa anụ iya. O be lẹ nchitabọhu iya; mu sụ iya g'o wota nwa nkiya g'anyi taa anụ iya; o wowaru iya wohaa.”
29 Assim, nós cozinhamos o meu filho, e o comemos; e eu disse a ela no dia seguinte: Dá o teu filho, para que possamos comê-lo, e ela havia escondido o seu filho.
30 Eze nụmachaepho iphe ono, nwanyị ono kọru ono; bya alajashịa uwe iya. Teke ọoghata l'eli igbulọ ono; ndu nọ l'ẹka ono lee ẹnya hụma g'o yeru uwe-aphụ l'ime ẹhu.
30 E sucedeu, quando o rei ouviu as palavras da mulher, que ele rasgou as suas vestes; e passou por cima do muro, e o povo olhou e, eis que ele tinha pano de saco por dentro, sobre a sua carne.
31 O pfua sụ: “Gẹ Chileke gwakwaa mu ọchi; mbụ g'o mekwaa mu ọphu ka njọ m'ọ bụru l'ishi Elayịsha nwa Shafatu bẹ kpopfuru iya nụ ntanụ-a!”
31 Então, ele disse: Deus assim faça, e mais ainda a mim, se a cabeça de Eliseu, o filho de Safate, estiver firme sobre ele neste dia.
32 Teke ono bẹ Elayịsha yẹe ndu bụ ọgerenya mkpụkpu tụkokporuro nọdu l'ibe iya. Eze bya ezia onye-ozi; o vuru iya ụzo jeshia ibe Elayisha. Onye ọbu, e ziru ozi ọbu bya ejerwu; Elayịsha vuwaru ụzo pfuaru ndu bụ ọgerenya ono sụ: “?Unu hụmawaro onye mgbugbụmadzu-a g'o yeru onye a-bya egbuta mu ishi? Onye ono, o ziru ozi ono -byaẹpho; unu gụ-chia ụzo; swọ-chia ya iphe g'ọ tọ bata. ?Tọbudu igiji-ọkpa nnajịuphu iya bẹ mu anụ g'ootso iya l'azụ phọ?”
32 Eliseu, porém, estava assentado na sua casa, e os anciãos se assentavam com ele; e o rei enviou um homem adiante de si, mas antes que o mensageiro chegasse até ele, disse ele aos anciãos: Vede vós como este filho de um assassino mandou me cortarem a cabeça? Vede, quando o mensageiro vier, fechai a porta, e contenham-no firmemente junto à porta; o som dos pés do seu mestre não está atrás dele?
33 Elayịsha kpụkwaduru-a iphe ono l'ọnu epfu; onye ono, e ziru ozi ono byapfutawa iya. Eze sụ: “Iphe-ẹhuka-a bụ l'ẹka Chipfu bẹ o shi. ?Bụ kẹ gụnu bẹ mu a-da ngabẹbaaru Chipfu ọzobaa?”
33 E enquanto ele ainda conversava com eles, eis que o mensageiro desceu até ele; e ele disse: Eis que este mal é do SENHOR; o que mais eu deveria esperar do SENHOR?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.